1 Reis 2
Newar (NEW) vs BKJ
1 थः सीत्यय्काः दाऊदं थःकाय् सोलोमनयात सःताः थ्व जिम्मा बिल।
1 Ora, aproximavam-se os dias da morte de Davi; e ele encarregou a Salomão, o seu filho, dizendo:
2 “पृथ्वीयागु रीति थें जि सीगु ई जुल। उकिं छं थःत बल्लाका मिजंम्ह मनू जुयाः क्यँ।
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; sê tu forte, portanto, e mostra-te um homem;
3 परमप्रभु परमेश्वरं बियादीगु ज्या या। वय्कःया लँपुइ हुँ। मोशाया व्यवस्थाय् च्वयातःगु वय्कःया विधि, आज्ञा, नियम व आदेशत मानय् या, अले छ न्ह्याथाय् वंसां, छं न्ह्याःगु ज्याय् ल्हाः तःसां छ उकी ताःलाइ।
3 e guarda o encargo do SENHOR teu Deus, para caminhar nos seus caminhos, para guardar os seus estatutos e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés, para que possas prosperar em tudo o que fazes, e para onde quer que te voltes;
4 छं थथे यात धाःसा परमप्रभुं थथे धयाः जितः बियादीगु बचं पूवंकादी, ‘छं सन्तान पहःचहलय् होश याना जुल धाःसा अले जिगु न्ह्यःने दुनुगलंनिसें व फुक्क प्राणंनिसें विश्वास याये बहःम्ह जुयाजुल धाःसा छंगु परिवारय् इस्राएलया सिंहासनय् च्वनेत छम्ह न्ह्याबलें दया हे च्वनी।’
4 para que o SENHOR possa continuar a sua palavra que falou a teu respeito, dizendo: Se os teus filhos atentarem ao seu caminho, para caminharem diante de mim em verdade com todo o seu coração e com toda a sua alma, não te faltará (disse ele) um homem no trono de Israel.
5 “सरूयाहया काय् योआबं इस्राएलया निम्ह सेनापतित नेरया काय् अबनेर व येतेरया काय् अमासायात स्यानाः जितः छु यात, व खँ छं सी हे स्यू। लडाइँया इलय् थें शान्तिया इलय् नं वं इपिं निम्हय्सित स्यात। व हे हिं थःगु जनी व तुतिया लाकांयात प्याकल।
5 Além disso, tu sabes também o que Joabe, o filho de Zeruia fez a mim, e o que ele fez aos dois capitães dos exércitos de Israel, a Abner, o filho de Ner, e a Amasa, o filho de Jéter, a quem ele matou, e derramou o sangue da guerra em paz, e colocou o sangue da guerra sobre o seu cinto que estava junto aos seus lombos, e nos seus calçados que estavam nos seus pés.
6 उकिं छं थःगु बुद्धिं ज्या या, वयात बुरा जुइके बी मते अले पातालय् याउँक क्वहां वनेबी मते।
6 Faz, portanto, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desça ao sepulcro em paz.
7 “गिलादया बर्जिल्लैया काय्पिन्त धाःसा दयामाया या, इमित छंगु टेबिलय् थःनापं नकि। छिमि दाजु अब्शालोमपाखें जि बिस्युं जुयाबलय् इपिं जिनापं हे जुल।
7 Porém, demonstra bondade para com os filhos de Barzilai, o gileadita, e deixa-os estar entre aqueles que comem à tua mesa; pois assim eles vieram a mim quando eu fugia por causa de Absalão, o teu irmão.
8 “अले छनापं दुम्ह बहूरीमया बेन्यामीनी गेराया काय् शिमीयात लुमंका ति। जि महनोमय् वनाबलय् वं जितः तसकं सराः ब्यूगु खः। व यर्दन खुसि सिथय् जितः नापलाः वःबलय् जिं ‘छन्त तरवारं स्याये मखु’ धकाः जिं परमप्रभुया नामय् पाफयागु खः।
8 E, eis que, tu tens contigo Simei, o filho de Gera, um benjamita de Baurim, o qual me amaldiçoou com uma maldição dolorosa no dia em que fui a Maanaim; mas desceu para se encontrar comigo junto ao Jordão, e eu jurei-lhe pelo SENHOR, dizendo: Não te levarei à morte pela espada.
