João 11
Newar (NEW) vs NAA
1 बेथानियाय् च्वंम्ह लाजरस धाःम्ह मनू म्हंमफय्का च्वन। वया निम्ह तता मार्था व मरियम दु।
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 थ्व हे मरियमं प्रभुयागु तुतिइ भिंगु नस्वाःगु चिकनं बुकाः थःगु सं हुया ब्यूगु खः। तसकं मफय्का च्वंम्ह लाजरस वया किजा खः।
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 उकिं मार्था व मरियमं वय्कःयात थथे धाय्के छ्वयाहल – “प्रभु, छिं माया यानादीम्ह जिमि किजा तसकं मफय्का च्वन।”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 थ्व न्यनाः वय्कलं धयादिल – “थ्व ल्वचं लाजरस सी मखु। परमेश्वरयागु महिमाया निंतिं व परमेश्वरया काय्यात तःधंकेत व थथे म्हंमफुगु खः।”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 वय्कलं मार्था, वया केहेँ व लाजरसयात माया यानादी।
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 लाजरस म्हंमफय्का च्वन धयागु न्यनाः नं वय्कः निन्हु तक थः च्वनागु थासय् हे च्वनादिल।
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 निन्हु लिपा वय्कलं चेलातय्त थथे धयादिल – “झी हानं यहूदियाय् लिहां वनेनु।”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 अले चेलातय्सं धाल – “गुरुजु, उखुन्हु तिनि ला यहूदीतय् नायःतय्सं छितः ल्वहँतं कय्काः स्यायेत्यन। हानं अन हे झायादी त्यनागु ला?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 वय्कलं लिसः बियादिल – “छन्हुया झिंनिघौ दइगु मखु ला? संसारयागु जलं यानाः न्हिनय् जुइम्ह मनूयात लुफिं हाइ मखु।
9 Jesus respondeu:
10 तर जः मदुगुलिं यानाः चान्हय् जुइपिन्त लुफिं हाइ।”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 वय्कलं हानं धयादिल – “झी पासा लाजरस द्यनाच्वंगु दु। जि वयात न्ह्यलं चाय्का ब्यू वनेत्यना।”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 अले चेलातय्सं लिसः बिल – “प्रभु, व द्यनाच्वंगु जूसा दँ हे दनी नि।”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 वय्कलं लाजरस सी धुंकल धकाः धयादीगु खः। तर इमिसं धाःसा व धात्थें हे द्यनाच्वन धयादीगु धकाः मतिइ तल।
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 उकिं वय्कलं इमित ध्वाथुइक धयादिल – “लाजरस सी धुंकल।
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 छिमिसं विश्वास याये फयेमा धकाः हे जि अन मवनागु खः, उकिं जि लय्ताः। न्ह्याथे जूसां झी आः अन वनेनु।”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 अले दिदुमस धाःम्ह थोमां थः चेला पासापिन्त धाल – “नु, झी नं वय्कः नाप वने सी माःसां सी।”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 वय्कः अन थ्यंबलय् लाजरसयात सिनाः नं थुनातःगु हे प्यन्हु दये धुंकल।
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 बेथानिया यरूशलेमं तीन किलोमिटर ति तापाः।
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 यक्व हे यहूदीत मार्था व मरियमपिन्थाय् इमि किजा सीगुलिं बिचाः वयाच्वंगु दु।
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 वय्कः झायाच्वन धयागु सियाः मार्था वय्कःयात नापलाः वन। मरियम जक छेँय् तुं च्वनाच्वन।
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 मार्थां येशूयात धाल – “प्रभु, छि थन दीगु जूसा जिमि किजा सी मखुगु।
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 आः तक नं छिं परमेश्वरयाके न्ह्यागु हे फ्वंसां छितः बियादी धकाः जिं स्यू।”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 वय्कलं धयादिल – “छिमि किजा हानं म्वाना वइतिनि।”
23 Jesus disse a ela:
24 मार्थां धाल – “दकलय् लिपायागु दिनय् सीपिं म्वाना वइबलय् व नं म्वाना वइ धकाः जिं नं स्यू।”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 वय्कलं धयादिल – “सीम्ह म्वाकीम्ह व जीवन बीम्ह जि हे खः। जितः विश्वास याःम्ह मनू सीसां म्वाना वइ।
25 Então Jesus declarou:
26 अले म्वानाच्वंपिं मनूतय्सं जितः विश्वास याःसा गुबलें हे सी मखु। छिं थ्व खँय् विश्वास यानादिया ला?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 वं धाल – “खः प्रभु, संसारय् झायादी माःम्ह परमेश्वरया काय्, मुक्ति बीम्ह ख्रीष्ट छि हे खः धकाः जिं विश्वास यानागु दु।”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 थथे धयाः मार्था लिहां वन। अले थः केहेँ मरियमयात सःताः न्हाय्पनय् तीजक थथे धाल – “गुरुजु झाये धुंकल, छन्त माला च्वनादीगु दु।”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 थ्व न्यनाः मरियम काचाकाचां दनाः वन।
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 थुबलय् तक वय्कः गामय् थ्यंकः मझाःनि, मार्थां नापलाःगु थासय् हे दनि।
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 बिचाः वयाच्वंपिं यहूदीतय्सं थथे हथाय् चायाः मरियम पिहां वंगु खनाः लाजरसयात थुनातःथाय् वनाः ख्वः वंगु जुइ धकाः मतिइ तयाः इपिं नं वया ल्यूल्यू वन।
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 थुकथं मरियम वय्कः दीथाय् थ्यन, अले वय्कःयात खनेवं वय्कःयागु पालिइ भ्वपुयाः थथे धाल – “प्रभु, छि थन दीगु जूसा जिमि किजा सी मखुगु।”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 थुकथं मरियम अले व नाप वःपिं यहूदीत ख्वयाच्वंगु खनाः वय्कःयात तसकं नुगः मछिन।
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 अले वय्कलं न्यनादिल – “छिमिसं वयात गन तयाः तया?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 येशू ख्वयादिल।
