Atos 27
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVI
1 Ihcuac ocyoluihqueh nic quemah techtitlanisqueh Italia, in Pablo uan ocsiquin naquin otzacutoyah oquintemactihqueh imac se soldadohtlayacanqui itoocaa Julio, tlen poui itich in batallón de Augusto.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Otcalaqueh itich se barco tlen poui itich in altipetl Adramitio, tlen opanotasquia itenco sehse in altipemeh tlen pouih Asia. Ohcon otyahqueh itich mar. Touan oyaya in Aristarco, yeh se macedonio tlen opouia Tesalónica.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Oualimostic otahsiqueh Sidón. Julio oquicnomat in Pablo uan oquicau maquintlahpaloh niyolohicniuan uan macmatlanican.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Uan ihcuac otoneuqueh de ompa, otyahqueh otpanoqueh inacasco Chipre canic acmo otquixnamiquisquiah in ehecatl, pues otechixtzacuilaya.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Otpanauihqueh mar tlen poui Cilicia uan Panfilia, uan otahsitoh itich in altipetl Mira tlen poui Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ompa in soldadohtlayacanqui ocahsic se barco tlen poui Alejandría uan yaui Italia, uan ompa otechcalaquih.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Miqueh tonalmeh san yolic otyayah, uan ica mic ouehcayotl otahsitoh iixpan in altipetl Cnido. Pero in ehecatl acmo otechcauaya tixtlapalosqueh, uan ica non otyaualohqueh in tlalyaualol Creta ic iixpan Salmón, canic acmo otquixnamiquisquiah in ehecatl.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Otyahqueh inacasco Creta ica mic ouehcayotl, uan otahsitoh itich se altipetl itoocaa Puertos Buenos, inauac ocse altipetl tlen itoocaa Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Yopanocah mic tonalten, uan yopeucah in tlapoualten ihcuac eheca, ica non yomochiuca temohtih oueh se yasqui itich mar. Ica non Pablo oquimiluih:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 —Tocniuantzitzin, neh inquita tla tiaueh ocachi, topan tlaouehtis, uan itpolosqueh in tlamemel uan in barco, uan amo sayehua, tlamo noiuqui in toyolilis.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pero in soldadohtlayacanqui ocachi occaquia naquin ocuicaya in barco uan niteco in barco, uan amo yeh tlen octouaya in Pablo.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Uan nic noiuqui itich non altipetl amo cuali secpixtos se barco ihcuac ehecatlah, ica non miqueh ocyoluihqueh ocachi cuali xamo uilis tahsisqueh itich in altipetl Fenice, tlen noiuqui poui Creta. Itenco in mar campa otahsisquiah amo ocachi calaqui in ehecatl tlen uitz ic tlacpac uan tlen uitz ic tlatzintlan, uan ompa otpanosquiah in ehecatlah.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Yec ihcuacon sa yolic opeu ualehco se ehecatl ic tlatzintlan, ica non ocyoluihqueh xa cuali ahsisqueh campa ocyoluihqueh. Octlehcoltihqueh in tipostlatzicoualoni uan otyahqueh otpanotahqueh itenco in ueyi tlalyaualol Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Pero ayamo uehca otyayah ihcuac topan oualah se chicauac ehecatl itoocaa Euroclidón,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 uan in ehecatl simi chicauac ocuilanaya in barco, uan in barco amo ocxicouaya quixnamiquis in ehecatl. Ica non sa otmocauilihqueh matechuilana.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Otpanoqueh icuitlapan se tzohtzocotzin tlalyaualol itoocaa Cauda, campa amo oahsia chicauac in ehecatl, uan ica mic ouehcayotl ottlehcoltihqueh in lancha tlen ocuicayah queh innipial.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ihcuac yottlehcoltihqueh, oquihilpihqueh in barco tlen itich otyayah ica cuahcual lazo ic itlampa para amo mapostiqui. Omomohtayah tla omixtiuitoh ipan xali canic quiluiah Sirte, uan ica non oquintimouihqueh in mantahtilmahten tlen itich omixtiuaya in ehecatl, uan occauqueh in barco sa ohcon mayaui.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Oualimostic in chicauac ehecatl simi octacapitzouaya in barco, ica non opeuqueh icpantlatiuiah siqui tlamemel.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Oualiuiptic, inohmah ica ninma ocpantlatiuihqueh tlensa ichihchiuca in barco.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Uan ohcon miqueh tonalmeh amo omotayah in sitlalimeh dion tonaltzin, uan topan oc oualaya chicauac ehecatl, ica non acmo otyoluayah tla oc ityolisqueh.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Nic ya mic tonal acmo ottlacuahtoyah, Pablo omoquitzteu tlatzalan de yehuan uan oquihtoh:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pero axan namonochtin innamechontlatlautia xonmoyolchicauacan, pues dion semeh namehuantzitzin amo icpolos niyolilis, tlamo sayeh in barco poliuis.