Lucas 9
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs BKJ
1 Lahte bis, Yéesú dëekké taalibe yi sabboo a ana ya, onte wa ham-ham a sañ-sañ líkëe yébítëh ɓéeɓ a paƴaa jéríɗ.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Ɗi antee waa wol waarii Nguur ki Koope a paƴi jéríɗɗë.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ɗi won wa tih : « Ngënë kúrëelíi yin waalon : duuɗ neh, nafa neh, yii ñamun neh, hélíis neh, te ow ɓanan kúrëelëh búuɓ lofaa.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Tígí habuun ron haneel ɓéeɓ, lah hëmí faam fa níi bín koluun ron gini baaha ra.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Te ɗon pay ílíƴ ɓëewë kaaꞌ hamon haneel raa, lah ɗúhí daaha, ɗon paaŋ pënë mí kotton, teeɓi wa biti wa homuy kaah. »
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Ɗaaha, taalibe ya koluute suute, haalute ginna luufa ɓéeɓ na waariyu Uni Neba, na paƴu jéríɗɗë.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Kelaꞌ Erot gëernëerí Galile iña na pagu Yéesú a taalibe yi ra, afa kúnëhté, ndah lahte ɓëewí wonu ti Saŋ Batis daa waɗti këllú ɓúudé.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 I ow kay wonu ti yonente Éelí daa feeñiyoh. Lahte ƴi wonu ti ow kay di yonente ya ɗéɓ rë daa këllú ɓúudé.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Ndaa Erot won nufi tih : « Mi lecɗohte lúum Saŋ Batis. Kon ɓëeꞌ na paŋ iñi éemílëꞌ yí ƴaa ɓéeɓ rë, waɗti henan wa ? » Erot na anti fahaꞌ oli Yéesú.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Koluu apootarra waala húmú wol wa Yéesú rë, wa ɓíllúté rí iña pagu wa ra ɓéeɓ. Wa ɓéeɓ ñéerúuté, hécúuté waal gin-taaha na wonuu Betsaydaa ra.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Keluu dúukëlí ɓëewë biti Yéesú saañce ra, wa koluute téebídí. Lahuu wa ɗii na ra, ɗi teeriyohte wa, wonte wa yii leŋke Nguur ki Koope, paƴce jéríɗɗë.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Bi na yëellëh naꞌa, taalibe yi sabboo a ana ya leɓuute ri, wonu ri tih : « Wone ɓëewí ƴee saañ ginna leɓoh dee ra, wa saame yii túmún wë ɓúkkí wë a tígí homun wa, tígë homu yen dee ra lahay yin. »
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Ndaa ɗi won wa tih : « Ɗon fi ƴah, yérí wë yii nay waa ñame. » Wa wonu ri tih : « Fun lahuu mbúurú iip a jén ana kut. Fu wonay biti fun nay lomre ɓëewí ƴee ɓéeɓ ñam maan ? »
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Ɓëewí ƴaalla húmú në rë warutee mit ow júnní iip (5.000). Yéesú won taalibe yi tih : « Wëní wë tookaꞌ goomal-goomal, bina-bina ɓéeɓ waɗtee hen ow sabay iip (50). »
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Taalibe ya pagute yee nahu wa ra, tëekrúuté ɓëewë ɓéeɓ ɗaaha.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Yéesú ɓeɓpe mbúurú yí iippa a jénní ana ya, ɓéyíɗté afi yeelte sun, símpé Koope, antee waa lecsaꞌ, yeɗte wa taalibe ya, nahte wa woralsaꞌ wa ɓëewë.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ɓëewë ɓéeɓ ñamute níi laalute. Négírúu wooñnjiida ra, wa líiffé dama sabboo a dama ana.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Lahte bis, Yéesú hécëhté na ɗaŋ Koope ; taalibe ya homute hëbísí. Ɗi meelte wa won tih : « Ɓëewë wonuu biti daa mi wah ? »
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Wa wonu ri tih : « Lahte ɓëewí wonu biti fu Saŋ Batis, lahte ƴi wonu yonente Éelí, i ow kay ɓal wonu ti fu ow kay di yonente yee merees bi koloh ɓúudé. »
