Atos 22
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARA
1 —Nocniuantzitzin uan tlayacanqueh, innamechontlatlautia ixconcaquican tlen ica namonauactzinco inmotlahtolpaleuia.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ihcuac occaqueh quinnonotza ica hebreohtlahtol, yehuan ocachi osintlacaqueh. Uan Pablo oquimiluih:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Neh in judío, onines Tarso tlen poui Cilicia, uan onmoscaltih nican Jerusalén. Ontlasaloh inauac Gamaliel, uan yeh onechmachtih mantlatlacamati itich nochi nintlanauatil in toyauehcautahuan. Ica nochi notlaniquilis ontiquitilaya Dios, quemeh itich nin tonal namehuantzitzin nanconchiuah.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Achtoh tlensaso onquinchiuilih naquin oyayah itich niOhtectzin Cristo, uan onquintemactaya maquinmictican. Tlacameh uan siuameh onquimihilpaya uan onquintzacuaya.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 In ueyiteopixcatlayacanqui uan nochtin in tiquiuahqueh judíos cuali icmatoqueh uan uilis namechonmatiltisqueh nochi nin. Yehuan oquihcuilohqueh se amatl manquinuiquili in tochancaicniuan judíos tlen chanchiuah Damasco. Uan oniah ompa inquimanatiu in tocniuan naquin tlaniltocah inauac Jesús, onquinualicasquia nican Jerusalén ihilpitiuitzeh maquintlatzacuiltican.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Ihcuac onyaya itich in ohtli uan yonahsitoya Damasco, quemeh tlahcotonal, amo nonehmachpan, se chicauac tlanestli oualpitlan itich in iluicac uan onechyaualoh.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Oniuitz tlalpan, uan sanniman onicac se tlahtol. Oquihtoh: “Saulo, Saulo, ¿tleca itconniqui itnechonpohpolos?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Neh onnanquilih: “¿Aquih in touatzin, notecotzin?” Yeh onechiluih: “Neh in Jesús de Nazaret, naquin touatzin itconniqui itconpohpolos.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Naquin nouan oyayah oquitaqueh in tlanestli [uan omomohtihqueh], pero amo ocahsicamatqueh in tlahtol de naquin onechnotztoya.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Neh ontlahtlanih: “NoTecotzin, ¿tlenoh inchiuas?” Uan in toTecotzin onechnanquilih: “Xonmoquitzteua uan xoyau Damasco, ompa mitzoniluisqueh nochi tlen moniqui itconchiuas.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Uan nic necah chicauac tlanestli onechpopoyotilih, sa onechmauilantahqueh naquin nouan oyayah, uan ohcon onechahxititoh Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ompa ochanchiuaya se tlacatl itoocaa Ananías, naquin simi octlacamatia nitlanauatil Moisés, uan nochtin in judíos tlen ompa ochanchiuayah otlahtouayah yec ica yeh.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Onechitaco uan onechiluih: “Nocniu Saulo, xonyancuicatlachia.” Sanniman ontlachix uan yonquitac.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ihcuacon onechiluih: “NinDios in totahuan omitzonpihpin itconixmatis nitlaniquilitzin, itconitas naquin Yolchipaucatzintli, uan itconcaquis nitlahtol tlen quisa itich nicamactzin,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 pues touatzin itcontematiltis Yehuatzin innauac nochi in tlalticpactlacameh uan itquimonnonotzas tlen otconitac uan tlen otconcac.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Uan axan, ¡acmo xonmochia! Xonmoquitzteua, xonmocuatequi uan ixcontlatlauti in toTecotzin mamitzontlahtlacolchipaua, uan ohcon Yehuatzin mitzontlahtlacolchipauas.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ’Ihcuac onualmocuip Jerusalén, oniah icah in teopantli onmonochilito Dios, uan onquitac se nescayotl quemeh ihcuac setlacochihita.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Uan onquitac in toTecotzin, uan onechiluih: “¡Xonquisa de nican Jerusalén! Niman xoyau, pues in judíos amo mitzonniltoquilisqueh tlen itquimonmatiltis de neh.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Neh onnanquilih: “NoTecotzin, yehuan icmatoqueh nic neh onyaya itich nochtin in teotlanauatilcalmeh, uan onquinuicaya naquin omitzonniltocayah, onquintzacuaya uan onquintacapitzouaya.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Uan ihcuac ocmictihqueh in Esteban, naquin octematiltaya de Tehuatzin, neh ompa noiuqui inuan oncatca naquin octimictihqueh, uan onyequitac tlen occhiuilihqueh, uan neh onquinpialihtoya nintilmah naquin ocmictihtoyah in Esteban.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Masqui ohcon, Yehuatzin onechoniluih: “Xoyau quen onmitzontiquitih, neh inmitzontitlanis toyas uehca, innauac naquin amo judíos.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Hasta sa ompa occaqueh, pues ihcuac oquihtoh non tlahtol, yehuan sanniman opeuqueh pohtzahtzih:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Uan nic yehuan ocachi opohtzahtziah uan ocnaltlehcauilayah ica nintilmah, uan ocnalxitinilayah tiutli,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 in soldadohueyitlayacanqui otlanauatih maccalaquican Pablo itich in ueyi cali den soldados, uan mactacapitzocan mactlahtoltican, uan ohcon icmatisqueh tleca pohtzahtzih ohcon ica yeh.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ihcuac Pablo yoquihilpihtoyah ica cuitlaxten para ictacapitzosqueh, yeh octlahtlanih in soldadohtlayacanqui tlen ompa ocatca:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ihcuac ohcon oquicac in soldadohtlayacanqui, niman oquiluito in soldadohueyitlayacanqui:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ihcuacon in soldadohueyitlayacanqui oyah ica in Pablo, uan octlahtlanih:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 In soldadohueyitlayacanqui oquiluih:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ica non naquin octacapitzosquiah Pablo sa occautiuitzqueh. Noiuqui in soldadohueyitlayacanqui omomohtih nic oquihilpih se tlacatl romano.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Oualimostic, in soldadohueyitlayacanqui ocniquia icyecmatis tlenoh ica in judíos octeiluayah Pablo. Octohton, uan oquinnichicoh nochtin in teopixcatlayacanqueh uan nochi tlen pouih itich in ueyitiquiuahcayotl judío, uan ocuicac in Pablo innauac.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.