Lucas 14

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë ín, Yéesú dëekúté ñam faam ow di kélfë yí fariseŋŋa. Ɓëewë húmú në rë yípúté íllí wë sun fi na olsuu ri.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Ɓëyí lahaꞌ jér hufil húmú në.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Yéesú won yëeddëh yí kootii Mëyíis a fariseŋŋa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kootii yen onaꞌte ow paƴ jéríɗ bisa na hílsúu rë ëe onaay⁠ ⁠?⁠ ⁠»
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Ndaa wa kaaꞌuute lofi. Tígí daaha, ɗi tíkké jérdë yaꞌ paƴce ri, wonte ri saañ faam.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Ɗi antee won ɓëewë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ow di ɗon na lah koy mbée fanfi keen filiɓ yéem koon, wuti hena bisa na hílsúu rëe, ɗi ii rii yíppí nís ë⁠ ⁠?⁠ ⁠»
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Wa lahuy yii wonun wa di yee meel ri wa baa ra.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Yéesú otte biti haneella tansuu tíkkë këllëh rë, ɗi na líkín wë won wa tih⁠ ⁠:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 «⁠ ⁠Ow gap ro ndaje raa, ngana pay fu tooke tíkkë këllëh rë. Mín lah ɓëyí luk roo gaan dëekúté,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 yíkíi ndaje ma anti ac won ro tih⁠ ⁠: “Kolee fu on ɓëyí bee took.” Fay sopoh tígí daaha fu koloh, fu saañ tooke níi tíkkë míllëꞌ rë.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Ngana hen ɗah⁠ ⁠! Fu gapu ndaje raa, lah tooke tíkkë míllëꞌ rë⁠ ⁠; ɗaaha, yíkíi ndaje ma ac raa mín rëe won tih⁠ ⁠: “Leɓee dee kooja, fu took tíkkë këllëh rë.” Hen ɗaaha raa, ɓëewë ɗoni wa tooku ra ɓéeɓ ay roo habaꞌ ow gaan.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Yúhí biti ɓëyí ɓéyíɗ afi ɓéeɓ ay cépírú, te ɓëyí cépíɗ afi ɓéeɓ ay ɓéyrú.⁠ ⁠»
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Yéesú antee won yíkíi ndaje ma tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu ƴahti gapaꞌ ndaje raa, ngana gap kooƴƴu, mbée koy-yaayyu, mbée mboko yu, mbée yíkëe yí alalla ɗoni wa dékú rë⁠ ⁠; ndée wa fi ƴaaha mínú rëe dëek ñam ɓal, te bín fë rëe, ɗeef wa yínlú rë yee pagiɗ fu wa ra.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Fu ƴahti gapaꞌ ndaje raa, lah dëeké manti ñëkíɗɗë nen, ɓëewë cérrí wë mitay ra, lëfëñíɗɗë mbée búumíɗɗë.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Fu paŋ yii baa raa, keeñu ay naa sos⁠ ⁠; wa míníh rëe yíníl, Koope nay roo yínlé yiin nay rii këllé ɓëewë júɓú rë ɓúudé.⁠ ⁠»
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Ow di haneella kelaꞌ ri unni ƴaa ra, won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëeꞌ nay maasee ñam Nguur ki Koope ra, keeña ay sos.⁠ ⁠»
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Yéesú ñeyaꞌte ri léehí beh won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahte ɓëyí cëgíɗté ndaje, gappe ow caak ñama.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Tígë në waaƴaꞌ ñama woc ra, ɗi wolte súrgíi woni ɓëewë gapu ra biti ñama nonte.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Ndaa ɓëyí rí pay ɗii na ɓéeɓ, ɓëeꞌ won ɗi biti ɗi ii mín ac. Ɓëeꞌ ɗéɓ ɗë won ɗi tih⁠ ⁠: “Lah wone ri baal soꞌ⁠ ⁠! Mi liiltee lom meey te mi waɗtee pay kénsëhí.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Ow kay won ɗi tih⁠ ⁠: “Lah wone ri baal soꞌ⁠ ⁠! Mi lom fana loꞌ sabboo te mi saañ étɗí wë lín ɗee koon.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Ow kay wonil tih⁠ ⁠: “Lah wone ri manti ɗúhëꞌ kooɗ daa tah mii mín ac.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 «⁠ ⁠Súrgëe nimilte kélfëe në, léhínté rí iña wonu ri ra. Keeñ kélfëe haayte, ɗi won súrgëe tih⁠ ⁠: “Yípée pay këemmë a waalla gina, fu kúɗ ñëkíɗɗë deh, ɓëewë cérrí wë mitay ra, búumíɗɗë a lëfëñíɗɗë.”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 «⁠ ⁠Hompe níi súrgëe acce, won tih⁠ ⁠: “Ɓahaa, mi paŋke yee nah fu soꞌ ra ndaa tíkkë líssí tas.”
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Kélfëe won súrgíi tígí daaha tih⁠ ⁠: “Tawee waalla luufa, fu cagoh ɓëewë ɗoni wa nay teeꞌee ra, wa ac haal nda faam soꞌ líif.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Mee ron won ra ee⁠ ⁠: yaꞌ ow yínë sah di ɓëewë ɗéɓúu gapu ra ii haal looni soꞌ.”⁠ ⁠»
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Lahte bis, Yéesú na saañ, ow caak ñéerúuté a ri. Ɗi yíssëhté waa na, won wa tih⁠ ⁠:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 «⁠ ⁠Ɓëyí ac soo na te ri lukki pokoh boffi na, yaafi, ɓeleɓi, koyyi, koy-yaayyi, mbée ɗi fi afi na raa sah, ɗi mínéh hen taalibeyi soꞌ.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ɓëyí enaay kurwahi ñee tal soꞌ, mínéh hen taalibeyi soꞌ.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 «⁠ ⁠Ow fahaꞌ taɓah taahi utte raa, ɗi ii took paaƴ olsoh iña waɗ naa haal ra, ɗi yúh nda ɗi ay lah hélsí ay mín lúsíɗ taaha a⁠ ⁠?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Henay bah, ɗi dal taɓah anti mínéh lúsíɗ rëe, ɓëewë nay ole yii baaha ra ɓéeɓ ay rii ñaawal
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 wone tih⁠ ⁠: “Ëlí ɓëyée dal taɓah bee te mínéh lúsíɗ rë⁠ ⁠!”
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 «⁠ ⁠Te buur koloh haaꞌ a buur kay raa, ɗi waray took paaƴ olsoh nda ɓëewí júnní sabboo (10.000) ya lahaꞌ ri ra, ɗi ay naa mín haaꞌ a buura na yejoh ɗii na a ɓëewí lecsuu ƴii ana ra a⁠ ⁠?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Hena biti ɗi mínéh rí rëe, ɗi ay wol i ow buuri yínëe në balaa ri koloh, wa ɗaŋ ri nda wa mín júɓëꞌ.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Ti ɗaaha nen, ow yínë di ɗon na mínéh hen taalibeyi soꞌ, hém ri takaay a iña lahaꞌ ri ra ɓéeɓ.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 «⁠ ⁠Ɗon yúhúté biti miraa yin wun, ndaa wa lahlilay cafka raa, wa ay nimiliruu cafkii wa ɗíh⁠ ⁠?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ɗi lahay njiriñ tígí daaha, ɗi wuneh sah tohaa⁠ ⁠; ɗi ay yúfú sénín. Ɓëyí lah nuf kelaa, kelaan na⁠ ⁠!⁠ ⁠»
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.