João 8

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yéesú kolaꞌ daaha, saañce daŋi Ëlíiffë.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Kéy ɓaaɓ fin cúɓ, ɗi nimilte Faam fi gaani Koope, ɓëewë ɓéeɓ ɗeefrute ri. Ɗi tookke na yëedíɗ wë.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Hom homo níi, i ow di yëeddëh yí kootii Mëyíis a i fariseŋ kúrúté ɓelii habuu a ƴaal. Wa tíkúté rí fíi ɓëewë ɓéeɓ,
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓahaa, ɓelii bee habuu a ƴaal.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Te di filiɓ Kootaa, Mëyíis túuƴcé yen tap mani ɓelii bee laꞌ níi rí húl. Ɗo nék, fu won yi na⁠ ⁠?⁠ ⁠»
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 (Woni baa ɓéeɓ, wa homu fíirí Yéesú, nda wa mín lah yii yabun wa ri.) Ndaa Yéesú sígímpé, ɓeɓpe kuni yampe na fíis feey.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Bi caguu wa Yéesú na sehu biti ɗi lof wa, ɗi ɓéyíɗté afi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ow di ɗon na, bi mësëy bakaaɗ, ɗéɓëe ríi tap.⁠ ⁠»
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Ɗi antee sígímëet, yampe na fíisëet feey.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Keluu wa unni ƴah, dalaꞌte ƴee lukuu ɓaha ra, wa sayuu yínë-yínë níi Yéesú a ɓelaa kep daa tasu, ɓelaa caŋke hompe tígë hom ɗi ra.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Ɗi ɓéyrëetté afi, won ɓelaa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɓëewë kúrú rë dee ra di yaa ow⁠ ⁠? Kon lahay ɓëyí daana ro waa na a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Ɓelaa won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Lahay, ɓahaa.⁠ ⁠» Yéesú won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Soꞌ ɓal, mi daanay ro. Fu mín saañ, ndaa kolaꞌte woteh ngana bakaaril.⁠ ⁠»]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Yéesú wonaat ɓëewë filiɓ Faam fi gaani Koope tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa mi niiñi ëldúnë⁠ ⁠; ɓëyí ñee tal soꞌ wocce tíl ñúus, ɗi ay tílé niiña na onaꞌ pesa na ɗúméh rë.⁠ ⁠»
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Tígí daaha, fariseŋŋa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Gaaɗ na peleh kukuumi⁠ ⁠! Ow mínéh tah biti fu won kaah.⁠ ⁠»
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Wuti mi seedeyiɗ af soꞌ raa, mi won kaah. Mi yúh tígë kolaꞌ mi ra a tígë na saañ mi ra⁠ ⁠; ndaa ɗon, ɗon yíih tígë kolaꞌ mi ra níi púlé tígë na saañ mi ra.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Ɗee na aattiyuu ɗon ɗa, homaꞌ olaɗ ow⁠ ⁠; soꞌ mi na aattiyeeh ow.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Ndaa tíl níi mi aattiyaꞌ raa, lah tëhí biti ri kaah ndah funi af soꞌ na neh⁠ ⁠; funi Baasoꞌ fa wol soꞌ ra daa na ñéerúu në.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Kootii ron wonay biti tígí seedeyuun ow ana, ɗeef kaah woo⁠ ⁠?
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Kon mi seedeyiɗ af soꞌ, te Baasoꞌ fa wol soꞌ ra seedeyiɗ soꞌ ɓal⁠ ⁠!⁠ ⁠»
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Tígí daaha, wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠A boffu dih ɗo⁠ ⁠?⁠ ⁠» Ɗi tahte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon yíih sëꞌ, ɗon yíih Baasoꞌ. Ɗon yúh sëꞌ koon, ɗon ay yúh Baasoꞌ.⁠ ⁠»
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Na won Yéesú unni ƴaa ra, ɗeef ɗi na yëeddëꞌ filiɓ Faam fi gaani Koope, hëbís tígë na ɓekuu sarah ya ra, ndaa ow étɗëy hami, ndah ɗeef wahtii lahay doom.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Yéesú wonil wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee saañ ɗa ee⁠ ⁠; ɗon ay soo saam ndaa ɗon ay húlée filiɓ bakaaɗɗon. Ɗon míníh lah tígë në saañ mi ra.⁠ ⁠»
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Tígí daaha, yëwúɗɗë wonantuu hanndal ki wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mbaa ri fahaꞌ naadoh daa tah ɗi won biti yen míníh lah tígë na saañ ɗi ra neh⁠ ⁠?⁠ ⁠»
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon dékú feey, ëldúníi beh, ndaa soꞌ mi dékéh në, mi dék sun.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Yii baa daa tah mi won ɗon biti ɗon ay húlée filiɓ bakaaɗɗon. Mee ron won ra ee ɗon gémúy biti daa mi raa, ɗon ay húlée filiɓ bakaaɗɗon.⁠ ⁠»
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Wa meelute ri wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Daa fu wa kon⁠ ⁠?⁠ ⁠» Ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi maañcee ron ri dal won bín fë níi a ɗeh⁠ ⁠!
