Atos 27
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NTLH
1 Ihcuac ocyoluihqueh nic quemah techtitlanisqueh Italia, in Pablo uan ocsiquin naquin otzacutoyah oquintemactihqueh imac se soldadohtlayacanqui itoocaa Julio, tlen poui itich in batallón de Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Otcalaqueh itich se barco tlen poui itich in altipetl Adramitio, tlen opanotasquia itenco sehse in altipemeh tlen pouih Asia. Ohcon otyahqueh itich mar. Touan oyaya in Aristarco, yeh se macedonio tlen opouia Tesalónica.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Oualimostic otahsiqueh Sidón. Julio oquicnomat in Pablo uan oquicau maquintlahpaloh niyolohicniuan uan macmatlanican.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Uan ihcuac otoneuqueh de ompa, otyahqueh otpanoqueh inacasco Chipre canic acmo otquixnamiquisquiah in ehecatl, pues otechixtzacuilaya.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Otpanauihqueh mar tlen poui Cilicia uan Panfilia, uan otahsitoh itich in altipetl Mira tlen poui Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ompa in soldadohtlayacanqui ocahsic se barco tlen poui Alejandría uan yaui Italia, uan ompa otechcalaquih.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Miqueh tonalmeh san yolic otyayah, uan ica mic ouehcayotl otahsitoh iixpan in altipetl Cnido. Pero in ehecatl acmo otechcauaya tixtlapalosqueh, uan ica non otyaualohqueh in tlalyaualol Creta ic iixpan Salmón, canic acmo otquixnamiquisquiah in ehecatl.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Otyahqueh inacasco Creta ica mic ouehcayotl, uan otahsitoh itich se altipetl itoocaa Puertos Buenos, inauac ocse altipetl tlen itoocaa Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Yopanocah mic tonalten, uan yopeucah in tlapoualten ihcuac eheca, ica non yomochiuca temohtih oueh se yasqui itich mar. Ica non Pablo oquimiluih:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 —Tocniuantzitzin, neh inquita tla tiaueh ocachi, topan tlaouehtis, uan itpolosqueh in tlamemel uan in barco, uan amo sayehua, tlamo noiuqui in toyolilis.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero in soldadohtlayacanqui ocachi occaquia naquin ocuicaya in barco uan niteco in barco, uan amo yeh tlen octouaya in Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Uan nic noiuqui itich non altipetl amo cuali secpixtos se barco ihcuac ehecatlah, ica non miqueh ocyoluihqueh ocachi cuali xamo uilis tahsisqueh itich in altipetl Fenice, tlen noiuqui poui Creta. Itenco in mar campa otahsisquiah amo ocachi calaqui in ehecatl tlen uitz ic tlacpac uan tlen uitz ic tlatzintlan, uan ompa otpanosquiah in ehecatlah.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Yec ihcuacon sa yolic opeu ualehco se ehecatl ic tlatzintlan, ica non ocyoluihqueh xa cuali ahsisqueh campa ocyoluihqueh. Octlehcoltihqueh in tipostlatzicoualoni uan otyahqueh otpanotahqueh itenco in ueyi tlalyaualol Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero ayamo uehca otyayah ihcuac topan oualah se chicauac ehecatl itoocaa Euroclidón,
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 uan in ehecatl simi chicauac ocuilanaya in barco, uan in barco amo ocxicouaya quixnamiquis in ehecatl. Ica non sa otmocauilihqueh matechuilana.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Otpanoqueh icuitlapan se tzohtzocotzin tlalyaualol itoocaa Cauda, campa amo oahsia chicauac in ehecatl, uan ica mic ouehcayotl ottlehcoltihqueh in lancha tlen ocuicayah queh innipial.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Ihcuac yottlehcoltihqueh, oquihilpihqueh in barco tlen itich otyayah ica cuahcual lazo ic itlampa para amo mapostiqui. Omomohtayah tla omixtiuitoh ipan xali canic quiluiah Sirte, uan ica non oquintimouihqueh in mantahtilmahten tlen itich omixtiuaya in ehecatl, uan occauqueh in barco sa ohcon mayaui.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Oualimostic in chicauac ehecatl simi octacapitzouaya in barco, ica non opeuqueh icpantlatiuiah siqui tlamemel.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Oualiuiptic, inohmah ica ninma ocpantlatiuihqueh tlensa ichihchiuca in barco.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Uan ohcon miqueh tonalmeh amo omotayah in sitlalimeh dion tonaltzin, uan topan oc oualaya chicauac ehecatl, ica non acmo otyoluayah tla oc ityolisqueh.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nic ya mic tonal acmo ottlacuahtoyah, Pablo omoquitzteu tlatzalan de yehuan uan oquihtoh:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero axan namonochtin innamechontlatlautia xonmoyolchicauacan, pues dion semeh namehuantzitzin amo icpolos niyolilis, tlamo sayeh in barco poliuis.