Marcos 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yéesú ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: lahte ɓëewí ewu ɗon na deh, balaa wa húl, wa ay ot Nguur ki Koope aye a doole.⁠ ⁠»
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Waal pëenë filoon fe, Yéesú dëekké Peer, Saak a Saŋ, hécëhté a wa, kúɗté wë sun fi daŋi utte. Lahuu wa ra, Yéesú lofisohte fíi wë⁠ ⁠;
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 búuɓɓí naaꞌ naaꞌo níi na tak. Lahay ɓëyí ee feey fa mín hos búuɓ níi naaꞌaꞌ ɗaaha.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ɗee a ɗeh, wa olute yonente Éelí a Mëyíis feeñiyuute na gonlu a ri.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Peer tahte won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, neɓpe biti yen homun tígí deh, fun yíp dút éeyë⁠ ⁠: fu lah yínë, Mëyíis yínë, Éelí yínë.⁠ ⁠»
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Peer húmú yéeh iña na won ɗi ra ndah tíidë homuu ɓani taalibe yi ana ya ra.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Tígí daaha, lahte nérí acce, húunté wë⁠ ⁠; un ɗofohte filiɓ nérë won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee daa Koy soꞌ. Mi fahaꞌte ri níi fahaꞌ. Síkíríi rí⁠ ⁠!⁠ ⁠»
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Taalibe ya yípútée olsoh hatni baa ɓéeɓ, ndaa wa olliluy ow, henay Yéesú a afi kut daa tasu waa na.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Wa koluu daaha na cépú daŋa. Wa homu cébë, Yéesú kaddaꞌte wa ɓíllí yee olu wa ra níi bín kolaa ɗi fi Koy-ɓëeꞌ ɓúudé rë.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Wa habute yee won wa Yéesú rë, ndaa wa na meelantuu hanndal ki wa biti yi daa koloh ɓúudé.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Tígí daaha, wa meelute Yéesú wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah yëeddëh yí kootii Mëyíis na wonu biti Éelí waɗtee nimil paaƴ⁠ ⁠?⁠ ⁠»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ɗi tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ahaŋkay⁠ ⁠! Éelí waɗtee nimil paaƴ yugusaꞌ iña ɓéeɓ. Ndaa wona won Téerëe biti ɓal Koy-ɓëeꞌ ay mok níi mok, te ɓëewë ii rii fahaꞌ tík íl rë, ɗon oluu ri ɗíh⁠ ⁠?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Soꞌ mi beh, mee ron won ra ee biti Éelí nimilte, ɓëewë pagute ri yii neɓaꞌ wa ti ɗee bíníyúu rí Téerëe rë nen.⁠ ⁠»
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Tílúu wë níi wa leɓuute taalibe yi kayya ra, wa olute biti lahte dúukëlí ɓëewí wërúté wë, te i ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis na gonlu a wa.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Oluu ɓëewë Yéesú rë, wa ɓéeɓ éemúté, wa yípútée ríi téebílëh na suu wodohi.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗoni wa gonlu sun yih⁠ ⁠?⁠ ⁠»
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ow di ɓëewë tahte won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, mi kom ɗo koy ki ƴaali soꞌ koon⁠ ⁠; ɗi lahaꞌ yébítëh fí kaddaꞌte ri won.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Tígí habaa ri yébítëh fë ɓéeɓ, hom kéenɗëꞌ rí feey, ɓúgë púumé, ɗi ɗoɓe síssí, faana hen jiɗɗil. Mi ɗaŋke taalibe yu lígí yébítëh fë, ndaa wa míníh yin na.⁠ ⁠»
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Yéesú tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ɓëy jamanii bee gémúy Koope ƴee ra, may home ɗon na mi mújdé rën níi kirih⁠ ⁠? Këmí sëꞌ kúkëyë deh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Ɗi komute ri. Olaꞌ ri Yéesú, yébítëh fë hégíƴcé faan kúkëyë ɓéeɓ, kéeníɗté rí feey, ɗi na píníŋëh, ɓúgë në púum.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yéesú meelte boffa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yii bee dal ri ham kirih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Boffa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yaa dal ri ham ɗeef ɗi ƴutuuɗ níi a ɗeh.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Ƴee ee na yébítëh fë ham ɗi raa sah, hom yejaꞌ ri filiɓ kíi mbée filiɓ muluɓ fahee hawi húl. Fu mín yin na raa, yérém fun, fu habraꞌ fun na.⁠ ⁠»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu won nda mi mín yin na raa a⁠ ⁠? Lahay yii wooñ ɓëyí gémpé.⁠ ⁠»
