Lucas 10
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NTLH
1 Filoon fi baaha, Yéesú-Yíkëe tanisse i ow kay. Wa ow sabay paana a ow ana (72), fahaꞌ woli wa ana-ana, wa këllëh rí gin-taah ya a ílíƴƴë waɗ rii ñeya ra ɓéeɓ.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Ɗi won wa tih : « Meeya laaɓpe te lecoh ya mítíh yin ; kon ɗëgí yíkíi meeya ɓaat i lecoh, wa ac leja.Meeya laaɓpe te lecoh ya mítíh yin|alt="Harvesters and field" src="lb00098c.tif" size="col" loc="10.1-2" copy="Louise Bass" ref="10.2"
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Këlíi mi wol ron ti ndeŋŋi suu filiɓ i gúmú nen.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Ngënë kúrëelíi hélíis, mbée nafa, mbée ñafaɗ lofaa ; ngënë cëgëelíi wodoh ow waala.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Ɗon haal faam, ɗéɓíi ɗagiɗ ɓëy faam fa jaamma.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Ɓëyí sosse hom na raa, jaammaa ɗagu ɗon ra ay cép sun fi. Ɓëyí sosse homay na raa nék, jaammaa nimil ɗon na.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Lah hëmí faam fi baaha, ɗon ñam te ron han yii yeru ron na. Ɓëyí légéy waɗtee yínlú opaꞌi. Ngënë jëeɓëntíi faamma.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Ɗon haal gin, ɗon habu na haneel raa, yii yeru ron lah ñëmí.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Lah pëƴí jéríɗɗë gini baaha, te ron won ɓëewë dékú në rë ɓéeɓ biti Nguur ki Koope leɓohte wa.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Ndaa ron haal gin, ɗon habuy na haneel raa, lah ɗúhí këemë, ɗon won ɓëewë tih :
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 “Pëndë mée ginon ñaak kotti fun ra, fun ee waa paagu ra, teeɓi ron biti ɗon homuy kaah. Añcaŋ, yúhí biti Nguur ki Koope leɓohte ron na.”
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Mi won ɗon tee : yiin nay aattiyee Koope ɓëewë rë, daani ɓëy gini baaha ay luk bi ɓëy Sodom misik. »
12 E Jesus disse mais isto:
13 Yéesú ɓaatte won tih : « Mas ɗon fi ɓëy Korasin ! Ɗon torohute, ɗon fi ɓëy Betsaydaa ! Kimtaanna pagu gin ɗon ɗa, paguun Tíir a Sidon koon, tin ɓëy ginni ƴaaha maañutee lamboh saaku, wa leefoh yet, teeɓaꞌi biti wa lofute pesaɗ.
13 Jesus continuou:
14 Daa tah yiin nay aattiyee Koope ɓëewë rë, daanon nay luke bi ɓëy Tíir a bi ɓëy Sidon misik.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 A ɗon fi ɓëy Kafarnawum, mbaa ɗon habuu biti ɗon ay ɓéyrú níi sun-Koo neh ? Ëe-ëeꞌ ! Añcaŋ, ɗon ay cépírú níi safara. »
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Yéesú ɓaatte won taalibe yi tih : « Ɓëyí síkírëh rën, ɗeef ɗi síkírëh sëꞌ ; ɓëyí kaaꞌ síkírëhí rën, ɗeef ɗi kaaꞌ síkírëhí sëꞌ ; te ɓëyí kaaꞌ síkírëhí sëꞌ, ɗeef ɗi kaaꞌ síkírëhí ɓëeꞌ wol soꞌ ra. »
16 Então disse aos discípulos:
17 Ayuu taalibe yi sabay paana a ana (72) ya waala koluu wa ra, keeññi wa sosse níi sos. Wa wonu Yéesú tih : « Yíkëe, fun ñeyaꞌ tiyu fun túuƴ yébítëh yë paŋ yin raa sah, wa ñee na. »
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Yéesú won wa tih : « Mi otte Seytaane hélkísëꞌté sun, keente ti héléƴ nen.
