Lucas 9
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARA
1 Lahte bis, Yéesú dëekké taalibe yi sabboo a ana ya, onte wa ham-ham a sañ-sañ líkëe yébítëh ɓéeɓ a paƴaa jéríɗ.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ɗi antee waa wol waarii Nguur ki Koope a paƴi jéríɗɗë.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ɗi won wa tih : « Ngënë kúrëelíi yin waalon : duuɗ neh, nafa neh, yii ñamun neh, hélíis neh, te ow ɓanan kúrëelëh búuɓ lofaa.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Tígí habuun ron haneel ɓéeɓ, lah hëmí faam fa níi bín koluun ron gini baaha ra.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Te ɗon pay ílíƴ ɓëewë kaaꞌ hamon haneel raa, lah ɗúhí daaha, ɗon paaŋ pënë mí kotton, teeɓi wa biti wa homuy kaah. »
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Ɗaaha, taalibe ya koluute suute, haalute ginna luufa ɓéeɓ na waariyu Uni Neba, na paƴu jéríɗɗë.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Kelaꞌ Erot gëernëerí Galile iña na pagu Yéesú a taalibe yi ra, afa kúnëhté, ndah lahte ɓëewí wonu ti Saŋ Batis daa waɗti këllú ɓúudé.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 I ow kay wonu ti yonente Éelí daa feeñiyoh. Lahte ƴi wonu ti ow kay di yonente ya ɗéɓ rë daa këllú ɓúudé.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Ndaa Erot won nufi tih : « Mi lecɗohte lúum Saŋ Batis. Kon ɓëeꞌ na paŋ iñi éemílëꞌ yí ƴaa ɓéeɓ rë, waɗti henan wa ? » Erot na anti fahaꞌ oli Yéesú.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Koluu apootarra waala húmú wol wa Yéesú rë, wa ɓíllúté rí iña pagu wa ra ɓéeɓ. Wa ɓéeɓ ñéerúuté, hécúuté waal gin-taaha na wonuu Betsaydaa ra.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Keluu dúukëlí ɓëewë biti Yéesú saañce ra, wa koluute téebídí. Lahuu wa ɗii na ra, ɗi teeriyohte wa, wonte wa yii leŋke Nguur ki Koope, paƴce jéríɗɗë.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Bi na yëellëh naꞌa, taalibe yi sabboo a ana ya leɓuute ri, wonu ri tih : « Wone ɓëewí ƴee saañ ginna leɓoh dee ra, wa saame yii túmún wë ɓúkkí wë a tígí homun wa, tígë homu yen dee ra lahay yin. »
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ndaa ɗi won wa tih : « Ɗon fi ƴah, yérí wë yii nay waa ñame. » Wa wonu ri tih : « Fun lahuu mbúurú iip a jén ana kut. Fu wonay biti fun nay lomre ɓëewí ƴee ɓéeɓ ñam maan ? »
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Ɓëewí ƴaalla húmú në rë warutee mit ow júnní iip (5.000). Yéesú won taalibe yi tih : « Wëní wë tookaꞌ goomal-goomal, bina-bina ɓéeɓ waɗtee hen ow sabay iip (50). »
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Taalibe ya pagute yee nahu wa ra, tëekrúuté ɓëewë ɓéeɓ ɗaaha.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Yéesú ɓeɓpe mbúurú yí iippa a jénní ana ya, ɓéyíɗté afi yeelte sun, símpé Koope, antee waa lecsaꞌ, yeɗte wa taalibe ya, nahte wa woralsaꞌ wa ɓëewë.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ɓëewë ɓéeɓ ñamute níi laalute. Négírúu wooñnjiida ra, wa líiffé dama sabboo a dama ana.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Lahte bis, Yéesú hécëhté na ɗaŋ Koope ; taalibe ya homute hëbísí. Ɗi meelte wa won tih : « Ɓëewë wonuu biti daa mi wah ? »
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Wa wonu ri tih : « Lahte ɓëewí wonu biti fu Saŋ Batis, lahte ƴi wonu yonente Éelí, i ow kay ɓal wonu ti fu ow kay di yonente yee merees bi koloh ɓúudé. »
