1 Samuel 14

Newar (NEW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 छन्‍हु शाऊलया काय् जोनाथनं थःगु ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍हम्‍ह मनूयात धाल, “वा, झीपिं उखेपाखेया डाँडाय् च्‍वंगु पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनी वनेनु।” तर थ्‍व खँ वं थः बौयात मधाः।
1 Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse a seu escudeiro: “Venha, vamos ao lugar onde fica o destacamento dos filisteus”. Mas Jônatas não contou a seu pai o que pretendia fazer.
2 उबलय् शाऊलं गिबाया लिक्‍कसं च्‍वंगु मिग्रोनय् धालेमाया तःलय् थःगु पाल ग्‍वयाः च्‍वनाच्‍वंगु खः। व नापं खुसः मनूत दु।
2 Enquanto isso, Saul estava acampado nos arredores de Gibeá, em volta da árvore de romãs em Migrom, junto com cerca de seiscentos homens.
3 उपिं मध्‍ये ईकाबोदया किजा अहीतूबया काय् अहियाह पुजाहारीया भिंगु सूती कापःया वसः फिनातःम्‍ह खः। अहीतूब पीनहासया काय् अले शीलोय् च्‍वंम्‍ह परमप्रभुया पुजाहारी एलीया छय् खः। अले जोनाथन वंगु मनूतय्‌सं मसिल।
3 Entre eles estava Aías, o sacerdote, que levava o colete sacerdotal. Aías era filho de Aitube, irmão de Icabode, filho de Fineias, filho de Eli, que tinha servido como sacerdote do S enhor em Siló. Ninguém percebeu que Jônatas havia saído do acampamento.
4 पहाडया दथुइ, गुगु लँपु जुयाः जोनाथन पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनी वनेमाःगु खः, अन बोसेस व सेनेह नांयागु निगू च्‍वामुगु पहाड दु।
4 Para chegar ao destacamento dos filisteus, teve de passar por entre dois penhascos; um se chamava Bozez, e o outro, Sené.
5 उपिं छगू मिकमाशया उत्तरपाखे व मेगु गेबाया दच्‍छिनपाखे दु।
5 Um ficava ao norte, de frente para Micmás, e o outro, ao sul, de frente para Geba.
6 जोनाथनं ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍हय्‌सित धाल, “वा, झीपिं परमेश्‍वरयात मानय् मयाइपिं उपिं म्‍हय् चिं मतःपिनिगु छाउनी स्‍वःवनेनु। परमप्रभुं झीत ग्‍वाहालि यानादी। झीपिं यक्‍व दयेमा वा म्‍हो जुइमा झीत बचय् यायेगुपाखें वय्‌कःयात सुनानं पने फइ मखु।”
6 Jônatas disse a seu escudeiro: “Vamos atravessar até o destacamento daqueles incircuncisos! Quem sabe o S enhor nos ajudará, pois nada pode deter o S enhor . Ele pode vencer com muitos guerreiros e, também, com apenas uns poucos!”.
7 वं धाल, “छितः छु यायेगु पाय्‌छि जू व हे यानादिसँ। छिं यानादीगु फुक्‍क खँय् जिं छितः दुनुगलंनिसें ग्‍वाहालि याये।”
7 “Faça o que lhe parecer melhor”, respondeu o escudeiro. “Eu o seguirei para onde o senhor for!”
8 जोनाथनं लिसः बिल, “ठीक जू! झीपिं उखेपाखे वनेनु अले इमिसं झीत खनेमा।
8 “Pois bem”, disse Jônatas. “Vamos atravessar e deixar que nos vejam.
