Gálatas 4
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ye kû giì ꞌdè ꞌbí có ji yo énó máa, ta o tí nó náa ṛo ꞌviì olo lá nó, ꞌbè gbí òkò tí ndú ta i tí nó náa bu wó bàkà tacó tí wó nó wálá.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Tacó à ta o tí nò kû kpolo tí ndú ta i mì wó nò só gî ká kpolo, yee tí o tí nó náa yí gì tí ꞌduù gî, bìndi bu wó bà giì mò bà i tí nó náa yí bàkà ta ṛè wó nó ji yí.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Ndoo táánò ꞌdáá gî kùṛo bà gì Bìndi-Mbíṛì a ndâ i mì ndâ bààcì ta ndâ ꞌbí ŋa tende tàkìì muu to tí nô.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Káa Mbíṛì mâ giì ŋò o bà bàkà go cí mì wó náa yí ci nó ꞌvii gî, yí giì tuu ꞌdóó ꞌviì mì wó náa a jò yí a niì gí muu to tí nô. Niì tí nò jò ꞌviì mì Mbíṛì nò mí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 tacó bà sì muu ndoo tí ndâ ꞌduù tí nó táánò mbe kû ꞌvala gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà nó, tacó wàa ndoo ꞌví dù tí ndâ ꞌviì mì Mbíṛì.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Mbíṛì tùbà ji ndoo máa, ndoo a ndâ ꞌviì mì yì ta bà tuu Bèṛi mì ꞌViì mì wó gí gbí njembí ndoo, tacó wàa ndoo ꞌví nì ta «Bàbá, Bu ye» mítí yì.
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Má énò, à kpónó a Bèṛi-mì-Mbíṛì náa yí tuu ji yo nò ká bàkà yo ꞌdáá gî tí ndâ ꞌviì mì Mbíṛì. Yo kpónó kákáꞌi me ndâ bòò lá. Káa Mbíṛì má bàkà yo tí ndâ ꞌviì mì wó gî, gbí énó máa, yí bàkà yo tí ndâ mbe i tí nó náa yí cí ndâ ꞌviì mì wó gítí nó gî.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Ta o tí nó táánò si yo ŋò Mbíṛì ni lá nó, yo a ndâ bòò mì ndâ ꞌbí ŋa i mì yo, náa yo kû nì mítí ndú a ndâ bààcì ta gbí ndú wálá.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Káa yo kpónó ŋò Mbíṛì ni tí Mbíṛì mì yo gî. Mbíṛì delè kpónó ŋò yo ni tí ndâ ꞌviì mì wó gî. Káa yo kpòò kû je mbí yo mítí ŋa ndâ ꞌbí i ŋìnó ta gbí ndú wálá, delè ta wotí tí ndú go wotí tí Mbíṛì wálá nó tacó yè? A yè ká gì ta go bà dù tí ndâ i mì ndú kákáꞌi gí gbí njembí yo?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Yo kpónó gbí ŋìnó mò Mbíṛì gí nje seè gî. Yo ndí kû tee njembí yo kpolo ma a i mítí ndâ pì, ta ndâ o bà bàkà i ji ndâ ŋa ꞌbí bààcì mì yo.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Ŋa kpokèjì tí nò náa yo kpónó tí nò kû je mí gbí muu ye a bà koṛo có máa, ye táánò volo a nje ye ta bà ma Banga-Ngú-Có ji yo sínò.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Ye kû ꞌdeke a tí ye ji yo, ndâ náꞌvindí ye, máa yo mèlè ndi ye á go bà mèlè ndi yo mì ye kpónó nô. Yo jé bàkà vò nambeè ta ye ta gbèe ṛi kùṛo lá.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Kpêtí ta o tí nó táánò náa séꞌi tii ta ye mí mì yo, bìndi ye giì ꞌde ta o bà ma Banga-Ngú-Có ji yo nó,
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 yo jé ꞌdè có ŋónókó gítí ye lá. Yo delè jé kì zuù tí ye lá. Ta ndâ ŋa ŋìnò ꞌdáá gî, bà pò mbe nòꞌo me có ꞌdì lá. Yo ta o tí nò te wiṛi mítí ye go bà te wiṛi mítí basìlì mì Mbíṛì mbe gì ꞌdo gbíṛì. Yo te wiṛi mítí ye goòlá ye ta o tí nò káa ꞌdóó Bìndi-Mbíṛì tí Jézù.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Cèṛéṛé tí nó táánò tí yo nó kpónó ya gí ngo? Àá táánò gbí ndâ o tí nò má ꞌdè có ji yo máa yo aaka ndâ njì ṛo yo ꞌdo gbí kùkélè wàa yo ꞌví kaa ji ye, yo bà bàkà ta kponje gítí wálá.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Káa ye kpónó gbí ngú ŋìnó gì tí vóló-volo ꞌduù ji yo gî, tacó ye kû ꞌdè yúcó ji yo, wálá énò gi?