Neemias 2

Newar (NEW) vs BKJ

Sair da comparação
1 प्‍यला लिपा छन्‍हु जुजु अर्तासास्‍तया निइगूगु दँया निसान लाय् जुजुयागु दाखमद्य हःबलय् जिं व कयाः जुजुयात बिया। जि जुजुया न्‍ह्यःने दनाबलय् जिगु ख्‍वाः खिउँ। न्‍हापा गुबलें जिं अथे जुजुया न्‍ह्यःने ख्‍वाः खिउँका वनागु मदु।
1 E sucedeu no mês de nisã, no vigésimo ano do rei Artaxerxes, que o vinho estava diante dele; e eu apanhei o vinho, e o dei ao rei. Ora, eu nunca tinha estado triste na sua presença.
2 उकिं जुजुं जितः न्‍यन, “छ ला मफुम्‍ह मखु, छाय् छंगु ख्‍वाः खिउँसे च्‍वंगु? छंगु नुगः ख्‍वःगु दु जुइमा।”
2 Porquanto, o rei me disse: Por que o teu semblante está triste, visto que não estás enfermo? Isto não é nada mais que tristeza de coração. Então eu fiquei muitíssimo temeroso,
3 अय्‌नं जिं जुजुयात धया, “महाराज सदां म्‍वानादीमा। जिमि पुर्खात थुंगु शहर तहसनहस जूगु दु अले उकिया ध्‍वाखा मिं नयाः नाश जुइ धुंकूगु दु धाःसा जिगु ख्‍वाः छाय् खिउँसे मच्‍वनी?”
3 e disse ao rei: Que o rei viva para sempre; por que o meu semblante não estaria triste, quando a cidade, o lugar dos sepulcros dos meus pais, jaz em ruínas, e os seus portões estão consumidos pelo fogo?
4 जुजुं जिके न्‍यन, “छन्‍त छु माल?”
4 Então, o rei me disse: Que me pedes tu? Assim, orei ao Deus do céu.
5 जुजुयात लिसः बिया, “थ्‍व खँ महाराजयात यःसा अले जि खनाः छःपिं लय्‌तासा जितः जिमि पुर्खात थुंगु शहर हाकनं दय्‌केत यहूदाय् छ्वयादिसँ।”
5 E eu disse ao rei: Se for do agrado do rei, e se o teu servo tem achado graça a tua vista, que tu me envies a Judá, à cidade dos sepulcros dos meus pais, para que eu possa edificá-la.
6 थः रानीलिसें च्‍वनाच्‍वंम्‍ह जुजुं जितः न्‍यन, “छ गुलि ईया निंतिं यात्राय् वनेगु? छ गुबलय् लिहां वयेगु?” जितः छ्वयेत जुजु मानय् जुल। जि थूबलय् लिहां वये धकाः जुजुयात धया।
6 E o rei disse-me (estando a rainha também assentada junto a ele): Pois quanto tempo durará a viagem? E quando tu retornarás? Assim, aprouve ao rei me enviar; e eu lhe apontei um tempo.
7 हाकनं जिं जुजुयात धया, “महाराज छःपिं लय्‌तासा, पच्‍छिम यूफ्रेटिस प्रान्‍तयापिं राज्‍यपालतय्‌गु निंतिं जि यहूदाय् मथ्‍यंतले थथःगु इलाकां सुरक्षित वनेब्‍यु धकाः च्‍वयातःगु पौ बियादिसँ।
7 Além disso, eu disse ao rei: Se for do agrado do rei, que me sejam dadas cartas aos governadores dalém do rio, para que eles me permitam passar até que eu entre em Judá;
8 अले देगःया रक्षाया निंतिं दय्‌कूगु किल्‍लाया ध्‍वाखा दय्‌केत, शहरया पखाः दय्‌केत व जि च्‍वनेगु छेँ दय्‌केत माःगु सिँ बीत सरकारी गुँया पिवाः आसापया निंतिं नं उजं पौ बियादिसँ।” जिमि परमेश्‍वरया दया दुगु ल्‍हाः जिके दुगुलिं जिं फ्‍वनागु फुक्‍क खँ जुजुं बिल।
8 e uma carta para Asafe, o guarda da floresta do rei, para que ele me dê madeira para fazer vigas para os portões do palácio que pertenciam à casa, e para a muralha da cidade, e para a casa na qual entrarei. E o rei me concedeu, segundo a boa mão do meu Deus sobre mim.
9 जि यूफ्रेटिस पच्‍छिमयापिं राज्‍यपालतय्‌थाय् वनाः इमित जुजुयागु पौ बिया। जुजुं जिनापं सिपाइँतय् कप्‍तानत व सलगइपिं सिपाइँत नं छ्वःगु खः।
9 Então, cheguei até os governadores dalém do rio, e dei-lhes as cartas do rei. Ora, o rei tinha enviado comigo capitães do exército e cavaleiros.
10 इस्राएलयापिं मनूतय्‌गु भिं यायेत छम्‍ह मनू वःगु दु धयागु खँ न्‍यनाः होरेनी सन्‍बलत व अम्‍मोनी हाकिम तोबियाया ख्‍वाः खिउँल।
10 Quando Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, ouviu isto, afligiu-os muitíssimo que ali havia chegado um homem para buscar o bem-estar dos filhos de Israel.
