Apocalipse 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ye giì ꞌdi ꞌbí i go kòcò ndâ ꞌduù me mbè nó kû ṛe-ṛe ta bà ꞌdè có gí gbíṛì máa,
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 tacó yí kû waa có jáá ta yúcó.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Ye kákáꞌi giì ꞌdi kòcò ndâ ꞌduù tí nó kû ṛe-ṛe ta bà ꞌdè có, máa «À ùlù Mbíṛì! Tacó ngûwu bà doo niì tí nò kû ya gí yaà ká kpòò ya tí .»
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Bìndi ye giì ŋò ndâ kpo ꞌduù tí nó ziꞌduù-gbaànjé-nje nàꞌô, ta ndâ nò tí nó nàꞌô mbe kû dù á ṛègbà jàlàmbà nó ꞌbuku gbíṛo ndú mí to kû ùlù Mbíṛì pí jàlàmbà máa, «Go-i-tí-nò, à ùlù Mbíṛì!»
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có ꞌdo pí jàlàmbà máa,
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Ye kákáꞌi giì ꞌdi i go kòcò ndâ mbè ꞌduù nó kû nì gí gbí tù ye go wo ngo tí cùù-cùù nô, kû ṛengà go gbí bà baṛaka i mì ngbàngbàṛì nó, kû ꞌdè có máa,
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Ndoo dù ta tàkòcò ndoo pétékèꞌi,
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 À yuu ji yí a cèe ngbáṛángà bòngo, mbe ce go ꞌvì ꞌbì,»
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Dì basìlì tí nò giì ꞌdè có ji ye, máa, «Cu ndâ có tí nó mí to: Ndâ ꞌduù tí nó náa à tèꞌé tí ndú gí bà ko niì mì ꞌViì-rómbo nó a ndâ mbe tó pá.» Ye mâ giì cu có tí nò gî, basìlì tí nò giì ꞌdè có ji ye, máa, «Ŋìnò a ndâ yúcó mì Mbíṛì.»
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Bìndi ye giì kucuku muungbó ye mí kùṛo basìlì tí nò, tacó wàa ye ꞌví ùlù yí, káa yí giì ꞌdè có ji ye, máa, «Bàkà ŋa i tí nò lá! Ye a ka lo bòò, ye delè a ka ndâ náꞌvindí lo bòò go wò mbe kû zèè yúcó mì Jézù. Ùlù Mbíṛì!» Tacó yúcó mì Jézù a i mbe je wotí ji ndâ mbe ma có mì Mbíṛì.
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò njekèjì tàṛì ngàà, bìndi ye giì ŋò cé-ce jùwádì kû ṛò tíyò kà. Ṛè ꞌduù tí nó mbe kû o jùwádì tí nò nó a Jáá, ta ꞌbí a Yúcó, yí kû waa có ta yúcó, yí delè kû gò gó ta ndeṛè.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Ndâ njì ṛo wó kû zìì gbí kù kélè go ngba wu. Yí giì leke ndâ i-gba me mbè mítí muu wó; bìndi àá giì cu ꞌbí ṛè mí tìṛo wó, náa ꞌbí ꞌduù mbe ꞌdi gbí ṛè tí nò wálá, à káa yí.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Bòngo tí nó náa yí yuu nó bi ta mbelè. Bìndi ṛè tí nó náa à kû tè ta é tí wó nó a, «Có-mì-Mbíṛì!»
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Ye giì ŋò ndâ àsìkérì gbíṛì yuu ndâ ngbáṛángà cèe bòngo ólé-ólé kû ko ta tàkò ꞌduù tí nó pí ndâ cé-ce jùwádì delè.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Ndâ có gbí nje wó zì go sìzò tí i bà saaka ta ndâ ꞌduù muu to tí nó, yí bà zogo ndú ta wotí; yí bà ꞌdò ndâ nèbítì gbí gùù bà pee nèbítì ju kpo-tàkòcò mì Mbíṛì tí mbe bàkà ndâ i ꞌdáá gî.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 À giì cu ṛè mítí bòngo mì wó ꞌvii ta gbí lú kò wó, máa, «Gba-mì-ndâ-kpo-kpò-gba, Mbe-tí-ndâ-mbe-tí-ndâ-ꞌduù.»
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Bìndi ye giì ŋò ꞌbí basìlì kû ṛò tíyò muu ṛi kû tèꞌé tí ndâ nuù mbe kû o có gbí pípìṛi á tàṛì ꞌdáá gî ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Yo gì , yo kili tacó bà zò gbolò kô-njewu mì Mbíṛì,
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 gí bà zò yâ ndâ kpo-kpò gba, ta yâ ndâ gba gó, ta yâ ndâ ngáángbá ꞌdakò, ta yâ ndâ mbe o ndâ jùwádì, ta yâ jùwádì mì ndú ta yâ ndâ ꞌduù ꞌdáá gî: ndâ i-zógó-zogo ta ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ i-zógó-zogo lá, ndâ kpo ꞌduù ta ndâ ꞌviì.»
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Ye delè giì ŋò ndâ kàzà tí nó ta gbolò ꞌbèè kà tìṛo wó nó, ta ndâ kpo-kpò gba muu to tí nó, kili ta ndâ àsìkérì mì ndú tacó bà tè ꞌduù tí nó mbe kû ki tí wó pí jùwádì nó, ta ndâ àsìkérì mì wó, ta gó.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Káa gó giì co gbí ŋò ndâ kàzà tí nò ta sú mbe ꞌdòkò có mì wó tí mbe bàkà ndâ seṛè kû ee ta ndi ndâ ꞌduù tí nó mbe ka mbó mì kàzà tí nò mí tìṛo ndú, mbe kû ùlù súrà wó nó gî. Bìndi àá giì ꞌvaka ndú sósòꞌô tí wu ndú gí tà kàpá wu kpò-kpó-tè-liì mbe kû doo .
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Bìndi ꞌduù tí nó mbe ki tí wó pí jùwádì nó giì ziki sè ndâ ꞌduù mì ndú ta sìzò, sìzò tí nó náa yí ziki ta ndú nò gì ꞌdo gbí nje wó; bìndi ndâ nuù ꞌdáá gî giì zò bà yê tí ndú cee mítí ndâ ku ndú.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.