Lucas 15

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nochtin in tiquiuahcatominnichicouanih uan tlahtlacouanih omotoquihqueh inauac Jesús nic ocniquiah iccaquisqueh.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 In fariseos uan teotlamachtanih amo ocuilitayah non uan ocmichtacanonotzayah:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ihcuacon Jesús oquimiluih nin tlanihniuiltil:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Tla semeh namehuantzitzin quinpia se ciento ichcauan uan icpoloua se, ¿xamo quincaua nocsiquin naui poual uan caxtolonnaui (99) campa tlahpixtoc, uan yaui ictemotiu non ocpoloh hasta cahsi?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Uan ihcuac yocahsic, ica paquilistli icquichpanoua.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Uan ihcuac ahsi ichan quinnotza niyolohicniuan uan naquin chanchiuah ic ompa icalnauac, uan quimiluia: “Nouan xonpaquican, yoncahsic nochcau tlen onpolohca.”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Innamechoniluia, ocachi isqui paquilistli itich in iluicac ica se naquin moyolcuipa de nitlahtlacol, uan amo ica naui poual uan caxtolonnaui (99) tlen yec ninchiualis tlen amo moniqui moyolcuipasqueh de nintlahtlacol.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ’Noiuqui tla se siuatl icpia mahtlactli tomin plata uan icpoloua se, ¿quenat amo icxotlaltia se tlauil uan tlachtoca nochi nichan, uan ica mic tlamaluil ictemoua hasta cahsi?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Uan ihcuac cahsi, quinnotza niyolohicniuan uan naquin ic ompa icalnauac chanchiuah, uan quimiluia: “Nouan xonpaquican, yoncahsic in tomin tlen onpolohca.”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Innamechoniluia, sannoiuqui ohcon cah paquilis inauac niiluicactlatitlancauan Dios, ihcuac se tlahtlacouani moyolcuipa.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús noiuqui oquimiluih:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 uan in xocoyotl oquiluih nipapan: “Papan, ixnechonmacti nochi tlen itnechonaxcatis.” Uan yeh oquinxihxiluih tlen ocpiaya.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Siqui tonalmeh satepan in xocoyotl ocnichicoh tlen ocpiaya uan oyah uehca, itich ocse tlali, uan ompa itich tlensa ixpoliuilistli ocauiltih nochi tlen ocpiaya.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ihcuac nochi yoctlacauiloh nitomin, opeu tlamayanti itich non tlali campa ocatca, uan yeh acmo ocpiaya tlenoh quicuas.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ihcuacon omotiquitemoto inauac se tlacatl tlen ic ompa ochanchiuaya, uan yeh octitlan itich nitlal malechonpiah.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Uan yeh ocniquia tla sauil maquicua in tlacual tlen occuayah in lechomeh, masqui ohcon amaquin ocmactaya.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Satepan opeu moyoluia, uan ocmoiluaya: “¡Ichan nopapan cateh miqueh tlaqueualten tlen amo quimpoloua tlen iccuasqueh, uan neh nican inmayancamictoc!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Nias, inmocuipas inauac nopapan uan inquiluis: Papan, yontlahtlacoh inauactzinco Dios uan monauactzinco.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Acmo icnamiqui itnechonnotzas queh inmoconetzin; ixnechonchiua quemeh semeh motlaqueualtzitzin.”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ihcuacon omoquitzteu uan oyah ichan nipapan.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ihcuacon niconeu oquiluih: “Papan, yontlahtlacoh inauactzinco Dios uan monauactzinco; acmo icnamiqui itnechonnotzas queh inmoconetzin.”
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Pero nipapan oquinnauatih nitlaqueualuan: “Ihsiuca, ixcanatin tlen ocachi cuali tilmahtli uan ixcaquiltican, uan ixmatlalilican se anillo, uan ixquimonualiquilican iticacuan.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ixconualicacan in piseloh non ocachi tomauac uan ixconmictican. Matcuacan uan matiluichiuacan,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 pues nin noconeu queh oisquia yomicca, pero ocsipa yoyol, opoliutoya uan yotcahsiqueh.” Uan opeuqueh iluitih.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ’In teconeu tlayacayotl yeh ocatca itich in acaual. Yoehcotaya ichan ihcuac oquicac tlatzotzonah uan mihtotiah.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ihcuacon oquinotz se tlaqueual uan octlahtlanih tlenoh mochiutoc.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Yeh oquiluih: “Mocnitzin youalmocuip, uan mopapantzin otlanauatih macmictican non tomauac piseloh, nic mocnitzin oehcoc inauac uan catqui cuali.”
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Pero in tlayacayotl simi ocualan, uan amo ocniquia calaquis. Ica non nipapan oquis octlatlautito macalaqui.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Pero yeh ocnanquilih: “Mic xiuitl inmitzonmatlantoc uan nochipa inmitzontlacamatoc, uan yeh amo queman itnechonmactihtoc masqui se chivo tlen ica maniluichiua iuan noyolohicniuan.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Uan yeh axan ehco nin moconetzin tlen yoctlamitlacauiloh tlen moyohcatzin ica siuameh tlen monamacah; uan yeh itconmictilia in piseloh tlen ocachi tomauac.”
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Nipapan ocnanquilih: “Noconeu, teh nochipa nouan ticah, uan nochi tlen inpia, moaxca.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Pero axan icnamiqui tiluichiuasqueh uan itpaquisqueh, porque mocniu yomicca uan axan ocsipa yoyol, opoliutoya uan yotcahsiqueh.”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.