Lucas 15
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARA
1 Nochtin in tiquiuahcatominnichicouanih uan tlahtlacouanih omotoquihqueh inauac Jesús nic ocniquiah iccaquisqueh.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 In fariseos uan teotlamachtanih amo ocuilitayah non uan ocmichtacanonotzayah:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ihcuacon Jesús oquimiluih nin tlanihniuiltil:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Tla semeh namehuantzitzin quinpia se ciento ichcauan uan icpoloua se, ¿xamo quincaua nocsiquin naui poual uan caxtolonnaui (99) campa tlahpixtoc, uan yaui ictemotiu non ocpoloh hasta cahsi?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Uan ihcuac yocahsic, ica paquilistli icquichpanoua.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Uan ihcuac ahsi ichan quinnotza niyolohicniuan uan naquin chanchiuah ic ompa icalnauac, uan quimiluia: “Nouan xonpaquican, yoncahsic nochcau tlen onpolohca.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Innamechoniluia, ocachi isqui paquilistli itich in iluicac ica se naquin moyolcuipa de nitlahtlacol, uan amo ica naui poual uan caxtolonnaui (99) tlen yec ninchiualis tlen amo moniqui moyolcuipasqueh de nintlahtlacol.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Noiuqui tla se siuatl icpia mahtlactli tomin plata uan icpoloua se, ¿quenat amo icxotlaltia se tlauil uan tlachtoca nochi nichan, uan ica mic tlamaluil ictemoua hasta cahsi?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Uan ihcuac cahsi, quinnotza niyolohicniuan uan naquin ic ompa icalnauac chanchiuah, uan quimiluia: “Nouan xonpaquican, yoncahsic in tomin tlen onpolohca.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Innamechoniluia, sannoiuqui ohcon cah paquilis inauac niiluicactlatitlancauan Dios, ihcuac se tlahtlacouani moyolcuipa.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús noiuqui oquimiluih:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 uan in xocoyotl oquiluih nipapan: “Papan, ixnechonmacti nochi tlen itnechonaxcatis.” Uan yeh oquinxihxiluih tlen ocpiaya.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Siqui tonalmeh satepan in xocoyotl ocnichicoh tlen ocpiaya uan oyah uehca, itich ocse tlali, uan ompa itich tlensa ixpoliuilistli ocauiltih nochi tlen ocpiaya.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ihcuac nochi yoctlacauiloh nitomin, opeu tlamayanti itich non tlali campa ocatca, uan yeh acmo ocpiaya tlenoh quicuas.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ihcuacon omotiquitemoto inauac se tlacatl tlen ic ompa ochanchiuaya, uan yeh octitlan itich nitlal malechonpiah.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Uan yeh ocniquia tla sauil maquicua in tlacual tlen occuayah in lechomeh, masqui ohcon amaquin ocmactaya.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Satepan opeu moyoluia, uan ocmoiluaya: “¡Ichan nopapan cateh miqueh tlaqueualten tlen amo quimpoloua tlen iccuasqueh, uan neh nican inmayancamictoc!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nias, inmocuipas inauac nopapan uan inquiluis: Papan, yontlahtlacoh inauactzinco Dios uan monauactzinco.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Acmo icnamiqui itnechonnotzas queh inmoconetzin; ixnechonchiua quemeh semeh motlaqueualtzitzin.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ihcuacon omoquitzteu uan oyah ichan nipapan.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ihcuacon niconeu oquiluih: “Papan, yontlahtlacoh inauactzinco Dios uan monauactzinco; acmo icnamiqui itnechonnotzas queh inmoconetzin.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero nipapan oquinnauatih nitlaqueualuan: “Ihsiuca, ixcanatin tlen ocachi cuali tilmahtli uan ixcaquiltican, uan ixmatlalilican se anillo, uan ixquimonualiquilican iticacuan.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ixconualicacan in piseloh non ocachi tomauac uan ixconmictican. Matcuacan uan matiluichiuacan,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 pues nin noconeu queh oisquia yomicca, pero ocsipa yoyol, opoliutoya uan yotcahsiqueh.” Uan opeuqueh iluitih.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’In teconeu tlayacayotl yeh ocatca itich in acaual. Yoehcotaya ichan ihcuac oquicac tlatzotzonah uan mihtotiah.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ihcuacon oquinotz se tlaqueual uan octlahtlanih tlenoh mochiutoc.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yeh oquiluih: “Mocnitzin youalmocuip, uan mopapantzin otlanauatih macmictican non tomauac piseloh, nic mocnitzin oehcoc inauac uan catqui cuali.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Pero in tlayacayotl simi ocualan, uan amo ocniquia calaquis. Ica non nipapan oquis octlatlautito macalaqui.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Pero yeh ocnanquilih: “Mic xiuitl inmitzonmatlantoc uan nochipa inmitzontlacamatoc, uan yeh amo queman itnechonmactihtoc masqui se chivo tlen ica maniluichiua iuan noyolohicniuan.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Uan yeh axan ehco nin moconetzin tlen yoctlamitlacauiloh tlen moyohcatzin ica siuameh tlen monamacah; uan yeh itconmictilia in piseloh tlen ocachi tomauac.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Nipapan ocnanquilih: “Noconeu, teh nochipa nouan ticah, uan nochi tlen inpia, moaxca.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Pero axan icnamiqui tiluichiuasqueh uan itpaquisqueh, porque mocniu yomicca uan axan ocsipa yoyol, opoliutoya uan yotcahsiqueh.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.