Lucas 15
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARIB
1 Nochtin in tiquiuahcatominnichicouanih uan tlahtlacouanih omotoquihqueh inauac Jesús nic ocniquiah iccaquisqueh.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 In fariseos uan teotlamachtanih amo ocuilitayah non uan ocmichtacanonotzayah:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ihcuacon Jesús oquimiluih nin tlanihniuiltil:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 —Tla semeh namehuantzitzin quinpia se ciento ichcauan uan icpoloua se, ¿xamo quincaua nocsiquin naui poual uan caxtolonnaui (99) campa tlahpixtoc, uan yaui ictemotiu non ocpoloh hasta cahsi?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Uan ihcuac yocahsic, ica paquilistli icquichpanoua.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Uan ihcuac ahsi ichan quinnotza niyolohicniuan uan naquin chanchiuah ic ompa icalnauac, uan quimiluia: “Nouan xonpaquican, yoncahsic nochcau tlen onpolohca.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Innamechoniluia, ocachi isqui paquilistli itich in iluicac ica se naquin moyolcuipa de nitlahtlacol, uan amo ica naui poual uan caxtolonnaui (99) tlen yec ninchiualis tlen amo moniqui moyolcuipasqueh de nintlahtlacol.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Noiuqui tla se siuatl icpia mahtlactli tomin plata uan icpoloua se, ¿quenat amo icxotlaltia se tlauil uan tlachtoca nochi nichan, uan ica mic tlamaluil ictemoua hasta cahsi?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Uan ihcuac cahsi, quinnotza niyolohicniuan uan naquin ic ompa icalnauac chanchiuah, uan quimiluia: “Nouan xonpaquican, yoncahsic in tomin tlen onpolohca.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Innamechoniluia, sannoiuqui ohcon cah paquilis inauac niiluicactlatitlancauan Dios, ihcuac se tlahtlacouani moyolcuipa.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús noiuqui oquimiluih:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 uan in xocoyotl oquiluih nipapan: “Papan, ixnechonmacti nochi tlen itnechonaxcatis.” Uan yeh oquinxihxiluih tlen ocpiaya.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Siqui tonalmeh satepan in xocoyotl ocnichicoh tlen ocpiaya uan oyah uehca, itich ocse tlali, uan ompa itich tlensa ixpoliuilistli ocauiltih nochi tlen ocpiaya.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ihcuac nochi yoctlacauiloh nitomin, opeu tlamayanti itich non tlali campa ocatca, uan yeh acmo ocpiaya tlenoh quicuas.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ihcuacon omotiquitemoto inauac se tlacatl tlen ic ompa ochanchiuaya, uan yeh octitlan itich nitlal malechonpiah.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Uan yeh ocniquia tla sauil maquicua in tlacual tlen occuayah in lechomeh, masqui ohcon amaquin ocmactaya.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Satepan opeu moyoluia, uan ocmoiluaya: “¡Ichan nopapan cateh miqueh tlaqueualten tlen amo quimpoloua tlen iccuasqueh, uan neh nican inmayancamictoc!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nias, inmocuipas inauac nopapan uan inquiluis: Papan, yontlahtlacoh inauactzinco Dios uan monauactzinco.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Acmo icnamiqui itnechonnotzas queh inmoconetzin; ixnechonchiua quemeh semeh motlaqueualtzitzin.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ihcuacon omoquitzteu uan oyah ichan nipapan.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ihcuacon niconeu oquiluih: “Papan, yontlahtlacoh inauactzinco Dios uan monauactzinco; acmo icnamiqui itnechonnotzas queh inmoconetzin.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero nipapan oquinnauatih nitlaqueualuan: “Ihsiuca, ixcanatin tlen ocachi cuali tilmahtli uan ixcaquiltican, uan ixmatlalilican se anillo, uan ixquimonualiquilican iticacuan.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ixconualicacan in piseloh non ocachi tomauac uan ixconmictican. Matcuacan uan matiluichiuacan,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 pues nin noconeu queh oisquia yomicca, pero ocsipa yoyol, opoliutoya uan yotcahsiqueh.” Uan opeuqueh iluitih.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’In teconeu tlayacayotl yeh ocatca itich in acaual. Yoehcotaya ichan ihcuac oquicac tlatzotzonah uan mihtotiah.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ihcuacon oquinotz se tlaqueual uan octlahtlanih tlenoh mochiutoc.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yeh oquiluih: “Mocnitzin youalmocuip, uan mopapantzin otlanauatih macmictican non tomauac piseloh, nic mocnitzin oehcoc inauac uan catqui cuali.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pero in tlayacayotl simi ocualan, uan amo ocniquia calaquis. Ica non nipapan oquis octlatlautito macalaqui.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Pero yeh ocnanquilih: “Mic xiuitl inmitzonmatlantoc uan nochipa inmitzontlacamatoc, uan yeh amo queman itnechonmactihtoc masqui se chivo tlen ica maniluichiua iuan noyolohicniuan.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Uan yeh axan ehco nin moconetzin tlen yoctlamitlacauiloh tlen moyohcatzin ica siuameh tlen monamacah; uan yeh itconmictilia in piseloh tlen ocachi tomauac.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Nipapan ocnanquilih: “Noconeu, teh nochipa nouan ticah, uan nochi tlen inpia, moaxca.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Pero axan icnamiqui tiluichiuasqueh uan itpaquisqueh, porque mocniu yomicca uan axan ocsipa yoyol, opoliutoya uan yotcahsiqueh.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.