Atos 22
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NAA
1 —Nocniuantzitzin uan tlayacanqueh, innamechontlatlautia ixconcaquican tlen ica namonauactzinco inmotlahtolpaleuia.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ihcuac occaqueh quinnonotza ica hebreohtlahtol, yehuan ocachi osintlacaqueh. Uan Pablo oquimiluih:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Neh in judío, onines Tarso tlen poui Cilicia, uan onmoscaltih nican Jerusalén. Ontlasaloh inauac Gamaliel, uan yeh onechmachtih mantlatlacamati itich nochi nintlanauatil in toyauehcautahuan. Ica nochi notlaniquilis ontiquitilaya Dios, quemeh itich nin tonal namehuantzitzin nanconchiuah.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Achtoh tlensaso onquinchiuilih naquin oyayah itich niOhtectzin Cristo, uan onquintemactaya maquinmictican. Tlacameh uan siuameh onquimihilpaya uan onquintzacuaya.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 In ueyiteopixcatlayacanqui uan nochtin in tiquiuahqueh judíos cuali icmatoqueh uan uilis namechonmatiltisqueh nochi nin. Yehuan oquihcuilohqueh se amatl manquinuiquili in tochancaicniuan judíos tlen chanchiuah Damasco. Uan oniah ompa inquimanatiu in tocniuan naquin tlaniltocah inauac Jesús, onquinualicasquia nican Jerusalén ihilpitiuitzeh maquintlatzacuiltican.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Ihcuac onyaya itich in ohtli uan yonahsitoya Damasco, quemeh tlahcotonal, amo nonehmachpan, se chicauac tlanestli oualpitlan itich in iluicac uan onechyaualoh.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Oniuitz tlalpan, uan sanniman onicac se tlahtol. Oquihtoh: “Saulo, Saulo, ¿tleca itconniqui itnechonpohpolos?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Neh onnanquilih: “¿Aquih in touatzin, notecotzin?” Yeh onechiluih: “Neh in Jesús de Nazaret, naquin touatzin itconniqui itconpohpolos.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Naquin nouan oyayah oquitaqueh in tlanestli [uan omomohtihqueh], pero amo ocahsicamatqueh in tlahtol de naquin onechnotztoya.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Neh ontlahtlanih: “NoTecotzin, ¿tlenoh inchiuas?” Uan in toTecotzin onechnanquilih: “Xonmoquitzteua uan xoyau Damasco, ompa mitzoniluisqueh nochi tlen moniqui itconchiuas.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Uan nic necah chicauac tlanestli onechpopoyotilih, sa onechmauilantahqueh naquin nouan oyayah, uan ohcon onechahxititoh Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ompa ochanchiuaya se tlacatl itoocaa Ananías, naquin simi octlacamatia nitlanauatil Moisés, uan nochtin in judíos tlen ompa ochanchiuayah otlahtouayah yec ica yeh.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Onechitaco uan onechiluih: “Nocniu Saulo, xonyancuicatlachia.” Sanniman ontlachix uan yonquitac.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ihcuacon onechiluih: “NinDios in totahuan omitzonpihpin itconixmatis nitlaniquilitzin, itconitas naquin Yolchipaucatzintli, uan itconcaquis nitlahtol tlen quisa itich nicamactzin,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 pues touatzin itcontematiltis Yehuatzin innauac nochi in tlalticpactlacameh uan itquimonnonotzas tlen otconitac uan tlen otconcac.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Uan axan, ¡acmo xonmochia! Xonmoquitzteua, xonmocuatequi uan ixcontlatlauti in toTecotzin mamitzontlahtlacolchipaua, uan ohcon Yehuatzin mitzontlahtlacolchipauas.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Ihcuac onualmocuip Jerusalén, oniah icah in teopantli onmonochilito Dios, uan onquitac se nescayotl quemeh ihcuac setlacochihita.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Uan onquitac in toTecotzin, uan onechiluih: “¡Xonquisa de nican Jerusalén! Niman xoyau, pues in judíos amo mitzonniltoquilisqueh tlen itquimonmatiltis de neh.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Neh onnanquilih: “NoTecotzin, yehuan icmatoqueh nic neh onyaya itich nochtin in teotlanauatilcalmeh, uan onquinuicaya naquin omitzonniltocayah, onquintzacuaya uan onquintacapitzouaya.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Uan ihcuac ocmictihqueh in Esteban, naquin octematiltaya de Tehuatzin, neh ompa noiuqui inuan oncatca naquin octimictihqueh, uan onyequitac tlen occhiuilihqueh, uan neh onquinpialihtoya nintilmah naquin ocmictihtoyah in Esteban.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Masqui ohcon, Yehuatzin onechoniluih: “Xoyau quen onmitzontiquitih, neh inmitzontitlanis toyas uehca, innauac naquin amo judíos.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Hasta sa ompa occaqueh, pues ihcuac oquihtoh non tlahtol, yehuan sanniman opeuqueh pohtzahtzih:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Uan nic yehuan ocachi opohtzahtziah uan ocnaltlehcauilayah ica nintilmah, uan ocnalxitinilayah tiutli,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 in soldadohueyitlayacanqui otlanauatih maccalaquican Pablo itich in ueyi cali den soldados, uan mactacapitzocan mactlahtoltican, uan ohcon icmatisqueh tleca pohtzahtzih ohcon ica yeh.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ihcuac Pablo yoquihilpihtoyah ica cuitlaxten para ictacapitzosqueh, yeh octlahtlanih in soldadohtlayacanqui tlen ompa ocatca:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ihcuac ohcon oquicac in soldadohtlayacanqui, niman oquiluito in soldadohueyitlayacanqui:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ihcuacon in soldadohueyitlayacanqui oyah ica in Pablo, uan octlahtlanih:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 In soldadohueyitlayacanqui oquiluih:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ica non naquin octacapitzosquiah Pablo sa occautiuitzqueh. Noiuqui in soldadohueyitlayacanqui omomohtih nic oquihilpih se tlacatl romano.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Oualimostic, in soldadohueyitlayacanqui ocniquia icyecmatis tlenoh ica in judíos octeiluayah Pablo. Octohton, uan oquinnichicoh nochtin in teopixcatlayacanqueh uan nochi tlen pouih itich in ueyitiquiuahcayotl judío, uan ocuicac in Pablo innauac.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.