Apocalipse 16
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Ye bà-i-nò giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có ta kòcò wó ngéé gí yaà ꞌdo tà ꞌbá-Mbíṛì ji ndâ basìlì tí nó vô-nje só mbe zèè ndâ ꞌvisî ndâ njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì mí ꞌbì ndú nó máa, «Yo ya gí bà va ndâ njí kpo-tàkòcò mì Mbíṛì nò mí muu to.»
1 Então ouvi uma poderosa voz que vinha do templo dizer aos sete anjos: “Vão e derramem sobre a terra as sete taças da fúria de Deus”.
2 Ye mâ giì zekeꞌo bìndi bà ꞌdi kòcò ꞌduù tí nò, ye giì ŋò ꞌbí basìlì gbaànjé va njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌvisî mì wó gí muu to. Ndâ njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì náa basìlì tí nò va ꞌdo gbíṛì gí muu to tí nó nò giì daaka ndâ vo-vò kà ta sé gbí ndú ngé ndii gî ta ndi tí ndâ ꞌduù tí nó mbe ka mbó mì kàzà tí nó ta gbolò ꞌbèè kà tí muu wó mítí ndú, delè mbe kû ùlù cè kózò tí wó nô.
2 O primeiro anjo saiu do templo e derramou sua taça sobre a terra, e se abriram feridas horríveis e malignas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam sua estátua.
3 Bà só basìlì mâ giì va ndâ njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌvisî mì wó gí tà kàpá, ṛo ngo gbí pù giì ꞌvìsì tí tí mbelè go mbelè ku ꞌduù nô, bìndi ndâ i mbe kû ꞌvala tà kàpá tí nò giì mìì léé gî.
3 O segundo anjo derramou sua taça sobre o mar, que se transformou em sangue como de um cadáver, e morreram todas as criaturas do mar.
4 Bà taꞌô basìlì mâ giì va ndâ njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌvisî mì wó mí tà ndâ ngo gbí pù, delè mí tà ngo tí ndâ to tí nó náa ngo kû ꞌva tí ndú nó, ndâ ngo tí nò ꞌdáá gî giì ꞌvìsì tí tí mbelè.
4 O terceiro anjo derramou sua taça sobre os rios e as fontes, que se transformaram em sangue.
5 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò basìlì tí nò kû ꞌdè có máa, «Wò waa ndâ có mì lo nò dú, wò kpónó kuu tí , wò delè sàà ká kuu, ákoo Tó ꞌduù mì Mbíṛì.
5 E ouvi o anjo que tinha autoridade sobre a água dizer: “Tu és justo, ó Santo, que és e que eras, pois enviaste estes julgamentos.
6 Tacó ndâ vò ꞌduù mìì ndâ tó ꞌduù mì Mbíṛì ta ndâ mbe ma có mì Mbíṛì gî. Tacó énò, wò giì waa có mítí ndú ta bà je mbelè ji ndú, wàa ndú ꞌví njù . Ŋìnò a i mbe ꞌvii ta ndú ká nò.»
6 Porque eles derramaram o sangue de teu povo santo e de teus profetas, tu lhes deste sangue para beber; é sua justa retribuição”.
7 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có gí bàndò ku-sòṛò-Mbíṛì, máa, «Ìyoo, Mbe tí ye Mbíṛì, tí mbe bàkà ndâ i ꞌdáá gî, wò a mbe yúcó, ndâ wáá-waa có mì lo ꞌdáá gî delè ká dú.»
7 E ouvi uma voz que vinha do altar dizer: “Sim, Senhor Deus, o Todo-poderoso, teus julgamentos são verdadeiros e justos”.
8 Bà nàꞌô basìlì mâ giì va ndâ njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌvisî mì wó gí ṛo ṛi, Mbíṛì giì si ṛi kû doo ndâ ꞌduù.
8 O quarto anjo derramou sua taça sobre o sol, que com seu fogo fez queimar as pessoas.
9 Gó wu ṛi mâ giì doo ndâ ꞌduù, ndú giì be Mbíṛì tí mbe je gó mí gbí ṛi. Ndú ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú gítí bà ùlù Mbíṛì lá.
9 Todos foram queimados pelo intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tinha controle sobre essas pragas. E não se arrependeram nem deram glória a Deus.
10 Bà vô basìlì mâ giì va ndâ njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌvisî mì wó mí pí jàlàmbà mì kàzà tí nó ta gbolò ꞌbèè kà tí muu wó nó, o giì ꞌdi gî, ndâ ꞌduù giì dù kû zò gbí tì ndú gbí ꞌdíꞌdiꞌo,
10 O quinto anjo derramou sua taça sobre o trono da besta, e seu reino foi lançado na escuridão. Angustiados, seus súditos rangiam os dentes
11 kû be Mbíṛì tí nó gbíṛì nó tacó ndâ séꞌi, ta ndâ kà tí nó tí ndú nô; ndú ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ bà ndâ vò i mì ndú lá.
