Lucas 4
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NVT
1 Yéesú líiffé a Ruuh-Peseŋ, kolohte laahi Yurdeŋ, Ruuha kúɗté rí na ɓen ri luufa.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Ɗi hompe dín fë waal sabay iniil (40) Seytaane na saam fíirí. Waalli ƴaaha ɓéeɓ, ɗi túmëy yin loyi níi yaabi misikke míllëꞌté ríi ham.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Seytaanaa won ɗi tígí daaha tih : « Hena biti fu Koy Koope kaah raa, túuƴé laꞌi bee yíssëh ñam. »
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Yéesú won ɗi tih : « Bíníyúté Téerëe bitih : “Ow pesaꞌ ñam neh kut.” »
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Seytaanaa kúɗté rí sun fi daŋi utte, yíppée ríi teeɓ ginna feey fa ɓéeɓ,
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 antee rii won tih : « May roo yeɗ nguur ka a alal ma ginni ƴee ɓéeɓ ; wa ɓéeɓ ee yaꞌ soꞌ, te mi mín wëe on ɓëyí neɓaꞌ soꞌ.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Kon fu jaamiyoh soꞌ raa, fu lahaꞌ wa ɓéeɓ. »
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Yéesú won ɗi tih : « Bíníyúté Téerëe bitih : “Fay ƴekre Koo-Yíkëe daa Koope fu ra te fay jaamiyee ri kut.” »
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Filoon fi baaha, Seytaane kúɗté rí Yerusalem, cëgíɗté rí jibi Faam fi gaani Koope, antee rii won tih : « Hena biti fu Koy Koope kaah raa, yeɗɗee feey.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Bíníyúy Téerëe biti Koope ay nah malaaka yi níidú woo ?
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Bíníyúté biti ɓal : “Wa ay roo meeɓ teŋel, toñeh fay kabinee laꞌ.” »
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Yéesú won ɗi tih : « Bíníyúté Téerëe bitih : “Koo-Yíkëe daa Koope fu, ngana saam olsohi.” »
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Filoon fi bee ñeyaꞌ ri pagaɗɗa ra ɓéeɓ na saam fíirí Yéesú rë, Seytaane saañce na séhíɗ waal kay.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Yéesú kolaꞌ daaha, ñéerëꞌté a doolii Ruuh-Peseŋ nimilte Galile. Tiyi hente lëyëŋ deyi baa ɓéeɓ.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ɗi húmú yëeddëꞌ filiɓ ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, ɓëewë ɓéeɓ kañe ri.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Lahte bis, Yéesú kolohte saañce Nasaret fa koraꞌ ri ra. Lahaꞌ bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë, ɗi payte haalte tígë na ɗaguu Koope ra ti di na húmú pagaꞌ ri merees nen ; ɗi kolohte jaŋii Unni Koope.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Ɗi yerute téerëe bíní yonente Isayii ra. Kúnsëꞌ rí téerëe rë, ɗi otte tígë bíníyú unna na húmú saam ri ƴee ra :
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 « Ruuhi Koo-Yíkëe ee soo na,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ɗi wolte soꞌ woni ɓëewë biti kíilë nay waa teeɓe Koo-Yíkëe naaꞌ-keeñ ra ee ac ra. »
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Jaŋiyaꞌ ri unna níi wocce ra, Yéesú kúnté téerëe, nimiliɗte ri ɓëeꞌ në tooppitoh yii leŋke tígë na ɗaguu Koope ra, tookke ay yëeddée. Ɓëewë húmú daaha ra ɓéeɓ na yeelu ri.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Ɗi won wa tígí daaha tih : « Woteh fee Koo beh, Unnee téerëe keluu ron ƴaa ra, lahte kah-kah ! »
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Keeññi ɓëewë ɓéeɓ sosse Yéesú në te wa éemúté unni neɓɓa won ri ra, na wonu tih : « Añcaŋ yaa koy Suseef kep ee ! »
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ɗi won wa tih : « Mi yúhté biti ɗon ay soo won léehí beh : “Ɗo fi naahee, paƴe afu !” Ɗon ay soo won biti ɓal : “Fun keluute iña paŋ fu Kafarnawum ra ɓéeɓ ; page mani wa filiɓ ginu noo, fun ot !” »
