Lucas 9

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Lahte bis, Yéesú dëekké taalibe yi sabboo a ana ya, onte wa ham-ham a sañ-sañ líkëe yébítëh ɓéeɓ a paƴaa jéríɗ.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Ɗi antee waa wol waarii Nguur ki Koope a paƴi jéríɗɗë.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngënë kúrëelíi yin waalon⁠ ⁠: duuɗ neh, nafa neh, yii ñamun neh, hélíis neh, te ow ɓanan kúrëelëh búuɓ lofaa.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Tígí habuun ron haneel ɓéeɓ, lah hëmí faam fa níi bín koluun ron gini baaha ra.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Te ɗon pay ílíƴ ɓëewë kaaꞌ hamon haneel raa, lah ɗúhí daaha, ɗon paaŋ pënë mí kotton, teeɓi wa biti wa homuy kaah.⁠ ⁠»
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ɗaaha, taalibe ya koluute suute, haalute ginna luufa ɓéeɓ na waariyu Uni Neba, na paƴu jéríɗɗë.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Kelaꞌ Erot gëernëerí Galile iña na pagu Yéesú a taalibe yi ra, afa kúnëhté, ndah lahte ɓëewí wonu ti Saŋ Batis daa waɗti këllú ɓúudé.
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 I ow kay wonu ti yonente Éelí daa feeñiyoh. Lahte ƴi wonu ti ow kay di yonente ya ɗéɓ rë daa këllú ɓúudé.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Ndaa Erot won nufi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi lecɗohte lúum Saŋ Batis. Kon ɓëeꞌ na paŋ iñi éemílëꞌ yí ƴaa ɓéeɓ rë, waɗti henan wa⁠ ⁠?⁠ ⁠» Erot na anti fahaꞌ oli Yéesú.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Koluu apootarra waala húmú wol wa Yéesú rë, wa ɓíllúté rí iña pagu wa ra ɓéeɓ. Wa ɓéeɓ ñéerúuté, hécúuté waal gin-taaha na wonuu Betsaydaa ra.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Keluu dúukëlí ɓëewë biti Yéesú saañce ra, wa koluute téebídí. Lahuu wa ɗii na ra, ɗi teeriyohte wa, wonte wa yii leŋke Nguur ki Koope, paƴce jéríɗɗë.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Bi na yëellëh naꞌa, taalibe yi sabboo a ana ya leɓuute ri, wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Wone ɓëewí ƴee saañ ginna leɓoh dee ra, wa saame yii túmún wë ɓúkkí wë a tígí homun wa, tígë homu yen dee ra lahay yin.⁠ ⁠»
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Ndaa ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ƴah, yérí wë yii nay waa ñame.⁠ ⁠» Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun lahuu mbúurú iip a jén ana kut. Fu wonay biti fun nay lomre ɓëewí ƴee ɓéeɓ ñam maan⁠ ⁠?⁠ ⁠»
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Ɓëewí ƴaalla húmú në rë warutee mit ow júnní iip (5.000). Yéesú won taalibe yi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Wëní wë tookaꞌ goomal-goomal, bina-bina ɓéeɓ waɗtee hen ow sabay iip (50).⁠ ⁠»
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Taalibe ya pagute yee nahu wa ra, tëekrúuté ɓëewë ɓéeɓ ɗaaha.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Yéesú ɓeɓpe mbúurú yí iippa a jénní ana ya, ɓéyíɗté afi yeelte sun, símpé Koope, antee waa lecsaꞌ, yeɗte wa taalibe ya, nahte wa woralsaꞌ wa ɓëewë.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ɓëewë ɓéeɓ ñamute níi laalute. Négírúu wooñnjiida ra, wa líiffé dama sabboo a dama ana.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Lahte bis, Yéesú hécëhté na ɗaŋ Koope⁠ ⁠; taalibe ya homute hëbísí. Ɗi meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëewë wonuu biti daa mi wah⁠ ⁠?⁠ ⁠»
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahte ɓëewí wonu biti fu Saŋ Batis, lahte ƴi wonu yonente Éelí, i ow kay ɓal wonu ti fu ow kay di yonente yee merees bi koloh ɓúudé.⁠ ⁠»