9 तर छं वयात सजाँय मब्यूसें त्वःते मते। छ बुद्धि दुम्ह मनू खः, वयात छु यायेमाः व छं बांलाक सी। वयागु तुयुगु सँ पातालय् हिनापं वनेमाः।”
9 Agora, portanto, não o tenhas por inocente; pois tu és um homem sábio, e sabes o que deves fazer com ele; porém que as suas cãs desçam ao sepulcro com sangue.
10 अले दाऊद थः पुर्खात थें सित, वयात दाऊदया शहरय् थुन।
10 Assim, Davi dormiu com os seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 हेब्रोनय् न्हय्दँ व यरूशलेमय् स्विस्वदँ यानाः वं इस्राएलय् पिइदँ तक शासन यात।
11 E os dias em que Davi reinou sobre Israel foram quarenta anos; sete anos reinou ele em Hebrom, e trinta e três anos reinou em Jerusalém.
12 सोलोमन थः अबु दाऊदया सिंहासनय् च्वन। वयागु शासन बल्लाक पलिस्था जुल।
12 Depois, assentou-se Salomão no trono de Davi, o seu pai; e o seu reino foi estabelecido magnificamente.
13 हग्गीतया काय् अदोनियाह सोलोमनया मां बतशेबायाथाय् वल। बतशेबां वयात न्यन, “छु छ बांलाःगु मति तयाः वयागु खः ला?”
13 E Adonias, o filho de Hagite, veio até Bate-Seba, a mãe de Salomão. E ela disse: Vens tu pacificamente? E ele disse: Pacificamente.
14 वं अज्ज थथे धाल, “जिं छितः छता खँ धायेमाःगु दु।”
14 Disse ele também: Tenho algo a te dizer. E ela disse: Prossegue.
15 अदोनियाहं धाल, “थ्व राज्य जिगु खः धकाः छिं सि हे स्यू। इस्राएलयापिं फुक्क मनूतय्सं जि जुजु जुइ धकाः बिचाः याःगु खः। तर फुक्क खँ अःखः जुल। राज्य जिमि किजायागु जुल। छाय्धाःसा परमप्रभुयागु इच्छा थ्व हे खः।
15 E ele disse: Tu sabes que o reino era meu, e que todo o Israel virou a face para mim, para que eu reinasse; todavia o reino sofreu reviravolta, e tornou-se do meu irmão; pois era dele da parte do SENHOR.
16 आः जिं छितः छगू बिन्ति याये, म्हां धयादी मते।”
16 E, agora, faço uma petição a ti, não me negues. E ela lhe disse: Prossegue.
17 वं धाल, “जुजु सोलोमनं छिं धयादीगु खँ म्हां धयादी मखु धकाः जिं स्यू, जिं शूनम्मी अबीशगयात ब्याहा याये दयेमा धकाः सोलोमन जुजुयात बिन्ति यानाबियादिसँ।”
17 E ele disse: Dize ao rei Salomão, (pois ele não te dirá um não) para que ele me dê Abisague, a sunamita, como esposa.
18 बतशेबां लिसः बिल, “ज्यू, छंगु निंतिं जिं जुजुलिसें खँ ल्हानाबी।”
18 E Bate-Seba disse: Bem, falarei por ti ao rei.
19 उकिं अदोनियाहया निंतिं खँ ल्हानाबीत बतशेबा जुजुयाथाय् वन। जुजु वयात लसकुस यायेत दन, अले वयात भागियानाः सिंहासनय् च्वन। थः मांया निंतिं छगू सिंहासन काय्के छ्वल, अले व जुजुया जवपाखे च्वन।
19 Bate-Seba, portanto, foi até ao rei Salomão, para falar com ele em favor de Adonias. E o rei se levantou para se encontrar com ela, e se curvou diante dela, e se assentou no seu trono, e fez com que um assento fosse preparado para a mãe do rei; e ela se assentou à sua direita.