35 Jesus chorou.
36 वय्कः थथे ख्वयादीगुलिं मनूतय्सं धाल – “स्व, वय्कलं वयात गपाय्सकं माया यानादी।”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 इपिं मध्ये गुलिं गुलिंसिनं थथे धाल – “कांम्हय्सित खंकाबी फुम्हय्सिनं लाजरसयात सी न्ह्यः छाय् बचय् याये मफुत?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 थुकथं तसकं नुगः मछिंकाः वय्कः चिहानय् झाल। थ्व चिहान छगू गुफाय् लाः। थुकियागु प्वाः ल्वहं छगलं तिनातःगु खः।
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 वय्कलं धयादिल – “ल्वहं चीकि।”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 वय्कलं वयात धयादिल – “छिं विश्वास यानादीसा, परमेश्वरयागु तःधंगु महिमा स्वये खनी धकाः जिं मधया ला?”
40 Jesus respondeu:
41 अले इमिसं ल्वहं चीकल। वय्कलं च्वय् स्वयाः धयादिल – “बाः, जिं छितः सुभाय् बी। जिगु खँ छिं न्यनादीगु दु।
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 छिं जिगु खँ न्ह्याबलें न्यनादी धकाः जिं स्यू। थन दना च्वंपिन्सं जितः छ्वयाहयादीम्ह छि हे खः धकाः विश्वास याये फयेमा धकाः जिं थथे धयागु खः।”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 थुलि धयाः वय्कलं तस्सलं सःतादिल – “अय् लाजरस, पिहां वा।”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 अले सीम्ह लाजरस पिहां वल। वयात छेनंनिसें तुतिइ तक सुति कापतं हिनातःगु दु। येशूं इमित धयादिल – “कापः फ्यनाः वयात वनेब्यु।”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 थ्व खनाः मरियमनापं वःपिं यक्व हे यहूदीतय्सं नं वय्कःयात विश्वास यात।
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 इपिं मध्ये सुं मनूतय्सं धाःसा फरिसीतय्थाय् वनाः वय्कलं यानादीगु खँ कनाबिल।
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 उकिं तःधंपिं पुजाहारीत व फरिसीत मुनाः थथे धकाः सल्लाह यात– “आः झीसं छु यायेगु? थ्व मनुखं यक्व हे अजू चायापुगु चिं यानाः क्यनाच्वन।
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 थथे हे याका तल धाःसा फुक्कसिनं हे वयात विश्वास याइ। अले रोमीत वयाः झीगु देगः व झीगु जातियात हे नाश यानाछ्वइ।”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 इपिं मध्ये उगु दँयाम्ह दकलय् तःधंम्ह पुजाहारी कैयाफां थथे धाल – “छिमिसं छुं हे मस्यू।
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 देशय् च्वंपिं दक्व मनूत नाश जुइगु स्वयाः छम्ह मनू सीगु हे भिं जुइ धकाः छिमिसं मस्यू ला?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 थ्व खँ वं थःम्हं हे धाःगु मखु, बरु उगु दँयाम्ह दकलय् तःधंम्ह पुजाहारी जूगुलिं यहूदीतय्गु निंतिं येशू सी हे माः धकाः अगमवाणी नवाःगु खः।
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 यहूदीतय्गु निंतिं जक मखु, बरु छ्यालब्याल जुयाच्वंपिं परमेश्वरया फुक्क सन्तानतय्त छथाय् मुंकेत नं खः।
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 उखुन्हुनिसें येशूयात गथे यानाः स्यायेगु धकाः इमिसं ग्वसाः ग्वल।
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 अय्जूगुलिं अबलय् निसें वय्कः यहूदीतय्सं खंक यहूदिया जिल्लाय् जुया मदी। तर अनं मरुभूमिया लिक्क लाःगु एफ्राइमय् झाल। वय्कः अन हे चेलात नाप च्वनादिल।
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 अबलय् यहूदीतय्गु छुत्काराया नखः न्ह्यःने थ्यंकः वःगुलिं नखः न्ह्यः हे थःथपिन्त च्वख यायेत यक्व हे मनूत गां गामं यरूशलेमय् वन।
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 इमिसं वय्कःयात माः जुल। अले देगलय् दनाच्वंबलय् इमिसं थथे धकाः खँ ल्हात– “नखःबलय् व वइ ला कि वइ मखु, छिमिगु छु बिचाः दु?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 तःधंपिं पुजाहारीत व फरिसीतय्सं येशूयात सुनानं खंसा इमित वयाः कं धकाः मनूतय्त उजं बियातःगु दु। इमिसं वय्कः थन दी धकाः सीवं वनाः ज्वनेत थथे याःगु खः।
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.