Atos 22

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 —Nocniuantzitzin uan tlayacanqueh, innamechontlatlautia ixconcaquican tlen ica namonauactzinco inmotlahtolpaleuia.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ihcuac occaqueh quinnonotza ica hebreohtlahtol, yehuan ocachi osintlacaqueh. Uan Pablo oquimiluih:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Neh in judío, onines Tarso tlen poui Cilicia, uan onmoscaltih nican Jerusalén. Ontlasaloh inauac Gamaliel, uan yeh onechmachtih mantlatlacamati itich nochi nintlanauatil in toyauehcautahuan. Ica nochi notlaniquilis ontiquitilaya Dios, quemeh itich nin tonal namehuantzitzin nanconchiuah.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Achtoh tlensaso onquinchiuilih naquin oyayah itich niOhtectzin Cristo, uan onquintemactaya maquinmictican. Tlacameh uan siuameh onquimihilpaya uan onquintzacuaya.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 In ueyiteopixcatlayacanqui uan nochtin in tiquiuahqueh judíos cuali icmatoqueh uan uilis namechonmatiltisqueh nochi nin. Yehuan oquihcuilohqueh se amatl manquinuiquili in tochancaicniuan judíos tlen chanchiuah Damasco. Uan oniah ompa inquimanatiu in tocniuan naquin tlaniltocah inauac Jesús, onquinualicasquia nican Jerusalén ihilpitiuitzeh maquintlatzacuiltican.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Ihcuac onyaya itich in ohtli uan yonahsitoya Damasco, quemeh tlahcotonal, amo nonehmachpan, se chicauac tlanestli oualpitlan itich in iluicac uan onechyaualoh.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Oniuitz tlalpan, uan sanniman onicac se tlahtol. Oquihtoh: “Saulo, Saulo, ¿tleca itconniqui itnechonpohpolos?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Neh onnanquilih: “¿Aquih in touatzin, notecotzin?” Yeh onechiluih: “Neh in Jesús de Nazaret, naquin touatzin itconniqui itconpohpolos.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Naquin nouan oyayah oquitaqueh in tlanestli [uan omomohtihqueh], pero amo ocahsicamatqueh in tlahtol de naquin onechnotztoya.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Neh ontlahtlanih: “NoTecotzin, ¿tlenoh inchiuas?” Uan in toTecotzin onechnanquilih: “Xonmoquitzteua uan xoyau Damasco, ompa mitzoniluisqueh nochi tlen moniqui itconchiuas.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Uan nic necah chicauac tlanestli onechpopoyotilih, sa onechmauilantahqueh naquin nouan oyayah, uan ohcon onechahxititoh Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Ompa ochanchiuaya se tlacatl itoocaa Ananías, naquin simi octlacamatia nitlanauatil Moisés, uan nochtin in judíos tlen ompa ochanchiuayah otlahtouayah yec ica yeh.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Onechitaco uan onechiluih: “Nocniu Saulo, xonyancuicatlachia.” Sanniman ontlachix uan yonquitac.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ihcuacon onechiluih: “NinDios in totahuan omitzonpihpin itconixmatis nitlaniquilitzin, itconitas naquin Yolchipaucatzintli, uan itconcaquis nitlahtol tlen quisa itich nicamactzin,
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 pues touatzin itcontematiltis Yehuatzin innauac nochi in tlalticpactlacameh uan itquimonnonotzas tlen otconitac uan tlen otconcac.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Uan axan, ¡acmo xonmochia! Xonmoquitzteua, xonmocuatequi uan ixcontlatlauti in toTecotzin mamitzontlahtlacolchipaua, uan ohcon Yehuatzin mitzontlahtlacolchipauas.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Ihcuac onualmocuip Jerusalén, oniah icah in teopantli onmonochilito Dios, uan onquitac se nescayotl quemeh ihcuac setlacochihita.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Uan onquitac in toTecotzin, uan onechiluih: “¡Xonquisa de nican Jerusalén! Niman xoyau, pues in judíos amo mitzonniltoquilisqueh tlen itquimonmatiltis de neh.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Neh onnanquilih: “NoTecotzin, yehuan icmatoqueh nic neh onyaya itich nochtin in teotlanauatilcalmeh, uan onquinuicaya naquin omitzonniltocayah, onquintzacuaya uan onquintacapitzouaya.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Uan ihcuac ocmictihqueh in Esteban, naquin octematiltaya de Tehuatzin, neh ompa noiuqui inuan oncatca naquin octimictihqueh, uan onyequitac tlen occhiuilihqueh, uan neh onquinpialihtoya nintilmah naquin ocmictihtoyah in Esteban.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Masqui ohcon, Yehuatzin onechoniluih: “Xoyau quen onmitzontiquitih, neh inmitzontitlanis toyas uehca, innauac naquin amo judíos.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Hasta sa ompa occaqueh, pues ihcuac oquihtoh non tlahtol, yehuan sanniman opeuqueh pohtzahtzih:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Uan nic yehuan ocachi opohtzahtziah uan ocnaltlehcauilayah ica nintilmah, uan ocnalxitinilayah tiutli,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 in soldadohueyitlayacanqui otlanauatih maccalaquican Pablo itich in ueyi cali den soldados, uan mactacapitzocan mactlahtoltican, uan ohcon icmatisqueh tleca pohtzahtzih ohcon ica yeh.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ihcuac Pablo yoquihilpihtoyah ica cuitlaxten para ictacapitzosqueh, yeh octlahtlanih in soldadohtlayacanqui tlen ompa ocatca:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ihcuac ohcon oquicac in soldadohtlayacanqui, niman oquiluito in soldadohueyitlayacanqui:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ihcuacon in soldadohueyitlayacanqui oyah ica in Pablo, uan octlahtlanih:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 In soldadohueyitlayacanqui oquiluih:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ica non naquin octacapitzosquiah Pablo sa occautiuitzqueh. Noiuqui in soldadohueyitlayacanqui omomohtih nic oquihilpih se tlacatl romano.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Oualimostic, in soldadohueyitlayacanqui ocniquia icyecmatis tlenoh ica in judíos octeiluayah Pablo. Octohton, uan oquinnichicoh nochtin in teopixcatlayacanqueh uan nochi tlen pouih itich in ueyitiquiuahcayotl judío, uan ocuicac in Pablo innauac.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.