Lucas 7
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NVI
1 Wocaꞌ Yéesú woni ɓëewë iña ri fahaꞌ waa won ra ɓéeɓ, ɗi kolohte saañce Kafarnawum.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Daaha, lahte kélfë soldaari lahte súrgíi ri foŋkote ri níi foŋko. Súrgëe antee jér níi na ŋaatoh.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Kelaꞌ kélfëe ban fi Yéesú rë, ɗi wolte i ɓaha yëwúɗ ɗii na, woni biti ɗi ac sëmlëꞌ súrgíi kúl kë.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Lahuu wa Yéesú në rë, wa caguute ri na ɗagu wonu tih : « Ɓëeꞌ wol fun ɗoo na ra cal habraꞌ,
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 ndée ɗi fahaꞌte yen fi yëwúɗɗë, te daa ri taɓahroh tígë na ɗaguu ɓëy gina Koope ra. »
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Yéesú kolohte ñéerëꞌté a wa. Leɓuu wa faam fa ra, kélfíi soldaara wolte i kooƴ ɗii na, lah wa woniɗ ri unni ƴeh : « Ɓahaa, ngana mokil afu, mi caleh fu haale faam soꞌ ;
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 daa tah mi habaꞌ biti mi ƴinte caŋi fíyú. Wone un yínë kut, súrgíi sëꞌ ay wah.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Fu ot mi won ɗo ri, biti soꞌ mi bee mi lahte kélfë yí daa paaꞌuu soꞌ sun, te mi kélfë i soldaar ɓal. Mi won ow yínë waa na gété rëe, ɗi saañ. Mi won ow kay aye raa, ɗi ac. Te mi won súrgíi sëꞌ page yii bee raa ɓal, ɗi paŋ yaa. »
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Kelaꞌ Yéesú unni kélfíi soldaara ra, ɗi éempé woni. Ɗi yíssëhté dúukëlí ɓëewë ñeyu tali ra na, won wa tih : « Mee ron won ra ee : mi ëllëy ɓëyí gémëꞌté ɗeh ! Tali Israyel sah, mi ëllëy mani na. »
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Nimiluu kooƴƴa wolu ra faam kélfëe rë, wa ɗeefu súrgëe wahte.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Filoon fi baaha, Yéesú kolohte na saañ gin-taaha na wonuu Nayin ra, taalibe yi a i ow caak ñéerúuté a ri.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Leɓaꞌ ri haalaani gina ra, lahte ɓúudé fí na kúrú hacaa yin. Húldë húmú koy yínë yaafi na ; ɗi fi yaafa ƴaala húlté. I ow caak di ɓëy gina na ɓedu yaafa.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Olaꞌ ɗi fi Yíkëe ɓelaa ra, keeña ɗúmpé ɗii na, ɗi won ɗi tih : « Yeɗɗe looya. »
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Ɗi antee leɓoh, tíkké yaꞌ yi jaada, ɓëewë kúrú ɓúudé fë rë cagute. Ɗi won ɓúudé fë tih : « Kolee ƴaal kowa ! Daa mi túuƴ ɗë rí ! »
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Húldë yíppée koloh, tookke na won. Yéesú won yaafa tih : « Koohu abeh ! »
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Ɓëewë ɓéeɓ tíitúté níi tíit, wa na kañu Koope wonu tih : « Yonente gaan acce yen na ; Koope acce sëmlëꞌí ɓëewí. »
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Ɓëy Yúdée a ɓëy deyi baa ɓéeɓ keluute yee paŋ Yéesú rë.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Taalibe yi Saŋ ɓíllúté kélfíi wë iña na paŋ Yéesú rë ɓéeɓ. Tígí daaha, Saŋ dëekké ow ana waa na,
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 wolte wa ɗi fi Yíkëe në, meeli nda daa ri Sëmlëhë në séentúu rë mbée ɓëewë waɗti sehun ow kay.
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Lahuu taalibe yi Saŋ Yéesú në rë, wa wonu ri tih : « Saŋ Batis daa wol fun meelu nda daa fu Sëmlëhë në séentúu rë mbée ɓëewë waɗti sehun ow kay ? »
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Guuttaa baaha, Yéesú paƴce na ow caak : i jéríɗ, i misikiɗ, ɓëewí lahuu yébítëh, a i búumíɗ.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Ɗi antee won taalibe yi Saŋ tih : « Nímílí Saŋ na ɗon ɓílíɗ rí iña olu ron a ƴee keluu ron ra. Wëní rí biti búumíɗɗë yeelute, lëfëñíɗɗë koluute, guuñiɗɗa wahute, likiɗɗa ee keluu ra, ɓëewë húlú rë këllúté ɓúudé, ñëkíɗɗë keluute Uni Neba.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Ɓëyí af iñi soꞌ taheh ɗi yeris ngémí, ɓëyí baa lahte sos-keeñ. »
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Bi na suu ɓëewë húmú wolu ɗii na ra, Yéesú yampe na goneel a dúukëlí ɓëewë yii leŋke Saŋ Batis na, meelte wa won tih : « Ɗon húmú payu olsoh yi luufa ? Tal bëhëerí ngilaaw ma na jaay ri neh maan ?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Kon ɗon húmú payu olsoh yih ? Ɓëyí ɓekoh búuɓɓí wunte neh maan ? Yíkëe yí búuɓɓí wunna na pesu pesi neɓpe ra oluu faam buur.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Mantee, ɗon húmú payu olsoh yi luufa ? Yonente neh a ? Mee ron won ra biti ɗi yonente kaah ; ɗi luk sah yonente gaan !
