Apocalipse 14
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs BKJ
1 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌViì-rómbo kû ṛò tíyò pí gú Zìyónì ta ndâ ꞌduù tí nó 144,000 náa à cu ṛè ndú ta Bu wó mì tìṛo ndú nô.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 Ye bà-i-nò giì ꞌdi kòcò ꞌduù go wo ngo tí cùù-cùù nó kû ṛengà go bà baṛaka i mì ngbàngbàṛì nó gí gbíṛì. Gbí kòcò i tí nó giì jìgìꞌdì tí gbí tù ye go gbí ndâ kùndi nô.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Ndâ ꞌduù tí nò 144,000 ṛò tíyò tù gbíṛo ndú gítí jàlàmbà mì Mbíṛì, ta ndâ nò tí nó nàꞌô, ta ndâ kpo ꞌduù tí nó ziꞌduù-gbaànjé-nje nàꞌô nó kû cè ꞌbí ŋa cè náa à ká a ndú tí ndâ ꞌduù tí nò 144,000 náa Jézù ꞌvala ndú ꞌdo muu to tí nó gî nó ká ni bà cè .
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 Ndâ ꞌduù tí nò 144,000 nò a ndâ ꞌduù tí nó táánò mbe gbètèkè tí ndú ta ndâ niì muu to tí nó lá, tí ndâ ngbutu ꞌduù mbe ṛu ndi ꞌViì-rómbo cee tí ndâ bàndò ꞌdáá gî nô. ꞌViì-rómbo táánò ṛuka ndâ ꞌduù tí nò 144,000 nò ꞌdo gbí òkò tí sè ndâ ꞌduù muu to tí nó, tacó wàa ndú ꞌví dù go ndâ ngú i gbí njí nó tacó bà ci ji ndâ yì tí ꞌViì-rómbo ta Mbíṛì.
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 ꞌBí ꞌduù jé mbe ꞌdi ꞌvéṛè gbí nje ndâ ꞌduù tí nò wálá, tacó vò i mì ndú gbaànjé wálá.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌbí basìlì kû ba gbí pípìṛi ngéé yaà kà, kû ma banga ngú có ŋìnó mbe cee lá nó ji ndâ ŋa ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî, gbí ndâ ŋa ndâ nje có muu to tí nó ꞌdáá gî, ta kòcò wó ngéé gí yaà,
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 máa, «Yo tègàṛà Mbíṛì, yo ùlù yí tí gba, tacó o bà waa có gì gî, yo ùlù yí tí mbe suu ṛì ta to, ta ndâ kàpá, ta ndâ muu ndâ ngo.»
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌbí basìlì ꞌvanda gí tàkò ŋìnó mbe kû ma banga ngú có nô, ye giì ꞌdi kòcò wó kû ꞌdè có, máa, «À ꞌbu gî! Gbolò gbata tí nó tí Bàbìlónìyà, náa bà sì ta ndâ vò niì kà kû sa ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî go bà sa ꞌduù mì gó pe nó, ꞌbu gî!»
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Ye mâ giì zeke ndi o, ye giì ŋò bà taꞌô basìlì gí tàkò ndâ ŋìnó náa ye ŋò ndú sósòꞌô nô, bìndi ye giì ꞌdi kòcò wó kû ꞌdè có ngéé gí yaà, máa, «Ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá gî mbe kû ùlù kàzà tí nó mbe gì ꞌdo tà ngo, delè mbe kû ùlù cè kózò tí wó, ta mbó mì wó tìṛo ndú, delè ta ndâ ꞌduù ŋìnó ta mbó mì wó tí ꞌbì ndú nó,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 bà ꞌdì kpàtà kpo-tàkòcò mì Mbíṛì! Mbíṛì bà bàkà gbolò séꞌi mítí ndú ta bà doo ndú ta wu kù kiṛi ŋònòkò ta kpò-kpó-tè-liì mí kùṛo ndâ basìlì ta ndâ ꞌViì-rómbo.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Ngûwu wu bà bàkà séꞌi mítí ndú nò bà te gí yaà ká dúú bà ya tí . Ndòngbú bà kònò séꞌi mì ndâ ꞌduù tí nò mbe kû ùlù kàzà tí nò, delè mbe kû ùlù cè kózò tí wó, ta mbó mì wó tí dìì ndú nó bà dù wálá.»
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 Ŋìnó a o bà zèè njembí ndâ ꞌduù mì Mbíṛì mbe kû kpolo tí ndâ có mì Mbíṛì, delè mbe kû tee njembí ndú mítí Jézù.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có gbíṛì, máa, «Cu kòcò ye nó mí to: Ndâ mbe cì ta ṛè mì Mbe tí ndoo, ꞌdo tí kpónó kû ya gí kùṛo, a ndâ mbe tó pá. Kòcò Bèṛi máa, ‹Pá ndú nìkì ngé ndii gî.› Ndú kpónó tèwo ndú ꞌdo tí bà ka wuꞌo gî, tacó mboo tàkò ndâ tó nèté mì ndú ko tàkò ndú gî.»
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 Ye mâ giì zekeꞌo gí yaà, ye giì ŋò cé-ce kùlù mù, bìndi ye giì ŋò ꞌbí ꞌduù jé go ꞌViì-mì-ꞌDakò nô, kû ki tí wó to ta tàgíyà-gba náa à bàkà ꞌdo tí dâꞌbì tí muu wó, bìndi yí giì zèè zí sìzò mí ꞌbì wó gbí cé-ce kùlù mù tí nò.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Ye bà-i-nò giì ŋò ꞌbí basìlì co ꞌdo tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì kû ꞌdè có ta kòcò wó ngéé gí yaà ji ꞌduù tí nò mbe kû ki tí wó pí cé-ce kùlù mù nò, máa, «O bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí kpónó gì gî; ya ta sìzò mì lo nò gí bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí, tacó ndâ i gbí ndâ njí muu to tí nó yù cee gî.»
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Tacó énò, ꞌduù tí nò mbe kû ki tí wó pí cé-ce kùlù mù nò giì kili ndâ i ꞌdo gbí ndâ njí muu to tí nó ꞌdáá gî ta sìzò mì wó.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Ye mâ giì zekeꞌo bìndi ŋìnò, ye giì ŋò ꞌbí basìlì kákáꞌi co ꞌdo tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì á gbíṛì ta zí sìzò ꞌbì wó.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Bìndi ye giì ŋò basìlì tí nó ta wotí bà mìì ndâ i muu to tí nó ta wu tí wó nó co ꞌdo bàndò ku-sòṛò-Mbíṛì, kû ꞌdè có ji ŋìnó ta zí sìzò ꞌbì wó nó, máa, «Ya ta sìzò mì lo nò gí bà waaka ndâ ṛí nèbítì tí nó mbe ṛì jùꞌbù-jùꞌbù, jùꞌbù-jùꞌbù, muu to nó gî, tacó ndâ ṛí nèbítì muu to yù ꞌdáá gî gî.»
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 Basìlì tí nò bà-i-nò giì co gí to, bìndi yí giì waaka ndâ yú nèbítì muu to tí nó go có mì ka wó nò ꞌdáá gî, bìndi yí giì kaa ndú ꞌdáá gî mí gbí gbolò gùù bà pee nèbítì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì náa à duu mí sè ꞌdo gbí gbata.
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 À mâ giì ꞌdò ndâ yú nèbítì tí nò, mbelè giì ba pàrú go pù ngo nó ta yendi di dê lá; náa à kpêtí káa ꞌbí ŋa nò mbe me gbolò go ájí nó má kû di gí tìto, à wà yí ngéé tàkòcò wó.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.