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Yéesú meelte wa won tih : « A ɗon, ɗon wonu biti daa mi wah ? » Peer tahte won tih : « Daa fu Buura Koo fal ri ra. »
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Tígí daaha, Yéesú kaddaꞌte wa won tih : « Ngënë wëní ow kay yin na. »
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Ɗi antee ɓaat won tih : « Soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi waɗtee mok níi mok : ɓaha ya, kélfë yí seeƴoh ya a yëeddëh yí kootii Mëyíis ii soo fahaꞌ tík íl ; may hawu húl, te waali éeyë fë filoon fi húlí sëꞌ, may këllú ɓúudé. »
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Yéesú antee won ɓëewë ɓéeɓ tih : « Ɓëyí fahaꞌ ñéerëꞌ a soꞌ, ɗi helan iñi afi, faraah ri enee kurwahi, anti ñee tal soꞌ.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Ɓëyí núp húl ay ñak ñíiní ; ndaa ɓëyí tah ñagi ñíiní af soꞌ, ay lah pesa na ɗúméh rë.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Kaah neh biti alal mi ëldúnë caleh ow yaay ñíiní, saŋku afi a ?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Ɓëyí iñi soꞌ a wonni soꞌ tah ri sopoh fíi ɓëewë, soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ may rii súugëh yiin nay mii aye filiɓ ndami soꞌ, daa ndami Baasoꞌ a malaaka yi sela ya ra.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Mee ron won kaaf ka ra ee : lahte ɓëewí ewu ɗon na deh, balaa wa húl, wa ay ot Nguur ki Koope. »
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yii waɗtee hen waal peeye filoon fi bee wonaꞌ ri iñƴaa ra, Yéesú dëekké Peer, Saŋ a Saak, wa lawute sun daŋ, ɗi na ɗaŋ Koope.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Ɗi hom ɗaŋa, kanama lofisohte, búubí naꞌ naaꞌo níi na hap íl. Lofisohi kanam Yéesú|alt="transfiguration" src="WA03858b.tif" size="col" loc="9.29-30 lateral" copy="Graham Wade" ref="9.29"
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Ɗee a ɗeh, ow ana feeñiyuute na gonlu a ri : wa húmú Mëyíis a yonente Éelí.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Wa fi ƴaa ɓal, búuɓɓí wë naaꞌ naaꞌo níi na hap íl. Wa gonlu sun fi húlë waɗti húl Yéesú Yerusalem ra.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Peer a kooƴƴi húmú neeꞌute neeꞌi misikke. Yúunúu wë rë, wa olute ndami Yéesú a ɓëewí ana ya homu a ri ra.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Tígë në takuu ɓëewë a Yéesú rë, Peer won ɗi tih : « Ɓahaa, neɓpe biti yen homun tígí deh, fun yíp dút éeyë : fu lah yínë, Mëyíis yínë, Éelí yínë. » Peer húmú yéeh iña na won ɗi ra.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Ɗi hom wona, lahte nérí acce húunté wë. Taalibe ya tíitúté húunë húun wë nérë rë.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Lahte uni ɗofohte filiɓ nérë won tih : « Bee daa Koy soꞌ. Daa ri bee fal mi ra. Síkíríi rí ! »
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Wonaꞌ una níi wocce ra, taalibe ya olute biti Yéesú a afi kut daa tasu tígë. Wa habute yii baa waa na, te bín fë, wa ɓíllúy ow yee olu wa ra.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Kéy fín fë, cépúu Yéesú a taalibe yi daŋa ra, lahte dúukëlí ɓëewí ayute téebílëhí.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Ow di ɓëewë ɓéyíɗté uni won tih : « Ɓahaa, mi ɗaŋ ro biti fu olsiɗ soꞌ koy soꞌ. Mi lahaꞌ ri koy kut.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Yébítëh daa na ham ri. Te ri ham ri raa yíp ríi ɓekaꞌ liik, hégíƴ faana hégíƴí misikke, púumíl ɓúgë ; balaa yébítëh fë yeris ri raa, hom rii moklaꞌ mokloo níi !