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Yéesú meelte wa won tih : « A ɗon, ɗon wonu biti daa mi wah ? » Peer tahte won tih : « Daa fu Buura Koo fal ri ra. »
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Tígí daaha, Yéesú kaddaꞌte wa won tih : « Ngënë wëní ow kay yin na. »
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ɗi antee ɓaat won tih : « Soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi waɗtee mok níi mok : ɓaha ya, kélfë yí seeƴoh ya a yëeddëh yí kootii Mëyíis ii soo fahaꞌ tík íl ; may hawu húl, te waali éeyë fë filoon fi húlí sëꞌ, may këllú ɓúudé. »
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Yéesú antee won ɓëewë ɓéeɓ tih : « Ɓëyí fahaꞌ ñéerëꞌ a soꞌ, ɗi helan iñi afi, faraah ri enee kurwahi, anti ñee tal soꞌ.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ɓëyí núp húl ay ñak ñíiní ; ndaa ɓëyí tah ñagi ñíiní af soꞌ, ay lah pesa na ɗúméh rë.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Kaah neh biti alal mi ëldúnë caleh ow yaay ñíiní, saŋku afi a ?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ɓëyí iñi soꞌ a wonni soꞌ tah ri sopoh fíi ɓëewë, soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ may rii súugëh yiin nay mii aye filiɓ ndami soꞌ, daa ndami Baasoꞌ a malaaka yi sela ya ra.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Mee ron won kaaf ka ra ee : lahte ɓëewí ewu ɗon na deh, balaa wa húl, wa ay ot Nguur ki Koope. »
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yii waɗtee hen waal peeye filoon fi bee wonaꞌ ri iñƴaa ra, Yéesú dëekké Peer, Saŋ a Saak, wa lawute sun daŋ, ɗi na ɗaŋ Koope.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ɗi hom ɗaŋa, kanama lofisohte, búubí naꞌ naaꞌo níi na hap íl. Lofisohi kanam Yéesú|alt="transfiguration" src="WA03858b.tif" size="col" loc="9.29-30 lateral" copy="Graham Wade" ref="9.29"
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ɗee a ɗeh, ow ana feeñiyuute na gonlu a ri : wa húmú Mëyíis a yonente Éelí.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Wa fi ƴaa ɓal, búuɓɓí wë naaꞌ naaꞌo níi na hap íl. Wa gonlu sun fi húlë waɗti húl Yéesú Yerusalem ra.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Peer a kooƴƴi húmú neeꞌute neeꞌi misikke. Yúunúu wë rë, wa olute ndami Yéesú a ɓëewí ana ya homu a ri ra.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Tígë në takuu ɓëewë a Yéesú rë, Peer won ɗi tih : « Ɓahaa, neɓpe biti yen homun tígí deh, fun yíp dút éeyë : fu lah yínë, Mëyíis yínë, Éelí yínë. » Peer húmú yéeh iña na won ɗi ra.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Ɗi hom wona, lahte nérí acce húunté wë. Taalibe ya tíitúté húunë húun wë nérë rë.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Lahte uni ɗofohte filiɓ nérë won tih : « Bee daa Koy soꞌ. Daa ri bee fal mi ra. Síkíríi rí ! »
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Wonaꞌ una níi wocce ra, taalibe ya olute biti Yéesú a afi kut daa tasu tígë. Wa habute yii baa waa na, te bín fë, wa ɓíllúy ow yee olu wa ra.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Kéy fín fë, cépúu Yéesú a taalibe yi daŋa ra, lahte dúukëlí ɓëewí ayute téebílëhí.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ow di ɓëewë ɓéyíɗté uni won tih : « Ɓahaa, mi ɗaŋ ro biti fu olsiɗ soꞌ koy soꞌ. Mi lahaꞌ ri koy kut.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Yébítëh daa na ham ri. Te ri ham ri raa yíp ríi ɓekaꞌ liik, hégíƴ faana hégíƴí misikke, púumíl ɓúgë ; balaa yébítëh fë yeris ri raa, hom rii moklaꞌ mokloo níi !
