Marcos 15
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs VC
1 Yíilëꞌ Koo ɓaabin cúɓ, kélfë yí seeƴoh ya tookute a ɓaha yi yëwúɗɗë ɓéeɓ a yëeddëh yí kootii Mëyíis, ɓëy këemí gaani yëwúɗɗë ɓéeɓ daal tookute. Wa pokiruute Yéesú komute ri Pilaat.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilaat meelte Yéesú won ɗi tih : « Daa fu buuri yëwúɗɗë ë ? » Yéesú won ɗi tih : « Fu wonte ri, daa mi ! »
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Kélfë yí seeƴoh ya na yabu Yéesú yin caak daaha.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Pilaat meelilte ri won tih : « Fu mínéh lof a ? Fu keleeh iña na yabu ro ɓëewí ƴee ra ɓéeɓ ë ? »
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Ndaa Yéesú wonlilay yin ; yii baaha kúnté af Pilaat.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Lahaa Paak ɓéeɓ, Pilaat ɗúhíɗ ow kasaa, bee fahuu ɓëy gina biti daa ri yeɗɗun ra.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ɗeef lahte ɓëyí hínú Barabaas téƴúté kasaa a ɓëewí ɓani wa húmú haaꞌuute nguur ka níi ow húlté.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Tígí daaha, dúukël ow ɗeefiɗte Pilaat faam, meelte ri yee ɓaahaꞌ ri pagidi wa ra.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pilaat won wa tih : « Ɗon fahuute biti mi yessiɗ ɗon buuri yëwúɗɗë ë ? »
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ɗi fi Pilaat yúhté biti nagajek kélfë yí seeƴoh ya iñaanuu Yéesú iñaanoo daa tah wa kom ɗi ri.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Tígí daaha, kélfë yí seeƴoh ya sorute dúukëlí ɓëewë nuf, nda wa mín won Pilaat biti ɗi yeɗɗan Barabaas.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pilaat wonil ɓëewë tih : « Mantee ɓal, kon ɗon fahuu biti mi hena ɓëeꞌ në wonuu ron buuri yëwúɗɗë rë ɗíh ? »
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Wa ɓéyrúté unni wa sun na wonu tih : « Daaƴe ri kurwah ! »
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilaat won wa tih : « A ri paŋ yii ɓosi bih ? » Ndaa wa ɓaatuutee ɗaañnjoh na wonu tih : « Daaƴe ri kurwah ! »
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Bi fahaꞌ Pilaat yii neɓaꞌ ɓëewë, ɗi ɗúhríɗté wë Barabaas kasaa, laɓirohte Yéesú laraw, antee wa rii yeɗɗaꞌ wa daaƴe ri kurwah.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Soldaarra ɓeyute Yéesú, kúrúté rí baylaa filiɓ faam gëernëer, dëekúté soldaarri kayya filiɓ ɓéeɓ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Wa tíkúté paltu luum sun fi, ɓeyute ñap yugusute baane, ɓekute afa,
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 na anuu rii wodoh wonu tih : « Coleere buuri yëwúɗɗë ! »
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Tígí daaha, wa na laɓisuu ri kankaniit bëhëer af, na tuulsuu ri, na anuu ƴek fíyí, na sígímírú rí.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Këekkëlíyúu wë rí níi wocce ra, wa nísúté paltii luuma faana, ɓekaatute ri búuɓɓí, anutee rí ɗúhíɗ ëssín na suu daaji kurwah.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Lahte ɓëyí hínú Simoŋ, ɗi ɓëy Siren, daa ri boffi Iliksaan a Rufus. Ɗi húmú kolaꞌ meey koon, ɓani soldaarra teeꞌuute, wa enute ri kurwahi Yéesú.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Wa kúrúté Yéesú tígë në wonuu Golgotaa ra (daa ri : këeŋ-af).
