Lucas 15

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nochtin in tiquiuahcatominnichicouanih uan tlahtlacouanih omotoquihqueh inauac Jesús nic ocniquiah iccaquisqueh.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 In fariseos uan teotlamachtanih amo ocuilitayah non uan ocmichtacanonotzayah:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ihcuacon Jesús oquimiluih nin tlanihniuiltil:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Tla semeh namehuantzitzin quinpia se ciento ichcauan uan icpoloua se, ¿xamo quincaua nocsiquin naui poual uan caxtolonnaui (99) campa tlahpixtoc, uan yaui ictemotiu non ocpoloh hasta cahsi?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Uan ihcuac yocahsic, ica paquilistli icquichpanoua.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Uan ihcuac ahsi ichan quinnotza niyolohicniuan uan naquin chanchiuah ic ompa icalnauac, uan quimiluia: “Nouan xonpaquican, yoncahsic nochcau tlen onpolohca.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Innamechoniluia, ocachi isqui paquilistli itich in iluicac ica se naquin moyolcuipa de nitlahtlacol, uan amo ica naui poual uan caxtolonnaui (99) tlen yec ninchiualis tlen amo moniqui moyolcuipasqueh de nintlahtlacol.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Noiuqui tla se siuatl icpia mahtlactli tomin plata uan icpoloua se, ¿quenat amo icxotlaltia se tlauil uan tlachtoca nochi nichan, uan ica mic tlamaluil ictemoua hasta cahsi?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Uan ihcuac cahsi, quinnotza niyolohicniuan uan naquin ic ompa icalnauac chanchiuah, uan quimiluia: “Nouan xonpaquican, yoncahsic in tomin tlen onpolohca.”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Innamechoniluia, sannoiuqui ohcon cah paquilis inauac niiluicactlatitlancauan Dios, ihcuac se tlahtlacouani moyolcuipa.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús noiuqui oquimiluih:
11 Jesus continuou:
12 uan in xocoyotl oquiluih nipapan: “Papan, ixnechonmacti nochi tlen itnechonaxcatis.” Uan yeh oquinxihxiluih tlen ocpiaya.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Siqui tonalmeh satepan in xocoyotl ocnichicoh tlen ocpiaya uan oyah uehca, itich ocse tlali, uan ompa itich tlensa ixpoliuilistli ocauiltih nochi tlen ocpiaya.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Ihcuac nochi yoctlacauiloh nitomin, opeu tlamayanti itich non tlali campa ocatca, uan yeh acmo ocpiaya tlenoh quicuas.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ihcuacon omotiquitemoto inauac se tlacatl tlen ic ompa ochanchiuaya, uan yeh octitlan itich nitlal malechonpiah.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Uan yeh ocniquia tla sauil maquicua in tlacual tlen occuayah in lechomeh, masqui ohcon amaquin ocmactaya.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Satepan opeu moyoluia, uan ocmoiluaya: “¡Ichan nopapan cateh miqueh tlaqueualten tlen amo quimpoloua tlen iccuasqueh, uan neh nican inmayancamictoc!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nias, inmocuipas inauac nopapan uan inquiluis: Papan, yontlahtlacoh inauactzinco Dios uan monauactzinco.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Acmo icnamiqui itnechonnotzas queh inmoconetzin; ixnechonchiua quemeh semeh motlaqueualtzitzin.”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ihcuacon omoquitzteu uan oyah ichan nipapan.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ihcuacon niconeu oquiluih: “Papan, yontlahtlacoh inauactzinco Dios uan monauactzinco; acmo icnamiqui itnechonnotzas queh inmoconetzin.”
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Pero nipapan oquinnauatih nitlaqueualuan: “Ihsiuca, ixcanatin tlen ocachi cuali tilmahtli uan ixcaquiltican, uan ixmatlalilican se anillo, uan ixquimonualiquilican iticacuan.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ixconualicacan in piseloh non ocachi tomauac uan ixconmictican. Matcuacan uan matiluichiuacan,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 pues nin noconeu queh oisquia yomicca, pero ocsipa yoyol, opoliutoya uan yotcahsiqueh.” Uan opeuqueh iluitih.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’In teconeu tlayacayotl yeh ocatca itich in acaual. Yoehcotaya ichan ihcuac oquicac tlatzotzonah uan mihtotiah.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ihcuacon oquinotz se tlaqueual uan octlahtlanih tlenoh mochiutoc.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Yeh oquiluih: “Mocnitzin youalmocuip, uan mopapantzin otlanauatih macmictican non tomauac piseloh, nic mocnitzin oehcoc inauac uan catqui cuali.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Pero in tlayacayotl simi ocualan, uan amo ocniquia calaquis. Ica non nipapan oquis octlatlautito macalaqui.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Pero yeh ocnanquilih: “Mic xiuitl inmitzonmatlantoc uan nochipa inmitzontlacamatoc, uan yeh amo queman itnechonmactihtoc masqui se chivo tlen ica maniluichiua iuan noyolohicniuan.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Uan yeh axan ehco nin moconetzin tlen yoctlamitlacauiloh tlen moyohcatzin ica siuameh tlen monamacah; uan yeh itconmictilia in piseloh tlen ocachi tomauac.”
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Nipapan ocnanquilih: “Noconeu, teh nochipa nouan ticah, uan nochi tlen inpia, moaxca.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Pero axan icnamiqui tiluichiuasqueh uan itpaquisqueh, porque mocniu yomicca uan axan ocsipa yoyol, opoliutoya uan yotcahsiqueh.”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.