Apocalipse 9

Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bà vô basìlì mâ giì o mòngò mì wó, ye giì ŋò yii tí nó mbe ꞌva tí to ꞌdo gbíṛì nô, à je i bà njaanga nje gùù tí nó ta ndòngbú tà wálá nó ji yí.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Yí mâ giì njaanga nje gùù tí nò, ngûwu giì pì ꞌdo gbí gí sè go ngûwu gbolò guù, tí ŋa ŋìnó náa ṛo ṛi giì ꞌdi ta ngûwu gbí pípìṛi gî.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ndâ kòṛòngbò kû oloko gí to ꞌdo gbí ngûwu tí nò. Sé gbí bà ṛo ꞌduù mì ndâ kòṛòngbò tí nò ká go sé sene.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Mbíṛì giì ꞌdè có ji ndú máa, ndú ꞌví zò mbílì lá, ndú ꞌví zò ndâ kpâ-mû lá, ndú delè ꞌví zò njí mì ndâ ꞌduù lá; ndú ꞌví ya ká gítí ndâ ꞌduù tí nó náa à ka mbó mì Mbíṛì mí tìṛo ndú lá nô;
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 máa ndú ꞌví pèèmbí ndâ ꞌduù ta sé tì ndú go sé sene nò ta pì vô, káa ndú ꞌví zi ku lá.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ndâ ꞌduù tí nò bà pà ku gbí ndâ pì tí nò kèjì vô nò go bà pà mbátáá, wàa yí ꞌví mìì ndâ yì gî, káa ndú bà ꞌde yí wálá; ndú bà wa bà mìì ndú mì ku ta ngo-ṛo ndú, káa ku bà ì ngèlè ꞌdo tí ndú gî.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ndâ kòṛòngbò tí nò je a kózò tí ndâ jùwádì mbe kû ù bà ya gí gbí gó, ta ndâ i bà te mítí muu ndâ gba náa à bàkà ꞌdo tí dâꞌbì tí muu ndú; gbíṛo ndú giì dù go gbíṛo ndâ ꞌduù nô;
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 se muu ndú go se muu ndâ niì, bìndi njì tì ndú go njì tì ndâ siingiì,
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 kélè giì dù gbí njembí ndú kpàngbàndàà, go kpâ-liì tí nó náa ndâ àsìkérì kû yuu mí gbí njembí ndú ta o gó nô, wo gbí mbíṛì ndí gbí go wo tí ndâ jùwádì mbe kû ja ndâ àsìkérì ya tí gí bà gó.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ndâ sílì ndú go gbò sene; sé gbí bà na ꞌduù mì ndú tí kû bàkà a pì vô.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Gbolò gba mì ndâ kòṛòngbò tí nò a basìlì mbe kû dù gbí gùù tí nó ta ndòngbú tà wálá nô. Ṛè wó ta có mì ndâ Jùdéyà a Àbàdónì, à ta có Ìgìrígì a Àpòlìyónì, (gbí máa, Mbe voloko gbí i).
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Bà kpédélé vò i kpónó cee gî, káa yo dù ká jé, ndâ ꞌbí vò i sósòꞌô kèjì.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Bà vô-nje gbaànjé basìlì mâ giì o mòngò mì wó, ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có ꞌdo gbí ku-sòṛò-Mbíṛì tí nó náa à bàkà ꞌdo tí dâꞌbì á kùṛo Mbíṛì nó
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 ji basìlì tí nò máa, «Njaanga wú ꞌdo tí ndâ basìlì tí nò nàꞌô náa à eṛe ndú mí tàbèꞌdè gbolò ngo tí nó tí Yùfìrétè nó gî.»
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Bìndi àá giì njaanga ndâ basìlì tí nò nàꞌô náa àá táánò zèè ndú kû ù ta ndoò, ta pì, ta ṛi, ta o tí nó náa Mbíṛì ci nó gí bà ziki ndâ ꞌduù me mbè muu to tí nó nó gî.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdeke muu ndâ àsìkérì mbe kû nò ta jùwádì yee tí 200,000,000.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ye giì ŋò ndâ jùwádì tí nò, ta ndâ àsìkérì tí nò mbe kû o ndú nó go ndâ i gbí ṛiì nô. Ndâ àsìkérì tí nò leke mí njembí ndú a ndâ kpâ-liì ta mbó gbí ndú ŋónókó-ŋònòkò: bà ndâ ꞌbí to tí ndú bí-bi, bà ndâ ꞌbí go ꞌvì mbòló, bìndi ndâ ꞌbí go ngbù bàálùwá; muu ndâ jùwádì tí nò go muu ndâ siingiì; wu, ta ngûwu, giì je mbúlùwu, kû co ꞌdo gbí nje ndú.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ŋìnó a wu, giì je ngûwu, giì je mbúlùwu, ndâ i tí nò taꞌô mbe co ꞌdo gbí nje ndâ jùwádì tí nò nò giì mìì ndâ ꞌduù muu to tí nó tí vò.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Tacó wotí mì ndâ jùwádì a i gbí nje ndú, ta sílì ndú; ndâ sílì ndú go ndâ kpoo ta muu ká nje ndú, náa ndú kû bàkà ta séꞌi mítí ndâ ꞌduù.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Sè ndâ ꞌduù tí nó muu to tí nó, náa ndâ i tí nò taꞌô nò ziki ndú lá nó a ndâ ꞌduù ŋìnó mbe dù zùkùù gítí có bà ùlù ndâ vo-vò bààcì, ta ndâ sú mbíṛì mì ndú náa ndú bàkà ta ꞌbì ndú ꞌdo tí ndâ i go dâꞌbì, ta ngbàṛà, ta yú liì, ta díí, ta mû, mbe zekeꞌo lá, mbe ꞌdi có lá, delè mbe nò nó lá nó, lá.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ndú dù zùkùù gítí có bà zi ku mì ndú, ta có bà bàkà ndâ i-yeè mì ndú, ta bà bàkà bangbaya mì ndú, ta bà ngbà i mì ndú, lá.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.