Marcos 6
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs VC
1 Yéesú kolohte daaha, saañce gin wa, ñéerëꞌté a taalibe yi.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Lahaꞌ bisa na hílsúu rë, ɗi haalte tígë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra na yëeddëꞌ. Goomali ɓëewë na húmú síkírúu rí rë éemúté níi na wonu tih : « Ɗi kolaꞌ iña na won ɗi ra dih ? Daa on ɗi ham-hama a doolaa pagaꞌ ri kimtaanni ƴee ra ?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Bee daaƴoha saa ɓal ! Hanaa yaa koy Maryaama neh ? Bee koy-yaafi Saak, Soses, Yúɗ a Simoŋ saa ? Koy-yaayyi ɓeleɓ íníh ee na pesu leelii yen a ? » Kénsúu wë iñƴaa ra, wa gémúy rí.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ndaa Yéesú won wa tih : « Yonente heefuu gina dék ɗí rë, mboko yi na, a ɓëy faam wa na kut. »
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Yéesú húmú mínéh paŋ kimtaan daaha, henay jéríɗɗí yínë-yínë yë tík ɗí yaꞌ paƴce wa ra.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Gémë gémúy rí ɓëewë rë beettite ri.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Lahte bis, ɗi dëekké taalibe yi sabboo a ana ya, na wolaꞌ wa ana-ana. Ɗi onte wa sañ-sañ líkëe yébítëh,
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 antee waa won tih : « Henay duuɗ yaꞌ yon, ngënë kúrëelíi yin waalon : yii ñamun neh, nafa neh, hélíis faannon neh.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Ɓékíi ñafaɗɗon, te ngënë kúrëelíi búuɓ lofaa.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ɗon lah ílíƴ rëe, lah hëmí faam fa nay ron hanluu ra níi bín koluun ron gini baaha ra.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Te ɗon pay ílíƴ ɓëewë kaaꞌ hamon haneel, kaaꞌ síkírëhën rëe, lah këlíi daaha, ɗon paaŋ pënë mí kotton, teeɓi wa biti wa homuy kaah. »
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Taalibe ya koluu daaha suute, na wonu ɓëewë biti wa warutee lof pesaɗ.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Wa líkúté yébítëh caak ɓal, paƴute jéríɗ caak, na leefu wa díw.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Bi hen tii Yéesú lëyëŋ gina, buura hínú Erot ra kelohte ban fi. Lahte ɓëewí wonu biti Saŋ Batis daa waɗti këllú ɓúudé daa tah ɗi mín paŋ kimtaan.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ƴee wonu yonente Éelí daa ayaat. Lahte ƴi wonu ti ɓal, ɗi yonente ti ƴee merees nen.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Kelaꞌ Erot wonaa ya ra, ɗi won nufi tih : « Kon Saŋ fa mi húmú lecɗoh lúumë rë daa këllú ɓúudé ! »
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Bee daa yee húmú kat Saŋ Batis ra : Erot daa húmú ɓekroh Saŋ kasu af Erojat. Yii baa húmú lahaꞌ ɗeh : Erot húmú naaf Erojat ɓeleɓ Fílíp koy-boffi.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Saŋ won Erot bín fë tih : « Waal neh fu naafe ɓeleɓ koy-boffu ! »
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Yii baa tahte Erojat húmú neeɓaꞌte Saŋ níi fahaꞌte hawrohi húl, ndaa ri húmú mínéh yin na,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ndah Erot húmú yeɗte Saŋ cér. Bi yúh rí biti ɗi júɓpé te ri ɓëyí Koope, ɗi kaaꞌaꞌte ow paŋ ri yin ɓos. Saŋ húmú wone ɗii na koon raa, wonna jam ri, ndaa kaaꞌeeh ɗi fahaꞌte síkírëhí.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Nimilaꞌ bisa límú Erot kíilí baaha ra, ɗi cëgíɗté ndaje gaan, dëekké dakki, kélfë yí soldaarra a ɓëewí gaanna Galile. Ɗi fi Erojat nék húmú séhíɗ mani bisi baaha koon sah faf.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Koy ki ɓelaa haalte na bec, beja neɓaꞌte Erot a haneelli. Ɗi won kúkëyí cafaƴ ka tígí daaha tih : « Meel soꞌ yii neɓaꞌ ro, mi yeɗ ɗo ri ! »
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ɗi tíkké në añohte, won tih : « Yii meel fu soꞌ ɓéeɓ may roo rii yeɗ ; wuti ƴaha hatni yíníi gin soꞌ raa sah mi yeɗ ɗo ri ! »
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Kúkëyí cafaƴ ka ɗúhté, won yaafa tih : « Yaay, may meelee yih ? » Yaafa won ɗi tih : « Meelee af Saŋ Batis. »
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Kúkëyí cafaƴ ka yíppée nimil buura na kotta-kotta, won ɗi tih : « Mi fahaꞌ biti fu tík af Saŋ Batis sun waꞌ, fu yeɗ soꞌ ri ɗee leegi ɗeh. »
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Keeñ buur ɗúmpé ces, ndaa bi añoh ri fíi haneella tahte ɗi mínéh rii kaaꞌiɗ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ɗi yíppée túuƴ wohoh kom ɗi af Saŋ Batis. Wohoha payte kasiin, lecce af Saŋ Batis
