Apocalipse 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ACF
1 Ye giì ꞌdi ꞌbí i go kòcò ndâ ꞌduù me mbè nó kû ṛe-ṛe ta bà ꞌdè có gí gbíṛì máa,
1 E, depois destas coisas ouvi no céu uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! A salvação, e a glória, e a honra, e o poder pertencem ao Senhor nosso Deus;
2 tacó yí kû waa có jáá ta yúcó.
2 Porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua fornicação, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Ye kákáꞌi giì ꞌdi kòcò ndâ ꞌduù tí nó kû ṛe-ṛe ta bà ꞌdè có, máa «À ùlù Mbíṛì! Tacó ngûwu bà doo niì tí nò kû ya gí yaà ká kpòò ya tí .»
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Bìndi ye giì ŋò ndâ kpo ꞌduù tí nó ziꞌduù-gbaànjé-nje nàꞌô, ta ndâ nò tí nó nàꞌô mbe kû dù á ṛègbà jàlàmbà nó ꞌbuku gbíṛo ndú mí to kû ùlù Mbíṛì pí jàlàmbà máa, «Go-i-tí-nò, à ùlù Mbíṛì!»
4 E os vinte e quatro anciãos, e os quatro animais, prostraram-se e adoraram a Deus, que estava assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có ꞌdo pí jàlàmbà máa,
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Ye kákáꞌi giì ꞌdi i go kòcò ndâ mbè ꞌduù nó kû nì gí gbí tù ye go wo ngo tí cùù-cùù nô, kû ṛengà go gbí bà baṛaka i mì ngbàngbàṛì nó, kû ꞌdè có máa,
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! pois já o Senhor Deus Todo-Poderoso reina.
7 Ndoo dù ta tàkòcò ndoo pétékèꞌi,
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória; porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 À yuu ji yí a cèe ngbáṛángà bòngo, mbe ce go ꞌvì ꞌbì,»
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Dì basìlì tí nò giì ꞌdè có ji ye, máa, «Cu ndâ có tí nó mí to: Ndâ ꞌduù tí nó náa à tèꞌé tí ndú gí bà ko niì mì ꞌViì-rómbo nó a ndâ mbe tó pá.» Ye mâ giì cu có tí nò gî, basìlì tí nò giì ꞌdè có ji ye, máa, «Ŋìnò a ndâ yúcó mì Mbíṛì.»
9 E disse-me: Escreve: Bemaventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Bìndi ye giì kucuku muungbó ye mí kùṛo basìlì tí nò, tacó wàa ye ꞌví ùlù yí, káa yí giì ꞌdè có ji ye, máa, «Bàkà ŋa i tí nò lá! Ye a ka lo bòò, ye delè a ka ndâ náꞌvindí lo bòò go wò mbe kû zèè yúcó mì Jézù. Ùlù Mbíṛì!» Tacó yúcó mì Jézù a i mbe je wotí ji ndâ mbe ma có mì Mbíṛì.
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar; mas ele disse-me: Olha não faças tal; sou teu conservo, e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus. Adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò njekèjì tàṛì ngàà, bìndi ye giì ŋò cé-ce jùwádì kû ṛò tíyò kà. Ṛè ꞌduù tí nó mbe kû o jùwádì tí nò nó a Jáá, ta ꞌbí a Yúcó, yí kû waa có ta yúcó, yí delè kû gò gó ta ndeṛè.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga e peleja com justiça.
12 Ndâ njì ṛo wó kû zìì gbí kù kélè go ngba wu. Yí giì leke ndâ i-gba me mbè mítí muu wó; bìndi àá giì cu ꞌbí ṛè mí tìṛo wó, náa ꞌbí ꞌduù mbe ꞌdi gbí ṛè tí nò wálá, à káa yí.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 Bòngo tí nó náa yí yuu nó bi ta mbelè. Bìndi ṛè tí nó náa à kû tè ta é tí wó nó a, «Có-mì-Mbíṛì!»
13 E estava vestido de veste tingida em sangue; e o nome pelo qual se chama é A Palavra de Deus.
14 Ye giì ŋò ndâ àsìkérì gbíṛì yuu ndâ ngbáṛángà cèe bòngo ólé-ólé kû ko ta tàkò ꞌduù tí nó pí ndâ cé-ce jùwádì delè.
14 E seguiam-no os exércitos no céu em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Ndâ có gbí nje wó zì go sìzò tí i bà saaka ta ndâ ꞌduù muu to tí nó, yí bà zogo ndú ta wotí; yí bà ꞌdò ndâ nèbítì gbí gùù bà pee nèbítì ju kpo-tàkòcò mì Mbíṛì tí mbe bàkà ndâ i ꞌdáá gî.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 À giì cu ṛè mítí bòngo mì wó ꞌvii ta gbí lú kò wó, máa, «Gba-mì-ndâ-kpo-kpò-gba, Mbe-tí-ndâ-mbe-tí-ndâ-ꞌduù.»
16 E no manto e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos reis, e Senhor dos senhores.
17 Bìndi ye giì ŋò ꞌbí basìlì kû ṛò tíyò muu ṛi kû tèꞌé tí ndâ nuù mbe kû o có gbí pípìṛi á tàṛì ꞌdáá gî ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Yo gì , yo kili tacó bà zò gbolò kô-njewu mì Mbíṛì,
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, e ajuntai-vos à ceia do grande Deus;
18 gí bà zò yâ ndâ kpo-kpò gba, ta yâ ndâ gba gó, ta yâ ndâ ngáángbá ꞌdakò, ta yâ ndâ mbe o ndâ jùwádì, ta yâ jùwádì mì ndú ta yâ ndâ ꞌduù ꞌdáá gî: ndâ i-zógó-zogo ta ndâ ꞌduù ŋìnó náa ndú me ndâ i-zógó-zogo lá, ndâ kpo ꞌduù ta ndâ ꞌviì.»
18 Para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam; e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Ye delè giì ŋò ndâ kàzà tí nó ta gbolò ꞌbèè kà tìṛo wó nó, ta ndâ kpo-kpò gba muu to tí nó, kili ta ndâ àsìkérì mì ndú tacó bà tè ꞌduù tí nó mbe kû ki tí wó pí jùwádì nó, ta ndâ àsìkérì mì wó, ta gó.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo, e ao seu exército.
20 Káa gó giì co gbí ŋò ndâ kàzà tí nò ta sú mbe ꞌdòkò có mì wó tí mbe bàkà ndâ seṛè kû ee ta ndi ndâ ꞌduù tí nó mbe ka mbó mì kàzà tí nò mí tìṛo ndú, mbe kû ùlù súrà wó nó gî. Bìndi àá giì ꞌvaka ndú sósòꞌô tí wu ndú gí tà kàpá wu kpò-kpó-tè-liì mbe kû doo .
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta, que diante dela fizera os sinais, com que enganou os que receberam o sinal da besta, e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Bìndi ꞌduù tí nó mbe ki tí wó pí jùwádì nó giì ziki sè ndâ ꞌduù mì ndú ta sìzò, sìzò tí nó náa yí ziki ta ndú nò gì ꞌdo gbí nje wó; bìndi ndâ nuù ꞌdáá gî giì zò bà yê tí ndú cee mítí ndâ ku ndú.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.