18 Jesus respondeu:
19 Síkíríi : mi onte ron sañ-sañi tílúun ɗon sun goŋ a sun dagal a ɗakaƴaꞌi Seytaane a ɗee gaanaꞌ ri doole ra ɓéeɓ, te yin ii ron míníl dara.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Ndaa biti yébítëh yë ñeyute wonon ɓanan hen damaa ɗon na ; dëmíi biti kay, tii yon ín sun-Koo. »
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Wahtii baaha, Ruuh-Peseŋ sosilte keeñ Yéesú níi sosil. Yéesú yíppée won tih : « Baap, Yíkíi sun a feey ! Mee roo sím rë, di yee teeɓaꞌ fu ɓëewë ɓëy ëldúnë heefu wa ra iña ɗap fu ɓaha ya a ɓëewë jaŋiyu ra. Baap, yii baa daa neɓaꞌ ro, daa tah ri lahaꞌ ɗaaha ! »
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Yéesú ɓaatte won ɓëewë tih : « Baasoꞌ tíkké iña ɓéeɓ yaꞌ soꞌ. Ow yéeh soꞌ mi Koy ka hém henay Baasoꞌ ; te ow yéeh Baasoꞌ hém henay soꞌ mi Koy ka a ɓëewë mi fahaꞌ wa rii teeɓ ra. »
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Ɗi antee yíssëh taalibe yi na, won wa fi ƴaaha tih : « Lahute sos-keeñ ɓëewë olu yee olu ron ra.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Mee ron won ɗa ee : caakke yonente a buurri húmú fahuute ot yee olu ron ra, wa oluy ri ; te wa húmú fahuute keloh yee keluu ɗon ɗa, wa keluuy ri. »
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Tígí daaha, ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis kolohte na saam olsohi Yéesú, meelte ri won tih : « Ɓahaa, mi waɗti paga yi níi mi lah pesa na ɗúméh rë ? »
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Yéesú won ɗi tih : « Kootaa won yi na ? Fu yoon yi na ? »
26 Jesus respondeu:
27 Ɓëeꞌ tahte won tih : « Kootaa won tih : “Lah fëhíi Koo-Yíkëe di keeññon ɓéeɓ, di peson ɓéeɓ, di dooloon ɓéeɓ a nuffon ɓéeɓ. Di fahuu ron affon, lah fëhíi moroommon ɗaaha.” »
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Yéesú won ɗi tígí daaha tih : « Yee won fu ra kaah. Fu paŋ yii baa raa, fay lah pesa na ɗúméh rë. »
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Ndaa ɓëeꞌ na saam layaa, meelte Yéesú won ɗi tih : « A wa daa moroomi soꞌ ? »
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Yéesú won ɗi tih : « Lahte ɓëyí húmú kolaꞌ Yerusalem na saañ Yéríkëe. Ɗi hom waali, i banndi gecsuute ri, naafute búuɓɓí, laɓute ri laɓɓi misikke, anutee saañ, helute ri hanndal ki húl a pes.
30 Jesus respondeu assim:
31 Ɗeef lahte seeƴohi ñee waali baaha. Olaꞌ ri ɓëeꞌ rë, ɗi ñeete ɓúk waala hatni yínëe saañce.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Ow di ɓëewë na habruu seeƴoh ya ra ñeete daaha ɓal, otte ɓëeꞌ, ñeete ɓúk waala hatni yínëe ɓal saañce.
32 Também um
33 Ow di ɓëy Samari saañ ɓaaɓ ñeete waali baaha ɓal. Lahaꞌ ɗi fi baa daaha otte ɓëeꞌ rë, keeña ɗúmpé ces.
33 Mas um
34 Ɗi leɓohte ɓëeꞌ, ɓeɓpe béeñ a díw paƴce gaañña, ŋaawte wa, antee rii tík sun fi mbaam fi, kúɗté rí tígí ɗi mín nëe paƴu, tooppitohte ri.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Kéy fín fë, ɗi yeɗte yíkíi faam fa hélíis caak, antee rii won tih : “Tooppitee ɓëyí beh ; mi ñeyaat dee raa, yii tíkëh sun fi hélsë yeɗ mi ro ƴee ra ɓéeɓ, may roo waa yíníl.” »
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Yéesú meelte ri won tih : « Di ɓëewí éeyë yí ƴah, fu habaꞌ biti ɓëyí bi waa na daa pagiɗ ɓëeꞌ hawu ra, ti di waɗti pagraa ow moroomi nen ? »
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Yëeddëhí Kootaa won ɗi tih : « Ɓëeꞌ teeɓ ri naaꞌ-keeñ, paƴce ri ra. » Yéesú won ɗi tígí daaha tih : « Tílé fu hen ɗaaha. »
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Yéesú hom waali a taalibe yi, ɗi lahte gin, ow ɓeleɓ di ɓëy gina hampe ri haneel faami. Ɓëyí ɓelaa hínú Martaa.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Ɗi lahte koy-yaafi hínú Mari. Koy-yaafa acce, tookke hëbís ɗi fi Yíkëe, na síkírëh iña na won ɗi ra.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Martaa nék, légéyí caaga faam fa hampe ri. Hompe níi ri lahte Yéesú në, won ɗi tih : « Yíkëe, fu olay biti koy-yaasoꞌ helte légéyí faam fa ɓéeɓ yaꞌ soꞌ a ? Wone ri habraꞌ soꞌ book. »
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Ɗi fi Yíkëe won ɗi tih : « Ɗo fi Martaa, iña mokil ɗo ra caakke,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 ndaa yínë kut daa lah na solo. Mari tanis bee gén ɗë, te ow mínéh ríi kaaꞌ síkírëhí sëꞌ. »
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.