20 वं धाल, “जिं छन्त छगू चिधंगु बिन्ति यायेमाःगु दु। म्हां धाये मते।”
20 Então, ela disse: Desejo de ti uma pequena petição; rogo-te, não me digas um não. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe; pois não te direi um não.
21 वं धाल, “शूनम्मी अबीशगया ब्याहा छिमि दाजु अदोनियाहलिसें यानाब्यु।”
21 E ela disse: Que Abisague, a sunamita, seja dada a Adonias, o teu irmão, como esposa.
22 जुजु सोलोमनं थः मांयात लिसः बिल, “अदोनियाहया निंतिं छिं छाय् शूनम्मी अबीशगयात हे फ्वनादीयागु? छिं वयागु निंतिं राज्य हे फ्वनादीगु जूसा नं ज्यूगु नि! व जिमि दाजु खः, अले अबियाथार पुजाहारी व सरूयाहया काय् योआबं वयागु पंलीगु दु धकाः छिं स्यू।”
22 E o rei Salomão respondeu e disse à sua mãe: E por que pedes tu Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino; pois é meu irmão mais velho, sim para ele, e para o sacerdote Abiatar, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 अले सोलोमन जुजुं परमप्रभुया नामय् पाफयाः धाल, “थ्व बिन्तिया निंतिं अदोनियाहं थःगु ज्यान बी म्वाल धाःसा परमेश्वरं जिलिसें बांमलाःगु व्यवहार यानादीमा!
23 Então, o rei Salomão jurou pelo SENHOR, dizendo: Assim Deus me faça, e mais ainda, se não falou Adonias esta palavra contra a sua própria vida.
24 आः जितः जिमि अबु दाऊदया सिंहासनय् तयादीम्ह व थःगु बचंकथं जिगु वंश थापं यानादीम्ह म्वानाच्वनादीम्ह परमप्रभुया नामय् जिं धाये, थौं हे अदोनियाहयात स्यायेगु जुइ!”
24 Agora, portanto, como vive o SENHOR, o qual me estabeleceu, e me pôs sobre o trono de Davi, o meu pai, e que tem feito para mim uma casa, segundo prometeu: Adonias será levado à morte neste dia.
25 अथे जुयाः जुजु सोलोमनं यहोयादाया काय् बनायाहयात आज्ञा बिल, वं वनाः अदोनियाहयात स्यानाबिल।
25 E o rei Salomão enviou pela mão de Benaia, o filho de Joiada; o qual arremeteu contra ele, de forma que ele morreu.
26 अबियाथार पुजाहारीयात जुजुं धाल, “छ अनातोत गामय् थःगु छेँय् हुँ। छ स्यायेमाःम्ह खः, अय्नं जिं आः छन्त स्याये मखुनि। छाय्धाःसा छं जिमि अबु दाऊदया न्ह्यःने परमप्रभुया सनू क्वबीगु खः, अले वय्कःया फुक्क दुःखकष्टय् छं नं ब्वति काःगु खः।”
26 E para Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai-te para Anatote, para os teus próprios campos; pois tu és digno de morte; mas, desta vez, não te levarei à morte, porque tu carregaste a Arca do SENHOR Deus adiante de Davi, o meu pai, e porquanto tu foste afligido em tudo o que meu pai estava aflito.
27 उकिं सोलोमनं अबियाथारयात परमप्रभुया पुजाहारीया ज्यां लिकाल। थुकथं शीलोय् एलीया घरानाया बारे परमप्रभुं धयादीगु वचन पूवन।
27 Assim, Salomão expulsou Abiatar do sacerdócio do SENHOR; para que ele pudesse cumprir a palavra do SENHOR, a qual ele falou a respeito da casa de Eli em Siló.