11 e, por causa de suas dores e feridas, blasfemavam contra o Deus do céu. E não se arrependeram de seus atos perversos.
12 Bà vô-nje gbaànjé basìlì mâ giì va ndâ njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌvisî mì wó gí tà gbolò ngo tí nó tí Yùfìrétè nó, ngo giì noo ꞌdo gbí pù tóꞌdó gî, tacó bà ꞌviindi kpokèjì tacó tí ndâ kpo-kpò gba mbe gí ꞌdo mò gí wàá.
12 O sexto anjo derramou sua taça sobre o grande rio Eufrates, e ele secou, abrindo caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Bìndi ye giì ŋò ndâ ꞌbí ŋa vo-vò lilí taꞌô, ta cè tí ndú go cè tí ndâ lú nô: ꞌbí gbaànjé kû co ꞌdo gbí nje gbù kàzà tí nó mbe je kózò tí kàzàngo nô, ꞌbí kû co ꞌdo gbí nje kàzà tí nó ta gbolò ꞌbèè kà tí muu wó nô, bìndi ꞌbí ꞌdo gbí nje ꞌbí sú mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì.
13 Então vi saltarem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos impuros semelhantes a sapos.
14 Nèté mì ndâ vo-vò lilí tí nò a bà bàkà ndâ seṛè ta bà ya ta muu to kû kili ndâ kpo-kpò gba muu to tí nó ꞌdáá gî mítí gbèe bàndò kû ù ta ndi o bà tè Mbe tí ndoo ta gó ta o bà co ṛi gbolò o mì Mbíṛì tí mbe bàkà ndâ i ꞌdáá gî.
14 São espíritos demoníacos que realizam sinais e vão aos governantes da terra a fim de reuni-los para a batalha contra o Senhor, no grande dia de Deus, o Todo-poderoso.
15 («Yo kpolo tí yo máa ye wúnò bà gbaaka yo go bà gbaaka ꞌduù mì mbe ngbà; káa ꞌduù ŋìnó mbe dù tí zòꞌo kû kpolo tí ndâ bòngo mì wó, tacó wàa ye má yee gbìṛìngì gî, yí ꞌví bàkà i-nô kû nò ta só kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî lá nó, a mbe tó pá.»)
15 “Eu virei inesperadamente, como ladrão! Feliz é aquele que me espera alerta e mantém puras suas vestes, para que não precise andar nu e envergonhado.”
16 Ndâ vo-vò lilí tí nò taꞌô nò kili ndâ kpo-kpò gba kû ù ta ndi bà co ṛi bà tè Mbíṛì ta gó nò mítí ꞌbí bàndò náa à kû nì mítí gbí nje có Ìbìráyò a Àmàràgèdónì.
16 E os espíritos reuniram todos os governantes e seus exércitos no lugar que, em hebraico, se chama Armagedom .
17 Bà vô-nje só basìlì mâ giì va ndâ njì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì ꞌdo gbí ꞌvisî mì wó gí gbí pípìṛi, ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có gí bàndò bà dù Mbíṛì á tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì á gbíṛì máa, «À cee gî.»
17 O sétimo anjo derramou sua taça no ar, e do trono do templo veio um forte grito: “Está terminado!”.
18 Mù bà-i-nò giì dù kû ì mélé-mèlè, mélé-mèlè, ngbàngbàṛì kû giì baṛaka , to kû giì ngaka tí ta wotí tí , tí ŋa ŋìnó náa à jé sàà bàkà tí kùṛo lá.
18 Então houve relâmpagos, estrondos e trovões, e um forte terremoto, o mais violento desde a criação da humanidade.
19 Gbolò gbata tí nò giì njèè gbí tí taꞌô, ndâ kpo-kpò gbata mì ndâ ꞌduù muu to tí nó giì ꞌbu lèè gî. Bìndi Mbíṛì giì yù gàzâ ngbóó ji ndâ ꞌduù gbí gbolò gbata tí nó tí Bàbìlónìyà nô.
19 A grande cidade, Babilônia, se dividiu em três partes, e as cidades de muitas nações tombaram. Deus se lembrou de todos os pecados da Babilônia e a fez beber do cálice cheio do vinho de sua furiosa ira.
20 Bìndi ngo giì ò yiiga muu ndâ to tí nó mbe le ta ndi gbí u ndâ ngo nó yìlílíí gî. À kákáꞌi giì ŋò muu ndâ nja-njà gú lá.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes foram arrasados.
21 Kpo-kpò njì guṛu giì nì ndâ ꞌduù tí vò ŋa ŋìnó náa ndú giì dù kû see Mbíṛì tacó ŋa seṛè njì guṛu tí nò mbe nì ndú nò.
21 Houve uma forte tempestade de granizo, com pedras que pesavam até 35 quilos caindo do céu sobre as pessoas. E elas blasfemaram contra Deus por causa da terrível praga de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.