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 tíkké rí waꞌ, kompe ri kúkëyí cafaƴ ka, kúkëyë yeɗte ri yaafi.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Keluu taalibe yi Saŋ yaa ra, wa ayute, ɓeyute ɓúudé fë, ɗapute ri kolom.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ayuu apootarra waala ɗúhúu wë rë níi wa goorute hëbís Yéesú rë, wa ɓíllúté rí iña pagu wa ra a ƴee yëeddúu wë rë ɓéeɓ.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Bi caaku ayoh ya a sayoh ya níi caak, wa lahuy jodi túmúun wë yin ɓúkkí wë. Yéesú won wa tígí ɗaaha tih : « Ëyí yen saañ tígí ɗaayte, ɗon hílsëh ƴutuuɗ. »
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Wa yeeluutee haal gaal, na suu hécëh tígí ɗaayte, wulohi ɓëewë.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ow caak olute Yéesú a taalibe yi na suu, nuffi wa payte tígë na suu wa ra. Tígí daaha, ginna ɓéeɓ na ɗúh ow, wa múkëyúté, këllúuté wë në.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Cépëꞌ Yéesú gaala ra, ɗi otte ɓëewí caakute níi caak. Tígí daaha, keeña ɗúmpé waa na ces, ndah wa madu harri lahuy níirëh nen. Ɗaaha, ɗi hompe a wa yii maañce, yëedíɗté wë yin caak.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ɗi won wa tih : « Ɗon fi ƴah, yérí wë yii nay waa ñame. » Wa wonu ri tih : « Fu won ɗíh ? Hélsí mín ñëmíɗ ɓëewí ƴee ɓéeɓ ay ɗúhúu dih ? »
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ɗi tahte won wa tih : « Ɗon lahuu mbúurú ɗíh ? Pëyí ɗon kénsëh ! » Payuu wa ra, wa ayute, wonu ri tih : « Mbúurú iip a jén ana daa deh. »Mbúurú yí iippa a jénní ana ya|alt="Les cinq pains et les deux poissons" src="hk00155c.tif" size="col" loc="6.38-44 lateral" copy="Horace Knowles" ref="6.38"
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Tígí daaha, Yéesú nahte taalibe ya won ɓëewë tookaꞌ goomal-goomal sun fi gaaw fi hilsida.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ɓëewë tookuute goomal, ƴee lahte ow tíméer (100), ƴee ow sabay iip (50).
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ɗi ɓeɓpe mbúurú yí iippa a jénní ana ya, ɓéyíɗté afi yeelte sun, símpé Koope, antee lecsaꞌ mbúurëe, yeɗte wa taalibe ya, nahte wa woraꞌ wa ɓëewë. Ɗi hente jénní ana ya ɗaaha ɓal níi ɓëewë ɓéeɓ mitute na.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ɓëewë ɓéeɓ ñamute níi laalute.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Négírúu wooñnjiidi mbúurëe a jénë rë, wa líiffé dama sabboo a dama ana.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ow ƴaal júnní iip (5.000) húmú nonu ɓëewë ñamu na ra.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Filoon fi baaha, Yéesú yíppée nah taalibe yi haal gaala, wa këllëh rí ɓúgí yíníi laaha naꞌ-naꞌ hatna Betsaydaa, ɗi fi baa ɗi pëkís ɓëewë paaƴ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Pëkísëꞌ rí wë rë, ɗi saañce ɗaŋ Koope sun fi daŋin.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Elgi Koo ɗeef gaala lahte leelii laaha. Yéesú a afi daa húmú tasu ëssë.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ɗi otte biti joowa misikke taalibe yi na, ndah wa jaannduu ngilaaw ma. Lahaꞌ hagada ra, ɗi tíl tílë sun fi mulaa, na saañ ri ɗeefri wa ra.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Oluu wa Yéesú na tíl sun fi mulaa ra, wa habuu biti koon yaa jíné ; wa yabute na fogu.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Wa ɓéeɓ olute ri, te wa tíitúté níi tíit. Yéesú yíppée wëe won tih : « Hëbí affon ! Ngënë tíití ! Yaa soꞌ ! »
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ɗi na haal gaala, ngilaaw ma seemmite. Taalibe ya éemúté níi éem,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 ndah nagajek bi túl affi wa, wa húmú yíih yee fahaꞌ won kimtaana paŋ Yéesú níi mbúurëe caakke caagi baaha ra.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Húusúu wë laaha ra, wa teeruu Senesaret.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Wa na cépú gaala, ɓëewë në yúhsúu Yéesú,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 yípútée múkë deyi baa ɓéeɓ teeɓaꞌi ayi. Tígí keluun ɓëewë ayi ɓéeɓ, wa tík jéríɗɗë sun fi dilla, kúɗ wa ɗii na.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Tígí pay ri ɓéeɓ, gin-taah neh, ginna a faamma luufa neh, ɓëewë kúrúu jéríɗɗë këemmë, wa ɗage ri leɓ wuti ƴaha nuf búubí kut. Te ɓëewë leɓu na ra ɓéeɓ wahute.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.