Neemias 2
Newar (NEW) vs ACF
1 प्यला लिपा छन्हु जुजु अर्तासास्तया निइगूगु दँया निसान लाय् जुजुयागु दाखमद्य हःबलय् जिं व कयाः जुजुयात बिया। जि जुजुया न्ह्यःने दनाबलय् जिगु ख्वाः खिउँ। न्हापा गुबलें जिं अथे जुजुया न्ह्यःने ख्वाः खिउँका वनागु मदु।
1 Sucedeu, pois, no mês de Nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, que estava posto vinho diante dele, e eu peguei o vinho e o dei ao rei; porém eu nunca estivera triste diante dele.
2 उकिं जुजुं जितः न्यन, “छ ला मफुम्ह मखु, छाय् छंगु ख्वाः खिउँसे च्वंगु? छंगु नुगः ख्वःगु दु जुइमा।”
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, pois não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração; então temi sobremaneira.
3 अय्नं जिं जुजुयात धया, “महाराज सदां म्वानादीमा। जिमि पुर्खात थुंगु शहर तहसनहस जूगु दु अले उकिया ध्वाखा मिं नयाः नाश जुइ धुंकूगु दु धाःसा जिगु ख्वाः छाय् खिउँसे मच्वनी?”
3 E disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não estaria triste o meu rosto, estando a cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas a fogo?
4 जुजुं जिके न्यन, “छन्त छु माल?”
4 E o rei me disse: Que me pedes agora? Então orei ao Deus dos céus,
5 जुजुयात लिसः बिया, “थ्व खँ महाराजयात यःसा अले जि खनाः छःपिं लय्तासा जितः जिमि पुर्खात थुंगु शहर हाकनं दय्केत यहूदाय् छ्वयादिसँ।”
5 E disse ao rei: Se é do agrado do rei, e se o teu servo é aceito em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 थः रानीलिसें च्वनाच्वंम्ह जुजुं जितः न्यन, “छ गुलि ईया निंतिं यात्राय् वनेगु? छ गुबलय् लिहां वयेगु?” जितः छ्वयेत जुजु मानय् जुल। जि थूबलय् लिहां वये धकाः जुजुयात धया।
6 Então o rei me disse, estando a rainha assentada junto a ele: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu um certo tempo.
7 हाकनं जिं जुजुयात धया, “महाराज छःपिं लय्तासा, पच्छिम यूफ्रेटिस प्रान्तयापिं राज्यपालतय्गु निंतिं जि यहूदाय् मथ्यंतले थथःगु इलाकां सुरक्षित वनेब्यु धकाः च्वयातःगु पौ बियादिसँ।
7 Disse mais ao rei: Se ao rei parece bem, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do rio, para que me permitam passar até que chegue a Judá.
8 अले देगःया रक्षाया निंतिं दय्कूगु किल्लाया ध्वाखा दय्केत, शहरया पखाः दय्केत व जि च्वनेगु छेँ दय्केत माःगु सिँ बीत सरकारी गुँया पिवाः आसापया निंतिं नं उजं पौ बियादिसँ।” जिमि परमेश्वरया दया दुगु ल्हाः जिके दुगुलिं जिं फ्वनागु फुक्क खँ जुजुं बिल।
8 Como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, para que me dê madeira para cobrir as portas do paço da casa, para o muro da cidade e para a casa em que eu houver de entrar. E o rei mas deu, segundo a boa mão de Deus sobre mim.
9 जि यूफ्रेटिस पच्छिमयापिं राज्यपालतय्थाय् वनाः इमित जुजुयागु पौ बिया। जुजुं जिनापं सिपाइँतय् कप्तानत व सलगइपिं सिपाइँत नं छ्वःगु खः।
9 Então fui aos governadores dalém do rio, e dei-lhes as cartas do rei; e o rei tinha enviado comigo capitàes do exército e cavaleiros.