9 छुं जुयाः इमिसं ‘जिपिं मवतले छिपिं अन हे च्‍वनाच्‍वँ’ धकाः धाल धाःसा झीपिं अन च्‍वनाच्‍वनागु हे थासय् च्‍वने, इमिथाय् वने मखु।
9 Se disserem: ‘Fiquem onde estão, ou mataremos vocês’, ficaremos parados e não iremos até eles.
10 तर इमिसं ‘जिमिथाय् थाहां वा’ धकाः धाल धाःसा झीपिं थाहां वने छाय्‌धाःसा परमप्रभुं इमित झीगु ल्‍हातय् लःल्‍हानादीगु दु धयागु व झीगु निंतिं छगू चिं जुइ।”
10 Mas, se disserem: ‘Subam até aqui e lutem’, então subiremos. Será sinal de que o S enhor os entregará em nossas mãos.”
11 अथे जुयाः इपिं पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनीइ खनेदय्‌क वन। अले पलिश्‍तीतय्‌सं धाल, “स्‍वसा, हिब्रूत थः सुचुला च्‍वंगु प्‍वालं पिहां वयाच्‍वंगु दु।”
11 Quando os filisteus os viram chegando, gritaram: “Vejam! Os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos!”.
12 अले इमिसं जोनाथन व वया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह मनूयात तःसलं हालाः थथे धाल, “छिपिं थन याकनं थाहां वा। जिमिसं छिमित छुं खँ स्‍यने माःगु दु।”
12 Então os homens do destacamento gritaram para Jônatas e seu escudeiro: “Subam até aqui, e nós lhes daremos uma lição!”. “Venha, suba logo atrás de mim”, disse Jônatas a seu escudeiro. “O S
13 जोनाथन ल्‍हाः तुतिं चुयाः च्‍वय् थाहां वन, अले वया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह मनू नं वया ल्‍यूल्‍यू वन। जोनाथनं पलिश्‍तीतय्‌त हमला यात अले वया ल्‍यूल्‍यू वयाच्‍वंम्‍ह ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह मनुखं इमित स्‍यात।
13 Então subiram usando os pés e as mãos. Jônatas derrubava os filisteus e, atrás dele, seu escudeiro os matava.
14 जोनाथन व वया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍हं पेपी जग्‍गाय् न्‍हापां याःगु हमलाय् इमि निइम्‍ह मनूतय्‌त स्‍यात।
14 Mataram, no total, cerca de vinte homens, numa pequena porção de terra.
15 अनंलि छाउनी व लडाइँ जूगु थासय् च्‍वंपिं फुक्‍क सेनात तसकं ग्‍यात। छाउनीइ दुपिं सिपाइँत व आकाझाकां हमला याइपिं सिपाइँत तसकं ग्‍यानाः खात। पृथ्‍वी सन अले इपिं परमेश्‍वर खनाः तसकं ग्‍यात।
15 De repente, o pânico tomou conta do exército filisteu, tanto no acampamento como no campo, e também nos destacamentos e nos grupos de ataque. Naquele instante, houve um terremoto, e todos se encheram de terror.
16 बेन्‍यामीनया लागाया गिबाय् पिवाः च्‍वनाच्‍वंपिं शाऊलया मनूतय्‌सं पलिश्‍तीत ग्‍यानाः उखेंथुखें बिस्‍युं वनाच्‍वंगु खन।
16 As sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim viram que o imenso exército dos filisteus começou a debandar em todas as direções.
17 अले शाऊलं सु सु सिपाइँ मदु धकाः सीकेत थः मनूतय्‌त सिपाइँत ल्‍याःखाय्‌त धाल, अले जोनाथन व वया ल्‍वाभः ज्‍वनीम्‍ह अन मदुगु सीकल।
17 Saul ordenou ao povo: “Façam a chamada e verifiquem quem está faltando!”. Quando fizeram a chamada, descobriram que Jônatas e seu escudeiro não estavam ali.
18 शाऊलं अहियाहयात धाल, “परमेश्‍वरया सनू थन हजि।” (उबलय् सनू इस्राएलीतनापं हे यंकाच्‍वंगु खः।)
18 Então Saul gritou para Aías: “Traga o colete sacerdotal!”, pois, naquele tempo, Aías usava o colete sacerdotal diante dos israelitas.
