Lucas 10

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Filoon fi baaha, Yéesú-Yíkëe tanisse i ow kay. Wa ow sabay paana a ow ana (72), fahaꞌ woli wa ana-ana, wa këllëh rí gin-taah ya a ílíƴƴë waɗ rii ñeya ra ɓéeɓ.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Meeya laaɓpe te lecoh ya mítíh yin⁠ ⁠; kon ɗëgí yíkíi meeya ɓaat i lecoh, wa ac leja.Meeya laaɓpe te lecoh ya mítíh yin|alt="Harvesters and field" src="lb00098c.tif" size="col" loc="10.1-2" copy="Louise Bass" ref="10.2"
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Këlíi mi wol ron ti ndeŋŋi suu filiɓ i gúmú nen.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ngënë kúrëelíi hélíis, mbée nafa, mbée ñafaɗ lofaa⁠ ⁠; ngënë cëgëelíi wodoh ow waala.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Ɗon haal faam, ɗéɓíi ɗagiɗ ɓëy faam fa jaamma.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Ɓëyí sosse hom na raa, jaammaa ɗagu ɗon ra ay cép sun fi. Ɓëyí sosse homay na raa nék, jaammaa nimil ɗon na.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Lah hëmí faam fi baaha, ɗon ñam te ron han yii yeru ron na. Ɓëyí légéy waɗtee yínlú opaꞌi. Ngënë jëeɓëntíi faamma.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Ɗon haal gin, ɗon habu na haneel raa, yii yeru ron lah ñëmí.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Lah pëƴí jéríɗɗë gini baaha, te ron won ɓëewë dékú në rë ɓéeɓ biti Nguur ki Koope leɓohte wa.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ndaa ron haal gin, ɗon habuy na haneel raa, lah ɗúhí këemë, ɗon won ɓëewë tih⁠ ⁠:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “Pëndë mée ginon ñaak kotti fun ra, fun ee waa paagu ra, teeɓi ron biti ɗon homuy kaah. Añcaŋ, yúhí biti Nguur ki Koope leɓohte ron na.”
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Mi won ɗon tee⁠ ⁠: yiin nay aattiyee Koope ɓëewë rë, daani ɓëy gini baaha ay luk bi ɓëy Sodom misik.⁠ ⁠»
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Yéesú ɓaatte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mas ɗon fi ɓëy Korasin⁠ ⁠! Ɗon torohute, ɗon fi ɓëy Betsaydaa⁠ ⁠! Kimtaanna pagu gin ɗon ɗa, paguun Tíir a Sidon koon, tin ɓëy ginni ƴaaha maañutee lamboh saaku, wa leefoh yet, teeɓaꞌi biti wa lofute pesaɗ.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Daa tah yiin nay aattiyee Koope ɓëewë rë, daanon nay luke bi ɓëy Tíir a bi ɓëy Sidon misik.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 A ɗon fi ɓëy Kafarnawum, mbaa ɗon habuu biti ɗon ay ɓéyrú níi sun-Koo neh⁠ ⁠? Ëe-ëeꞌ⁠ ⁠! Añcaŋ, ɗon ay cépírú níi safara.⁠ ⁠»
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Yéesú ɓaatte won taalibe yi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëyí síkírëh rën, ɗeef ɗi síkírëh sëꞌ⁠ ⁠; ɓëyí kaaꞌ síkírëhí rën, ɗeef ɗi kaaꞌ síkírëhí sëꞌ⁠ ⁠; te ɓëyí kaaꞌ síkírëhí sëꞌ, ɗeef ɗi kaaꞌ síkírëhí ɓëeꞌ wol soꞌ ra.⁠ ⁠»
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ayuu taalibe yi sabay paana a ana (72) ya waala koluu wa ra, keeññi wa sosse níi sos. Wa wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe, fun ñeyaꞌ tiyu fun túuƴ yébítëh yë paŋ yin raa sah, wa ñee na.⁠ ⁠»
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi otte Seytaane hélkísëꞌté sun, keente ti héléƴ nen.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Síkíríi⁠ ⁠: mi onte ron sañ-sañi tílúun ɗon sun goŋ a sun dagal a ɗakaƴaꞌi Seytaane a ɗee gaanaꞌ ri doole ra ɓéeɓ, te yin ii ron míníl dara.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ndaa biti yébítëh yë ñeyute wonon ɓanan hen damaa ɗon na⁠ ⁠; dëmíi biti kay, tii yon ín sun-Koo.⁠ ⁠»
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Wahtii baaha, Ruuh-Peseŋ sosilte keeñ Yéesú níi sosil. Yéesú yíppée won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Baap, Yíkíi sun a feey⁠ ⁠! Mee roo sím rë, di yee teeɓaꞌ fu ɓëewë ɓëy ëldúnë heefu wa ra iña ɗap fu ɓaha ya a ɓëewë jaŋiyu ra. Baap, yii baa daa neɓaꞌ ro, daa tah ri lahaꞌ ɗaaha⁠ ⁠!⁠ ⁠»
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Yéesú ɓaatte won ɓëewë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Baasoꞌ tíkké iña ɓéeɓ yaꞌ soꞌ. Ow yéeh soꞌ mi Koy ka hém henay Baasoꞌ⁠ ⁠; te ow yéeh Baasoꞌ hém henay soꞌ mi Koy ka a ɓëewë mi fahaꞌ wa rii teeɓ ra.⁠ ⁠»
