Marcos 6

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yéesú kolohte daaha, saañce gin wa, ñéerëꞌté a taalibe yi.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Lahaꞌ bisa na hílsúu rë, ɗi haalte tígë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra na yëeddëꞌ. Goomali ɓëewë na húmú síkírúu rí rë éemúté níi na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi kolaꞌ iña na won ɗi ra dih⁠ ⁠? Daa on ɗi ham-hama a doolaa pagaꞌ ri kimtaanni ƴee ra⁠ ⁠?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Bee daaƴoha saa ɓal⁠ ⁠! Hanaa yaa koy Maryaama neh⁠ ⁠? Bee koy-yaafi Saak, Soses, Yúɗ a Simoŋ saa⁠ ⁠? Koy-yaayyi ɓeleɓ íníh ee na pesu leelii yen a⁠ ⁠?⁠ ⁠» Kénsúu wë iñƴaa ra, wa gémúy rí.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ndaa Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yonente heefuu gina dék ɗí rë, mboko yi na, a ɓëy faam wa na kut.⁠ ⁠»
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Yéesú húmú mínéh paŋ kimtaan daaha, henay jéríɗɗí yínë-yínë yë tík ɗí yaꞌ paƴce wa ra.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Gémë gémúy rí ɓëewë rë beettite ri.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Lahte bis, ɗi dëekké taalibe yi sabboo a ana ya, na wolaꞌ wa ana-ana. Ɗi onte wa sañ-sañ líkëe yébítëh,
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 antee waa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Henay duuɗ yaꞌ yon, ngënë kúrëelíi yin waalon⁠ ⁠: yii ñamun neh, nafa neh, hélíis faannon neh.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Ɓékíi ñafaɗɗon, te ngënë kúrëelíi búuɓ lofaa.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ɗon lah ílíƴ rëe, lah hëmí faam fa nay ron hanluu ra níi bín koluun ron gini baaha ra.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Te ɗon pay ílíƴ ɓëewë kaaꞌ hamon haneel, kaaꞌ síkírëhën rëe, lah këlíi daaha, ɗon paaŋ pënë mí kotton, teeɓi wa biti wa homuy kaah.⁠ ⁠»
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Taalibe ya koluu daaha suute, na wonu ɓëewë biti wa warutee lof pesaɗ.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Wa líkúté yébítëh caak ɓal, paƴute jéríɗ caak, na leefu wa díw.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Bi hen tii Yéesú lëyëŋ gina, buura hínú Erot ra kelohte ban fi. Lahte ɓëewí wonu biti Saŋ Batis daa waɗti këllú ɓúudé daa tah ɗi mín paŋ kimtaan.
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ƴee wonu yonente Éelí daa ayaat. Lahte ƴi wonu ti ɓal, ɗi yonente ti ƴee merees nen.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Kelaꞌ Erot wonaa ya ra, ɗi won nufi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kon Saŋ fa mi húmú lecɗoh lúumë rë daa këllú ɓúudé⁠ ⁠!⁠ ⁠»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Bee daa yee húmú kat Saŋ Batis ra⁠ ⁠: Erot daa húmú ɓekroh Saŋ kasu af Erojat. Yii baa húmú lahaꞌ ɗeh⁠ ⁠: Erot húmú naaf Erojat ɓeleɓ Fílíp koy-boffi.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Saŋ won Erot bín fë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Waal neh fu naafe ɓeleɓ koy-boffu⁠ ⁠!⁠ ⁠»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Yii baa tahte Erojat húmú neeɓaꞌte Saŋ níi fahaꞌte hawrohi húl, ndaa ri húmú mínéh yin na,
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 ndah Erot húmú yeɗte Saŋ cér. Bi yúh rí biti ɗi júɓpé te ri ɓëyí Koope, ɗi kaaꞌaꞌte ow paŋ ri yin ɓos. Saŋ húmú wone ɗii na koon raa, wonna jam ri, ndaa kaaꞌeeh ɗi fahaꞌte síkírëhí.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Nimilaꞌ bisa límú Erot kíilí baaha ra, ɗi cëgíɗté ndaje gaan, dëekké dakki, kélfë yí soldaarra a ɓëewí gaanna Galile. Ɗi fi Erojat nék húmú séhíɗ mani bisi baaha koon sah faf.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Koy ki ɓelaa haalte na bec, beja neɓaꞌte Erot a haneelli. Ɗi won kúkëyí cafaƴ ka tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Meel soꞌ yii neɓaꞌ ro, mi yeɗ ɗo ri⁠ ⁠!⁠ ⁠»
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ɗi tíkké në añohte, won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yii meel fu soꞌ ɓéeɓ may roo rii yeɗ⁠ ⁠; wuti ƴaha hatni yíníi gin soꞌ raa sah mi yeɗ ɗo ri⁠ ⁠!⁠ ⁠»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Kúkëyí cafaƴ ka ɗúhté, won yaafa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yaay, may meelee yih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Yaafa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Meelee af Saŋ Batis.⁠ ⁠»
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Kúkëyí cafaƴ ka yíppée nimil buura na kotta-kotta, won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi fahaꞌ biti fu tík af Saŋ Batis sun waꞌ, fu yeɗ soꞌ ri ɗee leegi ɗeh.⁠ ⁠»
