Apocalipse 14

Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌViì-rómbo kû ṛò tíyò pí gú Zìyónì ta ndâ ꞌduù tí nó 144,000 náa à cu ṛè ndú ta Bu wó mì tìṛo ndú nô.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Ye bà-i-nò giì ꞌdi kòcò ꞌduù go wo ngo tí cùù-cùù nó kû ṛengà go bà baṛaka i mì ngbàngbàṛì nó gí gbíṛì. Gbí kòcò i tí nó giì jìgìꞌdì tí gbí tù ye go gbí ndâ kùndi nô.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ndâ ꞌduù tí nò 144,000 ṛò tíyò tù gbíṛo ndú gítí jàlàmbà mì Mbíṛì, ta ndâ nò tí nó nàꞌô, ta ndâ kpo ꞌduù tí nó ziꞌduù-gbaànjé-nje nàꞌô nó kû cè ꞌbí ŋa cè náa à ká a ndú tí ndâ ꞌduù tí nò 144,000 náa Jézù ꞌvala ndú ꞌdo muu to tí nó gî nó ká ni bà cè .
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ndâ ꞌduù tí nò 144,000 nò a ndâ ꞌduù tí nó táánò mbe gbètèkè tí ndú ta ndâ niì muu to tí nó lá, tí ndâ ngbutu ꞌduù mbe ṛu ndi ꞌViì-rómbo cee tí ndâ bàndò ꞌdáá gî nô. ꞌViì-rómbo táánò ṛuka ndâ ꞌduù tí nò 144,000 nò ꞌdo gbí òkò tí sè ndâ ꞌduù muu to tí nó, tacó wàa ndú ꞌví dù go ndâ ngú i gbí njí nó tacó bà ci ji ndâ yì tí ꞌViì-rómbo ta Mbíṛì.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 ꞌBí ꞌduù jé mbe ꞌdi ꞌvéṛè gbí nje ndâ ꞌduù tí nò wálá, tacó vò i mì ndú gbaànjé wálá.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌbí basìlì kû ba gbí pípìṛi ngéé yaà kà, kû ma banga ngú có ŋìnó mbe cee lá nó ji ndâ ŋa ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî, gbí ndâ ŋa ndâ nje có muu to tí nó ꞌdáá gî, ta kòcò wó ngéé gí yaà,
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 máa, «Yo tègàṛà Mbíṛì, yo ùlù yí tí gba, tacó o bà waa có gì gî, yo ùlù yí tí mbe suu ṛì ta to, ta ndâ kàpá, ta ndâ muu ndâ ngo.»
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò ꞌbí basìlì ꞌvanda gí tàkò ŋìnó mbe kû ma banga ngú có nô, ye giì ꞌdi kòcò wó kû ꞌdè có, máa, «À ꞌbu gî! Gbolò gbata tí nó tí Bàbìlónìyà, náa bà sì ta ndâ vò niì kà kû sa ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî go bà sa ꞌduù mì gó pe nó, ꞌbu gî!»
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Ye mâ giì zeke ndi o, ye giì ŋò bà taꞌô basìlì gí tàkò ndâ ŋìnó náa ye ŋò ndú sósòꞌô nô, bìndi ye giì ꞌdi kòcò wó kû ꞌdè có ngéé gí yaà, máa, «Ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá gî mbe kû ùlù kàzà tí nó mbe gì ꞌdo tà ngo, delè mbe kû ùlù cè kózò tí wó, ta mbó mì wó tìṛo ndú, delè ta ndâ ꞌduù ŋìnó ta mbó mì wó tí ꞌbì ndú nó,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 bà ꞌdì kpàtà kpo-tàkòcò mì Mbíṛì! Mbíṛì bà bàkà gbolò séꞌi mítí ndú ta bà doo ndú ta wu kù kiṛi ŋònòkò ta kpò-kpó-tè-liì mí kùṛo ndâ basìlì ta ndâ ꞌViì-rómbo.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Ngûwu wu bà bàkà séꞌi mítí ndú nò bà te gí yaà ká dúú bà ya tí . Ndòngbú bà kònò séꞌi mì ndâ ꞌduù tí nò mbe kû ùlù kàzà tí nò, delè mbe kû ùlù cè kózò tí wó, ta mbó mì wó tí dìì ndú nó bà dù wálá.»