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Ɗi antee yíssëh taalibe yi na, won wa fi ƴaaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahute sos-keeñ ɓëewë olu yee olu ron ra.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Mee ron won ɗa ee⁠ ⁠: caakke yonente a buurri húmú fahuute ot yee olu ron ra, wa oluy ri⁠ ⁠; te wa húmú fahuute keloh yee keluu ɗon ɗa, wa keluuy ri.⁠ ⁠»
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Tígí daaha, ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis kolohte na saam olsohi Yéesú, meelte ri won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, mi waɗti paga yi níi mi lah pesa na ɗúméh rë⁠ ⁠?⁠ ⁠»
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kootaa won yi na⁠ ⁠? Fu yoon yi na⁠ ⁠?⁠ ⁠»
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ɓëeꞌ tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kootaa won tih⁠ ⁠: “Lah fëhíi Koo-Yíkëe di keeññon ɓéeɓ, di peson ɓéeɓ, di dooloon ɓéeɓ a nuffon ɓéeɓ. Di fahuu ron affon, lah fëhíi moroommon ɗaaha.”⁠ ⁠»
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Yéesú won ɗi tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yee won fu ra kaah. Fu paŋ yii baa raa, fay lah pesa na ɗúméh rë.⁠ ⁠»
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ndaa ɓëeꞌ na saam layaa, meelte Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠A wa daa moroomi soꞌ⁠ ⁠?⁠ ⁠»
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahte ɓëyí húmú kolaꞌ Yerusalem na saañ Yéríkëe. Ɗi hom waali, i banndi gecsuute ri, naafute búuɓɓí, laɓute ri laɓɓi misikke, anutee saañ, helute ri hanndal ki húl a pes.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ɗeef lahte seeƴohi ñee waali baaha. Olaꞌ ri ɓëeꞌ rë, ɗi ñeete ɓúk waala hatni yínëe saañce.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Ow di ɓëewë na habruu seeƴoh ya ra ñeete daaha ɓal, otte ɓëeꞌ, ñeete ɓúk waala hatni yínëe ɓal saañce.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ow di ɓëy Samari saañ ɓaaɓ ñeete waali baaha ɓal. Lahaꞌ ɗi fi baa daaha otte ɓëeꞌ rë, keeña ɗúmpé ces.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Ɗi leɓohte ɓëeꞌ, ɓeɓpe béeñ a díw paƴce gaañña, ŋaawte wa, antee rii tík sun fi mbaam fi, kúɗté rí tígí ɗi mín nëe paƴu, tooppitohte ri.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Kéy fín fë, ɗi yeɗte yíkíi faam fa hélíis caak, antee rii won tih⁠ ⁠: “Tooppitee ɓëyí beh⁠ ⁠; mi ñeyaat dee raa, yii tíkëh sun fi hélsë yeɗ mi ro ƴee ra ɓéeɓ, may roo waa yíníl.”⁠ ⁠»
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Yéesú meelte ri won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Di ɓëewí éeyë yí ƴah, fu habaꞌ biti ɓëyí bi waa na daa pagiɗ ɓëeꞌ hawu ra, ti di waɗti pagraa ow moroomi nen⁠ ⁠?⁠ ⁠»
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Yëeddëhí Kootaa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëeꞌ teeɓ ri naaꞌ-keeñ, paƴce ri ra.⁠ ⁠» Yéesú won ɗi tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tílé fu hen ɗaaha.⁠ ⁠»
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Yéesú hom waali a taalibe yi, ɗi lahte gin, ow ɓeleɓ di ɓëy gina hampe ri haneel faami. Ɓëyí ɓelaa hínú Martaa.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Ɗi lahte koy-yaafi hínú Mari. Koy-yaafa acce, tookke hëbís ɗi fi Yíkëe, na síkírëh iña na won ɗi ra.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Martaa nék, légéyí caaga faam fa hampe ri. Hompe níi ri lahte Yéesú në, won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yíkëe, fu olay biti koy-yaasoꞌ helte légéyí faam fa ɓéeɓ yaꞌ soꞌ a⁠ ⁠? Wone ri habraꞌ soꞌ book.⁠ ⁠»
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ɗi fi Yíkëe won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗo fi Martaa, iña mokil ɗo ra caakke,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 ndaa yínë kut daa lah na solo. Mari tanis bee gén ɗë, te ow mínéh ríi kaaꞌ síkírëhí sëꞌ.⁠ ⁠»
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.