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Keeñ buur ɗúmpé ces, ndaa bi añoh ri fíi haneella tahte ɗi mínéh rii kaaꞌiɗ.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ɗi yíppée túuƴ wohoh kom ɗi af Saŋ Batis. Wohoha payte kasiin, lecce af Saŋ Batis
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 tíkké rí waꞌ, kompe ri kúkëyí cafaƴ ka, kúkëyë yeɗte ri yaafi.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Keluu taalibe yi Saŋ yaa ra, wa ayute, ɓeyute ɓúudé fë, ɗapute ri kolom.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Ayuu apootarra waala ɗúhúu wë rë níi wa goorute hëbís Yéesú rë, wa ɓíllúté rí iña pagu wa ra a ƴee yëeddúu wë rë ɓéeɓ.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Bi caaku ayoh ya a sayoh ya níi caak, wa lahuy jodi túmúun wë yin ɓúkkí wë. Yéesú won wa tígí ɗaaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ëyí yen saañ tígí ɗaayte, ɗon hílsëh ƴutuuɗ.⁠ ⁠»
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Wa yeeluutee haal gaal, na suu hécëh tígí ɗaayte, wulohi ɓëewë.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Ow caak olute Yéesú a taalibe yi na suu, nuffi wa payte tígë na suu wa ra. Tígí daaha, ginna ɓéeɓ na ɗúh ow, wa múkëyúté, këllúuté wë në.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Cépëꞌ Yéesú gaala ra, ɗi otte ɓëewí caakute níi caak. Tígí daaha, keeña ɗúmpé waa na ces, ndah wa madu harri lahuy níirëh nen. Ɗaaha, ɗi hompe a wa yii maañce, yëedíɗté wë yin caak.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 — ausente —
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ƴah, yérí wë yii nay waa ñame.⁠ ⁠» Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu won ɗíh⁠ ⁠? Hélsí mín ñëmíɗ ɓëewí ƴee ɓéeɓ ay ɗúhúu dih⁠ ⁠?⁠ ⁠»
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Ɗi tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon lahuu mbúurú ɗíh⁠ ⁠? Pëyí ɗon kénsëh⁠ ⁠!⁠ ⁠» Payuu wa ra, wa ayute, wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mbúurú iip a jén ana daa deh.⁠ ⁠»Mbúurú yí iippa a jénní ana ya|alt="Les cinq pains et les deux poissons" src="hk00155c.tif" size="col" loc="6.38-44 lateral" copy="Horace Knowles" ref="6.38"
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Tígí daaha, Yéesú nahte taalibe ya won ɓëewë tookaꞌ goomal-goomal sun fi gaaw fi hilsida.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Ɓëewë tookuute goomal, ƴee lahte ow tíméer (100), ƴee ow sabay iip (50).
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Ɗi ɓeɓpe mbúurú yí iippa a jénní ana ya, ɓéyíɗté afi yeelte sun, símpé Koope, antee lecsaꞌ mbúurëe, yeɗte wa taalibe ya, nahte wa woraꞌ wa ɓëewë. Ɗi hente jénní ana ya ɗaaha ɓal níi ɓëewë ɓéeɓ mitute na.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ɓëewë ɓéeɓ ñamute níi laalute.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Négírúu wooñnjiidi mbúurëe a jénë rë, wa líiffé dama sabboo a dama ana.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Ow ƴaal júnní iip (5.000) húmú nonu ɓëewë ñamu na ra.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Filoon fi baaha, Yéesú yíppée nah taalibe yi haal gaala, wa këllëh rí ɓúgí yíníi laaha naꞌ-naꞌ hatna Betsaydaa, ɗi fi baa ɗi pëkís ɓëewë paaƴ.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Pëkísëꞌ rí wë rë, ɗi saañce ɗaŋ Koope sun fi daŋin.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Elgi Koo ɗeef gaala lahte leelii laaha. Yéesú a afi daa húmú tasu ëssë.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Ɗi otte biti joowa misikke taalibe yi na, ndah wa jaannduu ngilaaw ma. Lahaꞌ hagada ra, ɗi tíl tílë sun fi mulaa, na saañ ri ɗeefri wa ra.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Oluu wa Yéesú na tíl sun fi mulaa ra, wa habuu biti koon yaa jíné⁠ ⁠; wa yabute na fogu.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Wa ɓéeɓ olute ri, te wa tíitúté níi tíit. Yéesú yíppée wëe won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hëbí affon⁠ ⁠! Ngënë tíití⁠ ⁠! Yaa soꞌ⁠ ⁠!⁠ ⁠»
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Ɗi na haal gaala, ngilaaw ma seemmite. Taalibe ya éemúté níi éem,
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 ndah nagajek bi túl affi wa, wa húmú yíih yee fahaꞌ won kimtaana paŋ Yéesú níi mbúurëe caakke caagi baaha ra.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Húusúu wë laaha ra, wa teeruu Senesaret.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Wa na cépú gaala, ɓëewë në yúhsúu Yéesú,
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 yípútée múkë deyi baa ɓéeɓ teeɓaꞌi ayi. Tígí keluun ɓëewë ayi ɓéeɓ, wa tík jéríɗɗë sun fi dilla, kúɗ wa ɗii na.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Tígí pay ri ɓéeɓ, gin-taah neh, ginna a faamma luufa neh, ɓëewë kúrúu jéríɗɗë këemmë, wa ɗage ri leɓ wuti ƴaha nuf búubí kut. Te ɓëewë leɓu na ra ɓéeɓ wahute.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.