19 शाऊल पुजाहारी नापं खँ ल्‍हाना च्‍वंबलय् पलिश्‍तीतय्‌गु छाउनीइ झन ततःसलं खलबल जुल। अथे जुयाः शाऊलं पुजाहारीयात धाल, “परमप्रभुलिसे सल्‍लाह कयाच्‍वनीगु ई मदु!”
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, o tumulto e a gritaria no acampamento dos filisteus aumentaram. Então Saul disse ao sacerdote: “Não precisa mais usar o colete!”.
20 अनंलि शाऊल व वया फुक्‍क सिपाइँत पलिश्‍तीतलिसें ल्‍वायेत वन। पलिश्‍तीत धाःसा अलमलय् जुयाः तरवारं पाला थःथवय् हे ल्‍वानाच्‍वन।
20 Então Saul e todos os soldados correram para a batalha e encontraram os filisteus matando uns aos outros. Havia grande confusão por toda parte.
21 गुलिखय् हिब्रूत, गुम्‍ह पलिश्‍तीतय्‌सं इमिगु छाउनी यंकूगु खः। इपिं हाकनं पलिश्‍तीतय्‌त त्‍वःताः शाऊल व जोनाथननापं दुपिं इस्राएलीतनापं मिलय् जूवल।
21 Até os hebreus que antes haviam desertado para o lado dos filisteus se rebelaram e se uniram a Saul, a Jônatas e ao restante dos israelitas.
22 एफ्राइमया पहाडी देशय् सुलाच्‍वंपिं इस्राएलीतय्‌सं पलिश्‍तीत बिस्‍युं वंगु खबर सिल, इपिं नं मिलय् जुयाः पलिश्‍तीतय्‌त लित्तुलिनाः यंकल।
22 Quando os homens de Israel que haviam se escondido na região montanhosa de Efraim ouviram que os filisteus fugiam, também os perseguiram.
23 उखुन्‍हु परमप्रभुं इस्राएलयात बचय् यानादिल अले लडाइँ बेथ-आवनया पारि तक न्‍यनावन।
23 Assim, o S enhor livrou Israel naquele dia, e a batalha continuou até além de Bete-Áven.
24 उखुन्‍हु इस्राएलीत तसकं त्‍यानु चाल, छाय्‌धाःसा शाऊलं मनूतय्‌त थथे धकाः पाफय्‌कातःगु खः, “जिं जिमि शत्रुतय्‌त ब्‍वलामकातले सुनां सन्‍ध्‍या ई जुइ न्‍ह्यः छुं नसा नइ व मनुखं सराः फयेमा।” अथे जुयाः सुनानं नसाया सवाः तक नं मकाः।
24 Os homens de Israel estavam exaustos naquele dia, pois Saul lhes havia imposto este juramento: “Maldito seja aquele que comer antes do anoitecer, antes de eu ter me vingado inteiramente de meus inimigos”. Por isso, ninguém comeu nada o dia todo,
25 इपिं फुक्‍क मनूत छगू जंगल दुगु थासय् वल अन न्‍ह्याथासं हे कस्‍ति दुगु जुयाच्‍वन।
25 embora tivessem encontrado favos de mel no chão do bosque.
26 मनूत जंगलय् दुने दुहां वनेवं इमिसं हाप्‍वलं पिहां वयाच्‍वंगु खंकल, अथेसां शाऊलनापं पाफःगु खं लुमंकाः ग्‍यानाः सुनानं कस्‍ति कयाः मनः।
26 Não se atreveram a provar o mel, pois temiam o juramento exigido por Saul.
27 तर थः बौनं मनूतय्‌त पाफय्‌कूगु खँ जोनाथनं ताःगु हे मदु। वयाके दुगु कथि च्‍वकां हा प्‍वलय् सुयाबिल। अले वं थःगु ल्‍हाः ल्‍ह्वनाः म्‍हुतुइ यंकाः नल। अनंलि वया म्‍हय् बल वःगु वं सीकल।
27 Jônatas, porém, não sabendo do juramento de seu pai, enfiou a ponta de uma vara num favo e comeu o mel. Depois de comer, recuperou as forças.