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Yéesú meelte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠A ɗon, ɗon wonu biti daa mi wah⁠ ⁠?⁠ ⁠» Peer tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa fu Buura Koo fal ri ra.⁠ ⁠»
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Tígí daaha, Yéesú kaddaꞌte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngënë wëní ow kay yin na.⁠ ⁠»
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Ɗi antee ɓaat won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi waɗtee mok níi mok⁠ ⁠: ɓaha ya, kélfë yí seeƴoh ya a yëeddëh yí kootii Mëyíis ii soo fahaꞌ tík íl⁠ ⁠; may hawu húl, te waali éeyë fë filoon fi húlí sëꞌ, may këllú ɓúudé.⁠ ⁠»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Yéesú antee won ɓëewë ɓéeɓ tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí fahaꞌ ñéerëꞌ a soꞌ, ɗi helan iñi afi, faraah ri enee kurwahi, anti ñee tal soꞌ.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ɓëyí núp húl ay ñak ñíiní⁠ ⁠; ndaa ɓëyí tah ñagi ñíiní af soꞌ, ay lah pesa na ɗúméh rë.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Kaah neh biti alal mi ëldúnë caleh ow yaay ñíiní, saŋku afi a⁠ ⁠?
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Ɓëyí iñi soꞌ a wonni soꞌ tah ri sopoh fíi ɓëewë, soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ may rii súugëh yiin nay mii aye filiɓ ndami soꞌ, daa ndami Baasoꞌ a malaaka yi sela ya ra.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: lahte ɓëewí ewu ɗon na deh, balaa wa húl, wa ay ot Nguur ki Koope.⁠ ⁠»
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Yii waɗtee hen waal peeye filoon fi bee wonaꞌ ri iñƴaa ra, Yéesú dëekké Peer, Saŋ a Saak, wa lawute sun daŋ, ɗi na ɗaŋ Koope.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Ɗi hom ɗaŋa, kanama lofisohte, búubí naꞌ naaꞌo níi na hap íl. Lofisohi kanam Yéesú|alt="transfiguration" src="WA03858b.tif" size="col" loc="9.29-30 lateral" copy="Graham Wade" ref="9.29"
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Ɗee a ɗeh, ow ana feeñiyuute na gonlu a ri⁠ ⁠: wa húmú Mëyíis a yonente Éelí.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Wa fi ƴaa ɓal, búuɓɓí wë naaꞌ naaꞌo níi na hap íl. Wa gonlu sun fi húlë waɗti húl Yéesú Yerusalem ra.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Peer a kooƴƴi húmú neeꞌute neeꞌi misikke. Yúunúu wë rë, wa olute ndami Yéesú a ɓëewí ana ya homu a ri ra.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Tígë në takuu ɓëewë a Yéesú rë, Peer won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, neɓpe biti yen homun tígí deh, fun yíp dút éeyë⁠ ⁠: fu lah yínë, Mëyíis yínë, Éelí yínë.⁠ ⁠» Peer húmú yéeh iña na won ɗi ra.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Ɗi hom wona, lahte nérí acce húunté wë. Taalibe ya tíitúté húunë húun wë nérë rë.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Lahte uni ɗofohte filiɓ nérë won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Bee daa Koy soꞌ. Daa ri bee fal mi ra. Síkíríi rí⁠ ⁠!⁠ ⁠»
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Wonaꞌ una níi wocce ra, taalibe ya olute biti Yéesú a afi kut daa tasu tígë. Wa habute yii baa waa na, te bín fë, wa ɓíllúy ow yee olu wa ra.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Kéy fín fë, cépúu Yéesú a taalibe yi daŋa ra, lahte dúukëlí ɓëewí ayute téebílëhí.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Ow di ɓëewë ɓéyíɗté uni won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, mi ɗaŋ ro biti fu olsiɗ soꞌ koy soꞌ. Mi lahaꞌ ri koy kut.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Yébítëh daa na ham ri. Te ri ham ri raa yíp ríi ɓekaꞌ liik, hégíƴ faana hégíƴí misikke, púumíl ɓúgë⁠ ⁠; balaa yébítëh fë yeris ri raa, hom rii moklaꞌ mokloo níi⁠ ⁠!