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Có mì ye a i ta ndâ ꞌduù tí nó mbe kû bàkà tí ndú máa, có tí yo kpolo mì ndâ yì ma nô. Ndú kû bàkà énò me ta tó njembí ndú lá. Ndú kû pèè ta bà njèè gbí òkò tí ndoo gî, tacó wàa yo ꞌví dù tí ndâ tó ꞌduù mì ndâ yì.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Bà bàkà có tí yo máa yo ꞌví dù tí ndâ tó ꞌduù mì ye gbí tó kpokèjì nìkì ma. Káa à ꞌví dù me ká ta o tí nó náa ndoo ta ndoo bà gbèe to nó cuki lá. À delè ꞌví dù gí tàkò a cèe ndeṛè.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Ndâ ꞌviì mì ye! Ye kpónó kèjì gí bà kònò séꞌi kákáꞌi go bà kònò sé ꞌviì mì niì ta o gó-káyì, yee tí o tí nó náa yo ùnje gítí Bìndi-Mbíṛì ta njembí yo gbaànjé gî.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Ndoo kùtàá má ta ndoo bà gbèe to, wàa ye ꞌví ŋò ta ꞌdóó có ŋìnó náa ye ꞌví ꞌdè ji yo nó, àá bà nìkì tí ye ma. Káa à má go ŋa ŋìnó kpónó nó, ye ŋò ꞌdóó có bà ꞌdé-ꞌdè mì ye lá.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 À tí yo a go bà dù tí ndâ ꞌduù gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà? Yo ꞌdi có tí nó gbí wáràgà gítí tàkìì mì ndâ Jùdéyà nó lá?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 À cu mí gbí wáràgà gítí tàkìì mì ndâ Jùdéyà énó máa, àá táánò mì Àbìráámò a ndâ ꞌviì sósòꞌô: nawu ꞌbí gbaànjé a jú i-sí-sì, bìndi ꞌbí a ꞌviì gbí yì nájú cèe ꞌduù.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Niì ŋìnó tí jú i-sí-sì nó giì jò káa cèe bà jò ndò, bìndi ndú giì jò ta niì ŋìnó tí nájú cèe ꞌduù nó a ꞌviì ŋìnó náa a Mbíṛì ká ci yí gítí wó nô.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Gbí cè tiṛì tí nò énó máa: Ndâ niì tí nó mì Àbìráámò sósòꞌô nó a ndâ bà toko có tí nó náa Mbíṛì toko ta ndâ ꞌduù ta bà só nô. Ṛè niì ŋìnó tí jú i-sí-sì nó a Àjárà ta ꞌbá mì ndú á Gú Sínàyì. Ndâ Àjárà ta ndâ ꞌviì gbí yì wó ꞌdáá gî a ndâ i-sí-sì.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Niì tí nó tí Àjárà náa a ꞌvii yí mítí Gú Sínàyì á ꞌbá mì ndâ Áràbì nó go gbata Jèrùzàlémè tí nó kpónó tí gbolò gbata mì ndâ Jùdéyà, náa ndâ Jùdéyà tí ndâ mbe Jèrùzàlémè ꞌdáá gî a ndâ i-sí-sì, bìndi gbolò gbata mì ndú tí Jèrùzàlémè delè káa i-sí-sì, tacó ꞌbí ŋa tende bà koṛo có mì ndú bìndi bà ṛu ndi tàkìì wálá.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Káa Jèrùzàlémè ŋìnó gbíṛì, tí nawu ndoo nó me i bà zogo ta tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Tacó à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa,
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Ndâ náꞌvindí ye, ndoo kpónó ꞌdáá gî a ndâ ꞌviì gbí cí mì Mbíṛì go Ìzákò tí ꞌviì gbí cí mì Mbíṛì ji Àbìráámò.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Káa ꞌviì ŋìnó náa à jò yí ká tí cèe bà jò ndò nó táánò kû mèèkèꞌi tí ꞌviì ŋìnó náa à jò yí ꞌdo gbí có mì Bèṛi-mì-Mbíṛì nó, jé ká go ŋa i tí nó kpónó nô.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Káa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì gítí ŋa có tí nò máa yè? À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì máa: Mbíṛì giì ꞌdè có ji Àbìráámò máa, «Mòkò ndâ jú i-sí-sì tí nò ta ꞌviì mì wó nò gî. I mì ꞌviì mì wó nò gbí mbèlè mì ꞌviì mì cèe niì tí nó wálá.»
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 À má énò, ndâ náꞌvindí ye, ndoo tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ṛu ndi tàkìì mì ndâ Jùdéyà lá nó me ndâ ꞌviì mì jú i-sí-sì lá. Ndoo a ndâ ꞌviì mì cèe niì.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.