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Nin youal onechmonextilih se iiluicactlatitlancau in Dios naquin inauac inpoui uan intiquiti,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 uan onechiluih: “Amo xonmomohti, Pablo. Icpia tlen tonmoteixpantis inauac in César, uan ixconita, mopampa Dios icchiuas nochtin naquin mouantzin yaueh amaquin mapoliui.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Ica non, nocniuantzitzin, xonmoyolchicauacan, pues inmoyolchicaua inauac Dios ohcon mochiuas quen yonechiluihqueh.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Masqui ohcon, in barco uilica mixtiuitiu canah itich se tlalyaualol.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Yopanoca mahtlactlanaui youal, uan in ehecatl otechuilanaya itich in mar Adriático. Quemeh tlahco youal naquin tiquitih itich in barco yocmachilayah ya tahsitiueh inauac tlali.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ica non ocpantlatiuihqueh se lazo yacatiposyeh uan oquitaqueh oc tlauehcatlan simpoual uan caxtolomome metro. Uan ohcon ocachi tlaixpan ocsipa ocpantlatiuihqueh nintlatamachiuaya uan oquitaqueh oc tlauehcatlan sa simpoual uan chicome metro.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Uan omomohtayah mixtiuitiueh itich itlah ueyi titl, ica non oquinpantlatiuihqueh naui tipostlatzicoualonih icuitlapan in barco tlen ica ocyehyecouayah icnactisqueh in barco. Uan yehuan ocniquia tla sauil ya matlanesi.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ihcuacon tlen otiquitiah itich in barco ocniquiah cholosqueh iccauteuasqueh in barco, uan ocpantlalihqueh in lancha tlen ocuicayah queh innipial, omochiuayah mach quintlalitiueh ocsiqui tipostlatzicoualonih iyacapan in ueyi barco.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero Pablo oquiluih in soldadohtlayacanqui uan soldadohten:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ihcuacon in soldadohten oquincotonqueh in lazos tlen ic oilpitoya in lancha uan occahcauqueh macuica in atl.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Ihcuac ya tlanestiuitz, Pablo nochtin oquinyoleuaya itlah maccuacan, oquimiluaya:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Ica non innamechontlatlautia xontlacuacan, para namonisqueh namonchicauaqueh uan ohcon namonyolisqueh, pues amaquin namehuantzitzin icpolos dion se itzon.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ihcuac ohcon oquihtoh, oquian pan, omotlasohcamat inauactzinco Dios imixpan nochtin, uan occoton in pan, uan opeu tlacua.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ihcuacon nochtin omoyoleuqueh, uan otlacuahqueh noiuqui.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ica nochtin otcatcah ome ciento yeyi poual uan caxtolonse (276) tlacameh itich in barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ihcuac yoixuiqueh, ocpantlatiuihqueh in trigo itich mar nic acmo ocniqueh maitixto in barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Ihcuac yotlanes, amo ocmatiah itich tlen tlali cateh; pero ocnalitaqueh sican campa nalcalactoc mar uan tlatenco catqui xali, uan octohqueh xamo uilis ompa ictoquisqueh in barco.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ica non oquincotonqueh in lazos den tipostlatzicoualonih uan ompa oquincauqueh iihtic in mar. Sannoiuqui oquincaxanihqueh in lazos tlen ica oihilpitoya in timón tlen ica ocuicayah in barco. Uan octlehcoltihqueh in mantahtilmahtli tlen cah tlaixpan itich in barco, para ohcon in ehecatl maquixtopeua in barco, uan ohcon in barco opeu yaui tlatenco.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero omixtiuitoh oc uehca den tlatentli itich se xaltlaleual iihtic in mar, uan ompa omoyacatocac, uan acmo ouilic onihnin. Uan nicuitlapan in barco opeu xihxitini ica in atl quen chicauac octacapitzouaya.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ihcuacon in soldados ocyoluihqueh quinmictisqueh naquin oquinuicayah quintzacuatiueh Roma, ohcon ocniquiah icchiuasqueh nic amo ocniquiah acah macholo itich mar.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero in soldadohtlayacanqui ocniquia icpaleuis in Pablo, ica non oquintlacaualtih. Oquinnauatih naquin uilih yaueh itich in atl yehuan achtoh mamopantlatiuican itich in atl uan mayacan tlatenco,
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 uan nocsiquin, mayacan ipan tlapichten, noso itich itlah ocse tlen ichihchiuca in barco. Uan ohcon nochtin cuali otahsitoh tlatenco den mar.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.