Atos 27
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs VC
1 Ihcuac ocyoluihqueh nic quemah techtitlanisqueh Italia, in Pablo uan ocsiquin naquin otzacutoyah oquintemactihqueh imac se soldadohtlayacanqui itoocaa Julio, tlen poui itich in batallón de Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Otcalaqueh itich se barco tlen poui itich in altipetl Adramitio, tlen opanotasquia itenco sehse in altipemeh tlen pouih Asia. Ohcon otyahqueh itich mar. Touan oyaya in Aristarco, yeh se macedonio tlen opouia Tesalónica.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Oualimostic otahsiqueh Sidón. Julio oquicnomat in Pablo uan oquicau maquintlahpaloh niyolohicniuan uan macmatlanican.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Uan ihcuac otoneuqueh de ompa, otyahqueh otpanoqueh inacasco Chipre canic acmo otquixnamiquisquiah in ehecatl, pues otechixtzacuilaya.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Otpanauihqueh mar tlen poui Cilicia uan Panfilia, uan otahsitoh itich in altipetl Mira tlen poui Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ompa in soldadohtlayacanqui ocahsic se barco tlen poui Alejandría uan yaui Italia, uan ompa otechcalaquih.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Miqueh tonalmeh san yolic otyayah, uan ica mic ouehcayotl otahsitoh iixpan in altipetl Cnido. Pero in ehecatl acmo otechcauaya tixtlapalosqueh, uan ica non otyaualohqueh in tlalyaualol Creta ic iixpan Salmón, canic acmo otquixnamiquisquiah in ehecatl.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Otyahqueh inacasco Creta ica mic ouehcayotl, uan otahsitoh itich se altipetl itoocaa Puertos Buenos, inauac ocse altipetl tlen itoocaa Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Yopanocah mic tonalten, uan yopeucah in tlapoualten ihcuac eheca, ica non yomochiuca temohtih oueh se yasqui itich mar. Ica non Pablo oquimiluih:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 —Tocniuantzitzin, neh inquita tla tiaueh ocachi, topan tlaouehtis, uan itpolosqueh in tlamemel uan in barco, uan amo sayehua, tlamo noiuqui in toyolilis.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero in soldadohtlayacanqui ocachi occaquia naquin ocuicaya in barco uan niteco in barco, uan amo yeh tlen octouaya in Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Uan nic noiuqui itich non altipetl amo cuali secpixtos se barco ihcuac ehecatlah, ica non miqueh ocyoluihqueh ocachi cuali xamo uilis tahsisqueh itich in altipetl Fenice, tlen noiuqui poui Creta. Itenco in mar campa otahsisquiah amo ocachi calaqui in ehecatl tlen uitz ic tlacpac uan tlen uitz ic tlatzintlan, uan ompa otpanosquiah in ehecatlah.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Yec ihcuacon sa yolic opeu ualehco se ehecatl ic tlatzintlan, ica non ocyoluihqueh xa cuali ahsisqueh campa ocyoluihqueh. Octlehcoltihqueh in tipostlatzicoualoni uan otyahqueh otpanotahqueh itenco in ueyi tlalyaualol Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero ayamo uehca otyayah ihcuac topan oualah se chicauac ehecatl itoocaa Euroclidón,
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 uan in ehecatl simi chicauac ocuilanaya in barco, uan in barco amo ocxicouaya quixnamiquis in ehecatl. Ica non sa otmocauilihqueh matechuilana.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Otpanoqueh icuitlapan se tzohtzocotzin tlalyaualol itoocaa Cauda, campa amo oahsia chicauac in ehecatl, uan ica mic ouehcayotl ottlehcoltihqueh in lancha tlen ocuicayah queh innipial.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ihcuac yottlehcoltihqueh, oquihilpihqueh in barco tlen itich otyayah ica cuahcual lazo ic itlampa para amo mapostiqui. Omomohtayah tla omixtiuitoh ipan xali canic quiluiah Sirte, uan ica non oquintimouihqueh in mantahtilmahten tlen itich omixtiuaya in ehecatl, uan occauqueh in barco sa ohcon mayaui.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Oualimostic in chicauac ehecatl simi octacapitzouaya in barco, ica non opeuqueh icpantlatiuiah siqui tlamemel.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Oualiuiptic, inohmah ica ninma ocpantlatiuihqueh tlensa ichihchiuca in barco.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Uan ohcon miqueh tonalmeh amo omotayah in sitlalimeh dion tonaltzin, uan topan oc oualaya chicauac ehecatl, ica non acmo otyoluayah tla oc ityolisqueh.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Nic ya mic tonal acmo ottlacuahtoyah, Pablo omoquitzteu tlatzalan de yehuan uan oquihtoh:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pero axan namonochtin innamechontlatlautia xonmoyolchicauacan, pues dion semeh namehuantzitzin amo icpolos niyolilis, tlamo sayeh in barco poliuis.