Lucas 14
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ARIB
1 Bisa na hílsúu yëwúɗɗë rë ín, Yéesú dëekúté ñam faam ow di kélfë yí fariseŋŋa. Ɓëewë húmú në rë yípúté íllí wë sun fi na olsuu ri.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ɓëyí lahaꞌ jér hufil húmú në.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yéesú won yëeddëh yí kootii Mëyíis a fariseŋŋa tih : « Kootii yen onaꞌte ow paƴ jéríɗ bisa na hílsúu rë ëe onaay ? »
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ndaa wa kaaꞌuute lofi. Tígí daaha, ɗi tíkké jérdë yaꞌ paƴce ri, wonte ri saañ faam.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ɗi antee won ɓëewë tih : « Ow di ɗon na lah koy mbée fanfi keen filiɓ yéem koon, wuti hena bisa na hílsúu rëe, ɗi ii rii yíppí nís ë ? »
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Wa lahuy yii wonun wa di yee meel ri wa baa ra.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yéesú otte biti haneella tansuu tíkkë këllëh rë, ɗi na líkín wë won wa tih :
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 « Ow gap ro ndaje raa, ngana pay fu tooke tíkkë këllëh rë. Mín lah ɓëyí luk roo gaan dëekúté,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 yíkíi ndaje ma anti ac won ro tih : “Kolee fu on ɓëyí bee took.” Fay sopoh tígí daaha fu koloh, fu saañ tooke níi tíkkë míllëꞌ rë.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Ngana hen ɗah ! Fu gapu ndaje raa, lah tooke tíkkë míllëꞌ rë ; ɗaaha, yíkíi ndaje ma ac raa mín rëe won tih : “Leɓee dee kooja, fu took tíkkë këllëh rë.” Hen ɗaaha raa, ɓëewë ɗoni wa tooku ra ɓéeɓ ay roo habaꞌ ow gaan.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Yúhí biti ɓëyí ɓéyíɗ afi ɓéeɓ ay cépírú, te ɓëyí cépíɗ afi ɓéeɓ ay ɓéyrú. »
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yéesú antee won yíkíi ndaje ma tih : « Fu ƴahti gapaꞌ ndaje raa, ngana gap kooƴƴu, mbée koy-yaayyu, mbée mboko yu, mbée yíkëe yí alalla ɗoni wa dékú rë ; ndée wa fi ƴaaha mínú rëe dëek ñam ɓal, te bín fë rëe, ɗeef wa yínlú rë yee pagiɗ fu wa ra.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Fu ƴahti gapaꞌ ndaje raa, lah dëeké manti ñëkíɗɗë nen, ɓëewë cérrí wë mitay ra, lëfëñíɗɗë mbée búumíɗɗë.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Fu paŋ yii baa raa, keeñu ay naa sos ; wa míníh rëe yíníl, Koope nay roo yínlé yiin nay rii këllé ɓëewë júɓú rë ɓúudé. »
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ow di haneella kelaꞌ ri unni ƴaa ra, won Yéesú tih : « Ɓëeꞌ nay maasee ñam Nguur ki Koope ra, keeña ay sos. »
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yéesú ñeyaꞌte ri léehí beh won ɗi tih : « Lahte ɓëyí cëgíɗté ndaje, gappe ow caak ñama.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Tígë në waaƴaꞌ ñama woc ra, ɗi wolte súrgíi woni ɓëewë gapu ra biti ñama nonte.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ndaa ɓëyí rí pay ɗii na ɓéeɓ, ɓëeꞌ won ɗi biti ɗi ii mín ac. Ɓëeꞌ ɗéɓ ɗë won ɗi tih : “Lah wone ri baal soꞌ ! Mi liiltee lom meey te mi waɗtee pay kénsëhí.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ow kay won ɗi tih : “Lah wone ri baal soꞌ ! Mi lom fana loꞌ sabboo te mi saañ étɗí wë lín ɗee koon.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ow kay wonil tih : “Lah wone ri manti ɗúhëꞌ kooɗ daa tah mii mín ac.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 « Súrgëe nimilte kélfëe në, léhínté rí iña wonu ri ra. Keeñ kélfëe haayte, ɗi won súrgëe tih : “Yípée pay këemmë a waalla gina, fu kúɗ ñëkíɗɗë deh, ɓëewë cérrí wë mitay ra, búumíɗɗë a lëfëñíɗɗë.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 « Hompe níi súrgëe acce, won tih : “Ɓahaa, mi paŋke yee nah fu soꞌ ra ndaa tíkkë líssí tas.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Kélfëe won súrgíi tígí daaha tih : “Tawee waalla luufa, fu cagoh ɓëewë ɗoni wa nay teeꞌee ra, wa ac haal nda faam soꞌ líif.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Mee ron won ra ee : yaꞌ ow yínë sah di ɓëewë ɗéɓúu gapu ra ii haal looni soꞌ.” »
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Lahte bis, Yéesú na saañ, ow caak ñéerúuté a ri. Ɗi yíssëhté waa na, won wa tih :
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 « Ɓëyí ac soo na te ri lukki pokoh boffi na, yaafi, ɓeleɓi, koyyi, koy-yaayyi, mbée ɗi fi afi na raa sah, ɗi mínéh hen taalibeyi soꞌ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ɓëyí enaay kurwahi ñee tal soꞌ, mínéh hen taalibeyi soꞌ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 « Ow fahaꞌ taɓah taahi utte raa, ɗi ii took paaƴ olsoh iña waɗ naa haal ra, ɗi yúh nda ɗi ay lah hélsí ay mín lúsíɗ taaha a ?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Henay bah, ɗi dal taɓah anti mínéh lúsíɗ rëe, ɓëewë nay ole yii baaha ra ɓéeɓ ay rii ñaawal
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 wone tih : “Ëlí ɓëyée dal taɓah bee te mínéh lúsíɗ rë !”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 « Te buur koloh haaꞌ a buur kay raa, ɗi waray took paaƴ olsoh nda ɓëewí júnní sabboo (10.000) ya lahaꞌ ri ra, ɗi ay naa mín haaꞌ a buura na yejoh ɗii na a ɓëewí lecsuu ƴii ana ra a ?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Hena biti ɗi mínéh rí rëe, ɗi ay wol i ow buuri yínëe në balaa ri koloh, wa ɗaŋ ri nda wa mín júɓëꞌ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ti ɗaaha nen, ow yínë di ɗon na mínéh hen taalibeyi soꞌ, hém ri takaay a iña lahaꞌ ri ra ɓéeɓ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 « Ɗon yúhúté biti miraa yin wun, ndaa wa lahlilay cafka raa, wa ay nimiliruu cafkii wa ɗíh ?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ɗi lahay njiriñ tígí daaha, ɗi wuneh sah tohaa ; ɗi ay yúfú sénín. Ɓëyí lah nuf kelaa, kelaan na ! »
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.