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Mi ɗaŋke taalibe yu lígí yébítëh fë, ndaa wa míníh yin na.⁠ ⁠»
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Yéesú tahte won ɓëewë tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ɓëy jamanii beh, ɗon fi ɓossi ƴee gémúy Koope ƴee ra, may home ɗon na mi mújdé rën níi kirih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Ɗi antee won ɓëeꞌ tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kom soꞌ koohu deh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Kúkëyë na ac Yéesú në, yébítëh fë kéeníɗté rí feey, hégíƴcé faana hégíƴí misikke. Ndaa Yéesú digiɗte uni túuƴcé yébítëh fë ɗúh líkké rí, yeɗte kúkëyë boffi.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Ɓëewë ɓéeɓ éemúté níi éem di ɗee gaanaꞌ Koope doole ra.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 «⁠ ⁠Hëbí yee nay mi ron wone bee ra affon⁠ ⁠: soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, may yaayu ɓëewë.⁠ ⁠»
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ndaa taalibe ya húmú yíih yee fahaꞌ ri waa won ɗa. Koo onay wa nufi yúhúun wë wona bín fë, te wa kaañuy meel Yéesú yin na.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Filoon fe, taalibe ya na taasantuu ɓëeꞌ lukki gaan waa na ra.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Bi yúh Yéesú yee nuffi wa, ɗi ɓeɓ kúkëy ƴutuuɗ cëgíɗté hëbísí,
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 antee waa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí af soꞌ tah ɗi ham kúkëy ti bee nen a yaꞌ ana, ɗeef ɗi ham soꞌ⁠ ⁠; te ɓëyí ham soꞌ, ɗeef ɗi ham ɓëeꞌ wol soꞌ ra. Ɓëeꞌ habaꞌ afi biti daa ri lukki ƴin ɗon na ra, daa ri lukki gaan.⁠ ⁠»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Saŋ won tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, fun olute ɓëyí líkëꞌ yébítëh tiyu. Biti ri noneh yen na tahte fun kadduute ri.⁠ ⁠»
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Yéesú won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ngënë këddíi rí⁠ ⁠! Yúhí biti ɓëyí kaaꞌaay ron, ñéerëꞌ a ron.⁠ ⁠»
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Leɓaꞌ wahtaa waɗ rii ɓéyrëe Koope sun ra, Yéesú caŋke lok biti ay saañ Yerusalem.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ɗi wolte i ow këllëh rí. Wa suute, haalute gin di Samari, saamɗi tígë nay rii home ra.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Ndaa biti ri hom saañ Yerusalem tahte ɓëy gina kaaꞌuute.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Keluu Saak a Saŋ yii baa ra, wa wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, fu fahaay biti fun kéeníɗ pilliŋa sun fi wa, múkíl wë woo⁠ ⁠?⁠ ⁠»
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Ɗi yíssëhté waa na, wonte affi wa.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Wa anutee koloh na suu gin kay.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Homuu wa waala ra, lahte ɓëyí won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tígí mín fúu saañ ɓéeɓ, may ñee talu.⁠ ⁠»
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tílé yë lahute faam, ƴakka lahute túf, ndaa soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi lahay dék.⁠ ⁠»
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yéesú won ow kay tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Aye fu ñee tal soꞌ.⁠ ⁠» Ndaa ɓëeꞌ won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, on soꞌ paaƴ mi pay mi hace baasoꞌ.⁠ ⁠»
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Légéyú hac ɓúudé neh⁠ ⁠; kolee fu waareye Nguur ki Koope.⁠ ⁠»
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ow kay wonil Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, may ñéerëꞌ a ro, ndaa on soꞌ paaƴ, mi pay takohi ɓëyí faam soꞌ.⁠ ⁠»
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí tílëꞌ tílëe heeltee, mínéh non Nguur ki Koope.⁠ ⁠»
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.