Marcos 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yéesú ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: lahte ɓëewí ewu ɗon na deh, balaa wa húl, wa ay ot Nguur ki Koope aye a doole.⁠ ⁠»
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Waal pëenë filoon fe, Yéesú dëekké Peer, Saak a Saŋ, hécëhté a wa, kúɗté wë sun fi daŋi utte. Lahuu wa ra, Yéesú lofisohte fíi wë⁠ ⁠;
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 búuɓɓí naaꞌ naaꞌo níi na tak. Lahay ɓëyí ee feey fa mín hos búuɓ níi naaꞌaꞌ ɗaaha.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ɗee a ɗeh, wa olute yonente Éelí a Mëyíis feeñiyuute na gonlu a ri.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Peer tahte won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, neɓpe biti yen homun tígí deh, fun yíp dút éeyë⁠ ⁠: fu lah yínë, Mëyíis yínë, Éelí yínë.⁠ ⁠»
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 Peer húmú yéeh iña na won ɗi ra ndah tíidë homuu ɓani taalibe yi ana ya ra.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Tígí daaha, lahte nérí acce, húunté wë⁠ ⁠; un ɗofohte filiɓ nérë won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee daa Koy soꞌ. Mi fahaꞌte ri níi fahaꞌ. Síkíríi rí⁠ ⁠!⁠ ⁠»
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Taalibe ya yípútée olsoh hatni baa ɓéeɓ, ndaa wa olliluy ow, henay Yéesú a afi kut daa tasu waa na.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Wa koluu daaha na cépú daŋa. Wa homu cébë, Yéesú kaddaꞌte wa ɓíllí yee olu wa ra níi bín kolaa ɗi fi Koy-ɓëeꞌ ɓúudé rë.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Wa habute yee won wa Yéesú rë, ndaa wa na meelantuu hanndal ki wa biti yi daa koloh ɓúudé.
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Tígí daaha, wa meelute Yéesú wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah yëeddëh yí kootii Mëyíis na wonu biti Éelí waɗtee nimil paaƴ⁠ ⁠?⁠ ⁠»
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Ɗi tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ahaŋkay⁠ ⁠! Éelí waɗtee nimil paaƴ yugusaꞌ iña ɓéeɓ. Ndaa wona won Téerëe biti ɓal Koy-ɓëeꞌ ay mok níi mok, te ɓëewë ii rii fahaꞌ tík íl rë, ɗon oluu ri ɗíh⁠ ⁠?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Soꞌ mi beh, mee ron won ra ee biti Éelí nimilte, ɓëewë pagute ri yii neɓaꞌ wa ti ɗee bíníyúu rí Téerëe rë nen.⁠ ⁠»
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Tílúu wë níi wa leɓuute taalibe yi kayya ra, wa olute biti lahte dúukëlí ɓëewí wërúté wë, te i ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis na gonlu a wa.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Oluu ɓëewë Yéesú rë, wa ɓéeɓ éemúté, wa yípútée ríi téebílëh na suu wodohi.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗoni wa gonlu sun yih⁠ ⁠?⁠ ⁠»
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Ow di ɓëewë tahte won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, mi kom ɗo koy ki ƴaali soꞌ koon⁠ ⁠; ɗi lahaꞌ yébítëh fí kaddaꞌte ri won.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Tígí habaa ri yébítëh fë ɓéeɓ, hom kéenɗëꞌ rí feey, ɓúgë púumé, ɗi ɗoɓe síssí, faana hen jiɗɗil. Mi ɗaŋke taalibe yu lígí yébítëh fë, ndaa wa míníh yin na.⁠ ⁠»
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Yéesú tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ɓëy jamanii bee gémúy Koope ƴee ra, may home ɗon na mi mújdé rën níi kirih⁠ ⁠? Këmí sëꞌ kúkëyë deh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Ɗi komute ri. Olaꞌ ri Yéesú, yébítëh fë hégíƴcé faan kúkëyë ɓéeɓ, kéeníɗté rí feey, ɗi na píníŋëh, ɓúgë në púum.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Yéesú meelte boffa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yii bee dal ri ham kirih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Boffa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yaa dal ri ham ɗeef ɗi ƴutuuɗ níi a ɗeh.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Ƴee ee na yébítëh fë ham ɗi raa sah, hom yejaꞌ ri filiɓ kíi mbée filiɓ muluɓ fahee hawi húl. Fu mín yin na raa, yérém fun, fu habraꞌ fun na.⁠ ⁠»
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu won nda mi mín yin na raa a⁠ ⁠? Lahay yii wooñ ɓëyí gémpé.⁠ ⁠»
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Boffi kúkëyë yíppée tah won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi gémpé, ndaa habraꞌ soꞌ filiɓ ngémí ƴutuuda lahaꞌ mi ra⁠ ⁠!⁠ ⁠»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Olaꞌ Yéesú biti ɓëewë ee ɓaatuu ac ɗa, ɗi digiɗte uni won yébítëh fë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh fí bee na likil ow kaddaꞌ ri won ra, daa mi na túuƴ ɗë yeɗɗi kúkëyí beh, te ngana habil ri⁠ ⁠!⁠ ⁠»
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Yébítëh fë yíppée ɗaas foŋ, hégíƴcé faan kúkëyë hégíƴí misikke antee rii yeris. Kúkëyë hente limaac ti húlíɗ nen, tahte níi lahte ow caak di ɓëewë maasuu ra habuu biti ɗi húlté.