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Mi ɗaŋke taalibe yu lígí yébítëh fë, ndaa wa míníh yin na. »
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Yéesú tahte won ɓëewë tígí daaha tih : « Ɗon fi ɓëy jamanii beh, ɗon fi ɓossi ƴee gémúy Koope ƴee ra, may home ɗon na mi mújdé rën níi kirih ? » Ɗi antee won ɓëeꞌ tih : « Kom soꞌ koohu deh ! »
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Kúkëyë na ac Yéesú në, yébítëh fë kéeníɗté rí feey, hégíƴcé faana hégíƴí misikke. Ndaa Yéesú digiɗte uni túuƴcé yébítëh fë ɗúh líkké rí, yeɗte kúkëyë boffi.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ɓëewë ɓéeɓ éemúté níi éem di ɗee gaanaꞌ Koope doole ra.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 « Hëbí yee nay mi ron wone bee ra affon : soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, may yaayu ɓëewë. »
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ndaa taalibe ya húmú yíih yee fahaꞌ ri waa won ɗa. Koo onay wa nufi yúhúun wë wona bín fë, te wa kaañuy meel Yéesú yin na.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Filoon fe, taalibe ya na taasantuu ɓëeꞌ lukki gaan waa na ra.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Bi yúh Yéesú yee nuffi wa, ɗi ɓeɓ kúkëy ƴutuuɗ cëgíɗté hëbísí,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 antee waa won tih : « Ɓëyí af soꞌ tah ɗi ham kúkëy ti bee nen a yaꞌ ana, ɗeef ɗi ham soꞌ ; te ɓëyí ham soꞌ, ɗeef ɗi ham ɓëeꞌ wol soꞌ ra. Ɓëeꞌ habaꞌ afi biti daa ri lukki ƴin ɗon na ra, daa ri lukki gaan. »
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Saŋ won tígí daaha tih : « Ɓahaa, fun olute ɓëyí líkëꞌ yébítëh tiyu. Biti ri noneh yen na tahte fun kadduute ri. »
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Yéesú won tih : « Ngënë këddíi rí ! Yúhí biti ɓëyí kaaꞌaay ron, ñéerëꞌ a ron. »
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Leɓaꞌ wahtaa waɗ rii ɓéyrëe Koope sun ra, Yéesú caŋke lok biti ay saañ Yerusalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ɗi wolte i ow këllëh rí. Wa suute, haalute gin di Samari, saamɗi tígë nay rii home ra.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ndaa biti ri hom saañ Yerusalem tahte ɓëy gina kaaꞌuute.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Keluu Saak a Saŋ yii baa ra, wa wonu Yéesú tih : « Ɓahaa, fu fahaay biti fun kéeníɗ pilliŋa sun fi wa, múkíl wë woo ? »
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ɗi yíssëhté waa na, wonte affi wa.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Wa anutee koloh na suu gin kay.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Homuu wa waala ra, lahte ɓëyí won Yéesú tih : « Tígí mín fúu saañ ɓéeɓ, may ñee talu. »
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Yéesú won ɗi tih : « Tílé yë lahute faam, ƴakka lahute túf, ndaa soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi lahay dék. »
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yéesú won ow kay tih : « Aye fu ñee tal soꞌ. » Ndaa ɓëeꞌ won ɗi tih : « Ɓahaa, on soꞌ paaƴ mi pay mi hace baasoꞌ. »
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Yéesú won ɗi tih : « Légéyú hac ɓúudé neh ; kolee fu waareye Nguur ki Koope. »
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ow kay wonil Yéesú tih : « Ɓahaa, may ñéerëꞌ a ro, ndaa on soꞌ paaƴ, mi pay takohi ɓëyí faam soꞌ. »
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Yéesú won ɗi tih : « Ɓëyí tílëꞌ tílëe heeltee, mínéh non Nguur ki Koope. »
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.