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Ŋìnó a o bà zèè njembí ndâ ꞌduù mì Mbíṛì mbe kû kpolo tí ndâ có mì Mbíṛì, delè mbe kû tee njembí ndú mítí Jézù.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Bìndi ye giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌdè có gbíṛì, máa, «Cu kòcò ye nó mí to: Ndâ mbe cì ta ṛè mì Mbe tí ndoo, ꞌdo tí kpónó kû ya gí kùṛo, a ndâ mbe tó pá. Kòcò Bèṛi máa, ‹Pá ndú nìkì ngé ndii gî.› Ndú kpónó tèwo ndú ꞌdo tí bà ka wuꞌo gî, tacó mboo tàkò ndâ tó nèté mì ndú ko tàkò ndú gî.»
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Ye mâ giì zekeꞌo gí yaà, ye giì ŋò cé-ce kùlù mù, bìndi ye giì ŋò ꞌbí ꞌduù jé go ꞌViì-mì-ꞌDakò nô, kû ki tí wó to ta tàgíyà-gba náa à bàkà ꞌdo tí dâꞌbì tí muu wó, bìndi yí giì zèè zí sìzò mí ꞌbì wó gbí cé-ce kùlù mù tí nò.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ye bà-i-nò giì ŋò ꞌbí basìlì co ꞌdo tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì kû ꞌdè có ta kòcò wó ngéé gí yaà ji ꞌduù tí nò mbe kû ki tí wó pí cé-ce kùlù mù nò, máa, «O bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí kpónó gì gî; ya ta sìzò mì lo nò gí bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí, tacó ndâ i gbí ndâ njí muu to tí nó yù cee gî.»
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Tacó énò, ꞌduù tí nò mbe kû ki tí wó pí cé-ce kùlù mù nò giì kili ndâ i ꞌdo gbí ndâ njí muu to tí nó ꞌdáá gî ta sìzò mì wó.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ye mâ giì zekeꞌo bìndi ŋìnò, ye giì ŋò ꞌbí basìlì kákáꞌi co ꞌdo tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì á gbíṛì ta zí sìzò ꞌbì wó.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Bìndi ye giì ŋò basìlì tí nó ta wotí bà mìì ndâ i muu to tí nó ta wu tí wó nó co ꞌdo bàndò ku-sòṛò-Mbíṛì, kû ꞌdè có ji ŋìnó ta zí sìzò ꞌbì wó nó, máa, «Ya ta sìzò mì lo nò gí bà waaka ndâ ṛí nèbítì tí nó mbe ṛì jùꞌbù-jùꞌbù, jùꞌbù-jùꞌbù, muu to nó gî, tacó ndâ ṛí nèbítì muu to yù ꞌdáá gî gî.»
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Basìlì tí nò bà-i-nò giì co gí to, bìndi yí giì waaka ndâ yú nèbítì muu to tí nó go có mì ka wó nò ꞌdáá gî, bìndi yí giì kaa ndú ꞌdáá gî mí gbí gbolò gùù bà pee nèbítì kpo-tàkòcò mì Mbíṛì náa à duu mí sè ꞌdo gbí gbata.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 À mâ giì ꞌdò ndâ yú nèbítì tí nò, mbelè giì ba pàrú go pù ngo nó ta yendi di dê lá; náa à kpêtí káa ꞌbí ŋa nò mbe me gbolò go ájí nó má kû di gí tìto, à wà yí ngéé tàkòcò wó.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.