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Mi ɗaŋke taalibe yu lígí yébítëh fë, ndaa wa míníh yin na. »
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Yéesú tahte won ɓëewë tígí daaha tih : « Ɗon fi ɓëy jamanii beh, ɗon fi ɓossi ƴee gémúy Koope ƴee ra, may home ɗon na mi mújdé rën níi kirih ? » Ɗi antee won ɓëeꞌ tih : « Kom soꞌ koohu deh ! »
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Kúkëyë na ac Yéesú në, yébítëh fë kéeníɗté rí feey, hégíƴcé faana hégíƴí misikke. Ndaa Yéesú digiɗte uni túuƴcé yébítëh fë ɗúh líkké rí, yeɗte kúkëyë boffi.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Ɓëewë ɓéeɓ éemúté níi éem di ɗee gaanaꞌ Koope doole ra.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 « Hëbí yee nay mi ron wone bee ra affon : soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, may yaayu ɓëewë. »
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ndaa taalibe ya húmú yíih yee fahaꞌ ri waa won ɗa. Koo onay wa nufi yúhúun wë wona bín fë, te wa kaañuy meel Yéesú yin na.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Filoon fe, taalibe ya na taasantuu ɓëeꞌ lukki gaan waa na ra.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Bi yúh Yéesú yee nuffi wa, ɗi ɓeɓ kúkëy ƴutuuɗ cëgíɗté hëbísí,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 antee waa won tih : « Ɓëyí af soꞌ tah ɗi ham kúkëy ti bee nen a yaꞌ ana, ɗeef ɗi ham soꞌ ; te ɓëyí ham soꞌ, ɗeef ɗi ham ɓëeꞌ wol soꞌ ra. Ɓëeꞌ habaꞌ afi biti daa ri lukki ƴin ɗon na ra, daa ri lukki gaan. »
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Saŋ won tígí daaha tih : « Ɓahaa, fun olute ɓëyí líkëꞌ yébítëh tiyu. Biti ri noneh yen na tahte fun kadduute ri. »
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Yéesú won tih : « Ngënë këddíi rí ! Yúhí biti ɓëyí kaaꞌaay ron, ñéerëꞌ a ron. »
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Leɓaꞌ wahtaa waɗ rii ɓéyrëe Koope sun ra, Yéesú caŋke lok biti ay saañ Yerusalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ɗi wolte i ow këllëh rí. Wa suute, haalute gin di Samari, saamɗi tígë nay rii home ra.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Ndaa biti ri hom saañ Yerusalem tahte ɓëy gina kaaꞌuute.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Keluu Saak a Saŋ yii baa ra, wa wonu Yéesú tih : « Ɓahaa, fu fahaay biti fun kéeníɗ pilliŋa sun fi wa, múkíl wë woo ? »
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Ɗi yíssëhté waa na, wonte affi wa.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Wa anutee koloh na suu gin kay.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Homuu wa waala ra, lahte ɓëyí won Yéesú tih : « Tígí mín fúu saañ ɓéeɓ, may ñee talu. »
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Yéesú won ɗi tih : « Tílé yë lahute faam, ƴakka lahute túf, ndaa soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi lahay dék. »
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Yéesú won ow kay tih : « Aye fu ñee tal soꞌ. » Ndaa ɓëeꞌ won ɗi tih : « Ɓahaa, on soꞌ paaƴ mi pay mi hace baasoꞌ. »
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Yéesú won ɗi tih : « Légéyú hac ɓúudé neh ; kolee fu waareye Nguur ki Koope. »
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Ow kay wonil Yéesú tih : « Ɓahaa, may ñéerëꞌ a ro, ndaa on soꞌ paaƴ, mi pay takohi ɓëyí faam soꞌ. »
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Yéesú won ɗi tih : « Ɓëyí tílëꞌ tílëe heeltee, mínéh non Nguur ki Koope. »
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.