28 थ्व खँ योआबयाथाय् थ्यन। वं अदोनियाहया पंल्यूगु खः, अब्शालोमयागु धाःसा मखु। व परमप्रभुया पालय् बिस्युं वन अले वेदीया नेकू ज्वनाच्वन।
28 Então chegaram novas a Joabe; porque Joabe havia se desviado após Adonias, embora não tivesse se desviado após Absalão. E Joabe fugiu para o tabernáculo do SENHOR, e se agarrou aos chifres do altar.
29 योआब बिस्युं वनाः परमप्रभुया पालय् वेदीया लिक्क च्वनाच्वंगु दु धइगु खँ सोलोमनं न्यन। सोलोमन जुजुं योहोयादाका काय् बनायाहयात आज्ञा बिल, “हुँ, वयात कय्काः स्या!”
29 E contaram ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do SENHOR; e, eis que ele está junto ao altar. Então, Salomão enviou Benaia, o filho de Joiada, dizendo: Vai, cai sobre ele.
30 वं परमप्रभुया पालय् दुहां वनाः योआबयात धाल, “जुजुं थथे धयादी, ‘पिहां वा।’”
30 E Benaia veio até o tabernáculo do SENHOR, e disse-lhe: Assim diz o rei: Sai. E ele disse: Não; mas morrerei aqui. E Benaia trouxe novamente palavra ao rei, dizendo: Assim disse Joabe, e assim me respondeu.
31 सोलोमनं धाल, “योआबं धाःथें या। व दुथाय् वेदीया न्ह्यःने हे वयात स्यानाः थुनाब्यु। थुकथं छं योआबं दोष मदुपिं मनूतय्त स्याःगु दोष जि व जिमि बौया परिवारपाखें चीकाबी।
31 E disse-lhe o rei: Faz como ele disse, e cai sobre ele, e sepulta-o; para que tu possas remover o sangue inocente que Joabe derramou de mim e da casa do meu pai.
32 जिमि बौ दाऊदं मसीकं योआबं निम्ह मनू स्याःगुलिं परमप्रभुं वयात सजाँय बियादी। योआबं थः स्वयाः भिंपिं निम्ह स्वजापिं मनूत इस्राएलया सेनापति नेरया काय् अबनेर व यहूदाया सेनापति येतेरया काय् अमासायात तरवारं स्याःगु खः।
32 E o SENHOR devolverá o seu sangue sobre a sua própria cabeça, que caiu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou com a espada, sem o conhecimento do meu pai Davi, a saber, Abner, o filho de Ner, capitão do exército de Israel, e Amasa, o filho de Jéter, capitão do exército de Judá.
33 इमिगु हिया दोष योआब व वया सन्तानया छेनय् न्ह्याबलें दयाच्वनेमा। तर दाऊद व वय्कःया सन्तान, वय्कःया परिवार व वय्कःया सिंहासनय् परमप्रभु पाखेंया शान्ति न्ह्याबलें दयाच्वनेमा।”
33 O sangue deles, portanto, retornará sobre a cabeça de Joabe, e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas sobre Davi, e sobre a sua semente, e sobre a sua casa, e sobre o seu trono, haverá paz do SENHOR para sempre.
34 उकिं यहोयादाया काय् बनायाहं वेदीइ थाहां वनाः योआबयात स्यानाबिल, अले मरुभूमिइ वयागु हे जमिनय् वयात थुनाबिल।
34 Assim subiu Benaia, o filho de Joiada, e arremeteu contra ele, e o matou; e foi sepultado na sua própria casa no deserto.
35 जुजुं यहोयादाया काय् बनायाहयात योआबया थासय् सेनापति ल्यल, अले अबियाथारया थासय् सादोकयात पुजाहारी ल्यल।
35 E o rei colocou Benaia, o filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército; e Zadoque, o sacerdote, o rei colocou no lugar de Abiatar.
36 अनंलि जुजुं शिमीयात सःताः धाल, “यरूशलेमय् थःगु छेँ दय्काः अन हे च्वँ। शहर त्वःताः छ गनं वने मते।
36 E o rei mandou chamar Simei, e disse-lhe: Edifica para ti uma casa em Jerusalém, e habita ali, e dali não vás para nenhum outro lugar.
