João 11
Newar (NEW) vs BKJ
1 बेथानियाय् च्वंम्ह लाजरस धाःम्ह मनू म्हंमफय्का च्वन। वया निम्ह तता मार्था व मरियम दु।
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 थ्व हे मरियमं प्रभुयागु तुतिइ भिंगु नस्वाःगु चिकनं बुकाः थःगु सं हुया ब्यूगु खः। तसकं मफय्का च्वंम्ह लाजरस वया किजा खः।
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 उकिं मार्था व मरियमं वय्कःयात थथे धाय्के छ्वयाहल – “प्रभु, छिं माया यानादीम्ह जिमि किजा तसकं मफय्का च्वन।”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 थ्व न्यनाः वय्कलं धयादिल – “थ्व ल्वचं लाजरस सी मखु। परमेश्वरयागु महिमाया निंतिं व परमेश्वरया काय्यात तःधंकेत व थथे म्हंमफुगु खः।”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 वय्कलं मार्था, वया केहेँ व लाजरसयात माया यानादी।
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 लाजरस म्हंमफय्का च्वन धयागु न्यनाः नं वय्कः निन्हु तक थः च्वनागु थासय् हे च्वनादिल।
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 निन्हु लिपा वय्कलं चेलातय्त थथे धयादिल – “झी हानं यहूदियाय् लिहां वनेनु।”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 अले चेलातय्सं धाल – “गुरुजु, उखुन्हु तिनि ला यहूदीतय् नायःतय्सं छितः ल्वहँतं कय्काः स्यायेत्यन। हानं अन हे झायादी त्यनागु ला?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 वय्कलं लिसः बियादिल – “छन्हुया झिंनिघौ दइगु मखु ला? संसारयागु जलं यानाः न्हिनय् जुइम्ह मनूयात लुफिं हाइ मखु।
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 तर जः मदुगुलिं यानाः चान्हय् जुइपिन्त लुफिं हाइ।”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 वय्कलं हानं धयादिल – “झी पासा लाजरस द्यनाच्वंगु दु। जि वयात न्ह्यलं चाय्का ब्यू वनेत्यना।”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 अले चेलातय्सं लिसः बिल – “प्रभु, व द्यनाच्वंगु जूसा दँ हे दनी नि।”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 वय्कलं लाजरस सी धुंकल धकाः धयादीगु खः। तर इमिसं धाःसा व धात्थें हे द्यनाच्वन धयादीगु धकाः मतिइ तल।
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 उकिं वय्कलं इमित ध्वाथुइक धयादिल – “लाजरस सी धुंकल।
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 छिमिसं विश्वास याये फयेमा धकाः हे जि अन मवनागु खः, उकिं जि लय्ताः। न्ह्याथे जूसां झी आः अन वनेनु।”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 अले दिदुमस धाःम्ह थोमां थः चेला पासापिन्त धाल – “नु, झी नं वय्कः नाप वने सी माःसां सी।”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 वय्कः अन थ्यंबलय् लाजरसयात सिनाः नं थुनातःगु हे प्यन्हु दये धुंकल।
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 बेथानिया यरूशलेमं तीन किलोमिटर ति तापाः।
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 यक्व हे यहूदीत मार्था व मरियमपिन्थाय् इमि किजा सीगुलिं बिचाः वयाच्वंगु दु।
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 वय्कः झायाच्वन धयागु सियाः मार्था वय्कःयात नापलाः वन। मरियम जक छेँय् तुं च्वनाच्वन।
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 मार्थां येशूयात धाल – “प्रभु, छि थन दीगु जूसा जिमि किजा सी मखुगु।
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 आः तक नं छिं परमेश्वरयाके न्ह्यागु हे फ्वंसां छितः बियादी धकाः जिं स्यू।”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 वय्कलं धयादिल – “छिमि किजा हानं म्वाना वइतिनि।”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 मार्थां धाल – “दकलय् लिपायागु दिनय् सीपिं म्वाना वइबलय् व नं म्वाना वइ धकाः जिं नं स्यू।”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 वय्कलं धयादिल – “सीम्ह म्वाकीम्ह व जीवन बीम्ह जि हे खः। जितः विश्वास याःम्ह मनू सीसां म्वाना वइ।
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 अले म्वानाच्वंपिं मनूतय्सं जितः विश्वास याःसा गुबलें हे सी मखु। छिं थ्व खँय् विश्वास यानादिया ला?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 वं धाल – “खः प्रभु, संसारय् झायादी माःम्ह परमेश्वरया काय्, मुक्ति बीम्ह ख्रीष्ट छि हे खः धकाः जिं विश्वास यानागु दु।”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 थथे धयाः मार्था लिहां वन। अले थः केहेँ मरियमयात सःताः न्हाय्पनय् तीजक थथे धाल – “गुरुजु झाये धुंकल, छन्त माला च्वनादीगु दु।”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 थ्व न्यनाः मरियम काचाकाचां दनाः वन।
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 थुबलय् तक वय्कः गामय् थ्यंकः मझाःनि, मार्थां नापलाःगु थासय् हे दनि।
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 बिचाः वयाच्वंपिं यहूदीतय्सं थथे हथाय् चायाः मरियम पिहां वंगु खनाः लाजरसयात थुनातःथाय् वनाः ख्वः वंगु जुइ धकाः मतिइ तयाः इपिं नं वया ल्यूल्यू वन।
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 थुकथं मरियम वय्कः दीथाय् थ्यन, अले वय्कःयात खनेवं वय्कःयागु पालिइ भ्वपुयाः थथे धाल – “प्रभु, छि थन दीगु जूसा जिमि किजा सी मखुगु।”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 थुकथं मरियम अले व नाप वःपिं यहूदीत ख्वयाच्वंगु खनाः वय्कःयात तसकं नुगः मछिन।
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 अले वय्कलं न्यनादिल – “छिमिसं वयात गन तयाः तया?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 येशू ख्वयादिल।
