Apocalipse 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARA
1 Ye giì ꞌdi ꞌbí i go kòcò ndâ ꞌduù me mbè nó kû ṛe-ṛe ta bà ꞌdè có gí gbíṛì máa,
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 tacó yí kû waa có jáá ta yúcó.
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Ye kákáꞌi giì ꞌdi kòcò ndâ ꞌduù tí nó kû ṛe-ṛe ta bà ꞌdè có, máa «À ùlù Mbíṛì! Tacó ngûwu bà doo niì tí nò kû ya gí yaà ká kpòò ya tí .»
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Bìndi ye giì ŋò ndâ kpo ꞌduù tí nó ziꞌduù-gbaànjé-nje nàꞌô, ta ndâ nò tí nó nàꞌô mbe kû dù á ṛègbà jàlàmbà nó ꞌbuku gbíṛo ndú mí to kû ùlù Mbíṛì pí jàlàmbà máa, «Go-i-tí-nò, à ùlù Mbíṛì!»
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có ꞌdo pí jàlàmbà máa,
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Ye kákáꞌi giì ꞌdi i go kòcò ndâ mbè ꞌduù nó kû nì gí gbí tù ye go wo ngo tí cùù-cùù nô, kû ṛengà go gbí bà baṛaka i mì ngbàngbàṛì nó, kû ꞌdè có máa,
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Ndoo dù ta tàkòcò ndoo pétékèꞌi,
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 À yuu ji yí a cèe ngbáṛángà bòngo, mbe ce go ꞌvì ꞌbì,»
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Dì basìlì tí nò giì ꞌdè có ji ye, máa, «Cu ndâ có tí nó mí to: Ndâ ꞌduù tí nó náa à tèꞌé tí ndú gí bà ko niì mì ꞌViì-rómbo nó a ndâ mbe tó pá.» Ye mâ giì cu có tí nò gî, basìlì tí nò giì ꞌdè có ji ye, máa, «Ŋìnò a ndâ yúcó mì Mbíṛì.»
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Bìndi ye giì kucuku muungbó ye mí kùṛo basìlì tí nò, tacó wàa ye ꞌví ùlù yí, káa yí giì ꞌdè có ji ye, máa, «Bàkà ŋa i tí nò lá! Ye a ka lo bòò, ye delè a ka ndâ náꞌvindí lo bòò go wò mbe kû zèè yúcó mì Jézù. Ùlù Mbíṛì!» Tacó yúcó mì Jézù a i mbe je wotí ji ndâ mbe ma có mì Mbíṛì.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò njekèjì tàṛì ngàà, bìndi ye giì ŋò cé-ce jùwádì kû ṛò tíyò kà. Ṛè ꞌduù tí nó mbe kû o jùwádì tí nò nó a Jáá, ta ꞌbí a Yúcó, yí kû waa có ta yúcó, yí delè kû gò gó ta ndeṛè.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Ndâ njì ṛo wó kû zìì gbí kù kélè go ngba wu. Yí giì leke ndâ i-gba me mbè mítí muu wó; bìndi àá giì cu ꞌbí ṛè mí tìṛo wó, náa ꞌbí ꞌduù mbe ꞌdi gbí ṛè tí nò wálá, à káa yí.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Bòngo tí nó náa yí yuu nó bi ta mbelè. Bìndi ṛè tí nó náa à kû tè ta é tí wó nó a, «Có-mì-Mbíṛì!»
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Ye giì ŋò ndâ àsìkérì gbíṛì yuu ndâ ngbáṛángà cèe bòngo ólé-ólé kû ko ta tàkò ꞌduù tí nó pí ndâ cé-ce jùwádì delè.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Ndâ có gbí nje wó zì go sìzò tí i bà saaka ta ndâ ꞌduù muu to tí nó, yí bà zogo ndú ta wotí; yí bà ꞌdò ndâ nèbítì gbí gùù bà pee nèbítì ju kpo-tàkòcò mì Mbíṛì tí mbe bàkà ndâ i ꞌdáá gî.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 À giì cu ṛè mítí bòngo mì wó ꞌvii ta gbí lú kò wó, máa, «Gba-mì-ndâ-kpo-kpò-gba, Mbe-tí-ndâ-mbe-tí-ndâ-ꞌduù.»
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Bìndi ye giì ŋò ꞌbí basìlì kû ṛò tíyò muu ṛi kû tèꞌé tí ndâ nuù mbe kû o có gbí pípìṛi á tàṛì ꞌdáá gî ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Yo gì , yo kili tacó bà zò gbolò kô-njewu mì Mbíṛì,
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 gí bà zò yâ ndâ kpo-kpò gba, ta yâ ndâ gba gó, ta yâ ndâ ngáángbá ꞌdakò, ta yâ ndâ mbe o ndâ jùwádì, ta yâ jùwádì mì ndú ta yâ ndâ ꞌduù ꞌdáá gî: ndâ i-zógó-zogo ta ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ i-zógó-zogo lá, ndâ kpo ꞌduù ta ndâ ꞌviì.»
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ye delè giì ŋò ndâ kàzà tí nó ta gbolò ꞌbèè kà tìṛo wó nó, ta ndâ kpo-kpò gba muu to tí nó, kili ta ndâ àsìkérì mì ndú tacó bà tè ꞌduù tí nó mbe kû ki tí wó pí jùwádì nó, ta ndâ àsìkérì mì wó, ta gó.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Káa gó giì co gbí ŋò ndâ kàzà tí nò ta sú mbe ꞌdòkò có mì wó tí mbe bàkà ndâ seṛè kû ee ta ndi ndâ ꞌduù tí nó mbe ka mbó mì kàzà tí nò mí tìṛo ndú, mbe kû ùlù súrà wó nó gî. Bìndi àá giì ꞌvaka ndú sósòꞌô tí wu ndú gí tà kàpá wu kpò-kpó-tè-liì mbe kû doo .
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Bìndi ꞌduù tí nó mbe ki tí wó pí jùwádì nó giì ziki sè ndâ ꞌduù mì ndú ta sìzò, sìzò tí nó náa yí ziki ta ndú nò gì ꞌdo gbí nje wó; bìndi ndâ nuù ꞌdáá gî giì zò bà yê tí ndú cee mítí ndâ ku ndú.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.