1 Reis 22
Newar (NEW) vs VC
1 अनंलि स्वदँ तक अराम व इस्राएलया दथुइ लडाइँ मजू।
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 स्वदँ दुबलय् यहूदाया जुजु यहोशापात इस्राएलया जुजु आहाबयात नापलाः वन।
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 थुबलय् हे, इस्राएलया जुजुं थः भारदारतय्त न्यन, “झीसं आः तक छाय् अरामया जुजुया ल्हातं रामोत-गिलाद कायेत छुं मयानागु? व थाय् ला झीगु हे खः नि!”
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 आहाबं यहोशापातयात न्यन, “रामोत-गिलादय् हमला यायेत छु छि जिनापं झायादी ला?”
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 हानं यहोशापातं इस्राएलयाम्ह जुजुयात थथे धाल, “न्हापां परमप्रभुयाके नि सल्लाह कयादिसँ।”
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 उकिं इस्राएलयाम्ह जुजुं प्यसःम्ह (४००) अगमवक्तातय्त मुंकाः इमित न्यन, “जिं रामोत-गिलादय् हमला याये ला कि मयाये?”
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 तर यहोशापातं न्यन, “झीसं न्यनेत छु थन सुं परमप्रभुया अगमवक्ता मदु ला?”
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 इस्राएलयाम्ह जुजुं यहोशापातयात धाल, “परमप्रभुयाके न्यनेत मेम्ह छम्ह मनू ला दु, तर व जितः तसकं मयः, छाय्धाःसा वं जिगु बारे भिंगु अगमवाणी ल्हाइ मखु। वं मभिंगु खँ जक धाइगु। व यिम्लाया काय् मीकाया खः।”
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 अले इस्राएलयाम्ह जुजुं छम्ह हाकिमयात सःताः धाल, “यिम्लाया काय् मीकायायात थत्थें थन हजि!”
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 इस्राएलयाम्ह जुजु आहाब व यहूदायाम्ह जुजु यहोशापात जुजुया वसः फिनाः सामरीयाया ध्वाखाया लिक्क च्वंगु खलाय् थथःगु सिंहासनय् च्वनाच्वन। अले आहाबया फुक्क अगमवक्तातय्सं इमिगु न्ह्यःने अगमवाणी ल्हानाच्वन।
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 केनानाया काय् सिदकियाहं नयागु नेकूत दय्काः थथे धाल, “परमप्रभुं थथे धयादी, ‘थुपिं नेकुलिं छिमिसं अरामीतय्त इपिं नाश मजुतले च्वयाच्वनी।’”
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 मेपिं फुक्क अगमवक्तातय्सं अज्याःगु हे अगमवाणी ल्हानाच्वन। इमिसं धाल, “रामोत-गिलादय् हमला यानादिसँ! छिकपिं त्याइ। परमप्रभुं व जुजुया ल्हातय् बियादी।”
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 मीकायायात सःताहयेत वंम्ह दूतं वयात धाल, “स्वयादिसँ, फुक्क अगमवक्तातय्सं जुजु त्याइ धकाः अगमवाणी ल्हानाच्वंगु दु। छिं नं अथे हे धयादिसँ। बांलाःगु खँ धयादिसँ।”
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 तर मीकायां धाल, “धात्थें परमप्रभु म्वाःम्ह खः थें, परमप्रभुं जितः छु धयादी, जिं व हे जक नवाये।”
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 व थ्यंक वःबलय् जुजुं वयाके न्यन, “मीकाया जिमिसं रामोत-गिलादय् हमला याये ला कि मयाये?”
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 आहाबं वयात धाल, “परमप्रभुया नामय् छु सत्य खः जितः व जक धा धकाः जिं छन्त ग्वकः पाफय्केगु?”
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 अले मीकायां धाल, “जिं ला इस्राएलयापिं फुक्क मनूतय्त जवाः मदुपिं फैत थें उखेलाः थुखेलाः जुयाच्वंगु खना, अले परमप्रभुं थथे धयादिल, ‘थुपिं मनूतय् मालिक मदु। उकिं थुपिं सकलें याउँक थथःगु छेँय् लिहां वनेमा।’”
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 इस्राएलया जुजुं यहोशापातयात धाल, “जिगु बारे वं भिंगु मखु मभिंगु जक अगमवाणी धाइ धकाः जिं छितः न्हापा हे धयागु, मखु ला?”