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Ɗi ɓaatte won tih : « Mee ron won kaaf ka ra ee : yonente na síkíríih gina dék rí rë.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Cëe mi won ron : lante biti ɓeleɓɓi ƴaalli wa húlúté húmú caakute Israyel na pesaꞌ yonente Éelí rë. Bín fë, Koo húmú toɓay níi hente kíil éeyë a caan, tahte yaabi misikke laɓpe gina ɓéeɓ.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Añcaŋ, Koope húmú wolay Éelí ow yínë sah ɓeleɓɓi ƴaa na ; ɗi wol ri bi dék Sareptaa di deyi Sidon, te ri yëwúɗ neh.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Guuñiɗ caak ɓal húmú Israyel na pesaꞌ yonente Élísée rë ; añcaŋ, ow yínë sah waa na guuña laday faana ; faan Naamaan fa dék Sírí rë kut daa lan guuña, te ri yëwúɗ neh. »
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Keluu ɓëewë húmú tígë na ɗaguu Koope ra unni ƴah, keeññi wa ɓéeɓ haayte níi haay.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Wa koluute, ɗúhrúté Yéesú gina, kúrúté rí af daŋa yípúu gin wa ra, na fahuu yeñi feey.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ndaa ri húussé leelii wa saañce.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Yéesú lahte Kafarnawum di Galile. Bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë, ɗi na yëedíɗ ɓëewë yee won Téerëe rë.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Wa éemúté ɗee na yëeddëꞌ rí rë, bi na yëeddëꞌ rí a sañ-sañ.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ɗeef ɓëyí lahaꞌ yébítëh húmú waa na, di tígë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, ɗi foŋke sun won tih :
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 « Yéesú fí ɓëy Nasaret, fu fahaꞌ paŋi fun yih ? Fu ac múklí fun a ? Mi yúh rë ! Daa fu Ɓëyí selaa ɗúhëꞌ Koope na ra. »
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Tígí daaha, Yéesú digiɗte uni won afa tih : « Héddée te fu yeris ɓëyí beh ! » Yébítëh fë kéeníɗté ɓëeꞌ feey fíi ɓëewë ɓéeɓ, yerisse ri te yin misikay ri.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ɓëewë ɓéeɓ éemúté, wa na wonantuu hanndal ki wa tih : « Bee wonaɗ mën ɗí kan ? Ɓëyí bee túuƴëꞌ yébítëh yë a sañ-sañ a doole : ɗi túuƴ wë yeris ow raa, wa yeris ri. »
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Tii Yéesú yíppée hen lëyëŋ deyi baa ɓéeɓ.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Yéesú ɗúhté tígë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, saañce faam Simoŋ. Lahaꞌ ri ra, ɗeef jér fëníɗté pacool Simoŋ ɓeleɓ, faana tampe níi ti paloɓ nen. Yéesú ɗagute paƴi.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Tígí daaha, ɗi sígímpé sun fi jérdë, digiɗte uni túuƴcé tami faana yeris ɗi. Tami faana yerisse ɓelaa, ɗi yíppée koloh na tooppitoh wa.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Haalaꞌ naꞌ ra, ɓëewë lahu jéríɗ rë ɓéeɓ, a di míntí man jérë, komute wa Yéesú. Ɗi tíkké wë ɓéeɓ yaꞌ paƴce wa.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 I yébítëh yeɗɗute jéríɗ caak ɓal, na fogu wone tih : « Daa fu Koy Koope ! » Ndaa Yéesú digiɗte uni sun fi wa, kaddaꞌte waa won, ndah wa fi ƴaa yúhúté biti daa ri Buura Koo fal ri ra, te ɗi fahaay biti daa wa wonun yii baaha.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ladaꞌ Koo ra, Yéesú ɗúhté gina, saañce tígí ɗaayte. Ow caak koluute saami. Oluu wa ri ra, wa na fahuu hami, kaaꞌ ri saañ hel wa.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ndaa ri won wa tih : « Mi waɗtee pay ginni kayya ɓal, mi waare wa Uni Nebi Nguur ki Koope, ndée yii baaha daa tah Koope wol soꞌ. »
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ɗaaha, ɗi kolohte na waare ílíƴƴë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope Yúdée rë.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.