João 11
Newar (NEW) vs NVI
1 बेथानियाय् च्वंम्ह लाजरस धाःम्ह मनू म्हंमफय्का च्वन। वया निम्ह तता मार्था व मरियम दु।
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 थ्व हे मरियमं प्रभुयागु तुतिइ भिंगु नस्वाःगु चिकनं बुकाः थःगु सं हुया ब्यूगु खः। तसकं मफय्का च्वंम्ह लाजरस वया किजा खः।
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 उकिं मार्था व मरियमं वय्कःयात थथे धाय्के छ्वयाहल – “प्रभु, छिं माया यानादीम्ह जिमि किजा तसकं मफय्का च्वन।”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 थ्व न्यनाः वय्कलं धयादिल – “थ्व ल्वचं लाजरस सी मखु। परमेश्वरयागु महिमाया निंतिं व परमेश्वरया काय्यात तःधंकेत व थथे म्हंमफुगु खः।”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 वय्कलं मार्था, वया केहेँ व लाजरसयात माया यानादी।
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 लाजरस म्हंमफय्का च्वन धयागु न्यनाः नं वय्कः निन्हु तक थः च्वनागु थासय् हे च्वनादिल।
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 निन्हु लिपा वय्कलं चेलातय्त थथे धयादिल – “झी हानं यहूदियाय् लिहां वनेनु।”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 अले चेलातय्सं धाल – “गुरुजु, उखुन्हु तिनि ला यहूदीतय् नायःतय्सं छितः ल्वहँतं कय्काः स्यायेत्यन। हानं अन हे झायादी त्यनागु ला?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 वय्कलं लिसः बियादिल – “छन्हुया झिंनिघौ दइगु मखु ला? संसारयागु जलं यानाः न्हिनय् जुइम्ह मनूयात लुफिं हाइ मखु।
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 तर जः मदुगुलिं यानाः चान्हय् जुइपिन्त लुफिं हाइ।”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 वय्कलं हानं धयादिल – “झी पासा लाजरस द्यनाच्वंगु दु। जि वयात न्ह्यलं चाय्का ब्यू वनेत्यना।”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 अले चेलातय्सं लिसः बिल – “प्रभु, व द्यनाच्वंगु जूसा दँ हे दनी नि।”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 वय्कलं लाजरस सी धुंकल धकाः धयादीगु खः। तर इमिसं धाःसा व धात्थें हे द्यनाच्वन धयादीगु धकाः मतिइ तल।
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 उकिं वय्कलं इमित ध्वाथुइक धयादिल – “लाजरस सी धुंकल।
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 छिमिसं विश्वास याये फयेमा धकाः हे जि अन मवनागु खः, उकिं जि लय्ताः। न्ह्याथे जूसां झी आः अन वनेनु।”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 अले दिदुमस धाःम्ह थोमां थः चेला पासापिन्त धाल – “नु, झी नं वय्कः नाप वने सी माःसां सी।”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 वय्कः अन थ्यंबलय् लाजरसयात सिनाः नं थुनातःगु हे प्यन्हु दये धुंकल।
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 बेथानिया यरूशलेमं तीन किलोमिटर ति तापाः।
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 यक्व हे यहूदीत मार्था व मरियमपिन्थाय् इमि किजा सीगुलिं बिचाः वयाच्वंगु दु।
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 वय्कः झायाच्वन धयागु सियाः मार्था वय्कःयात नापलाः वन। मरियम जक छेँय् तुं च्वनाच्वन।
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 मार्थां येशूयात धाल – “प्रभु, छि थन दीगु जूसा जिमि किजा सी मखुगु।
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 आः तक नं छिं परमेश्वरयाके न्ह्यागु हे फ्वंसां छितः बियादी धकाः जिं स्यू।”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 वय्कलं धयादिल – “छिमि किजा हानं म्वाना वइतिनि।”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 मार्थां धाल – “दकलय् लिपायागु दिनय् सीपिं म्वाना वइबलय् व नं म्वाना वइ धकाः जिं नं स्यू।”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 वय्कलं धयादिल – “सीम्ह म्वाकीम्ह व जीवन बीम्ह जि हे खः। जितः विश्वास याःम्ह मनू सीसां म्वाना वइ।
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 अले म्वानाच्वंपिं मनूतय्सं जितः विश्वास याःसा गुबलें हे सी मखु। छिं थ्व खँय् विश्वास यानादिया ला?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 वं धाल – “खः प्रभु, संसारय् झायादी माःम्ह परमेश्वरया काय्, मुक्ति बीम्ह ख्रीष्ट छि हे खः धकाः जिं विश्वास यानागु दु।”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 थथे धयाः मार्था लिहां वन। अले थः केहेँ मरियमयात सःताः न्हाय्पनय् तीजक थथे धाल – “गुरुजु झाये धुंकल, छन्त माला च्वनादीगु दु।”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 थ्व न्यनाः मरियम काचाकाचां दनाः वन।
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 थुबलय् तक वय्कः गामय् थ्यंकः मझाःनि, मार्थां नापलाःगु थासय् हे दनि।
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 बिचाः वयाच्वंपिं यहूदीतय्सं थथे हथाय् चायाः मरियम पिहां वंगु खनाः लाजरसयात थुनातःथाय् वनाः ख्वः वंगु जुइ धकाः मतिइ तयाः इपिं नं वया ल्यूल्यू वन।
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 थुकथं मरियम वय्कः दीथाय् थ्यन, अले वय्कःयात खनेवं वय्कःयागु पालिइ भ्वपुयाः थथे धाल – “प्रभु, छि थन दीगु जूसा जिमि किजा सी मखुगु।”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 थुकथं मरियम अले व नाप वःपिं यहूदीत ख्वयाच्वंगु खनाः वय्कःयात तसकं नुगः मछिन।
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 अले वय्कलं न्यनादिल – “छिमिसं वयात गन तयाः तया?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 येशू ख्वयादिल।