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Nin youal onechmonextilih se iiluicactlatitlancau in Dios naquin inauac inpoui uan intiquiti,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 uan onechiluih: “Amo xonmomohti, Pablo. Icpia tlen tonmoteixpantis inauac in César, uan ixconita, mopampa Dios icchiuas nochtin naquin mouantzin yaueh amaquin mapoliui.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ica non, nocniuantzitzin, xonmoyolchicauacan, pues inmoyolchicaua inauac Dios ohcon mochiuas quen yonechiluihqueh.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Masqui ohcon, in barco uilica mixtiuitiu canah itich se tlalyaualol.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Yopanoca mahtlactlanaui youal, uan in ehecatl otechuilanaya itich in mar Adriático. Quemeh tlahco youal naquin tiquitih itich in barco yocmachilayah ya tahsitiueh inauac tlali.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ica non ocpantlatiuihqueh se lazo yacatiposyeh uan oquitaqueh oc tlauehcatlan simpoual uan caxtolomome metro. Uan ohcon ocachi tlaixpan ocsipa ocpantlatiuihqueh nintlatamachiuaya uan oquitaqueh oc tlauehcatlan sa simpoual uan chicome metro.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Uan omomohtayah mixtiuitiueh itich itlah ueyi titl, ica non oquinpantlatiuihqueh naui tipostlatzicoualonih icuitlapan in barco tlen ica ocyehyecouayah icnactisqueh in barco. Uan yehuan ocniquia tla sauil ya matlanesi.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ihcuacon tlen otiquitiah itich in barco ocniquiah cholosqueh iccauteuasqueh in barco, uan ocpantlalihqueh in lancha tlen ocuicayah queh innipial, omochiuayah mach quintlalitiueh ocsiqui tipostlatzicoualonih iyacapan in ueyi barco.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pero Pablo oquiluih in soldadohtlayacanqui uan soldadohten:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ihcuacon in soldadohten oquincotonqueh in lazos tlen ic oilpitoya in lancha uan occahcauqueh macuica in atl.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ihcuac ya tlanestiuitz, Pablo nochtin oquinyoleuaya itlah maccuacan, oquimiluaya:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ica non innamechontlatlautia xontlacuacan, para namonisqueh namonchicauaqueh uan ohcon namonyolisqueh, pues amaquin namehuantzitzin icpolos dion se itzon.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Ihcuac ohcon oquihtoh, oquian pan, omotlasohcamat inauactzinco Dios imixpan nochtin, uan occoton in pan, uan opeu tlacua.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ihcuacon nochtin omoyoleuqueh, uan otlacuahqueh noiuqui.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ica nochtin otcatcah ome ciento yeyi poual uan caxtolonse (276) tlacameh itich in barco.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ihcuac yoixuiqueh, ocpantlatiuihqueh in trigo itich mar nic acmo ocniqueh maitixto in barco.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ihcuac yotlanes, amo ocmatiah itich tlen tlali cateh; pero ocnalitaqueh sican campa nalcalactoc mar uan tlatenco catqui xali, uan octohqueh xamo uilis ompa ictoquisqueh in barco.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ica non oquincotonqueh in lazos den tipostlatzicoualonih uan ompa oquincauqueh iihtic in mar. Sannoiuqui oquincaxanihqueh in lazos tlen ica oihilpitoya in timón tlen ica ocuicayah in barco. Uan octlehcoltihqueh in mantahtilmahtli tlen cah tlaixpan itich in barco, para ohcon in ehecatl maquixtopeua in barco, uan ohcon in barco opeu yaui tlatenco.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero omixtiuitoh oc uehca den tlatentli itich se xaltlaleual iihtic in mar, uan ompa omoyacatocac, uan acmo ouilic onihnin. Uan nicuitlapan in barco opeu xihxitini ica in atl quen chicauac octacapitzouaya.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ihcuacon in soldados ocyoluihqueh quinmictisqueh naquin oquinuicayah quintzacuatiueh Roma, ohcon ocniquiah icchiuasqueh nic amo ocniquiah acah macholo itich mar.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pero in soldadohtlayacanqui ocniquia icpaleuis in Pablo, ica non oquintlacaualtih. Oquinnauatih naquin uilih yaueh itich in atl yehuan achtoh mamopantlatiuican itich in atl uan mayacan tlatenco,
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 uan nocsiquin, mayacan ipan tlapichten, noso itich itlah ocse tlen ichihchiuca in barco. Uan ohcon nochtin cuali otahsitoh tlatenco den mar.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.