Lucas 19

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yéesú haalte Yéríkëe na húus gina.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Daaha, húmú lahte ɓëyí hínú Sase⁠ ⁠; daa ri kélfíi yeekoh yi túmë, ɗi húmú yíkëe alal.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Ɗi húmú fahaꞌ oli Yéesú, ndaa bi lúh rí, ɗi mínéh ríi ot af caagi ɓëewë.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ɗi yíppée múkë, këllëhté, lappe tal kilik, fahaꞌi oli Yéesú fë ay ñeye daaha ra.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Lahaꞌ Yéesú tígí daaha ra, ɗi ɓéyíɗté afi won Sase tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yípée cép Sase⁠ ⁠; mi waɗti hanlire ro woteh.⁠ ⁠»Sase|alt="Zaccheus up the tree" src="lb00313c.tif" size="col" loc="19.1-5" copy="Louise Bass" ref="19.5"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Sase yíppée cép, kúɗté rí faami, hampe ri haneel a sos-keeñ.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ɓëewë maasuu ra ɓéeɓ, yaa neɓaay wa, tahte wa na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyée ay hanlire bakaaroh a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Sase kolohte, won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Síkírée noo Yíkëe, may on ñëkíɗɗë hatni yíníi alal mi soꞌ ɓéeɓ, te ɓëyí mi liiltee rii nofaꞌ mi ɓeɓpe hélsí ɓéeɓ, may rii nimiliɗ teemi wa iniil.⁠ ⁠»
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëy faam fi bee múcúté woteh. Íi, ɓëyí bee ɓal non séttí Abraham.
9 Então Jesus disse:
10 Yúhí biti soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ, mi ac saami ɓëeꞌ múuƴ ɗë, mi sëmlëꞌ rí.⁠ ⁠»
10 Porque o
11 Ɓëewë homute na síkírúu rí. Bi leɓuu wa Yerusalem, te ɓëewë habuu biti Nguur ki Koope leŋ cép, ɗi ñeyaꞌte wa anili beh na léeh wë
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Húmú lahte ɓëyí non tal kélfë, ɗi hom koloh saañi gini wulte nda ri lah dín fë falu buuri gin wa raa, ɗi nimil.
12 Então Jesus disse:
13 Balaa ri saañ, ɗi dëekrëhté ow sabboo di súrgë yí, yeɗte ow di waa na ɓéeɓ hanjar úrís yínë, antee waa won tih⁠ ⁠: “Ɓéyí hélsí ƴeh, ɗon légéyëꞌ wë níi bín nimilaa mi ra.”
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 «⁠ ⁠Ɓëyí bah, ɓëy gin wa húmú fahuuy ri, daa tah sayaꞌ ri ra, wa yejute i ow filooni nda ɓëewí ƴaa lah raa, won biti wa fahuuy ɓëyí baa buur.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Kaaꞌeeh ɓëeꞌ falute buur, nimilte gin wa. Ayaꞌ ri ra, ɗi dëekrëhté súrgë yë ɗi húmú déŋéen wë úrísë rë, yúhí iña tíkëh sun ra.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Ɓëeꞌ ɗéɓpí ac ɗa won tih⁠ ⁠: “Ɓahaa, mi lahte hanjar úrís sabboo sun fi bee déŋéen fú sëꞌ rë.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Buura won ɗi tih⁠ ⁠: “Eera⁠ ⁠! Fu súrgíi wunte⁠ ⁠! Hém daa fu ñee woni soꞌ, fu paŋke yii ƴutuudi baa raa, mi yeɗte ro fu kúɗ gin sabboo.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Súrgíi ana fa acce, won tih⁠ ⁠: “Ɓahaa, mi lahte hanjar úrís iip sun fi bee déŋéen fú sëꞌ rë.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Buura won ɗi fi baaha tih⁠ ⁠: “Ɗo ɓal, mi yeɗte ro fu kúɗ gin iip.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Súrgë kay acce won tih⁠ ⁠: “Ɓahaa, úrsë déŋéen fú sëꞌ rë abeh⁠ ⁠; mi húmú jok ri líil, mi ɗappe ri.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Súhë súh fú keeñ ra daa tah mi kaañay ro. Fu ɓeyaꞌ yii fu yefay ri, te fu lecaꞌ yii fu sohay ri.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Buura won ɗi tih⁠ ⁠: “Fu súrgíi ɓosse⁠ ⁠! May roo aattiyee unna won fu ra. Fu won neh mi ɓëyí súhté keeñ, mi ɓeyaꞌ yii mi yefay ri, te mi lecaꞌ yii mi sohay ri a⁠ ⁠?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Kon haalaꞌ yi níi fu wëtɗëey hélsí sëꞌ⁠ ⁠? Tin bee nimilaꞌ mi bee ra mi laheh na yii tíkëh sun a⁠ ⁠?”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 «⁠ ⁠Ɗi antee won súrgë yë húmú daaha ra tih⁠ ⁠: “Nëefí bee ɗii na, ɗon yeɗ ɗi ɓëeꞌ lahaꞌ sabboo ra.”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Wa wonu ri tih⁠ ⁠: “Ɓahaa, ɓëyí baa liiltee lah úrís sabboo níi wocce⁠ ⁠!”