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Boffi kúkëyë yíppée tah won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi gémpé, ndaa habraꞌ soꞌ filiɓ ngémí ƴutuuda lahaꞌ mi ra⁠ ⁠!⁠ ⁠»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Olaꞌ Yéesú biti ɓëewë ee ɓaatuu ac ɗa, ɗi digiɗte uni won yébítëh fë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh fí bee na likil ow kaddaꞌ ri won ra, daa mi na túuƴ ɗë yeɗɗi kúkëyí beh, te ngana habil ri⁠ ⁠!⁠ ⁠»
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Yébítëh fë yíppée ɗaas foŋ, hégíƴcé faan kúkëyë hégíƴí misikke antee rii yeris. Kúkëyë hente limaac ti húlíɗ nen, tahte níi lahte ow caak di ɓëewë maasuu ra habuu biti ɗi húlté.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Ndaa Yéesú hampe yaꞌa këlíɗté rí, kúkëyë caŋke.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Lahaꞌ Yéesú faam níi ɓani taalibe yi ɗaayute ra, wa meelute ri wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah lígí yébítëh fë wooñ fun⁠ ⁠?⁠ ⁠»
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh yë madu ɗee ra, ɗaŋ Koope na doŋ daa mín wëe lík.⁠ ⁠»
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Koluu wa daaha ra, wa na húusú Galile, te Yéesú húmú fahaay biti ow yúh baaha⁠ ⁠;
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 ɗi fahaꞌ biti ɗi teya yëeddí taalibe yi. Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, may yaayu ɓëewë, wa hap soꞌ húl, te waali éeyë fë filoon fi húlí sëꞌ, may koloh.⁠ ⁠»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ndaa taalibe ya húmú yíih yee fahaꞌ ri waa won ɗa, te wa kaañuy rii meel.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Lahuu wa Kafarnawum wa haalute faam ra, Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon húmú gonluu yi waala⁠ ⁠?⁠ ⁠»
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ndaa wa lofuy ri, af biti homuu wa waala ra, wa taasantuu ɓëeꞌ lukki gaan waa na ra.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Tígí daaha, ɗi tookke, dëekké wa fi sabboo a ana ya, won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí fahaꞌ këllëh, ɗi tahan míllëꞌ, hen súrgíi ɓëewë ɓéeɓ.⁠ ⁠»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Ɗi antee ɓeɓ kúkëy ƴutuuɗ, kúɗté rí leelii wa, meeɓpe ri tíkké rí ɓaŋi antee waa won tih⁠ ⁠:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 «⁠ ⁠Ɓëyí af soꞌ tah ɗi ham kúkëy ti bee nen a yaꞌ ana, ɗeef ɗi ham soꞌ⁠ ⁠; te ɓëyí ham soꞌ, ɗeef ɗi habay soꞌ doŋ, ndaa hampe ɓëeꞌ wol soꞌ ra ɓal.⁠ ⁠»
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Saŋ won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, fun olute ɓëyí líkëꞌ yébítëh tiyu. Biti ri noneh yen na tahte fun kadduute ri.⁠ ⁠»
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Yéesú won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngënë këddíi rí⁠ ⁠! Ow mínéh pagaꞌ kimtaan tii soꞌ níi woc, ɗi anti wone yin ɓos sun fi soꞌ filoon fe.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Yúhí biti ɓëyí kaaꞌaay yen, ñéerëꞌ a yen.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Te ɓëyí on ɗon muluɓ han wuti ƴaha ƴutuuɗ ɗaa sah, af biti ɗon nonu ɓëewí sëꞌ mi Kiristaa na raa, mee ron won kaaf ka ra ee biti ɓëyí baa ay liil waafi.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Ndaa mas ɓëyí ɓek ow di taalibe yi soꞌ bakaaɗ, wa fi tuŋki ƴee gémú soo na ƴee ra⁠ ⁠! Biti ri poku laꞌ gaan lúum betu kísí, daa gén ɗii na.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Kon hena biti yaꞌu ay roo ɓeke bakaaɗ, lece ri, fu haalaꞌ pesa na ɗúméh rë a yaꞌ yínë kut, daa gén biti fu haalaꞌ safara a yaꞌ ana, filiɓ kíi kë ii mëssí ƴím rë. [
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 ]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Hena biti kotu ay roo ɓeke bakaaɗ, lece ri, fu haalaꞌ pesa na ɗúméh rë a kot yínë kut, daa gén biti fu betu safara a kot ana. [
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 ]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Te hena biti ílú ay roo ɓeke bakaaɗ, lukute ri, fu haalaꞌ Nguur ki Koope a íl yínë kut, daa gén biti fu betu safara a íl ana,
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 tígí cégínnë na ñamu faan ra na húlíh, te kíi kë ii ƴím faw.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Yúhí biti ɓëyí ot fu ɓéeɓ ay ɗaanuu kíi.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Miraa yii wunte, ndaa wa lahlilay cafka raa, wa ay nimiliruu cafkii wa ɗíh⁠ ⁠? Lah lëhí cafka ti miraa nen, te ɗon lah jaamma hanndal kon.⁠ ⁠»
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.