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Nin youal onechmonextilih se iiluicactlatitlancau in Dios naquin inauac inpoui uan intiquiti,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 uan onechiluih: “Amo xonmomohti, Pablo. Icpia tlen tonmoteixpantis inauac in César, uan ixconita, mopampa Dios icchiuas nochtin naquin mouantzin yaueh amaquin mapoliui.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ica non, nocniuantzitzin, xonmoyolchicauacan, pues inmoyolchicaua inauac Dios ohcon mochiuas quen yonechiluihqueh.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Masqui ohcon, in barco uilica mixtiuitiu canah itich se tlalyaualol.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Yopanoca mahtlactlanaui youal, uan in ehecatl otechuilanaya itich in mar Adriático. Quemeh tlahco youal naquin tiquitih itich in barco yocmachilayah ya tahsitiueh inauac tlali.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Ica non ocpantlatiuihqueh se lazo yacatiposyeh uan oquitaqueh oc tlauehcatlan simpoual uan caxtolomome metro. Uan ohcon ocachi tlaixpan ocsipa ocpantlatiuihqueh nintlatamachiuaya uan oquitaqueh oc tlauehcatlan sa simpoual uan chicome metro.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Uan omomohtayah mixtiuitiueh itich itlah ueyi titl, ica non oquinpantlatiuihqueh naui tipostlatzicoualonih icuitlapan in barco tlen ica ocyehyecouayah icnactisqueh in barco. Uan yehuan ocniquia tla sauil ya matlanesi.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ihcuacon tlen otiquitiah itich in barco ocniquiah cholosqueh iccauteuasqueh in barco, uan ocpantlalihqueh in lancha tlen ocuicayah queh innipial, omochiuayah mach quintlalitiueh ocsiqui tipostlatzicoualonih iyacapan in ueyi barco.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pero Pablo oquiluih in soldadohtlayacanqui uan soldadohten:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ihcuacon in soldadohten oquincotonqueh in lazos tlen ic oilpitoya in lancha uan occahcauqueh macuica in atl.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Ihcuac ya tlanestiuitz, Pablo nochtin oquinyoleuaya itlah maccuacan, oquimiluaya:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Ica non innamechontlatlautia xontlacuacan, para namonisqueh namonchicauaqueh uan ohcon namonyolisqueh, pues amaquin namehuantzitzin icpolos dion se itzon.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ihcuac ohcon oquihtoh, oquian pan, omotlasohcamat inauactzinco Dios imixpan nochtin, uan occoton in pan, uan opeu tlacua.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Ihcuacon nochtin omoyoleuqueh, uan otlacuahqueh noiuqui.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ica nochtin otcatcah ome ciento yeyi poual uan caxtolonse (276) tlacameh itich in barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ihcuac yoixuiqueh, ocpantlatiuihqueh in trigo itich mar nic acmo ocniqueh maitixto in barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ihcuac yotlanes, amo ocmatiah itich tlen tlali cateh; pero ocnalitaqueh sican campa nalcalactoc mar uan tlatenco catqui xali, uan octohqueh xamo uilis ompa ictoquisqueh in barco.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ica non oquincotonqueh in lazos den tipostlatzicoualonih uan ompa oquincauqueh iihtic in mar. Sannoiuqui oquincaxanihqueh in lazos tlen ica oihilpitoya in timón tlen ica ocuicayah in barco. Uan octlehcoltihqueh in mantahtilmahtli tlen cah tlaixpan itich in barco, para ohcon in ehecatl maquixtopeua in barco, uan ohcon in barco opeu yaui tlatenco.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero omixtiuitoh oc uehca den tlatentli itich se xaltlaleual iihtic in mar, uan ompa omoyacatocac, uan acmo ouilic onihnin. Uan nicuitlapan in barco opeu xihxitini ica in atl quen chicauac octacapitzouaya.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ihcuacon in soldados ocyoluihqueh quinmictisqueh naquin oquinuicayah quintzacuatiueh Roma, ohcon ocniquiah icchiuasqueh nic amo ocniquiah acah macholo itich mar.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero in soldadohtlayacanqui ocniquia icpaleuis in Pablo, ica non oquintlacaualtih. Oquinnauatih naquin uilih yaueh itich in atl yehuan achtoh mamopantlatiuican itich in atl uan mayacan tlatenco,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 uan nocsiquin, mayacan ipan tlapichten, noso itich itlah ocse tlen ichihchiuca in barco. Uan ohcon nochtin cuali otahsitoh tlatenco den mar.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.