28 अले छम्‍ह सिपाइँ वयाः वयात धाल, “छिमि बौनं सिपाइँतय्‌त पाफय्‌काः थथे धयादीगु दु, ‘थौं खुन्‍हु नसा नःम्‍ह मनूयात सराः लायेमाः।’ अथे जुयाः मनूत तसकं नयेपित्‍याकाः कमजोर जुयाच्‍वंगु दु।”
28 Vendo isso, um dos soldados lhe disse: “Seu pai obrigou o exército a fazer um juramento severo, pelo qual quem comer alguma coisa hoje será maldito. Por isso todos estão exaustos”.
29 जोनाथनं धाल, “जिमि बौनं देय्‌या निंतिं हानि यानादीगु दु। स्‍व, जि थ्‍व कस्‍ति नये धुंकाः बल वःगु दु।
29 “Meu pai trouxe desgraça sobre o povo!”, exclamou Jônatas. “Vejam como recuperei as forças depois de provar um pouco de mel.
30 शत्रुतपाखें थौं लुतय् याना हयागु नसा नये दःसा गुलि बांलाइगु खः। अले गुलि अप्‍वः पलिश्‍तीतय्‌त स्‍याये फइगु खः छकः बिचाः यानादिसँ।”
30 Se os homens tivessem recebido permissão para comer à vontade do alimento que encontraram entre os inimigos, imaginem quantos filisteus mais teríamos matado!”
31 उखुन्‍हु इमिसं पलिश्‍तीतय्‌त मिकमाशंनिसें अय्‌यालोन तक हे हमला यात। अले इपिं नयेपित्‍यानाः तसकं कमजोर जुल।
31 Os israelitas perseguiram e mataram filisteus o dia todo, desde Micmás até Aijalom, e ficaram cada vez mais enfraquecidos.
32 इमिसं हथासं सामानत लुतय् यात अले फै, सा द्वहं कयाः ख्‍यलय् हे स्‍यानाः हि नापं नल।
32 Naquela noite, tomaram apressadamente os despojos da batalha; mataram ovelhas, bois e bezerros e comeram a carne com sangue.
33 “मनूतय्‌सं ला हिनापं नयाः परमप्रभुया विरोधय् पापयात” धकाः सुं वयाः शाऊलयात धाःवल।
33 Alguém foi dizer a Saul: “Veja, os soldados estão pecando contra o S enhor , comendo carne com sangue”. “Vocês cometeram um grande pecado!”, disse Saul. “Procurem uma pedra grande e tragam-na para cá.
34 अले शाऊलं धाल, “मनूतय्‌गु दथुइ वनाः धा, ‘छिपिं सकसिनं थथःगु फै व सा द्वहं थन जिथाय् हजि अले उपिं स्‍यानाः न। थथे ला नयेबलय् छिमिसं हिनापं नयाः परमप्रभुया विरोधय् पाप याये मते।’”
34 Depois, saiam entre os soldados e digam-lhes: ‘Tragam os bois e as ovelhas até aqui! Abatam os animais e deixem o sangue escorrer antes de comer. Não pequem contra o S enhor , comendo carne ainda com sangue’.” Naquela noite, portanto, todos os soldados levaram os animais e os abateram ali.