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 मीकायां हानं धाल, “उकिं परमप्रभुया थ्व वचन न्यनादिसँ– जिं परमप्रभुयात थःगु सिंहासनय् च्वनादीगु व स्वर्गया फुक्क सेना वय्कःया जवय् व खवय् दनाच्वंगु खना।
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 परमप्रभुं धयादिल, ‘रामोत-गिलादय् हमला यानाः व सीत आहाब जुजुयात सुनां हेय्की?’
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 दकलय् लिपा छगू आत्मा न्ह्यःने वयाः परमप्रभुया लिक्क दनाः धाल, ‘जिं वयात हेय्के।’
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 “परमप्रभुं न्यनादिल, ‘गथे याना?’
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 लिपतय् मीकायां धाल, “उकिं आः परमप्रभुं छिकपिनि थुपिं फुक्क अगमवक्तातय्गु म्हुतुइ मखुगु खँ ल्हाइगु आत्मा तयादीगु दु। वय्कलं हे छितः नाश यायेगु उजं बियादीगु दु।”
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 अले केनानाया काय् सिदकियाहं मीकायाया लिक्क वयाः वयागु न्यतालय् चाराक्क दायाः न्यन, “परमप्रभुया आत्मा जितः त्वःताः छनापं खँ ल्हायेत गथे यानावल?”
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 मीकायां लिसः बिल, “व ला छ थः हे दुनेया क्वथाय् सुलेत वंगु दिनय् छं सी।”
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 इस्राएलयाम्ह जुजुं आज्ञा बिल, “मीकायायात ज्वनाः शहरयाम्ह शासक अमोन व राजकुमार योआशयाथाय् यंकि,
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 अले वयात धा, ‘जुजुं थथे धयादी- थ्व मनूयात झ्यालखानाय् कुँ, अले जि याउँक लिहां मवतले वयात मरि व लः जक नके त्वंके या।’”
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 मीकायां धाल, “छि याउँक लिहां झाल धाःसा परमप्रभु जिपाखें नवानादीगु मखु धकाः सीकादिसँ।” हानं वं थथे धाल, “जिं धयागु खँ छिपिं सकसिनं न्यँ।”
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 अनंलि इस्राएलयाम्ह जुजु आहाब व यहूदायाम्ह जुजु यहोशापात रामोत-गिलादय् हमला यायेत वन।
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 आहाबं यहोशापातयात धाल, “झीपिं लडाइँलय् वनेबलय् जि म्हमसीक मेम्ह थें च्वंक वने। छिं थःगु जुजुया हे वसः फिनादिसँ।” अले इस्राएलयाम्ह जुजु म्हमसीक मेम्ह थें च्वंक लडाइँलय् वन।
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 अरामया जुजुं थः रथ सेनाया स्विनिम्ह कप्तानतय्त “इस्राएलयाम्ह जुजुयात बाहेक मेपिं सुयातं हमला याये मते” धकाः आज्ञा ब्यूगु खः।
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 उकिं इमिसं यहोशापात जुजुयात खनाः व हे इस्राएलयाम्ह जुजु खः धकाः मतिइ तयाः हमला यायेत न्ह्यज्यात। तर व तःसलं हाल, अथे हाःबलय्
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 व इस्राएलयाम्ह जुजु मखु धकाः सीकाः रथ सेनाया कप्तानत वयात ल्यू मवंसें लिहां वल।
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 तर छम्ह सिपाइँनं थःगु धनुष सालाः लाः लाः थे वाण कय्काछ्वत। उगु वाणं इस्राएलया जुजुया छातिपाताय् खालिगु थासय् लात। जुजुं थःगु रथ चलय् याइम्हय्सित धाल, “जि घाःपाः जुल। रथ चाःहिकाः जितः थनं पित यंकि।”
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 न्हिच्छि हे लडाइँ जुल। इस्राएलयाम्ह जुजु थःगु रथय् तिब कयाः अरामीतलिसें सामना यानाच्वन। रथ दुने हे वयागु घालं हि बाःवयाच्वन। उखुन्हु हे सन्ध्याकाः इलय् व सित।
