Marcos 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yéesú ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: lahte ɓëewí ewu ɗon na deh, balaa wa húl, wa ay ot Nguur ki Koope aye a doole.⁠ ⁠»
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Waal pëenë filoon fe, Yéesú dëekké Peer, Saak a Saŋ, hécëhté a wa, kúɗté wë sun fi daŋi utte. Lahuu wa ra, Yéesú lofisohte fíi wë⁠ ⁠;
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 búuɓɓí naaꞌ naaꞌo níi na tak. Lahay ɓëyí ee feey fa mín hos búuɓ níi naaꞌaꞌ ɗaaha.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ɗee a ɗeh, wa olute yonente Éelí a Mëyíis feeñiyuute na gonlu a ri.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Peer tahte won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, neɓpe biti yen homun tígí deh, fun yíp dút éeyë⁠ ⁠: fu lah yínë, Mëyíis yínë, Éelí yínë.⁠ ⁠»
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Peer húmú yéeh iña na won ɗi ra ndah tíidë homuu ɓani taalibe yi ana ya ra.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Tígí daaha, lahte nérí acce, húunté wë⁠ ⁠; un ɗofohte filiɓ nérë won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee daa Koy soꞌ. Mi fahaꞌte ri níi fahaꞌ. Síkíríi rí⁠ ⁠!⁠ ⁠»
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Taalibe ya yípútée olsoh hatni baa ɓéeɓ, ndaa wa olliluy ow, henay Yéesú a afi kut daa tasu waa na.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Wa koluu daaha na cépú daŋa. Wa homu cébë, Yéesú kaddaꞌte wa ɓíllí yee olu wa ra níi bín kolaa ɗi fi Koy-ɓëeꞌ ɓúudé rë.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Wa habute yee won wa Yéesú rë, ndaa wa na meelantuu hanndal ki wa biti yi daa koloh ɓúudé.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Tígí daaha, wa meelute Yéesú wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah yëeddëh yí kootii Mëyíis na wonu biti Éelí waɗtee nimil paaƴ⁠ ⁠?⁠ ⁠»
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ɗi tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ahaŋkay⁠ ⁠! Éelí waɗtee nimil paaƴ yugusaꞌ iña ɓéeɓ. Ndaa wona won Téerëe biti ɓal Koy-ɓëeꞌ ay mok níi mok, te ɓëewë ii rii fahaꞌ tík íl rë, ɗon oluu ri ɗíh⁠ ⁠?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Soꞌ mi beh, mee ron won ra ee biti Éelí nimilte, ɓëewë pagute ri yii neɓaꞌ wa ti ɗee bíníyúu rí Téerëe rë nen.⁠ ⁠»
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Tílúu wë níi wa leɓuute taalibe yi kayya ra, wa olute biti lahte dúukëlí ɓëewí wërúté wë, te i ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis na gonlu a wa.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Oluu ɓëewë Yéesú rë, wa ɓéeɓ éemúté, wa yípútée ríi téebílëh na suu wodohi.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗoni wa gonlu sun yih⁠ ⁠?⁠ ⁠»
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ow di ɓëewë tahte won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, mi kom ɗo koy ki ƴaali soꞌ koon⁠ ⁠; ɗi lahaꞌ yébítëh fí kaddaꞌte ri won.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Tígí habaa ri yébítëh fë ɓéeɓ, hom kéenɗëꞌ rí feey, ɓúgë púumé, ɗi ɗoɓe síssí, faana hen jiɗɗil. Mi ɗaŋke taalibe yu lígí yébítëh fë, ndaa wa míníh yin na.⁠ ⁠»
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yéesú tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ɓëy jamanii bee gémúy Koope ƴee ra, may home ɗon na mi mújdé rën níi kirih⁠ ⁠? Këmí sëꞌ kúkëyë deh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Ɗi komute ri. Olaꞌ ri Yéesú, yébítëh fë hégíƴcé faan kúkëyë ɓéeɓ, kéeníɗté rí feey, ɗi na píníŋëh, ɓúgë në púum.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yéesú meelte boffa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yii bee dal ri ham kirih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Boffa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yaa dal ri ham ɗeef ɗi ƴutuuɗ níi a ɗeh.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Ƴee ee na yébítëh fë ham ɗi raa sah, hom yejaꞌ ri filiɓ kíi mbée filiɓ muluɓ fahee hawi húl. Fu mín yin na raa, yérém fun, fu habraꞌ fun na.⁠ ⁠»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu won nda mi mín yin na raa a⁠ ⁠? Lahay yii wooñ ɓëyí gémpé.⁠ ⁠»
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Boffi kúkëyë yíppée tah won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi gémpé, ndaa habraꞌ soꞌ filiɓ ngémí ƴutuuda lahaꞌ mi ra⁠ ⁠!⁠ ⁠»