37 गुखुन्हु शहर त्वःताः किद्रोन खुसिचा छिनावनी उखुन्हु छ सी। अथे याःसा छंगु हिया दोष छंगु हे छेनय् लाइ।”
37 Porque sucederá que, no dia em que saíres, e atravessares o ribeiro de Cedrom, saberás com certeza que seguramente morrerás; o teu sangue estará sobre a tua própria cabeça.
38 अले शिमीं जुजुयात धाल, “छिं धयादीगु खँ बांलाः। जिमि प्रभु महाराजं थः च्यःयात धयादीगु थें जिं याये।” अथे जुयाः शिमी यरूशलेमय् ताःई तक च्वन।
38 E Simei disse ao rei: O dizer é bom; como o meu senhor, o rei, disse, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 तर स्वदँ लिपा वया निम्ह दास गातया जुजु माकाया काय् आकीशयाथाय् बिस्युं वन। थः दासत गातय् दु धइगु खँ शिमीं न्यन।
39 E sucedeu, ao fim de três anos, que dois dos servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. E contaram a Simei, dizendo: Eis que os teus servos estão em Gate.
40 अले व गधाया म्हय् काठी चिनाः इमित मालेत गातय् आकीशयाथाय् वन। इपिं निम्हय्सितं लुइकाः शिमीं छेँय् लितहल।
40 E Simei se levantou, e selou a sua mula, e foi a Gate ter com Aquis, para procurar os seus servos; e Simei foi, e trouxe os seus servos de Gate.
41 शिमी यरूशलेम त्वःताः गातय् वंगु सियाः
41 E contaram a Salomão que Simei tinha ido de Jerusalém a Gate, e estava de volta.
42 सोलोमनं वयात सःताः धाल, “छु जिं छन्त परमप्रभुया नामय् पाफय्कागु मखु ला? अले छन्त जिं ‘गुखुन्हु छं मेथाय् वनेत थ्व थाय् त्वःती उखुन्हु छ धात्थें सी धकाः ख्याच्वः बियागु मखु ला?’ अले छिं धयादीगु खँ बांलाः, ‘छिं धाःथें जिं याये धकाः धयागु मखु ला?’
42 E o rei mandou chamar Simei, e lhe disse: Não te fiz jurar pelo SENHOR e protestei contigo, dizendo: Sabe por certo que, no dia em que tu saíres, e caminhares para qualquer lugar, que, seguramente, morrerás? E tu me disseste: A palavra que ouvi é boa.
43 परमप्रभुया नामय् थम्हं पाफःगु व जिगु आज्ञा छं छाय् मानय् मयानागु?”
43 Por que, então não guardaste o juramento do SENHOR, e o mandamento com o qual que te ordenei?
44 अले जुजुं शिमीयात थथे नं धाल, “जिमि अबु दाऊदयात याःगु फुक्क मभिंगु ज्या छं लुमंकातःगु दु। उकिया निंतिं आः परमप्रभुं छन्त सजाँय बियादीत्यंगु दु।
44 Além disso, o rei disse a Simei: Tu conheces toda a iniquidade com a qual o teu coração está familiarizado, que tu fizeste a Davi, o meu pai; portanto o SENHOR devolverá a tua iniquidade sobre a tua própria cabeça;
45 तर सोलोमन जुजुयात सुवाः दइ अले परमप्रभुया न्ह्यःने दाऊदया सिंहासन न्ह्याबलें सुरक्षित जुयाच्वनी।”
45 e o rei Salomão será bendito, e o trono de Davi será estabelecido diante do SENHOR para sempre.
46 अले जुजुं बनायाहयात आज्ञा बिल। व पिहां वन, अले वं शिमीयात कय्काः स्यात।
46 Assim, o rei ordenou Benaia, o filho de Joiada; o qual saiu, e arremeteu contra ele, de modo que morreu. E o reino foi estabelecido na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.