25 Eles responderam:
26 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: “Mee ron won ɗa ee bitih⁠ ⁠: ɓëyí ham yee yeru ri ra a yaꞌ ana ay ɓaatu. Ɓëyí pagay yii baaha nék, yii ƴutuuda lahaꞌ ri ra sah ay naafu.
26 — E o patrão disse:
27 Di yii leŋke kaaꞌoh yee ke soꞌ fahuuy biti mi hen buuri wa ra, këlí wë deh, ɗon hap wa húl fíi sëꞌ.”⁠ ⁠»
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Wonaꞌ Yéesú níi wocce ra, ɗi këllëhté ɓëewë, wa ñéerúuté, ɗi na saañ Yerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Tílëꞌ rí níi leɓohte Betfase a Betani, hëbís daŋi Ëlíiffë rë, ɗi wolte ow ana di taalibe yi
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Pëyí gina fíi bín. Ɗon haale na raa, ɗon ay naa ɗeef cúmbúr mbaam poku, bi ow yëegírëy rí. Lah pëkísí rí, ɗon kom soꞌ ri deh.
30 com a seguinte ordem:
31 Ow meel ɗon yee tah ɗon na pëkísú rí rëe, lah wëní rí biti Yíkëe daa sohlaꞌ ri.⁠ ⁠»
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Taalibe ya koluu daaha suute. Lahuu wa ra, wa ɗeefu iña ti ɗee wonaꞌ wa Yéesú rë nen.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Wa homu pëkísí cúmbúrë, yíkëe yë wonu wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yi tah ɗon na pëkísú cúmbúrë⁠ ⁠?⁠ ⁠»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Wa wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe daa sohlaꞌ ri.⁠ ⁠»
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Wa anutee kom Yéesú cúmbúrë, larute sabidoorri wa sun, habruute Yéesú yaagohte.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Ɗi na saañ, ɓëewë ɓeyute sabidoorri wa larute waala.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Leɓaꞌ ri Yerusalem, na cép daŋi Ëlíiffë rë, keeññi mboolo mi taalibe ya ɓéeɓ sosse níi sos, wa ɓéyrúté unni wa sun na njooɓu Koope di kimtaanna olu wa ra ɓéeɓ
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 na wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koo-Yíkëe barkela buura ɗi wol ri ra⁠ ⁠! Jaamma laha sun, Koo laha ndam di sunaa-sun⁠ ⁠!⁠ ⁠»
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Lahte fariseŋŋi húmú ɓëewë në, na wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, wone taalibe yu héddëh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won ɗa biti wa héddëh rëe, laꞌ ya ay waa tah⁠ ⁠!⁠ ⁠»
40 Jesus respondeu:
41 Ɓaataꞌ Yéesú leɓoh Yerusalem níi rí otte ri ra, ɗi na looy af yee nay kate gina a ɓëewë filiɓ ra,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 na won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon fi ɓëy Yerusalem, ɗon yúh yee nay ron one jaamma bisee woteh bee ra koon⁠ ⁠! Ndaa mas, ɗon míníh ríi ot.
42 e disse:
43 Ay lah jamanii yéŋké biti kaaꞌoh yon ay ron geel, hac jul míirë, ƴégítëh rí, an ɗon yejoh haaꞌ.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Wa ay hap ɓëewë ɓéeɓ húl, ɗakaƴaꞌ gina níi laꞌ ii tíkëh sun laꞌ. Ƴaa ɓéeɓ biti ɗon yúhsúuy wahtaa ac Koope sëmlëꞌën rë.⁠ ⁠»
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Lahaꞌ Yéesú gina níi ɗi haalte baylii Faam fi gaani Koope ra, ɗi yampe na lík yaayoh ya homu na ra,
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 na won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koo wonay Téerëe bitih⁠ ⁠: “Faam soꞌ ac faam ɗagaa” a⁠ ⁠? Ndaa ɗon yíssúté rí “faam lohoh”⁠ ⁠!⁠ ⁠»
46 Ele lhes disse:
47 Yéesú homaꞌ Faam fi gaana faraah yëeddée. Kélfë yí seeƴoh ya, yëeddëh yí kootii Mëyíis a ɓaha ya gina na saamu hawi húl,
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 ndaa wa húmú yíih ɗee nay wa rii pagee ra, af biti ɓëy gina ɓéeɓ húmú síkírúu rí nuffi wa.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.