Lucas 14

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë ín, Yéesú dëekúté ñam faam ow di kélfë yí fariseŋŋa. Ɓëewë húmú në rë yípúté íllí wë sun fi na olsuu ri.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ɓëyí lahaꞌ jér hufil húmú në.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yéesú won yëeddëh yí kootii Mëyíis a fariseŋŋa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kootii yen onaꞌte ow paƴ jéríɗ bisa na hílsúu rë ëe onaay⁠ ⁠?⁠ ⁠»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Ndaa wa kaaꞌuute lofi. Tígí daaha, ɗi tíkké jérdë yaꞌ paƴce ri, wonte ri saañ faam.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Ɗi antee won ɓëewë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ow di ɗon na lah koy mbée fanfi keen filiɓ yéem koon, wuti hena bisa na hílsúu rëe, ɗi ii rii yíppí nís ë⁠ ⁠?⁠ ⁠»
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Wa lahuy yii wonun wa di yee meel ri wa baa ra.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Yéesú otte biti haneella tansuu tíkkë këllëh rë, ɗi na líkín wë won wa tih⁠ ⁠:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «⁠ ⁠Ow gap ro ndaje raa, ngana pay fu tooke tíkkë këllëh rë. Mín lah ɓëyí luk roo gaan dëekúté,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 yíkíi ndaje ma anti ac won ro tih⁠ ⁠: “Kolee fu on ɓëyí bee took.” Fay sopoh tígí daaha fu koloh, fu saañ tooke níi tíkkë míllëꞌ rë.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Ngana hen ɗah⁠ ⁠! Fu gapu ndaje raa, lah tooke tíkkë míllëꞌ rë⁠ ⁠; ɗaaha, yíkíi ndaje ma ac raa mín rëe won tih⁠ ⁠: “Leɓee dee kooja, fu took tíkkë këllëh rë.” Hen ɗaaha raa, ɓëewë ɗoni wa tooku ra ɓéeɓ ay roo habaꞌ ow gaan.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Yúhí biti ɓëyí ɓéyíɗ afi ɓéeɓ ay cépírú, te ɓëyí cépíɗ afi ɓéeɓ ay ɓéyrú.⁠ ⁠»
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yéesú antee won yíkíi ndaje ma tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu ƴahti gapaꞌ ndaje raa, ngana gap kooƴƴu, mbée koy-yaayyu, mbée mboko yu, mbée yíkëe yí alalla ɗoni wa dékú rë⁠ ⁠; ndée wa fi ƴaaha mínú rëe dëek ñam ɓal, te bín fë rëe, ɗeef wa yínlú rë yee pagiɗ fu wa ra.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Fu ƴahti gapaꞌ ndaje raa, lah dëeké manti ñëkíɗɗë nen, ɓëewë cérrí wë mitay ra, lëfëñíɗɗë mbée búumíɗɗë.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Fu paŋ yii baa raa, keeñu ay naa sos⁠ ⁠; wa míníh rëe yíníl, Koope nay roo yínlé yiin nay rii këllé ɓëewë júɓú rë ɓúudé.⁠ ⁠»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Ow di haneella kelaꞌ ri unni ƴaa ra, won Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëeꞌ nay maasee ñam Nguur ki Koope ra, keeña ay sos.⁠ ⁠»
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Yéesú ñeyaꞌte ri léehí beh won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahte ɓëyí cëgíɗté ndaje, gappe ow caak ñama.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Tígë në waaƴaꞌ ñama woc ra, ɗi wolte súrgíi woni ɓëewë gapu ra biti ñama nonte.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Ndaa ɓëyí rí pay ɗii na ɓéeɓ, ɓëeꞌ won ɗi biti ɗi ii mín ac. Ɓëeꞌ ɗéɓ ɗë won ɗi tih⁠ ⁠: “Lah wone ri baal soꞌ⁠ ⁠! Mi liiltee lom meey te mi waɗtee pay kénsëhí.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Ow kay won ɗi tih⁠ ⁠: “Lah wone ri baal soꞌ⁠ ⁠! Mi lom fana loꞌ sabboo te mi saañ étɗí wë lín ɗee koon.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Ow kay wonil tih⁠ ⁠: “Lah wone ri manti ɗúhëꞌ kooɗ daa tah mii mín ac.”
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 «⁠ ⁠Súrgëe nimilte kélfëe në, léhínté rí iña wonu ri ra. Keeñ kélfëe haayte, ɗi won súrgëe tih⁠ ⁠: “Yípée pay këemmë a waalla gina, fu kúɗ ñëkíɗɗë deh, ɓëewë cérrí wë mitay ra, búumíɗɗë a lëfëñíɗɗë.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 «⁠ ⁠Hompe níi súrgëe acce, won tih⁠ ⁠: “Ɓahaa, mi paŋke yee nah fu soꞌ ra ndaa tíkkë líssí tas.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Kélfëe won súrgíi tígí daaha tih⁠ ⁠: “Tawee waalla luufa, fu cagoh ɓëewë ɗoni wa nay teeꞌee ra, wa ac haal nda faam soꞌ líif.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Mee ron won ra ee⁠ ⁠: yaꞌ ow yínë sah di ɓëewë ɗéɓúu gapu ra ii haal looni soꞌ.”⁠ ⁠»
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Lahte bis, Yéesú na saañ, ow caak ñéerúuté a ri. Ɗi yíssëhté waa na, won wa tih⁠ ⁠:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «⁠ ⁠Ɓëyí ac soo na te ri lukki pokoh boffi na, yaafi, ɓeleɓi, koyyi, koy-yaayyi, mbée ɗi fi afi na raa sah, ɗi mínéh hen taalibeyi soꞌ.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ɓëyí enaay kurwahi ñee tal soꞌ, mínéh hen taalibeyi soꞌ.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 «⁠ ⁠Ow fahaꞌ taɓah taahi utte raa, ɗi ii took paaƴ olsoh iña waɗ naa haal ra, ɗi yúh nda ɗi ay lah hélsí ay mín lúsíɗ taaha a⁠ ⁠?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Henay bah, ɗi dal taɓah anti mínéh lúsíɗ rëe, ɓëewë nay ole yii baaha ra ɓéeɓ ay rii ñaawal
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 wone tih⁠ ⁠: “Ëlí ɓëyée dal taɓah bee te mínéh lúsíɗ rë⁠ ⁠!”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 «⁠ ⁠Te buur koloh haaꞌ a buur kay raa, ɗi waray took paaƴ olsoh nda ɓëewí júnní sabboo (10.000) ya lahaꞌ ri ra, ɗi ay naa mín haaꞌ a buura na yejoh ɗii na a ɓëewí lecsuu ƴii ana ra a⁠ ⁠?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Hena biti ɗi mínéh rí rëe, ɗi ay wol i ow buuri yínëe në balaa ri koloh, wa ɗaŋ ri nda wa mín júɓëꞌ.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Ti ɗaaha nen, ow yínë di ɗon na mínéh hen taalibeyi soꞌ, hém ri takaay a iña lahaꞌ ri ra ɓéeɓ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 «⁠ ⁠Ɗon yúhúté biti miraa yin wun, ndaa wa lahlilay cafka raa, wa ay nimiliruu cafkii wa ɗíh⁠ ⁠?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ɗi lahay njiriñ tígí daaha, ɗi wuneh sah tohaa⁠ ⁠; ɗi ay yúfú sénín. Ɓëyí lah nuf kelaa, kelaan na⁠ ⁠!⁠ ⁠»
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.