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Ndaa Yéesú hampe yaꞌa këlíɗté rí, kúkëyë caŋke.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Lahaꞌ Yéesú faam níi ɓani taalibe yi ɗaayute ra, wa meelute ri wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah lígí yébítëh fë wooñ fun⁠ ⁠?⁠ ⁠»
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh yë madu ɗee ra, ɗaŋ Koope na doŋ daa mín wëe lík.⁠ ⁠»
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Koluu wa daaha ra, wa na húusú Galile, te Yéesú húmú fahaay biti ow yúh baaha⁠ ⁠;
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 ɗi fahaꞌ biti ɗi teya yëeddí taalibe yi. Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, may yaayu ɓëewë, wa hap soꞌ húl, te waali éeyë fë filoon fi húlí sëꞌ, may koloh.⁠ ⁠»
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Ndaa taalibe ya húmú yíih yee fahaꞌ ri waa won ɗa, te wa kaañuy rii meel.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Lahuu wa Kafarnawum wa haalute faam ra, Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon húmú gonluu yi waala⁠ ⁠?⁠ ⁠»
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Ndaa wa lofuy ri, af biti homuu wa waala ra, wa taasantuu ɓëeꞌ lukki gaan waa na ra.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Tígí daaha, ɗi tookke, dëekké wa fi sabboo a ana ya, won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí fahaꞌ këllëh, ɗi tahan míllëꞌ, hen súrgíi ɓëewë ɓéeɓ.⁠ ⁠»
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Ɗi antee ɓeɓ kúkëy ƴutuuɗ, kúɗté rí leelii wa, meeɓpe ri tíkké rí ɓaŋi antee waa won tih⁠ ⁠:
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 «⁠ ⁠Ɓëyí af soꞌ tah ɗi ham kúkëy ti bee nen a yaꞌ ana, ɗeef ɗi ham soꞌ⁠ ⁠; te ɓëyí ham soꞌ, ɗeef ɗi habay soꞌ doŋ, ndaa hampe ɓëeꞌ wol soꞌ ra ɓal.⁠ ⁠»
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Saŋ won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, fun olute ɓëyí líkëꞌ yébítëh tiyu. Biti ri noneh yen na tahte fun kadduute ri.⁠ ⁠»
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Yéesú won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngënë këddíi rí⁠ ⁠! Ow mínéh pagaꞌ kimtaan tii soꞌ níi woc, ɗi anti wone yin ɓos sun fi soꞌ filoon fe.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 Yúhí biti ɓëyí kaaꞌaay yen, ñéerëꞌ a yen.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Te ɓëyí on ɗon muluɓ han wuti ƴaha ƴutuuɗ ɗaa sah, af biti ɗon nonu ɓëewí sëꞌ mi Kiristaa na raa, mee ron won kaaf ka ra ee biti ɓëyí baa ay liil waafi.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 Ndaa mas ɓëyí ɓek ow di taalibe yi soꞌ bakaaɗ, wa fi tuŋki ƴee gémú soo na ƴee ra⁠ ⁠! Biti ri poku laꞌ gaan lúum betu kísí, daa gén ɗii na.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 Kon hena biti yaꞌu ay roo ɓeke bakaaɗ, lece ri, fu haalaꞌ pesa na ɗúméh rë a yaꞌ yínë kut, daa gén biti fu haalaꞌ safara a yaꞌ ana, filiɓ kíi kë ii mëssí ƴím rë. [
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 ]
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Hena biti kotu ay roo ɓeke bakaaɗ, lece ri, fu haalaꞌ pesa na ɗúméh rë a kot yínë kut, daa gén biti fu betu safara a kot ana. [
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 ]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Te hena biti ílú ay roo ɓeke bakaaɗ, lukute ri, fu haalaꞌ Nguur ki Koope a íl yínë kut, daa gén biti fu betu safara a íl ana,
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 tígí cégínnë na ñamu faan ra na húlíh, te kíi kë ii ƴím faw.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Yúhí biti ɓëyí ot fu ɓéeɓ ay ɗaanuu kíi.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Miraa yii wunte, ndaa wa lahlilay cafka raa, wa ay nimiliruu cafkii wa ɗíh⁠ ⁠? Lah lëhí cafka ti miraa nen, te ɗon lah jaamma hanndal kon.⁠ ⁠»
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.