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Daa ri ɓëeꞌ në wonaꞌ Koope Téerëe rë bitih : “Olsee ! May wol ow këllëh ɗaɗɗi ro waal.” »
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Yéesú ɓaatte won tih : « Mee ron won ra ee : lahay ɓëyí límúté feey fi beh te luk Saŋ Batis gaan. Añcaŋ ɓëeꞌ lukki ƴin Nguur ki Koope ra luk ɗii gaan. »
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Ɓëewë ɓéeɓ níi lukaꞌ yeekoh yi túmë húmú síkírúu Saŋ níi rí bëtíssé wë rë tahute biti Koope júɓpé.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Ndaa fariseŋŋa a yëeddëh yí kootii Mëyíis tahuy yee fahaꞌ Koope ra, wa húmú kaaꞌuute biti Saŋ bëtís wë.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Yéesú ɓaatilte won tih : « May mínée mëldëꞌ ɓëy jamanii bee a yih ? Wa maduu a yih ?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Wa maduu a tuŋki tooku këem, ƴee na wonu affi ƴee tih : “Fun poosute, ɗon becuy ! Fun fogute, ɗon hílípúy fun !”
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Húmú ayaꞌ Saŋ Batis kaaꞌaꞌte ñam a han ra, ɗon wonu ɗi lahaꞌ yébítëh.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Ayaꞌ soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi na ñam maa han ra, ɗon wonu tih : “Ëlí ! Ɓëyí bee ñam a han kut daa afa, te ɗi kooƴaꞌ yeekoh yi túmë a i bakaaroh kay.”
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Añcaŋ ɓëewë ñeyu Unni Koope ra ɓéeɓ olute biti waalli júɓpé. »
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Húmú lahte fariseŋi hínú Simoŋ dëekké Yéesú ñam faami. Yéesú saañce faam fin, lahte wa na ñamu.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Gini baaha, húmú lahte ɓelii ɓosse pesaɗ. Kelaꞌ ri biti Yéesú ín ñam faam fariseŋa ra, ɗi kúɗté bútlí yotuu laꞌa na wonuu albataar ra, bi líiffé a laakkoloñi neɓpe,
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 hompe kotti Yéesú na looy, muun mi na hilsiɗ kotta. Ɗi antee ɓeɓ fen fi moosse wa, fëenté wë, túmpé wë laakkoloña.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Olaꞌ fariseŋa dëek Yéesú faami ra yii bah, ɗi won nufi tih : « Ɓëyí bee hena yonente koon, tin ri ay yúh ɓelaa leɓ ɗii na bee ra a pesadi ɓosa homaꞌ ɗi ra. »
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Yéesú won fariseŋa tígí daaha tih : « Simoŋ, mi lahte yii nay mi roo wone. » Simoŋ won ɗi tih : « Wone mi keloh ɓahaa. »
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Yéesú won ɗi tih : « Lahte ɓëewí ana yi húmú lahrute ɓëyí në wëtɗëꞌ kabut. Ɓëyí yínëe lahiɗte ri kabut caak, ƴi yínëe luk ƴaaha sabboo.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Bi ow yínë waa na sah mínéh ríi yíníl kabut ka, ɗi baalte wa ɓéeɓ ana. Tígí daaha, fu habaꞌ biti ɓëyí bi di wa fi ƴaaha nay lukee fahaꞌ ɓëeꞌ wëtɗëꞌ rë ? »
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Simoŋ won ri tih : « Mi habaꞌ ri ɓëeꞌ kabut ki lukki caak ra. » Yéesú won ɗi tih : « Fu won kaah. »
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Ɗi antee yíssëh ɓelaa na, won Simoŋ tih : « Ole yee paŋ ɓelii bee ra ! Haalaꞌ mi faamu, fu onay soꞌ muluɓ hosaa kot ; ndaa ɓelaa hosse kotti soꞌ a muun mi, moosse wa a fen fi.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Fu fëenëy sëꞌ na wodoh fu soꞌ ra ; ndaa haalaꞌ mi dee níinén, ɓelaa yeɗɗay fëení kotti soꞌ.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Fu túmëy díw af soꞌ sah ; ndaa ɓelaa baaɓpe laakkoloñ kotti soꞌ.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Daa tah mi won ɗon tih : ɗee fahaꞌ soꞌ ri níi fahaꞌ ra daa teeɓaꞌ biti ri baalute bakaaɗɗi caakki ; ndaa ɓëeꞌ baalu bakaaɗ ƴutuuɗ ɗa, fahaꞌi na gaaneh. »
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Yéesú antee won ɓelaa tih : « Fu baalute bakaaɗɗu. »
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Ɓëewë ɓani wa húmú loona ra wonantuu hanndal ki wa tih : « Ɓëyée daa wa níi na kaañ baalaꞌ bakaaɗ ? »
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Ndaa Yéesú won ɓelaa tih : « Ngémú sëmlëꞌté rë ; kolee fu saañ a jaamma. »
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.