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Wa yerute ri béeñí boolluu a míir, ndaa ri hanay.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Wa koluu daaha, daaƴute ri kurwaha. Filoon fi baaha, wa púlúfúté búuɓɓí, woruute wa hanndal ki wa.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Wahtaa daaƴu wa ri kurwaha ra teeꞌaꞌ siñaakada.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Lahte bíníi tíkú af kurwaha, teeɓaꞌi yee tah Yéesú tíkú húl rë. Unna won yii beh : « Ɓëyí bee daa buuri yëwúɗɗë. »
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Wa daaƴaaluute banndi ana ɓal kurwah hëbís Yéesú : ɓëyí yínëe paaꞌte ri yaꞌ ñamaa, yínëe paaꞌte ri yaꞌ sugu. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Yee bíníyú Téerëe rë lahaꞌte ɗaaha, bitih : « Ɗi kídëelúuté ɓëewí ɓossa na. »]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ɓëewë në ñeyu hatni baaha ra, na hégíƴú affi wa na solu ri wonu tih : « Ɗo fa won biti fay poo Faam fi gaani Koope, fu taɓahaat ɗi filiɓ waal éeyë rë,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 namee sëmlëꞌ afu, fu nuul kurwaha. »
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Kélfë yí seeƴoh ya a yëeddëh yí kootii Mëyíis ɓal na ñaawlu ri hanndal ki wa wonu tih : « Ɗi sëmlëꞌté i ow kay, ɗi antee mínéh sëmlëꞌ afi !
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Buura Koo fal ri ra fa, buuri Israyel ra, nuulan kurwaha noo. Ɗi nuul níi fun tík ɗí íl rëe, fun ay gém ɗii na. » Ɓëewë daaƴu kurwah hëbísí rë, ñaawlute ri ɓal.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Lahaꞌ naꞌ leelu af ra, gina ɓéeɓ ñúussé túɗ níi mitte wahtu éeyë.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Wahtii éeyë fë, Yéesú ɗaasse foŋ won tih : « Eloyi, Eloyi, lama sabaktani ? » Daa ri : « Koope, Koope, fu súugëh sëꞌ yi taan ? »
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Lahte i ow di ɓëewë húmú daaha ra, keluu wa unni ƴah, wa wonu tih : « Kélíi woni, ɗi ee dëek Éelí rë kan ! »
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ow di waa na múkëté ɓeɓpe líil sooppe ri bineegar, pokke ri af baaŋ bëhëer, yuliɗte ri ɓúk Yéesú na fahaꞌ hënndí, na won tih : « Yéɗɗí yen olsoh, nda Éelí ay ac nuuliɗ ɗi raa. »
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Tígí daaha, Yéesú ɗaasse foŋ, yeɗɗohte lússé.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Wahtii baaha, rídíi ɓídí Faam fi gaani Koope ɗap tígí selaa níi sela ra ɗaɗte dalaꞌte sun níi feey, ɓísëlsëꞌté ana.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Kélfíi soldaara húmú caŋ fíi Yéesú rë, olaꞌ ri ɗee húlëꞌ rí rë, won tih : « Ɓëyí bee Koy Koope kaah ! »
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Lahte ɓeleɓɓi húmú cëehúuté, na olsuu. Mari fi ɓëy Makdalaa húmú waa na, Salome, Mari yaafi Saak Ƴutuuɗ a Soses.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Wa na húmú ñéerúu a Yéesú homaꞌ ri Galile ra, na tooppituu ri. Ɓeleɓ caak kay húmú në ɓal, ƴi húmú ñéerúu a Yéesú na ac ri Yerusalem ra.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Yiin húl Yéesú rë teyaꞌ a bisi waaja, daa ri bisa këllëh bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë, te naꞌ sosse haat.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Daa tah Suseef fi ɓëy Arimate fa húmú lahte tii kélfë yí yëwúɗɗë në rë, te na húmú sehaaloh ayi Nguur ki Koope ra ɓal, kolaꞌ daaha pokke fídí, payte Pilaat na, meelte ri ɓúudé fí Yéesú.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ndaa kelaꞌ Pilaat húlí Yéesú rë, yaa gaawaꞌte ri. Ɗi dëekrëhté kélfíi soldaarra, meelte ri nda Yéesú maañcee húl rëe.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Wonaꞌ ri kélfíi soldaarra biti ɗi húlté kaah ra, Pilaat wonte Suseef biti ɗi mín ɓeɓ ɓúudé fë.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Tígí daaha, Suseef payte lompe perkal, nuuliɗte ɓúudé fë kurwaha, líiwëꞌté rí perkala, ɗappe ri kolom ki yotu loo laꞌ, antee píníŋ laꞌ gaan, kúnëꞌté nuŋa.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mari fi ɓëy Makdalaa a Mari yaafi Soses homute na olsuu tígë hacuu ɓúudé fí Yéesú rë.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.