Marcos 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yéesú ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: lahte ɓëewí ewu ɗon na deh, balaa wa húl, wa ay ot Nguur ki Koope aye a doole.⁠ ⁠»
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Waal pëenë filoon fe, Yéesú dëekké Peer, Saak a Saŋ, hécëhté a wa, kúɗté wë sun fi daŋi utte. Lahuu wa ra, Yéesú lofisohte fíi wë⁠ ⁠;
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 búuɓɓí naaꞌ naaꞌo níi na tak. Lahay ɓëyí ee feey fa mín hos búuɓ níi naaꞌaꞌ ɗaaha.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Ɗee a ɗeh, wa olute yonente Éelí a Mëyíis feeñiyuute na gonlu a ri.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Peer tahte won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, neɓpe biti yen homun tígí deh, fun yíp dút éeyë⁠ ⁠: fu lah yínë, Mëyíis yínë, Éelí yínë.⁠ ⁠»
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Peer húmú yéeh iña na won ɗi ra ndah tíidë homuu ɓani taalibe yi ana ya ra.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Tígí daaha, lahte nérí acce, húunté wë⁠ ⁠; un ɗofohte filiɓ nérë won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee daa Koy soꞌ. Mi fahaꞌte ri níi fahaꞌ. Síkíríi rí⁠ ⁠!⁠ ⁠»
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Taalibe ya yípútée olsoh hatni baa ɓéeɓ, ndaa wa olliluy ow, henay Yéesú a afi kut daa tasu waa na.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Wa koluu daaha na cépú daŋa. Wa homu cébë, Yéesú kaddaꞌte wa ɓíllí yee olu wa ra níi bín kolaa ɗi fi Koy-ɓëeꞌ ɓúudé rë.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Wa habute yee won wa Yéesú rë, ndaa wa na meelantuu hanndal ki wa biti yi daa koloh ɓúudé.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Tígí daaha, wa meelute Yéesú wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah yëeddëh yí kootii Mëyíis na wonu biti Éelí waɗtee nimil paaƴ⁠ ⁠?⁠ ⁠»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ɗi tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ahaŋkay⁠ ⁠! Éelí waɗtee nimil paaƴ yugusaꞌ iña ɓéeɓ. Ndaa wona won Téerëe biti ɓal Koy-ɓëeꞌ ay mok níi mok, te ɓëewë ii rii fahaꞌ tík íl rë, ɗon oluu ri ɗíh⁠ ⁠?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Soꞌ mi beh, mee ron won ra ee biti Éelí nimilte, ɓëewë pagute ri yii neɓaꞌ wa ti ɗee bíníyúu rí Téerëe rë nen.⁠ ⁠»
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Tílúu wë níi wa leɓuute taalibe yi kayya ra, wa olute biti lahte dúukëlí ɓëewí wërúté wë, te i ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis na gonlu a wa.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Oluu ɓëewë Yéesú rë, wa ɓéeɓ éemúté, wa yípútée ríi téebílëh na suu wodohi.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗoni wa gonlu sun yih⁠ ⁠?⁠ ⁠»
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ow di ɓëewë tahte won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, mi kom ɗo koy ki ƴaali soꞌ koon⁠ ⁠; ɗi lahaꞌ yébítëh fí kaddaꞌte ri won.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Tígí habaa ri yébítëh fë ɓéeɓ, hom kéenɗëꞌ rí feey, ɓúgë púumé, ɗi ɗoɓe síssí, faana hen jiɗɗil. Mi ɗaŋke taalibe yu lígí yébítëh fë, ndaa wa míníh yin na.⁠ ⁠»
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yéesú tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ɓëy jamanii bee gémúy Koope ƴee ra, may home ɗon na mi mújdé rën níi kirih⁠ ⁠? Këmí sëꞌ kúkëyë deh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Ɗi komute ri. Olaꞌ ri Yéesú, yébítëh fë hégíƴcé faan kúkëyë ɓéeɓ, kéeníɗté rí feey, ɗi na píníŋëh, ɓúgë në púum.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Yéesú meelte boffa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yii bee dal ri ham kirih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Boffa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yaa dal ri ham ɗeef ɗi ƴutuuɗ níi a ɗeh.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Ƴee ee na yébítëh fë ham ɗi raa sah, hom yejaꞌ ri filiɓ kíi mbée filiɓ muluɓ fahee hawi húl. Fu mín yin na raa, yérém fun, fu habraꞌ fun na.⁠ ⁠»
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu won nda mi mín yin na raa a⁠ ⁠? Lahay yii wooñ ɓëyí gémpé.⁠ ⁠»
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Boffi kúkëyë yíppée tah won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi gémpé, ndaa habraꞌ soꞌ filiɓ ngémí ƴutuuda lahaꞌ mi ra⁠ ⁠!⁠ ⁠»