10 इस्राएलयापिं मनूतय्गु भिं यायेत छम्ह मनू वःगु दु धयागु खँ न्यनाः होरेनी सन्बलत व अम्मोनी हाकिम तोबियाया ख्वाः खिउँल।
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, lhes desagradou extremamente que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 जि यरूशलेमय् थ्यन। अन थ्यंगु स्वन्हु लिपा
11 E cheguei a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 जि चान्हय् दना थःनाप छुं मनूत ज्वनाः जि शहरं पिहां वना। परमेश्वरं जितः यरूशलेमय् छु यायेत छ्वयाहयादीगु खः व खँ जिं सुयातं मधया। जिं गयाम्ह पशु त्वःताः जिके मेपिं पशु मदु।
12 E de noite me levantei, eu e poucos homens comigo, e não declarei a ninguém o que o meu Deus me pôs no coração para fazer em Jerusalém; e não havia comigo animal algum, senão aquele em que estava montado.
13 जि चान्हय् ब्यासिया ध्वाखां पिने पिहां वया, अले दच्छिनपाखे अजिङ्गरे धयागु लःया फोहरा पुलाः जि सौ ध्वाखा तक वना। लँय् जिं यरूशलेमया दुंगु पखाः व मिं नाश जूगु ध्वाखात स्वयाः जाँचय् याना।
13 E de noite saí pela porta do vale, e para o lado da fonte do dragão, e para a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam fendidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 अले जि फोहरा ध्वाखा व जुजुयागु पुखूपाखे वना। अय्नं अन जि गयावयाम्ह पशु दुहां वनेत तक थाय् मदु।
14 E passei à porta da fonte, e ao tanque do rei; e não havia lugar por onde pudesse passar o animal em que estava montado.
15 उकिं जि चान्हय् किद्रोन ब्यासिइ थाहां वना शहरया पःखाः स्वस्वं वना। लिपतय् जि लिहां वया अले ब्यासि ध्वाखां शहरय् दुहां वया।
15 Ainda, de noite subi pelo ribeiro e contemplei o muro; e, virando entrei pela porta do vale; assim voltei.
16 जि गन वनागु खः अले जिं छु यानागु खः व खँ शहरयापिं हाकिमतय्सं मस्यू। थुबलय् तक जिं थःगु ज्याय् ग्वाहालि कायेमाःपिं यहूदी दाजुकिजापिं, पुजाहारीत, तःधंपिं मनूत, हाकिमत व मेपिं मनूत सुयातं नं छुं धयागु मदुनि।
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; porque ainda nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra, até então tinha declarado coisa alguma.
17 अनंलि जिं इमित धया, “झीत गज्याःगु दुःख जुयाच्वंगु दु व खँ छिमिसं बांलाक स्यू। यरूशलेम तहसनहस जूगु दु, अले थुकिया ध्वाखा मिं नःगु दु। झीसं यरूशलेमया पखाः हाकनं दय्केनु। थुकिं झीपिं लिपा मछाय्का च्वने मालि मखु।”
17 Então lhes disse: Bem vedes vós a miséria em que estamos, que Jerusalém está assolada, e que as suas portas têm sido queimadas a fogo; vinde, pois, e reedifiquemos o muro de Jerusalém, e não sejamos mais um opróbrio.
18 जिं इमित जिमि परमेश्वरया दया दुगु ल्हाः जिके दुगुया बारे व जुजुं जितः छु छु धयादीगु खः व फुक्क खँ कना।
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, como também as palavras do rei, que ele me tinha dito; então disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E esforçaram as suas mãos para o bem.
19 थ्व खँ न्यनाः होरोनी सन्बलत, अम्मोनी हाकिम तोबिया व अरबी गेशेमं जिमित गिजय् यात, अले जिमित क्वह्यंकाः थथे धाल, “थ्व छिमिसं छु यानाच्वनागु? छु छिमिसं जुजुलिसें विद्रोह यायेगु ला?”
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o árabe, zombaram de nós, e desprezaram-nos, e disseram: Que é isto que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 जिं इमित थथे लिसः बिया, “स्वर्गयाम्ह परमेश्वरं जिमित ताःलाकादी। जिपिं वय्कःया दासतय्सं शहर व पखाः हाकनं दय्केगु ज्या शुरु याये त्यनागु दु। अय्नं यरूशलेमया छुं नं भागय् वा सम्पत्तिइ छिमिगु अधिकार मदु।”
20 Então lhes respondi, e disse: O Deus dos céus é o que nos fará prosperar: e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte, nem justiça, nem memória em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.