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 सूर्य बिनावंबलय् इस्राएली सिपाइँतय्थाय् थ्व आज्ञा थ्यन, “फुक्क मनूत थथःगु शहर व बस्तीइ लिहां हुँ।”
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 थुकथं आहाब जुजु सित। वयागु सीम्हयात सामरीयाय् यंकाः थुन।
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 वयागु रथयात बेस्यातय्सं म्वःल्हुइगु सामरीयाया पुखुलिइ यंकाः सिल। खिचातय्सं वयागु हि फ्ययाः त्वन। थ्व फुक्क परमप्रभुया वचनं घोषणा याःथें हे जुल।
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 आहाब जुजु जुयाच्वंबलय् जूगु फुक्क खँ, वं याःगु फुक्क ज्या, किसिया दं तयाः छाय्पिया तःगु वयागु दरबार व वं पखाः व ध्वाखा दय्काः बल्लाकूगु शहरतय्गु बारे इस्राएलया जुजुपिनिगु इतिहासया सफुलिइ च्वयातःगु दु।
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 आहाब थः पुर्खा थें सीधुंकाः वया काय् अहज्याह जुजु जुल।
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 आहाब इस्राएलया जुजु जूगु प्यदँ दुबलय् आसाया काय् यहोशापात यहूदाया जुजु जुल।
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 यहोशापात स्विन्यादँ दुबलय् जुजु जुल। वं निइन्यादँ यरूशलेमय् राज्य यात। वया मांया नां अजूबा खः। अजूबा शिल्हीया म्ह्याय् खः।
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 यहोशापातं थः अबु आसां थें परमप्रभुया आज्ञा मानय् यात, उकिं लिफमस्वः। अय्नं पुजा याइगु थाय्त धाःसा चीकामछ्व। मनूतय्सं अन बलि छायेगु व धुपाँय् च्याकेगु याना हे च्वन।
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 यहोशापात इस्राएलया जुजुलिसें मिलय् जुयाच्वन।
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 यहोशापात जुजु जुयाच्वंबलय् जूगु फुक्क खँ, वयागु बहादुरी अले गय् यानाः वं लडाइँ यात, व फुक्क यहूदाया जुजुपिनिगु इतिहासया सफुलिइ च्वयातःगु दु।
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 वया बौ आसाया पालय् ल्यंदुपिं मूर्ति पुजा याइगु वेदी सेवा याइपिं मिजं बेस्यातय्त वं देशं पितिनाछ्वत।
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 एदोम देशय् जुजु मदु। यहूदाया जुजुं ल्ययातःम्ह छम्ह जिल्लाया बडा-हाकिमं अन शासन याइगु।
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 यहोशापात जुजुं ओपीर देशं लुँ हयेत ब्यापारी जहाजत दय्कल। तर एस्योन-गेबेरय् उपिं स्यंगुलिं जहाजत बनेज्याया लागि न्ह्याके मफुत।
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 उबलय् आहाबया काय् अहज्याहं यहोशापातयात धाल, “जिमि मनूतय्त छिकपिनि मनूतलिसें जहाजय् वनेबियादिसँ।” तर व मानय् मजू।
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 यहोशापात थः पुर्खात थें सित। वयात वया पुर्खा दाऊदया शहरय् इपिंनापं थुन। वया लिपा वया काय् यहोराम जुजु जुल।
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 यहोशापात यहूदाया जुजु जूगु झिंन्हय्दँ दुबलय् आहाबया काय् अहज्याह इस्राएलया जुजु जुल। वं सामरीयाय् निदँ राज्य यात।
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 अहज्याहं थः बौ आहाब, मां ईजेबेल व इस्राएलीतय्त पाप याकेब्यूम्ह यारोबामं थें परमप्रभुयात मयःगु मभिंगु ज्या यात।
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 वं बालद्यःया व सेवा यात। थुकथं न्हापा थः बौनं याःगु थें परमप्रभु इस्राएलया परमेश्वरयात तंचाय्कल।
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.