Mateus 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yéesú kolaꞌ daaha haalte gaal, húusëetté laaha nimilte gin wa.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Homaꞌ ri daaha ra, i ow komute ri lëfëñíɗ sun dil. Olaꞌ ri ɗee gémúu wë rí rë, ɗi won lëfëñídë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Habe híin ƴaal kowa, fu baalute bakaaɗɗu.⁠ ⁠»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Lahte i ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis, ƴi húmú daaha, na wonu nuffi wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí bee solte Koope.⁠ ⁠»
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Bi yúh Yéesú yee hom nuffi wa ra, ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah ɗon na lahu níɓ ɓos⁠ ⁠?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Yi daa lukki yooɓ biti mi won ɓëyí beh⁠ ⁠: fu baalute bakaaɗɗu, mbée kolee fu tíl⁠ ⁠?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Woteh ɗon ay yúh biti soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ mi lahte sañ-sañi baalaa mi bakaaɗ feey fi beh⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi won lëfëñídë tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu pon dilu, fu saañ faam.⁠ ⁠»
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Lëfëñídë kolohte, saañce faam.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Oluu ɓëewë yii baa ra, wa tíitú tíitë níi na kañu Koope, ona on ɗi ɓëewë sañ-sañi man ɗaa gaan ra.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Kolaꞌ Yéesú daaha na saañ ra, ɗi otte yeekoh túm húmú took tígë në légéyëꞌ rí rë⁠ ⁠; ɗi hínú Maccëe. Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu ñee tal soꞌ.⁠ ⁠» Maccëe yíppée koloh wa ñéerúuté.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Filoon fi baaha, Yéesú hom ñam faam Maccëe, i yeekoh túm a i bakaaroh kay ƴi caakute ayute, wani Yéesú a taalibe yi bokute na ñamu.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Oluu fariseŋŋa yii baaha ra, wa wonu taalibe yi Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah yëeddëhën na bok ñam a yeekoh yi túmë a bakaaroh ya⁠ ⁠?⁠ ⁠»
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Kelaꞌ Yéesú yee wonu wa baa ra, ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Jéríɗɗë daa sohluu paƴoh ndaa ɓëewë wahu ra neh.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Tílí ron saame yee fahaꞌ won unnee Koope ƴee ra⁠ ⁠: “Ɓëewë naaꞌ-keeñ ɓëewí kayya na, daa génël sëꞌ biti wa hawre soꞌ sarah kep.” Kon bakaaroh ya daa tahu mi koloh, ndaa ɓëewë júɓú rë neh.⁠ ⁠»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Tígí daaha taalibe yi Saŋ ayute Yéesú në wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Funi fariseŋŋa na ooru, kon yi tah taalibe yu na ëeríh⁠ ⁠?⁠ ⁠»
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee kílëek lahte ra, ɗon habuu biti kooƴƴa warutee súfúñ te ɗeefa ɓëeꞌ kooɗ ɗa lís leelii wa a⁠ ⁠? Ɗon halaatuy ri maan⁠ ⁠? Funi taalibe yi soꞌ nék madu a ɓëeꞌ kooɗ baa ra hom a kooƴƴi ra nen. Bis ay lah, mi këllú leelii wa, tígí daaha wa ay oor.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 «⁠ ⁠Ow na daafeeh búuɓ kíilíɗ a nuf píis has. Henun ɗaaha raa, nuf píisí hasa hécëh sun fi búubí kíildë rëe, ɗara ay lukee gaan na.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Te ow na soreh béeñí hasi anti dal poosaꞌ ɓal filiɓ mbúus hun kíilíɗ. Henun ɗaaha raa, béeñë ay poo mbúusë, wa yúfëh, mbúusë yah. Béeñ has kay, hom soruu mbúus has. Henun ɗaaha raa, yin ii kat mbúusë te hana ii yúfëh.Mbúus hun|alt="Wineskin" src="lb00145c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="9.17" ⁠ ⁠»
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Yéesú hom wona, lahte kélfíi yëwúdí acce yeɗɗohte kotti, won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, koy ki ɓelii soꞌ húlté koon, ndaa aye fu tík yaꞌu faana, ɗi ay koloh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Yéesú kolohte, ɓani taalibe yi ñeyute tal ɓëeꞌ.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Yíssëꞌ Yéesú otte ri ra, ɗi won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Habe híin yaa ow⁠ ⁠! Ngémú tahte fu wahte.⁠ ⁠» Wahtaa na wonaꞌ Yéesú ɗii na ra ɗi wahte.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Lahaꞌ Yéesú faam kélfíi yëwúdë, ɗi otte ɓëewë ƴee na fikilu, ƴee na hawuu.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Këlíi tígë⁠ ⁠! Kúkëyë húlëy, ɗi neeꞌ neeꞌo rek.⁠ ⁠» Ɓëewë yabute na ƴenu ri.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ɗúhrúu ɓëewë ëssín rë, ɗi haalte lasa hampe yaꞌ kúkëyë, kúkëyë yíppée koloh.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Yaa hente lëyëŋ deyi baa ɓéeɓ.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Kolaꞌ Yéesú daa na saañ ɗa, búumíɗ ana ñeyute tala na fogu wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Sédí Dawit, yérém fun⁠ ⁠!⁠ ⁠»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Lahaꞌ ri faam níi búumíɗɗë leɓuute ri ra, ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon gémúté biti mi mín paŋ yee nahu soꞌ ron ra a⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ahaŋkay ɓahaa, fun gémúté rí.⁠ ⁠»
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Tígí daaha, ɗi leɓpe íllí wë, won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yee gémú ron ɗa hente.⁠ ⁠»
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Íllí wë yíppée wërsëh, wa na olu. Yéesú digiɗte uni ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Síkíríi sëꞌ⁠ ⁠! Ow ɓanay yúh baaha.⁠ ⁠»
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Kaaꞌeeh ɗúhúu wë rë, wa ñeyute deyi baa ɓéeɓ ɓíllúté yee paŋ Yéesú rë.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Sayuu ɓëewí ana yi ƴaa ra, Yéesú komute ɓëyí lahaꞌ yébítëh fí kaddaꞌ ri won.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Ɗi líkké yébítëh fë, ɓëeꞌ dalaatte won. Ɓëewë ɓéeɓ éemúté, na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Moo ow ëllëy mani bee Israyel kan⁠ ⁠!⁠ ⁠»
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ndaa wa fi fariseŋŋa wonu ɗi ñéerëꞌ a Seytaane buuri yébítëh yë, daa tah ɗi mín wëe lík.
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Yéesú ñeete ginna ɓéeɓ, na yëeddëꞌ filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, na waare Uni NebiNguur ki sun-Koo, na paƴ heet jér a heet misik ɓéeɓ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Olaꞌ Yéesú dúukëlí ɓëewë na ayu ɗii na ra, keeña ɗúmpé waa na ces, ndah wa mokute te súfúñúté ti harri lahuy níirëh nen.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Tígí daaha, ɗi won taalibe yi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Meeya laaɓpe te lecoh ya mítíh yin⁠ ⁠;
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 kon ɗëgí yíkíi meeya ɓaat i lecoh, wa ac leja.⁠ ⁠»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.