Atos 27

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ihcuac ocyoluihqueh nic quemah techtitlanisqueh Italia, in Pablo uan ocsiquin naquin otzacutoyah oquintemactihqueh imac se soldadohtlayacanqui itoocaa Julio, tlen poui itich in batallón de Augusto.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Otcalaqueh itich se barco tlen poui itich in altipetl Adramitio, tlen opanotasquia itenco sehse in altipemeh tlen pouih Asia. Ohcon otyahqueh itich mar. Touan oyaya in Aristarco, yeh se macedonio tlen opouia Tesalónica.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Oualimostic otahsiqueh Sidón. Julio oquicnomat in Pablo uan oquicau maquintlahpaloh niyolohicniuan uan macmatlanican.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Uan ihcuac otoneuqueh de ompa, otyahqueh otpanoqueh inacasco Chipre canic acmo otquixnamiquisquiah in ehecatl, pues otechixtzacuilaya.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Otpanauihqueh mar tlen poui Cilicia uan Panfilia, uan otahsitoh itich in altipetl Mira tlen poui Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ompa in soldadohtlayacanqui ocahsic se barco tlen poui Alejandría uan yaui Italia, uan ompa otechcalaquih.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Miqueh tonalmeh san yolic otyayah, uan ica mic ouehcayotl otahsitoh iixpan in altipetl Cnido. Pero in ehecatl acmo otechcauaya tixtlapalosqueh, uan ica non otyaualohqueh in tlalyaualol Creta ic iixpan Salmón, canic acmo otquixnamiquisquiah in ehecatl.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Otyahqueh inacasco Creta ica mic ouehcayotl, uan otahsitoh itich se altipetl itoocaa Puertos Buenos, inauac ocse altipetl tlen itoocaa Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Yopanocah mic tonalten, uan yopeucah in tlapoualten ihcuac eheca, ica non yomochiuca temohtih oueh se yasqui itich mar. Ica non Pablo oquimiluih:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 —Tocniuantzitzin, neh inquita tla tiaueh ocachi, topan tlaouehtis, uan itpolosqueh in tlamemel uan in barco, uan amo sayehua, tlamo noiuqui in toyolilis.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Pero in soldadohtlayacanqui ocachi occaquia naquin ocuicaya in barco uan niteco in barco, uan amo yeh tlen octouaya in Pablo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Uan nic noiuqui itich non altipetl amo cuali secpixtos se barco ihcuac ehecatlah, ica non miqueh ocyoluihqueh ocachi cuali xamo uilis tahsisqueh itich in altipetl Fenice, tlen noiuqui poui Creta. Itenco in mar campa otahsisquiah amo ocachi calaqui in ehecatl tlen uitz ic tlacpac uan tlen uitz ic tlatzintlan, uan ompa otpanosquiah in ehecatlah.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Yec ihcuacon sa yolic opeu ualehco se ehecatl ic tlatzintlan, ica non ocyoluihqueh xa cuali ahsisqueh campa ocyoluihqueh. Octlehcoltihqueh in tipostlatzicoualoni uan otyahqueh otpanotahqueh itenco in ueyi tlalyaualol Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Pero ayamo uehca otyayah ihcuac topan oualah se chicauac ehecatl itoocaa Euroclidón,
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 uan in ehecatl simi chicauac ocuilanaya in barco, uan in barco amo ocxicouaya quixnamiquis in ehecatl. Ica non sa otmocauilihqueh matechuilana.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Otpanoqueh icuitlapan se tzohtzocotzin tlalyaualol itoocaa Cauda, campa amo oahsia chicauac in ehecatl, uan ica mic ouehcayotl ottlehcoltihqueh in lancha tlen ocuicayah queh innipial.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ihcuac yottlehcoltihqueh, oquihilpihqueh in barco tlen itich otyayah ica cuahcual lazo ic itlampa para amo mapostiqui. Omomohtayah tla omixtiuitoh ipan xali canic quiluiah Sirte, uan ica non oquintimouihqueh in mantahtilmahten tlen itich omixtiuaya in ehecatl, uan occauqueh in barco sa ohcon mayaui.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Oualimostic in chicauac ehecatl simi octacapitzouaya in barco, ica non opeuqueh icpantlatiuiah siqui tlamemel.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Oualiuiptic, inohmah ica ninma ocpantlatiuihqueh tlensa ichihchiuca in barco.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Uan ohcon miqueh tonalmeh amo omotayah in sitlalimeh dion tonaltzin, uan topan oc oualaya chicauac ehecatl, ica non acmo otyoluayah tla oc ityolisqueh.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Nic ya mic tonal acmo ottlacuahtoyah, Pablo omoquitzteu tlatzalan de yehuan uan oquihtoh:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Pero axan namonochtin innamechontlatlautia xonmoyolchicauacan, pues dion semeh namehuantzitzin amo icpolos niyolilis, tlamo sayeh in barco poliuis.