35 अनंलि शाऊलं परमप्रभुया निंतिं थःगु वेदी दय्‌कल। शाऊलं थ्‍व वेदी परमप्रभुया निंतिं दय्‌कूगु दकलय् न्‍हापांगु वेदी खः।
35 Então Saul construiu um altar para o S enhor ; foi o primeiro altar que ele construiu para o S enhor .
36 शाऊलं धाल, “झीपिं थौं चान्‍हय् क्‍वहां वनाः पलिश्‍तीतय्‌त हमला याः वनेनु। सुथया खिउँ खिउँ धाःबलय् तक हे इमित लुतय् यायेनु। इमि छम्‍ह नं मनूतय्‌त ल्‍यंकातये मखु।”
36 Depois Saul disse: “Vamos perseguir os filisteus a noite toda, saqueá-los até o amanhecer e destruir até o último deles”. Seus homens responderam: “Faremos o que o rei achar melhor”. O sacerdote, porém, disse: “Primeiro vamos consultar Deus”.
37 अथे जुयाः शाऊलं परमप्रभुयाके न्‍यन, “छु जिं पलिश्‍तीतय्‌त हमला यायेत वने ला? छु छिसं इमित इस्राएलीतय्‌गु ल्‍हातय् लःल्‍हानादियागु मखु ला?” तर उखुन्‍हु परमेश्‍वरं वयात छुं हे लिसः बियामदी।
37 Então Saul perguntou a Deus: “Devemos ir atrás dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel?”. Mas Deus não lhe respondeu naquele dia.
38 अथे जुयाः वं धाल, “फुक्‍क मनूतय् नायःत न्‍ह्यःने वा अले थौं छु पाप जूगु दु सिइकेनु।
38 Então Saul ordenou: “Todos os comandantes do exército, apresentem-se a mim! Descubram como e por que aconteceu esse pecado!
39 धात्‍थें इस्राएलयात उद्धार यानादीम्‍ह परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, जिमि काय् जोनाथनं हे पाप याःगु दुसा वयात स्‍यायेगु जुइ।” तर सुनानं छसः नं नमवा।
39 Tão certo como vive o S enhor , aquele que resgatou Israel, o culpado morrerá, mesmo que seja meu filho Jônatas!”. Contudo, ninguém lhe disse nada.
40 अनंलि शाऊलं फुक्‍क इस्राएलीतय्‌त धाल, “छपिं सकलें छथाय् च्‍वँ, अले जि व जिमि काय् जोनाथन छथाय् च्‍वने।”
40 Saul disse a todo o Israel: “Jônatas e eu ficaremos aqui, e todos vocês ficarão ali”. E os homens responderam: “Faça o que o rei achar melhor”.
41 अथे जुयाः शाऊलं परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वरयात थुकथं प्रार्थना यात, “थौं छिसं थः दासयात छाय् लिसः बियामदियागु? परमप्रभु, इस्राएलया परमेश्‍वर, सु दोषी खः सु दोषी मखु व जिमित क्‍यनादिसँ। छु जुयाः थ्‍व दोपं जि व जिमि काय् जोनाथनयागु हे खः धयागु जूसा, हे परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वर चिट्ठा तयेबलय् इमिगु भागय् ‘ऊरीम’ लायेमा। छु जुयाः थ्‍व दोष इस्राएलतय्‌गु खः धयागु जूसा इमित ‘तुम्‍मीम’ लायेमाः।” मनूतपाखें जोनाथन व शाऊलयात चिठ्ठां अलग तयाबिल।
41 Em seguida, Saul orou: “Ó S enhor , o Deus de Israel, mostra-nos quem é culpado e quem é inocente”. Por sorteio, Jônatas e Saul foram escolhidos como sendo os culpados, e o povo foi declarado inocente.
42 अनंलि शाऊलं धाल, “जि व जिमि काय् जोनाथनया दथुइ चिट्ठा ति। अले चिट्ठा जोनाथनया नामय् लात।”
42 Saul disse: “Façam outro sorteio entre mim e Jônatas”. E Jônatas foi escolhido como o culpado.
43 शाऊलं जोनाथनयाके न्‍यन, “छं छु पाप यानागु दु? जितः धा।”
43 “Diga-me o que você fez”, ordenou Saul. “Provei um pouco de mel”, confessou Jônatas. “Foi apenas uma pequena porção, na ponta de minha vara. Estou pronto para morrer!”