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Olaꞌ Yéesú biti ɓëewë ee ɓaatuu ac ɗa, ɗi digiɗte uni won yébítëh fë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh fí bee na likil ow kaddaꞌ ri won ra, daa mi na túuƴ ɗë yeɗɗi kúkëyí beh, te ngana habil ri⁠ ⁠!⁠ ⁠»
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Yébítëh fë yíppée ɗaas foŋ, hégíƴcé faan kúkëyë hégíƴí misikke antee rii yeris. Kúkëyë hente limaac ti húlíɗ nen, tahte níi lahte ow caak di ɓëewë maasuu ra habuu biti ɗi húlté.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Ndaa Yéesú hampe yaꞌa këlíɗté rí, kúkëyë caŋke.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Lahaꞌ Yéesú faam níi ɓani taalibe yi ɗaayute ra, wa meelute ri wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah lígí yébítëh fë wooñ fun⁠ ⁠?⁠ ⁠»
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh yë madu ɗee ra, ɗaŋ Koope na doŋ daa mín wëe lík.⁠ ⁠»
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Koluu wa daaha ra, wa na húusú Galile, te Yéesú húmú fahaay biti ow yúh baaha⁠ ⁠;
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 ɗi fahaꞌ biti ɗi teya yëeddí taalibe yi. Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, may yaayu ɓëewë, wa hap soꞌ húl, te waali éeyë fë filoon fi húlí sëꞌ, may koloh.⁠ ⁠»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Ndaa taalibe ya húmú yíih yee fahaꞌ ri waa won ɗa, te wa kaañuy rii meel.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Lahuu wa Kafarnawum wa haalute faam ra, Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon húmú gonluu yi waala⁠ ⁠?⁠ ⁠»
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Ndaa wa lofuy ri, af biti homuu wa waala ra, wa taasantuu ɓëeꞌ lukki gaan waa na ra.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Tígí daaha, ɗi tookke, dëekké wa fi sabboo a ana ya, won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí fahaꞌ këllëh, ɗi tahan míllëꞌ, hen súrgíi ɓëewë ɓéeɓ.⁠ ⁠»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ɗi antee ɓeɓ kúkëy ƴutuuɗ, kúɗté rí leelii wa, meeɓpe ri tíkké rí ɓaŋi antee waa won tih⁠ ⁠:
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 «⁠ ⁠Ɓëyí af soꞌ tah ɗi ham kúkëy ti bee nen a yaꞌ ana, ɗeef ɗi ham soꞌ⁠ ⁠; te ɓëyí ham soꞌ, ɗeef ɗi habay soꞌ doŋ, ndaa hampe ɓëeꞌ wol soꞌ ra ɓal.⁠ ⁠»
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Saŋ won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, fun olute ɓëyí líkëꞌ yébítëh tiyu. Biti ri noneh yen na tahte fun kadduute ri.⁠ ⁠»
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Yéesú won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngënë këddíi rí⁠ ⁠! Ow mínéh pagaꞌ kimtaan tii soꞌ níi woc, ɗi anti wone yin ɓos sun fi soꞌ filoon fe.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Yúhí biti ɓëyí kaaꞌaay yen, ñéerëꞌ a yen.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Te ɓëyí on ɗon muluɓ han wuti ƴaha ƴutuuɗ ɗaa sah, af biti ɗon nonu ɓëewí sëꞌ mi Kiristaa na raa, mee ron won kaaf ka ra ee biti ɓëyí baa ay liil waafi.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 Ndaa mas ɓëyí ɓek ow di taalibe yi soꞌ bakaaɗ, wa fi tuŋki ƴee gémú soo na ƴee ra⁠ ⁠! Biti ri poku laꞌ gaan lúum betu kísí, daa gén ɗii na.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Kon hena biti yaꞌu ay roo ɓeke bakaaɗ, lece ri, fu haalaꞌ pesa na ɗúméh rë a yaꞌ yínë kut, daa gén biti fu haalaꞌ safara a yaꞌ ana, filiɓ kíi kë ii mëssí ƴím rë. [
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 ]
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Hena biti kotu ay roo ɓeke bakaaɗ, lece ri, fu haalaꞌ pesa na ɗúméh rë a kot yínë kut, daa gén biti fu betu safara a kot ana. [
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 ]
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Te hena biti ílú ay roo ɓeke bakaaɗ, lukute ri, fu haalaꞌ Nguur ki Koope a íl yínë kut, daa gén biti fu betu safara a íl ana,
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 tígí cégínnë na ñamu faan ra na húlíh, te kíi kë ii ƴím faw.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Yúhí biti ɓëyí ot fu ɓéeɓ ay ɗaanuu kíi.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Miraa yii wunte, ndaa wa lahlilay cafka raa, wa ay nimiliruu cafkii wa ɗíh⁠ ⁠? Lah lëhí cafka ti miraa nen, te ɗon lah jaamma hanndal kon.⁠ ⁠»
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.