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Nin youal onechmonextilih se iiluicactlatitlancau in Dios naquin inauac inpoui uan intiquiti,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 uan onechiluih: “Amo xonmomohti, Pablo. Icpia tlen tonmoteixpantis inauac in César, uan ixconita, mopampa Dios icchiuas nochtin naquin mouantzin yaueh amaquin mapoliui.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ica non, nocniuantzitzin, xonmoyolchicauacan, pues inmoyolchicaua inauac Dios ohcon mochiuas quen yonechiluihqueh.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Masqui ohcon, in barco uilica mixtiuitiu canah itich se tlalyaualol.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Yopanoca mahtlactlanaui youal, uan in ehecatl otechuilanaya itich in mar Adriático. Quemeh tlahco youal naquin tiquitih itich in barco yocmachilayah ya tahsitiueh inauac tlali.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Ica non ocpantlatiuihqueh se lazo yacatiposyeh uan oquitaqueh oc tlauehcatlan simpoual uan caxtolomome metro. Uan ohcon ocachi tlaixpan ocsipa ocpantlatiuihqueh nintlatamachiuaya uan oquitaqueh oc tlauehcatlan sa simpoual uan chicome metro.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Uan omomohtayah mixtiuitiueh itich itlah ueyi titl, ica non oquinpantlatiuihqueh naui tipostlatzicoualonih icuitlapan in barco tlen ica ocyehyecouayah icnactisqueh in barco. Uan yehuan ocniquia tla sauil ya matlanesi.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ihcuacon tlen otiquitiah itich in barco ocniquiah cholosqueh iccauteuasqueh in barco, uan ocpantlalihqueh in lancha tlen ocuicayah queh innipial, omochiuayah mach quintlalitiueh ocsiqui tipostlatzicoualonih iyacapan in ueyi barco.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pero Pablo oquiluih in soldadohtlayacanqui uan soldadohten:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ihcuacon in soldadohten oquincotonqueh in lazos tlen ic oilpitoya in lancha uan occahcauqueh macuica in atl.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Ihcuac ya tlanestiuitz, Pablo nochtin oquinyoleuaya itlah maccuacan, oquimiluaya:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ica non innamechontlatlautia xontlacuacan, para namonisqueh namonchicauaqueh uan ohcon namonyolisqueh, pues amaquin namehuantzitzin icpolos dion se itzon.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ihcuac ohcon oquihtoh, oquian pan, omotlasohcamat inauactzinco Dios imixpan nochtin, uan occoton in pan, uan opeu tlacua.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ihcuacon nochtin omoyoleuqueh, uan otlacuahqueh noiuqui.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ica nochtin otcatcah ome ciento yeyi poual uan caxtolonse (276) tlacameh itich in barco.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ihcuac yoixuiqueh, ocpantlatiuihqueh in trigo itich mar nic acmo ocniqueh maitixto in barco.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ihcuac yotlanes, amo ocmatiah itich tlen tlali cateh; pero ocnalitaqueh sican campa nalcalactoc mar uan tlatenco catqui xali, uan octohqueh xamo uilis ompa ictoquisqueh in barco.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ica non oquincotonqueh in lazos den tipostlatzicoualonih uan ompa oquincauqueh iihtic in mar. Sannoiuqui oquincaxanihqueh in lazos tlen ica oihilpitoya in timón tlen ica ocuicayah in barco. Uan octlehcoltihqueh in mantahtilmahtli tlen cah tlaixpan itich in barco, para ohcon in ehecatl maquixtopeua in barco, uan ohcon in barco opeu yaui tlatenco.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Pero omixtiuitoh oc uehca den tlatentli itich se xaltlaleual iihtic in mar, uan ompa omoyacatocac, uan acmo ouilic onihnin. Uan nicuitlapan in barco opeu xihxitini ica in atl quen chicauac octacapitzouaya.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ihcuacon in soldados ocyoluihqueh quinmictisqueh naquin oquinuicayah quintzacuatiueh Roma, ohcon ocniquiah icchiuasqueh nic amo ocniquiah acah macholo itich mar.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Pero in soldadohtlayacanqui ocniquia icpaleuis in Pablo, ica non oquintlacaualtih. Oquinnauatih naquin uilih yaueh itich in atl yehuan achtoh mamopantlatiuican itich in atl uan mayacan tlatenco,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 uan nocsiquin, mayacan ipan tlapichten, noso itich itlah ocse tlen ichihchiuca in barco. Uan ohcon nochtin cuali otahsitoh tlatenco den mar.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.