44 शाऊलं धाल, “जोनाथन, छ मसित धाःसा परमेश्‍वरं जितः पक्‍का कडा सजाँय बियादीमा।”
44 Então Saul disse: “Sim, Jônatas, você deve morrer. Que Deus me castigue severamente se você não for morto por isso”.
45 तर मनूतय्‌सं शाऊलयात धाल, “छु जोनाथनयात स्‍यायेगु ला? थथे ला जुइ हे फइ मखु! व हे जोनाथन गुम्‍हय्‌सिनं फुक्‍क इस्राएलीतय्‌गु निंतिं थुलि तःधंगु विजय यानादिल, व सीगु ला? धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, वयागु छपु नं सँ बँय् कुतुं वनी मखु, छाय्‌धाःसा थौं वं हे परमेश्‍वरया ग्‍वाहालिं ज्‍या याःगु दु।” थुकथं मनूतय्‌सं जोनाथनयात सीगुपाखें बचय् यात।
45 Os soldados, porém, disseram a Saul: “Jônatas conquistou esta grande vitória para Israel. Acaso ele deve morrer? De maneira nenhuma! Tão certo como o S enhor vive, ninguém tocará num fio de cabelo da cabeça dele, pois hoje Deus o ajudou a realizar um grande feito”. E assim o povo salvou Jônatas da morte.
46 अनंलि शाऊलं पलिश्‍तीतय्‌त ल्‍यू वनीगु त्‍वःतल अले पलिश्‍तीत थथःगु देशय् लिहां वन।
46 Então Saul deixou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para sua terra.
47 शाऊलं इस्राएलय् शासन यानाच्‍वंबलय् वं प्‍यखेरं च्‍वंपिं शत्रुतनापं लडाइँ यात। वं मोआबीत, अम्‍मोनीत, एदोमीत, सोबाया जुजुपिं व पलिश्‍तीतनापं लडाइँ यात। गन गन वं लडाइँ यात अन अन वं इमित बुकल।
47 Depois que Saul havia se firmado como rei de Israel, lutou contra seus inimigos ao redor: contra Moabe, Amom e Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus. E, para qualquer lado que se voltava, era vitorioso.
48 वं अमालेकीतय्‌त नं त्‍याकल। थथे आकाझाकां हमला याइपिं सिपाइँतपाखें इस्राएलीतय्‌त बचय् यानाः वं तःधंगु साहस दुगु ज्‍या यात।
48 Realizou grandes feitos e derrotou os amalequitas, livrando Israel de todos que o haviam saqueado.
49 शाऊलया काय्‌पिं – जोनाथन, यिश्‍वी व मल्‍कीशूअ खः। वया तःधिकःम्‍ह म्‍ह्याय्‌या नां मेराब व कान्छिम्‍ह म्‍ह्याय्‌या नां मीकल खः।
49 Os filhos de Saul eram Jônatas, Isbosete e Malquisua. Também tinha duas filhas: Merabe, a mais velha, e Mical, a mais nova.
50 वया कलाः धाःसा अहीमासया म्‍ह्याय् अहीनोम खः। अले वया सेनापति वया कका नेरया काय् अबनेर खः।
50 A esposa de Saul se chamava Ainoã, filha de Aimaás. O comandante do exército de Saul era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 शाऊलया बौ कीश व अबनेरया बौ नेर अबीएलया काय्‌पिं खः।
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 शाऊलं थःगु जिवंकाछि पलिश्‍तीतनापं लडाइँ याये माल। अथे जुयाः सु सु बल्‍लाः अले साहस यायेफु इमित हे थःगु ज्‍याया निंतिं सेनापति ल्‍ययादिल।
52 Os israelitas lutaram ferrenhamente contra os filisteus durante toda a vida de Saul. Por isso, sempre que Saul via um jovem forte e valente, logo o convocava para seu exército.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.