35 Jesus chorou.
36 वय्कः थथे ख्वयादीगुलिं मनूतय्सं धाल – “स्व, वय्कलं वयात गपाय्सकं माया यानादी।”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 इपिं मध्ये गुलिं गुलिंसिनं थथे धाल – “कांम्हय्सित खंकाबी फुम्हय्सिनं लाजरसयात सी न्ह्यः छाय् बचय् याये मफुत?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 थुकथं तसकं नुगः मछिंकाः वय्कः चिहानय् झाल। थ्व चिहान छगू गुफाय् लाः। थुकियागु प्वाः ल्वहं छगलं तिनातःगु खः।
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 वय्कलं धयादिल – “ल्वहं चीकि।”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 वय्कलं वयात धयादिल – “छिं विश्वास यानादीसा, परमेश्वरयागु तःधंगु महिमा स्वये खनी धकाः जिं मधया ला?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 अले इमिसं ल्वहं चीकल। वय्कलं च्वय् स्वयाः धयादिल – “बाः, जिं छितः सुभाय् बी। जिगु खँ छिं न्यनादीगु दु।
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 छिं जिगु खँ न्ह्याबलें न्यनादी धकाः जिं स्यू। थन दना च्वंपिन्सं जितः छ्वयाहयादीम्ह छि हे खः धकाः विश्वास याये फयेमा धकाः जिं थथे धयागु खः।”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 थुलि धयाः वय्कलं तस्सलं सःतादिल – “अय् लाजरस, पिहां वा।”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 अले सीम्ह लाजरस पिहां वल। वयात छेनंनिसें तुतिइ तक सुति कापतं हिनातःगु दु। येशूं इमित धयादिल – “कापः फ्यनाः वयात वनेब्यु।”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 थ्व खनाः मरियमनापं वःपिं यक्व हे यहूदीतय्सं नं वय्कःयात विश्वास यात।
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 इपिं मध्ये सुं मनूतय्सं धाःसा फरिसीतय्थाय् वनाः वय्कलं यानादीगु खँ कनाबिल।
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 उकिं तःधंपिं पुजाहारीत व फरिसीत मुनाः थथे धकाः सल्लाह यात– “आः झीसं छु यायेगु? थ्व मनुखं यक्व हे अजू चायापुगु चिं यानाः क्यनाच्वन।
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 थथे हे याका तल धाःसा फुक्कसिनं हे वयात विश्वास याइ। अले रोमीत वयाः झीगु देगः व झीगु जातियात हे नाश यानाछ्वइ।”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 इपिं मध्ये उगु दँयाम्ह दकलय् तःधंम्ह पुजाहारी कैयाफां थथे धाल – “छिमिसं छुं हे मस्यू।
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 देशय् च्वंपिं दक्व मनूत नाश जुइगु स्वयाः छम्ह मनू सीगु हे भिं जुइ धकाः छिमिसं मस्यू ला?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 थ्व खँ वं थःम्हं हे धाःगु मखु, बरु उगु दँयाम्ह दकलय् तःधंम्ह पुजाहारी जूगुलिं यहूदीतय्गु निंतिं येशू सी हे माः धकाः अगमवाणी नवाःगु खः।
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 यहूदीतय्गु निंतिं जक मखु, बरु छ्यालब्याल जुयाच्वंपिं परमेश्वरया फुक्क सन्तानतय्त छथाय् मुंकेत नं खः।
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 उखुन्हुनिसें येशूयात गथे यानाः स्यायेगु धकाः इमिसं ग्वसाः ग्वल।
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 अय्जूगुलिं अबलय् निसें वय्कः यहूदीतय्सं खंक यहूदिया जिल्लाय् जुया मदी। तर अनं मरुभूमिया लिक्क लाःगु एफ्राइमय् झाल। वय्कः अन हे चेलात नाप च्वनादिल।
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 अबलय् यहूदीतय्गु छुत्काराया नखः न्ह्यःने थ्यंकः वःगुलिं नखः न्ह्यः हे थःथपिन्त च्वख यायेत यक्व हे मनूत गां गामं यरूशलेमय् वन।
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 इमिसं वय्कःयात माः जुल। अले देगलय् दनाच्वंबलय् इमिसं थथे धकाः खँ ल्हात– “नखःबलय् व वइ ला कि वइ मखु, छिमिगु छु बिचाः दु?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 तःधंपिं पुजाहारीत व फरिसीतय्सं येशूयात सुनानं खंसा इमित वयाः कं धकाः मनूतय्त उजं बियातःगु दु। इमिसं वय्कः थन दी धकाः सीवं वनाः ज्वनेत थथे याःगु खः।
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.