35 Jesus chorou.
36 वय्कः थथे ख्वयादीगुलिं मनूतय्सं धाल – “स्व, वय्कलं वयात गपाय्सकं माया यानादी।”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 इपिं मध्ये गुलिं गुलिंसिनं थथे धाल – “कांम्हय्सित खंकाबी फुम्हय्सिनं लाजरसयात सी न्ह्यः छाय् बचय् याये मफुत?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 थुकथं तसकं नुगः मछिंकाः वय्कः चिहानय् झाल। थ्व चिहान छगू गुफाय् लाः। थुकियागु प्वाः ल्वहं छगलं तिनातःगु खः।
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 वय्कलं धयादिल – “ल्वहं चीकि।”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 वय्कलं वयात धयादिल – “छिं विश्वास यानादीसा, परमेश्वरयागु तःधंगु महिमा स्वये खनी धकाः जिं मधया ला?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 अले इमिसं ल्वहं चीकल। वय्कलं च्वय् स्वयाः धयादिल – “बाः, जिं छितः सुभाय् बी। जिगु खँ छिं न्यनादीगु दु।
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 छिं जिगु खँ न्ह्याबलें न्यनादी धकाः जिं स्यू। थन दना च्वंपिन्सं जितः छ्वयाहयादीम्ह छि हे खः धकाः विश्वास याये फयेमा धकाः जिं थथे धयागु खः।”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 थुलि धयाः वय्कलं तस्सलं सःतादिल – “अय् लाजरस, पिहां वा।”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 अले सीम्ह लाजरस पिहां वल। वयात छेनंनिसें तुतिइ तक सुति कापतं हिनातःगु दु। येशूं इमित धयादिल – “कापः फ्यनाः वयात वनेब्यु।”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 थ्व खनाः मरियमनापं वःपिं यक्व हे यहूदीतय्सं नं वय्कःयात विश्वास यात।
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 इपिं मध्ये सुं मनूतय्सं धाःसा फरिसीतय्थाय् वनाः वय्कलं यानादीगु खँ कनाबिल।
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 उकिं तःधंपिं पुजाहारीत व फरिसीत मुनाः थथे धकाः सल्लाह यात– “आः झीसं छु यायेगु? थ्व मनुखं यक्व हे अजू चायापुगु चिं यानाः क्यनाच्वन।
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 थथे हे याका तल धाःसा फुक्कसिनं हे वयात विश्वास याइ। अले रोमीत वयाः झीगु देगः व झीगु जातियात हे नाश यानाछ्वइ।”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 इपिं मध्ये उगु दँयाम्ह दकलय् तःधंम्ह पुजाहारी कैयाफां थथे धाल – “छिमिसं छुं हे मस्यू।
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 देशय् च्वंपिं दक्व मनूत नाश जुइगु स्वयाः छम्ह मनू सीगु हे भिं जुइ धकाः छिमिसं मस्यू ला?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 थ्व खँ वं थःम्हं हे धाःगु मखु, बरु उगु दँयाम्ह दकलय् तःधंम्ह पुजाहारी जूगुलिं यहूदीतय्गु निंतिं येशू सी हे माः धकाः अगमवाणी नवाःगु खः।
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 यहूदीतय्गु निंतिं जक मखु, बरु छ्यालब्याल जुयाच्वंपिं परमेश्वरया फुक्क सन्तानतय्त छथाय् मुंकेत नं खः।
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 उखुन्हुनिसें येशूयात गथे यानाः स्यायेगु धकाः इमिसं ग्वसाः ग्वल।
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 अय्जूगुलिं अबलय् निसें वय्कः यहूदीतय्सं खंक यहूदिया जिल्लाय् जुया मदी। तर अनं मरुभूमिया लिक्क लाःगु एफ्राइमय् झाल। वय्कः अन हे चेलात नाप च्वनादिल।
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 अबलय् यहूदीतय्गु छुत्काराया नखः न्ह्यःने थ्यंकः वःगुलिं नखः न्ह्यः हे थःथपिन्त च्वख यायेत यक्व हे मनूत गां गामं यरूशलेमय् वन।
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 इमिसं वय्कःयात माः जुल। अले देगलय् दनाच्वंबलय् इमिसं थथे धकाः खँ ल्हात– “नखःबलय् व वइ ला कि वइ मखु, छिमिगु छु बिचाः दु?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 तःधंपिं पुजाहारीत व फरिसीतय्सं येशूयात सुनानं खंसा इमित वयाः कं धकाः मनूतय्त उजं बियातःगु दु। इमिसं वय्कः थन दी धकाः सीवं वनाः ज्वनेत थथे याःगु खः।
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.