Apocalipse 14
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌViì-rómbo kû ṛò tíyò pí gú Zìyónì ta ndâ ꞌduù tí nó 144,000 náa à cu ṛè ndú ta Bu wó mì tìṛo ndú nô.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Ye bà-i-nò giì ꞌdi kòcò ꞌduù go wo ngo tí cùù-cùù nó kû ṛengà go bà baṛaka i mì ngbàngbàṛì nó gí gbíṛì. Gbí kòcò i tí nó giì jìgìꞌdì tí gbí tù ye go gbí ndâ kùndi nô.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Ndâ ꞌduù tí nò 144,000 ṛò tíyò tù gbíṛo ndú gítí jàlàmbà mì Mbíṛì, ta ndâ nò tí nó nàꞌô, ta ndâ kpo ꞌduù tí nó ziꞌduù-gbaànjé-nje nàꞌô nó kû cè ꞌbí ŋa cè náa à ká a ndú tí ndâ ꞌduù tí nò 144,000 náa Jézù ꞌvala ndú ꞌdo muu to tí nó gî nó ká ni bà cè .
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ndâ ꞌduù tí nò 144,000 nò a ndâ ꞌduù tí nó táánò mbe gbètèkè tí ndú ta ndâ niì muu to tí nó lá, tí ndâ ngbutu ꞌduù mbe ṛu ndi ꞌViì-rómbo cee tí ndâ bàndò ꞌdáá gî nô. ꞌViì-rómbo táánò ṛuka ndâ ꞌduù tí nò 144,000 nò ꞌdo gbí òkò tí sè ndâ ꞌduù muu to tí nó, tacó wàa ndú ꞌví dù go ndâ ngú i gbí njí nó tacó bà ci ji ndâ yì tí ꞌViì-rómbo ta Mbíṛì.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 ꞌBí ꞌduù jé mbe ꞌdi ꞌvéṛè gbí nje ndâ ꞌduù tí nò wálá, tacó vò i mì ndú gbaànjé wálá.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌbí basìlì kû ba gbí pípìṛi ngéé yaà kà, kû ma banga ngú có ŋìnó mbe cee lá nó ji ndâ ŋa ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî, gbí ndâ ŋa ndâ nje có muu to tí nó ꞌdáá gî, ta kòcò wó ngéé gí yaà,
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 máa, «Yo tègàṛà Mbíṛì, yo ùlù yí tí gba, tacó o bà waa có gì gî, yo ùlù yí tí mbe suu ṛì ta to, ta ndâ kàpá, ta ndâ muu ndâ ngo.»
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌbí basìlì ꞌvanda gí tàkò ŋìnó mbe kû ma banga ngú có nô, ye giì ꞌdi kòcò wó kû ꞌdè có, máa, «À ꞌbu gî! Gbolò gbata tí nó tí Bàbìlónìyà, náa bà sì ta ndâ vò niì kà kû sa ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî go bà sa ꞌduù mì gó pe nó, ꞌbu gî!»
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Ye mâ giì zeke ndi o, ye giì ŋò bà taꞌô basìlì gí tàkò ndâ ŋìnó náa ye ŋò ndú sósòꞌô nô, bìndi ye giì ꞌdi kòcò wó kû ꞌdè có ngéé gí yaà, máa, «Ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá gî mbe kû ùlù kàzà tí nó mbe gì ꞌdo tà ngo, delè mbe kû ùlù cè kózò tí wó, ta mbó mì wó tìṛo ndú, delè ta ndâ ꞌduù ŋìnó ta mbó mì wó tí ꞌbì ndú nó,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 bà ꞌdì kpàtà kpo-tàkòcò mì Mbíṛì! Mbíṛì bà bàkà gbolò séꞌi mítí ndú ta bà doo ndú ta wu kù kiṛi ŋònòkò ta kpò-kpó-tè-liì mí kùṛo ndâ basìlì ta ndâ ꞌViì-rómbo.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ngûwu wu bà bàkà séꞌi mítí ndú nò bà te gí yaà ká dúú bà ya tí . Ndòngbú bà kònò séꞌi mì ndâ ꞌduù tí nò mbe kû ùlù kàzà tí nò, delè mbe kû ùlù cè kózò tí wó, ta mbó mì wó tí dìì ndú nó bà dù wálá.»
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Ŋìnó a o bà zèè njembí ndâ ꞌduù mì Mbíṛì mbe kû kpolo tí ndâ có mì Mbíṛì, delè mbe kû tee njembí ndú mítí Jézù.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có gbíṛì, máa, «Cu kòcò ye nó mí to: Ndâ mbe cì ta ṛè mì Mbe tí ndoo, ꞌdo tí kpónó kû ya gí kùṛo, a ndâ mbe tó pá. Kòcò Bèṛi máa, ‹Pá ndú nìkì ngé ndii gî.› Ndú kpónó tèwo ndú ꞌdo tí bà ka wuꞌo gî, tacó mboo tàkò ndâ tó nèté mì ndú ko tàkò ndú gî.»
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Ye mâ giì zekeꞌo gí yaà, ye giì ŋò cé-ce kùlù mù, bìndi ye giì ŋò ꞌbí ꞌduù jé go ꞌViì-mì-ꞌDakò nô, kû ki tí wó to ta tàgíyà-gba náa à bàkà ꞌdo tí dâꞌbì tí muu wó, bìndi yí giì zèè zí sìzò mí ꞌbì wó gbí cé-ce kùlù mù tí nò.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ye bà-i-nò giì ŋò ꞌbí basìlì co ꞌdo tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì kû ꞌdè có ta kòcò wó ngéé gí yaà ji ꞌduù tí nò mbe kû ki tí wó pí cé-ce kùlù mù nò, máa, «O bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí kpónó gì gî; ya ta sìzò mì lo nò gí bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí, tacó ndâ i gbí ndâ njí muu to tí nó yù cee gî.»
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Tacó énò, ꞌduù tí nò mbe kû ki tí wó pí cé-ce kùlù mù nò giì kili ndâ i ꞌdo gbí ndâ njí muu to tí nó ꞌdáá gî ta sìzò mì wó.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Ye mâ giì zekeꞌo bìndi ŋìnò, ye giì ŋò ꞌbí basìlì kákáꞌi co ꞌdo tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì á gbíṛì ta zí sìzò ꞌbì wó.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Bìndi ye giì ŋò basìlì tí nó ta wotí bà mìì ndâ i muu to tí nó ta wu tí wó nó co ꞌdo bàndò ku-sòṛò-Mbíṛì, kû ꞌdè có ji ŋìnó ta zí sìzò ꞌbì wó nó, máa, «Ya ta sìzò mì lo nò gí bà waaka ndâ ṛí nèbítì tí nó mbe ṛì jùꞌbù-jùꞌbù, jùꞌbù-jùꞌbù, muu to nó gî, tacó ndâ ṛí nèbítì muu to yù ꞌdáá gî gî.»
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Basìlì tí nò bà-i-nò giì co gí to, bìndi yí giì waaka ndâ yú nèbítì muu to tí nó go có mì ka wó nò ꞌdáá gî, bìndi yí giì kaa ndú ꞌdáá gî mí gbí gbolò gùù bà pee nèbítì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì náa à duu mí sè ꞌdo gbí gbata.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 À mâ giì ꞌdò ndâ yú nèbítì tí nò, mbelè giì ba pàrú go pù ngo nó ta yendi di dê lá; náa à kpêtí káa ꞌbí ŋa nò mbe me gbolò go ájí nó má kû di gí tìto, à wà yí ngéé tàkòcò wó.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.