Mateus 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yéesú kolaꞌ daaha haalte gaal, húusëetté laaha nimilte gin wa.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Homaꞌ ri daaha ra, i ow komute ri lëfëñíɗ sun dil. Olaꞌ ri ɗee gémúu wë rí rë, ɗi won lëfëñídë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Habe híin ƴaal kowa, fu baalute bakaaɗɗu.⁠ ⁠»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Lahte i ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis, ƴi húmú daaha, na wonu nuffi wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí bee solte Koope.⁠ ⁠»
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Bi yúh Yéesú yee hom nuffi wa ra, ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah ɗon na lahu níɓ ɓos⁠ ⁠?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Yi daa lukki yooɓ biti mi won ɓëyí beh⁠ ⁠: fu baalute bakaaɗɗu, mbée kolee fu tíl⁠ ⁠?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Woteh ɗon ay yúh biti soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ mi lahte sañ-sañi baalaa mi bakaaɗ feey fi beh⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi won lëfëñídë tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu pon dilu, fu saañ faam.⁠ ⁠»
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Lëfëñídë kolohte, saañce faam.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Oluu ɓëewë yii baa ra, wa tíitú tíitë níi na kañu Koope, ona on ɗi ɓëewë sañ-sañi man ɗaa gaan ra.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Kolaꞌ Yéesú daaha na saañ ra, ɗi otte yeekoh túm húmú took tígë në légéyëꞌ rí rë⁠ ⁠; ɗi hínú Maccëe. Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kolee fu ñee tal soꞌ.⁠ ⁠» Maccëe yíppée koloh wa ñéerúuté.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Filoon fi baaha, Yéesú hom ñam faam Maccëe, i yeekoh túm a i bakaaroh kay ƴi caakute ayute, wani Yéesú a taalibe yi bokute na ñamu.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Oluu fariseŋŋa yii baaha ra, wa wonu taalibe yi Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah yëeddëhën na bok ñam a yeekoh yi túmë a bakaaroh ya⁠ ⁠?⁠ ⁠»
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Kelaꞌ Yéesú yee wonu wa baa ra, ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Jéríɗɗë daa sohluu paƴoh ndaa ɓëewë wahu ra neh.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Tílí ron saame yee fahaꞌ won unnee Koope ƴee ra⁠ ⁠: “Ɓëewë naaꞌ-keeñ ɓëewí kayya na, daa génël sëꞌ biti wa hawre soꞌ sarah kep.” Kon bakaaroh ya daa tahu mi koloh, ndaa ɓëewë júɓú rë neh.⁠ ⁠»
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Tígí daaha taalibe yi Saŋ ayute Yéesú në wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Funi fariseŋŋa na ooru, kon yi tah taalibe yu na ëeríh⁠ ⁠?⁠ ⁠»
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee kílëek lahte ra, ɗon habuu biti kooƴƴa warutee súfúñ te ɗeefa ɓëeꞌ kooɗ ɗa lís leelii wa a⁠ ⁠? Ɗon halaatuy ri maan⁠ ⁠? Funi taalibe yi soꞌ nék madu a ɓëeꞌ kooɗ baa ra hom a kooƴƴi ra nen. Bis ay lah, mi këllú leelii wa, tígí daaha wa ay oor.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 «⁠ ⁠Ow na daafeeh búuɓ kíilíɗ a nuf píis has. Henun ɗaaha raa, nuf píisí hasa hécëh sun fi búubí kíildë rëe, ɗara ay lukee gaan na.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Te ow na soreh béeñí hasi anti dal poosaꞌ ɓal filiɓ mbúus hun kíilíɗ. Henun ɗaaha raa, béeñë ay poo mbúusë, wa yúfëh, mbúusë yah. Béeñ has kay, hom soruu mbúus has. Henun ɗaaha raa, yin ii kat mbúusë te hana ii yúfëh.Mbúus hun|alt="Wineskin" src="lb00145c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="9.17" ⁠ ⁠»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Yéesú hom wona, lahte kélfíi yëwúdí acce yeɗɗohte kotti, won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, koy ki ɓelii soꞌ húlté koon, ndaa aye fu tík yaꞌu faana, ɗi ay koloh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Yéesú kolohte, ɓani taalibe yi ñeyute tal ɓëeꞌ.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Yíssëꞌ Yéesú otte ri ra, ɗi won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Habe híin yaa ow⁠ ⁠! Ngémú tahte fu wahte.⁠ ⁠» Wahtaa na wonaꞌ Yéesú ɗii na ra ɗi wahte.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Lahaꞌ Yéesú faam kélfíi yëwúdë, ɗi otte ɓëewë ƴee na fikilu, ƴee na hawuu.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Këlíi tígë⁠ ⁠! Kúkëyë húlëy, ɗi neeꞌ neeꞌo rek.⁠ ⁠» Ɓëewë yabute na ƴenu ri.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ɗúhrúu ɓëewë ëssín rë, ɗi haalte lasa hampe yaꞌ kúkëyë, kúkëyë yíppée koloh.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Yaa hente lëyëŋ deyi baa ɓéeɓ.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Kolaꞌ Yéesú daa na saañ ɗa, búumíɗ ana ñeyute tala na fogu wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Sédí Dawit, yérém fun⁠ ⁠!⁠ ⁠»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Lahaꞌ ri faam níi búumíɗɗë leɓuute ri ra, ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon gémúté biti mi mín paŋ yee nahu soꞌ ron ra a⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ahaŋkay ɓahaa, fun gémúté rí.⁠ ⁠»
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Tígí daaha, ɗi leɓpe íllí wë, won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yee gémú ron ɗa hente.⁠ ⁠»
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Íllí wë yíppée wërsëh, wa na olu. Yéesú digiɗte uni ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Síkíríi sëꞌ⁠ ⁠! Ow ɓanay yúh baaha.⁠ ⁠»
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Kaaꞌeeh ɗúhúu wë rë, wa ñeyute deyi baa ɓéeɓ ɓíllúté yee paŋ Yéesú rë.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Sayuu ɓëewí ana yi ƴaa ra, Yéesú komute ɓëyí lahaꞌ yébítëh fí kaddaꞌ ri won.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Ɗi líkké yébítëh fë, ɓëeꞌ dalaatte won. Ɓëewë ɓéeɓ éemúté, na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Moo ow ëllëy mani bee Israyel kan⁠ ⁠!⁠ ⁠»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ndaa wa fi fariseŋŋa wonu ɗi ñéerëꞌ a Seytaane buuri yébítëh yë, daa tah ɗi mín wëe lík.
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Yéesú ñeete ginna ɓéeɓ, na yëeddëꞌ filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, na waare Uni NebiNguur ki sun-Koo, na paƴ heet jér a heet misik ɓéeɓ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Olaꞌ Yéesú dúukëlí ɓëewë na ayu ɗii na ra, keeña ɗúmpé waa na ces, ndah wa mokute te súfúñúté ti harri lahuy níirëh nen.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Tígí daaha, ɗi won taalibe yi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Meeya laaɓpe te lecoh ya mítíh yin⁠ ⁠;
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 kon ɗëgí yíkíi meeya ɓaat i lecoh, wa ac leja.⁠ ⁠»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.