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Olaꞌ Yéesú biti ɓëewë ee ɓaatuu ac ɗa, ɗi digiɗte uni won yébítëh fë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh fí bee na likil ow kaddaꞌ ri won ra, daa mi na túuƴ ɗë yeɗɗi kúkëyí beh, te ngana habil ri⁠ ⁠!⁠ ⁠»
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Yébítëh fë yíppée ɗaas foŋ, hégíƴcé faan kúkëyë hégíƴí misikke antee rii yeris. Kúkëyë hente limaac ti húlíɗ nen, tahte níi lahte ow caak di ɓëewë maasuu ra habuu biti ɗi húlté.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Ndaa Yéesú hampe yaꞌa këlíɗté rí, kúkëyë caŋke.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Lahaꞌ Yéesú faam níi ɓani taalibe yi ɗaayute ra, wa meelute ri wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah lígí yébítëh fë wooñ fun⁠ ⁠?⁠ ⁠»
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh yë madu ɗee ra, ɗaŋ Koope na doŋ daa mín wëe lík.⁠ ⁠»
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Koluu wa daaha ra, wa na húusú Galile, te Yéesú húmú fahaay biti ow yúh baaha⁠ ⁠;
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 ɗi fahaꞌ biti ɗi teya yëeddí taalibe yi. Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, may yaayu ɓëewë, wa hap soꞌ húl, te waali éeyë fë filoon fi húlí sëꞌ, may koloh.⁠ ⁠»
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Ndaa taalibe ya húmú yíih yee fahaꞌ ri waa won ɗa, te wa kaañuy rii meel.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Lahuu wa Kafarnawum wa haalute faam ra, Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon húmú gonluu yi waala⁠ ⁠?⁠ ⁠»
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Ndaa wa lofuy ri, af biti homuu wa waala ra, wa taasantuu ɓëeꞌ lukki gaan waa na ra.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Tígí daaha, ɗi tookke, dëekké wa fi sabboo a ana ya, won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí fahaꞌ këllëh, ɗi tahan míllëꞌ, hen súrgíi ɓëewë ɓéeɓ.⁠ ⁠»
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ɗi antee ɓeɓ kúkëy ƴutuuɗ, kúɗté rí leelii wa, meeɓpe ri tíkké rí ɓaŋi antee waa won tih⁠ ⁠:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 «⁠ ⁠Ɓëyí af soꞌ tah ɗi ham kúkëy ti bee nen a yaꞌ ana, ɗeef ɗi ham soꞌ⁠ ⁠; te ɓëyí ham soꞌ, ɗeef ɗi habay soꞌ doŋ, ndaa hampe ɓëeꞌ wol soꞌ ra ɓal.⁠ ⁠»
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Saŋ won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, fun olute ɓëyí líkëꞌ yébítëh tiyu. Biti ri noneh yen na tahte fun kadduute ri.⁠ ⁠»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Yéesú won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngënë këddíi rí⁠ ⁠! Ow mínéh pagaꞌ kimtaan tii soꞌ níi woc, ɗi anti wone yin ɓos sun fi soꞌ filoon fe.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Yúhí biti ɓëyí kaaꞌaay yen, ñéerëꞌ a yen.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Te ɓëyí on ɗon muluɓ han wuti ƴaha ƴutuuɗ ɗaa sah, af biti ɗon nonu ɓëewí sëꞌ mi Kiristaa na raa, mee ron won kaaf ka ra ee biti ɓëyí baa ay liil waafi.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Ndaa mas ɓëyí ɓek ow di taalibe yi soꞌ bakaaɗ, wa fi tuŋki ƴee gémú soo na ƴee ra⁠ ⁠! Biti ri poku laꞌ gaan lúum betu kísí, daa gén ɗii na.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Kon hena biti yaꞌu ay roo ɓeke bakaaɗ, lece ri, fu haalaꞌ pesa na ɗúméh rë a yaꞌ yínë kut, daa gén biti fu haalaꞌ safara a yaꞌ ana, filiɓ kíi kë ii mëssí ƴím rë. [
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 ]
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Hena biti kotu ay roo ɓeke bakaaɗ, lece ri, fu haalaꞌ pesa na ɗúméh rë a kot yínë kut, daa gén biti fu betu safara a kot ana. [
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 ]
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Te hena biti ílú ay roo ɓeke bakaaɗ, lukute ri, fu haalaꞌ Nguur ki Koope a íl yínë kut, daa gén biti fu betu safara a íl ana,
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 tígí cégínnë na ñamu faan ra na húlíh, te kíi kë ii ƴím faw.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Yúhí biti ɓëyí ot fu ɓéeɓ ay ɗaanuu kíi.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Miraa yii wunte, ndaa wa lahlilay cafka raa, wa ay nimiliruu cafkii wa ɗíh⁠ ⁠? Lah lëhí cafka ti miraa nen, te ɗon lah jaamma hanndal kon.⁠ ⁠»
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.