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Mi caakke yii mín míi won sun fon, a yii mín mí ron aattiyaꞌ, ndaa mi léhín ɓëy ëldúnë iña won soꞌ ɓëeꞌ wol soꞌ ra, te ɗi fi ɓëyí baa wonaꞌ kaah.⁠ ⁠»
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Bi yíih wë biti Yéesú wonaꞌ wa Boffa sun,
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 ɗi ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Tíl níi ɗon ɓéyíɗ soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ rëe, ɗon ay yúh biti daa mi, te ɗon ay yúh biti ma na koleeh rek mi paŋ yin, ndaa mi léhínëꞌ iña yëedíɗ sëꞌ Baasoꞌ ra.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Te ɗi fi ɓëeꞌ wol soꞌ ra funi ñéerúu, ɗi yeɗɗay soꞌ a af soꞌ, ndah mi dékëꞌ paŋ yee neɓaꞌ ri ra.⁠ ⁠»
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Filiɓ woni iñƴah, i ow caak gémúté rí.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Tígí daaha, Yéesú won yëwúɗɗë gémú rí rë tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon pokoh unna won mi ron ra raa, ɗeef ɗon taalibe yi soꞌ kaah.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Hen ɗaaha raa, ɗon ay yúh kaah te kaaf ka ay ron pëkís, ɗon lahaꞌ affon.⁠ ⁠»
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun séttí Abraham, fun mësúy hen ñaam⁠ ⁠! Fu wonaꞌ fun biti fun ay lahaꞌ affi fun ɗíh⁠ ⁠?⁠ ⁠»
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: ɓëyí paŋ bakaaɗ ɓéeɓ, ɗeef ɗi ñaam bakaaɗ.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Te ñaam noneh faam, ndaa koy non faam faraah.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Kon soꞌ mi Koy ka daa mi pëkísë ron raa, ɗon ac ɓëewí lahuute affon kaah.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Mi yúhté biti ɗon séttí Abraham ndaa ɗon fahuu hawi soꞌ húl, ndah iña won mi ron ra haaleh affon.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Soꞌ mi wonaꞌ iña ot mi Baasoꞌ na ra. Ɗon nék, ɗon paguu iña keluu ron boffon na ra.⁠ ⁠»
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Wa wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Abraham daa boffi fun.⁠ ⁠» Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon henun koyyi Abraham kaah koon, tin ɗon ñeyun kotti.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ndaa ɗon paguy bah, ɗon na anuu fahaꞌ hawi soꞌ húl ndah mi wonaꞌ ron kaaf ka keloh mi Koope na ra. Iña na pagu ron ra, Abraham mësëy wëe paŋ.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Ɗon paguu di na pagaꞌ boffon kep.⁠ ⁠» Wa wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun koyyi píyúu waal neh⁠ ⁠! Fun lahuu baap yínë, te ri Koope.⁠ ⁠»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Koope daa ƴaha Boffon kaah koon, tin ɗon fahaꞌ soꞌ, ndée mi kolaꞌ ɗii na, te daa ri tah mi ac. Neɓaay soꞌ neɓoo rek mi acce, daa ri wol soꞌ.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Yi tah ɗon kélíih woni soꞌ⁠ ⁠? Mi ot na⁠ ⁠: woni soꞌ haaleh affon daa tah.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Seytaane daa boffon tígí-tígí⁠ ⁠! Paŋ yii neɓaꞌ ɗi fi boffon, neɓaꞌte ron. Dalaana níi a ɗeh, ɗi mëssí saŋku ow saŋkuyo. Ɗi mësëy ñéerëꞌ a kaah, ndah kaah íníh ɗii na. Ɗi home fel raa, ɗi na hélléeh yínë sah. Ɗi pesaꞌ fel, te fel coosaanaꞌ ɗii na.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ndaa soꞌ mi beh, mi wonaꞌ kaah daa tah ɗon gémúy iña na won mi ɗon ra.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Wa di ɗon na daa mín caŋ won yii nay teeɓee biti mi bakaaɗte⁠ ⁠? Kon mi won kaah raa, yi kaaꞌ ɗon gém iña na won mi ra⁠ ⁠?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Ɓëyí non ɓëewí Koope, kelaꞌ iña na won ɗi Koope ra. Ndaa ɗon nëníh ɓëewí daa tah ɗon kélíih iña na won ɗi ra.⁠ ⁠»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Yëwúɗɗë wonu Yéesú tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun wonuy kaah biti nagajek fu heedi ɓëy Samari, te yébítëh daa ham ɗo a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Ɗi nampee waa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yébítëh habay soꞌ⁠ ⁠! Soꞌ kay mi yeɗ Baasoꞌ cér⁠ ⁠; ɗon daa yeruy soꞌ cér⁠ ⁠!
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Soꞌ mi saamɗay af soꞌ ndam. Lahte ɓëyí daa na saamiɗ soꞌ ri te daa ri na aattiyaꞌ.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: ɓëyí ñee woni soꞌ, ii mëssí húl.⁠ ⁠»
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 — ausente —
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 — ausente —
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi dëmndëe af soꞌ raa, ay lahee njiriñ mi bih⁠ ⁠? Baasoꞌ kay daa na on soꞌ ndam. Ɗon wonu ti ɗi Koope fon,
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 ɗon anutee rii yíih. Soꞌ mi bee mi yúh rí. Mi won biti mi yéeh rí rëe, mi ac feloh ti ɗon nen. Ndaa mi yúh rí, te mi ñeyaꞌ woni.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Keeñ ciffon Abraham sosse níi sos séentëꞌ rí biti mi ac ayo ra⁠ ⁠; ɗi otte te keeña sosse.⁠ ⁠»
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu olaꞌ Abraham ɗíh, te fu lahay kíil sabay iip (50) doom⁠ ⁠?⁠ ⁠»
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Yéesú won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mee ron won kaaf ka ra ee⁠ ⁠: balaa Abraham límú, daa mi.⁠ ⁠»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Tígí daaha, wa na píyú i laꞌ ay yeese ri, Yéesú múuƴcé filiɓ ɓëewë, ɗúhté Faam fi gaani Koope.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.