Mateus 14

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bín fë, bi hen tii Yéesú lëyëŋ gina, Erot gëernëerí Galile kelohte ban fi.
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 Ɗi won súrgë yí tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëeꞌ në keloh mi baa ra míntí hena Saŋ Batis⁠ ⁠! Ɗi waɗti këllú këllë ɓúudé daa tah ɗi mín paŋ kimtaan.⁠ ⁠»
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 Bee daa yee húmú kat Saŋ Batis ra⁠ ⁠: Erot daa húmú habroh Saŋ, pokrohte ri, ɓekrohte ri kasu af Erojat, ɓeleɓ Fílíp koy-boffi ɗi fi Erot.
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 Yee tah ra, biti Saŋ húmú won ɗi bín fë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Waal neh fu naafe ɓeleɓ koy-boffu⁠ ⁠!⁠ ⁠»
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Yii baa tahte Erot húmú fahaꞌ hawrohi húl, ndaa biti ɓëewë húmú habuu Saŋ yonente, tahte ri kaañay.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Nimilaꞌ bisa límú Erot kíilí baaha ra, ɗi cëgíɗté ndaje. Koy Erojat ɓeleɓ haalte na bec fíi haneella. Beja neɓaꞌte Erot
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 níi ri añohte biti yii meel ri kúkëyí ɓelaa ɓéeɓ, ɗi ay ri rii yeɗ.
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Yaafa ɓekke ri nuf níi ɗi won Erot tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tíké af Saŋ Batis sun waꞌ, fu yeɗ soꞌ ri.⁠ ⁠»
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 — ausente —
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 — ausente —
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Afa lecute tíkúté waꞌ, komute kúkëyí cafaƴ ka, kúkëyë kompe ri yaafi.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Filoon fi baaha, taalibe yi Saŋ ayute, ɓeyute ɓúudé fë hacute ri. Koluu wa hacada ra, wa suute Yéesú në, ɓíllúté rí yee lah ra.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Kelaꞌ Yéesú yee kat Saŋ ra, ɗi ɓeɓ gaal, na saañ saami tígí ɗaayte, wuloh ɓëewë. Namuu keloh dúukëlí ɓëewë biti Yéesú saañce ra, wa koluute ginni wa, ɓeyute kotti wa, ñeyute ɓúk laaha na téebírú rí.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Cépëꞌ Yéesú gaala ra, ɗi otte ɓëewí caakute níi caak. Tígí daaha, keeña ɗúmpé waa na ces, ɗi yampe na paƴ jéríɗɗë.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Ɗi hampe paƴi jéríɗɗë níi naꞌa na yëellëh. Tígí daaha, taalibe ya leɓuute ri wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Wone ɓëewí ƴee saañ ginna leɓoh dee ra, wa saame yii túmún wë ɓúkkí wë, tígë homu yen dee ra lahay yin, te naꞌ ee saañ haale ra.⁠ ⁠»
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Miteh ri⁠ ⁠! Ɗon fi ƴah, yérí wë yii nay waa ñame.⁠ ⁠»
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun lahuu mbúurú iip a jén ana dee kut.⁠ ⁠»
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Këmí sëꞌ wë deh.⁠ ⁠»
18 Então Jesus disse:
19 Ɗi antee nah ɓëewë took feey sun fi gaaw fa. Ɗi ɓeɓpe mbúurú yí iippa a jénní ana ya, ɓéyíɗté afi yeelte sun, símpé Koope, antee lecsaꞌ mbúurëe, yeɗte wa taalibe ya, wa woruute wa ɓëewë.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Ɓëewë ɓéeɓ ñamute níi laalute. Négírúu wooñnjiida ra, wa líiffé dama sabboo a dama ana.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ɓëewë ñamu na ra warutee mit ow ƴaal júnní iip (5.000), bokaay ɓeleɓɓa a tuŋka.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Filoon fi baaha, Yéesú yíppée nah taalibe yi haal gaala, wa këllëh rí ɓúgí yíníi laaha naꞌ-naꞌ, ɗi fi baa ɗi pëkís ɓëewë paaƴ.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Pëkísëꞌ rí ɓëewë rë, ɗi hécëhté saañce ɗaŋ Koope sun fi daŋin. Elgi Koo ɗeef ɓani afi kut daa tasu hatni baaha.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Wahtaa homaꞌ ri daaha ra ɓéeɓ, ɗeef gaala haalu taalibe ya ra ín jaanndohte ngilaaw ma leelii laaha ra, mboowaanna na mokil wa.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Lahaꞌ hagada ra, Yéesú tíl tílë sun fi mulaa, na saañ ri ɗeefri wa ra.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Oluu wa ri na tíl sun fi mulaa, wa habuu biti koon yaa jíné⁠ ⁠; wa tíitúté na fogu.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Ɗi yíppée wëe won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hëbí affon⁠ ⁠! Ngënë tíití⁠ ⁠! Yaa soꞌ⁠ ⁠!⁠ ⁠»
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Peer won ɗi tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hena biti ɗi ɗo fi Yíkëe rëe, won soꞌ mi ñee sun fi mulaa mi ɗeefiɗ ɗo.⁠ ⁠»
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Aye⁠ ⁠!⁠ ⁠» Peer yíppée cép gaala, na tíl sun fi mulaa, yuliɗte ɗii na.
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Ndaa olaꞌ ri biti ngilaaw ma lahte doole, ɗi tíitté na dal honoh, foŋke won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe, sëmlëꞌ sëꞌ⁠ ⁠!⁠ ⁠»
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Yéesú yíppée yeɗ yaꞌi hampe ri, antee rii won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu néekíñëꞌ yih⁠ ⁠? Ngémën tasaꞌte ee⁠ ⁠!⁠ ⁠»
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Wa ɓéeɓ ana anutee haal gaala, ngilaaw ma seemmite.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Tígí daaha, wa fa húmú filiɓ gaala ra ɓéeɓ ƴekute fíi Yéesú wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu Koy Koope kaah⁠ ⁠!⁠ ⁠»
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Húusúu wë laaha ra, wa teeruu Senesaret.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Yúhsúu ɓëewë dékú daaha Yéesú rë, wa wonute ri ɓëewë hatni baaha ɓéeɓ. Ɗi komute jéríɗɗë ɓéeɓ.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Ɓëewë na ɗagu ri biti jéríɗɗë leɓ wuti ƴaha nuf búubí kut. Te ɓëewë leɓu na ra ɓéeɓ wahute.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.