11 जि यरूशलेमय् थ्‍यन। अन थ्‍यंगु स्‍वन्‍हु लिपा
11 Assim, eu vim até Jerusalém, e ali fiquei três dias.
12 जि चान्‍हय् दना थःनाप छुं मनूत ज्‍वनाः जि शहरं पिहां वना। परमेश्‍वरं जितः यरूशलेमय् छु यायेत छ्वयाहयादीगु खः व खँ जिं सुयातं मधया। जिं गयाम्‍ह पशु त्‍वःताः जिके मेपिं पशु मदु।
12 E eu me levantei à noite, eu e alguns poucos homens comigo; não contei a homem algum o que o meu Deus havia posto no meu coração para fazer em Jerusalém; nem havia qualquer animal comigo, salvo aquele que eu montava.
13 जि चान्‍हय् ब्‍यासिया ध्‍वाखां पिने पिहां वया, अले दच्‍छिनपाखे अजिङ्‌गरे धयागु लःया फोहरा पुलाः जि सौ ध्‍वाखा तक वना। लँय् जिं यरूशलेमया दुंगु पखाः व मिं नाश जूगु ध्‍वाखात स्‍वयाः जाँचय् याना।
13 E eu saí à noite junto ao portão do vale, a saber, diante do poço do dragão, até a porta do esterco, e vi as muralhas de Jerusalém, as quais estavam demolidas, e os seus portões estavam consumidos pelo fogo.
14 अले जि फोहरा ध्‍वाखा व जुजुयागु पुखूपाखे वना। अय्‌नं अन जि गयावयाम्‍ह पशु दुहां वनेत तक थाय् मदु।
14 Então, segui adiante até o portão da fonte, e à piscina do rei; mas não havia lugar para o animal que estava debaixo de mim passar.
15 उकिं जि चान्‍हय् किद्रोन ब्‍यासिइ थाहां वना शहरया पःखाः स्‍वस्‍वं वना। लिपतय् जि लिहां वया अले ब्‍यासि ध्‍वाखां शहरय् दुहां वया।
15 Então, eu subi à noite pelo ribeiro, e vi a muralha, e voltei, e entrei pelo portão do vale, e assim retornei.
16 जि गन वनागु खः अले जिं छु यानागु खः व खँ शहरयापिं हाकिमतय्‌सं मस्‍यू। थुबलय् तक जिं थःगु ज्‍याय् ग्‍वाहालि कायेमाःपिं यहूदी दाजुकिजापिं, पुजाहारीत, तःधंपिं मनूत, हाकिमत व मेपिं मनूत सुयातं नं छुं धयागु मदुनि।
16 E os governantes não souberam aonde eu fui, nem o que fiz; tampouco eu tinha dito aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos governantes, nem aos mais que faziam a obra.
17 अनंलि जिं इमित धया, “झीत गज्‍याःगु दुःख जुयाच्‍वंगु दु व खँ छिमिसं बांलाक स्‍यू। यरूशलेम तहसनहस जूगु दु, अले थुकिया ध्‍वाखा मिं नःगु दु। झीसं यरूशलेमया पखाः हाकनं दय्‌केनु। थुकिं झीपिं लिपा मछाय्‌का च्‍वने मालि मखु।”
17 Então eu lhes disse: Vós vedes a angústia na qual estamos, como Jerusalém está assolada, e os seus portões estão queimados pelo fogo; vinde, e edifiquemos a muralha de Jerusalém, para que não sejamos mais um opróbrio.
18 जिं इमित जिमि परमेश्‍वरया दया दुगु ल्‍हाः जिके दुगुया बारे व जुजुं जितः छु छु धयादीगु खः व फुक्‍क खँ कना।
18 Então eu lhes contei como a mão do meu Deus foi boa sobre mim; bem como as palavras que o rei me tinha falado. E eles disseram: Levantemo-nos e edifiquemos. Assim, eles fortaleceram as suas mãos para esta boa obra.
19 थ्‍व खँ न्‍यनाः होरोनी सन्‍बलत, अम्‍मोनी हाकिम तोबिया व अरबी गेशेमं जिमित गिजय् यात, अले जिमित क्‍वह्यंकाः थथे धाल, “थ्‍व छिमिसं छु यानाच्‍वनागु? छु छिमिसं जुजुलिसें विद्रोह यायेगु ला?”
19 Mas quando ouviu isto Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo, amonita, e Gesém, o árabe, riram de nós por escárnio, e nos desprezaram, e disseram: Que coisa é esta que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 जिं इमित थथे लिसः बिया, “स्‍वर्गयाम्‍ह परमेश्‍वरं जिमित ताःलाकादी। जिपिं वय्‌कःया दासतय्‌सं शहर व पखाः हाकनं दय्‌केगु ज्‍या शुरु याये त्‍यनागु दु। अय्‌नं यरूशलेमया छुं नं भागय् वा सम्‍पत्तिइ छिमिगु अधिकार मदु।”
20 Então, lhes respondi e disse: O Deus do céu, ele nos fará prosperar; por isso nós, os seus servos, levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte alguma, nem direito, nem memorial em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.